Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



කූරගල ඓතිහාසික සහ ආගමික අනන්‍යතාව පිළිබද දශක ගණනක් තිස්සේ පවතින ආරවුල ඉතා මෑතකදී ඇතිවූ කළහකාරී වාතාවරණයත් සමගම නැවතත් සංකීර්ණ වූයේය. පසුගියදා සිහල රාවය සහ තවත් බෞද්ධ මූලධාර්මවාදී කොටස් කිහිපයක් සහ පොලීසිය අතරත් කූරගල ප්‍රදේශයේ වැසියන් අතරත් යම් අර්බුදකාරී තත්ත්වයක් ඇතිවිය. කෙසේවෙතත්, මෙවැනි මතභේදාත්මක සිදුවීම් වල අතීතය දශක කිහිපයක් දක්වා පසුපසට දිවයයි.

කූරගල පිළිබද අවධානය යොමුකරන්නෙකුට පෙනී යන්නේ එය, ප්‍රධාන වශයෙන් ඓතිහාසික සහ ප්‍රාග්ඓතිහාසික සංස්කෘතික ස්ථර තුනකින් යුක්ත වන බවයි. කූරගලයට යන බොහෝ දෙනෙකු ට දක්නට ඇත්තේ ක්‍රි. පූ සමයට අයත් ලෙන් ලිපි සහිත කටා‍රම් කෙටූ ගුහා සංකීරණයක් සහ එම ගුහා තුළ ඉදිකර ඇති ඉස්ලාම් ආගමට අයත් ගොඩනැගිලි මෙන්ම වර්ණාලේප කොට විකෘති කරනු ලදුව ඇති ගුහා සංකීර්ණ සමස්තයකි.

මේ අතර කූරගල ප්‍රාග්ඓතිහාසික අනන්‍යතාව සොයාගනු ලබන්නේ ඉතා මෑතක වන අතර ඒ පිළිබද විස්තාරාත්මක පර්යේෂණ වාර්තාව මේ දක්වාත් එළි දක්වා නොමැත. එනිසා මේ ලිපිය තුළ දී මා වඩාත් උත්සහ කරන්නේ කූරගල ඓතිහාසික තත්වයන් පිළිබද සාකච්ඡා කිරීමට ත්, එහි පුරාවිද්‍යාත්මක පසුබිම සැකෙවින් දැක්වීමට ත් ය.

මූලිකවම කූරගල සතු ‍බෞද්ධ අනන්‍යතාව කූරගල ‍ඇති කටාරම් ලෙන් සංකීර්ණය නිසාද එහිලා හමුවන 'දම ගුත තෙරස ලෙනෙ', (ධම්මගුප්ත තෙරුන්ගේ ලෙන) , 'දතහ සමුදහ ලෙනෙ' ( දතගේත් සමුද ගේත් ලෙන ) , 'පරුමක සුමනහ පරුමකලු සුමය' , ( සුමන නම් ප්‍රධානියාගේත් සහ සුම්මා නම් ප්‍රධාන තැනැත්තියගේත් ..............) වැනි ලෙන් ලිපි වලිනුත් ඉතා පැහැදිලුව ස්ඵුට වී ඇත. මෙම ලෙන් ලිපි ක්‍රි. පූ 3 ත් ක්‍රි. ව 1 ත් අතර භාවිත මුල් බ්‍රාහ්මී අක්ෂර වලින් ලියා ඇති නිසා කූරගල සතු බෞද්ධ උරුමය අදින් වසර 3000 කට පෙර අතීතයක් දක්වා දිවයනු ඇත.

එමෙන්ම මෙකී සංස්කෘතික ස්ථරයට කූරගල සහ එය අවට ඇති බුදුගල, පබ්බතාරාමය, දියවින්න මෙන්ම කිරිමකුල්ගොල්ල ආදී ලෙන් සංකීර්ණයන්ද ඇතුලත් කළ හැකි අතර ඊට අමතරව කූරගල සිට දියවින්න දක්වා දිවෙන කල්තොට මොහොර තුළ ඇති අනෙකුත් තනි මෙන්ම පොකුරු වශයෙන් ඇති කටාරම් කෙටූ සහ කොටා නැති ගුහා ද ඇතුලත් කොට මෙය තනි අස්තිත්වයක් වශයෙන් ගෙන සලකා බැලිය හැකි බව මෑතකදී මහාචාර්ය රාජ් සෝමදේව විසින් මත දැක්වීමක් කරණු ලැබිනි. එමෙන්ම ඉහත ස්ථරයන්ගෙන් පිටපත් කරණ ලද ලෙන් ලිපිවල අන්තර්ගතය සහ අක්ෂරවල ඇති රූප විද්‍යාත්මක වෙනස්කම් පිළිබදව අවධානය යොමු කරමින් බුදු දහම මෙරට ආයතනගත වීම පිළිබද දිනවකවානු දැනට නීර්ණය කර ඇති කාලයට වඩා පෙර කාලයකට අයත් විය හැකි බව ද අවධාරණය කෙරිනි.

එහෙත් කූරගල බෞද්ධ උරුමය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින ජාති සහ ආගම් හිතකාමී කොටස් කූරගල වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නේ මෙකී උරුමය පිළිබද දැනුමින් වත් නොවේ. ඒ වෙනුවට ඔවුන් මතුකරන්නේ හුදු ඉස්ලාමීය විරෝධයක් පමණි.

කෙසේ වෙතත් කූරගල සතුව පවතින ඉස්ලාමීය අනන්‍යතාවද නොතකා හැරිය නොහැක්කකි.

'ඛුටබ් මොහියුද්දීන් අබ්දූල් කදීර් ජයිලනි' (Qutub Mohiyuddin Abdul Kadir Jaiyliny) හෙවත් 'ගවුස් ඉ ඇසෑම්' මැදපෙරදිග, පක්ස්ථානය, ඉන්දියාව, බංගලාදේශය, ශ්‍රී ලංකාව, මැලේසියාව, ඉන්දුනීසියාව ආදි රටවල සිටින ඉස්ලාමීය බැතිමතුන් විසින් මහත් ගෞරවයෙන් සලකනු ලබන ඉස්ලාමීය ආගමික ඉතිහාසය තුළ සිටින ශ්‍රේෂ්ඨ උගතුන්ගෙන් අයෙකි.

මොහු ක්‍රි. ව 1077 දී කැස්පියන් මුහුදට දකුණු දෙසින් ඇති නායිෆ් නම් ඉරානියානු ගමෙහි ඉතාමත් ධාර්මික පවුලකට අයත් ව උපත ලැබූවෙකි. කුඩා කලම පියා මිය ගියායින් පසුව තම අධ්‍යාපන කටුයුතු සදහා බැග්ඩෑඩ් නුවරට පැමිණියේය. ඉතාමත් ධාර්මික ජීවිතයක් ගත කළ ඔහු වසර 90ක් ආයු වළදා ක්‍රි. ව 1166 දී අභාවප්‍රාප්ත විය. ඔහුගේ ජීවිත කාලය තුළ වසර 13 ක කාලයක් ඉතාමත් අභිරහස් ආකාරයට අතුරුදහන් වී සිටි අතර ඉස්ලාම් ලෝකයේ බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස කරන්නේ ඔහු මෙම කාලය මුළුල්ලේ 'දෆ්තර් ජයිලනී' හෙවත් ‘කූරගල' ට වී භාවනායෝගීව සිටි බවයි.

කූරගල ට දී ඇති ස්ථාන නාමය ද මෙම විශ්වාසය මත පදනම්ව ඇත. කූරගල ප්‍රධාන ලෙනට ඉහලින් කඳු ඉස්මත්තේ පිහිටා ඇති හිටුවන්ගල නම් ලෙන ඉස්ලාමීය බැතිමතුන් විසින් හදුන්වනු ලබන්නේ " කල්- අඩි- මලේ" යනුවෙනි. අත්ල සහිත කදු මුදුන යන අර්ථය ඇති මෙය මොහියුද්දීන් ශාන්තුවරයා විසින් තැබු අත්ල සලකුණ බවයි. එමෙන්ම ඔහු කූරගලට පැමිණ ඇත්තේ ශ්‍රීපාදය වන්දනා කිරීමෙන් අනතුරුවය . ඉන් පසුව ඔහු කල්- අඩි මලේ (පා සලකුණු තැබූ කන්ද) හෙවත් සෝරන්ග මලේ ( උමං ගුහාව) ට පැමිණ ඇත. මෙම දුර්ග මාර්ගය තුළ ඔහු දශකයකට ආසන්න කාලයක් නැවතී භාවනා කළ බවත්, ඉන් පසුව ඔහුට දිව්‍යමය අවබෝධ ශක්තිය ශාක්සාත් වී ඇති බවත් ඉස්ලාමීය බැතිමතුන් තුළ ඇති විශ්වාසයකි.

ඛුටබ් මොහියුද්දීන් ගේ කූරගල සබදතාව පිළිබදව ඇති ද්‍රව්‍යාත්මක සාක්ෂි වශයෙන් ඇත්තේ 1922 දී සොයාගත් ‘මොහියුද්දීන් ගේ ශිෂ්‍යයා' යන අරුත්දෙන වැකිය සටහන් කොට තිබූ සොහොන් ගැබ කි. එය ක්‍රි. ව. 1322 ට අයත් බව විශ්වාස කරයි. එනම් මෙය පිහිටුවා ඇත්තේ ඛුටබ් මොහියුද්දීන්ගේ අභාව‍යෙන් වසර 154 කට පමණ පසුය. අනෙක් සාධකය වන්නේ හිටුවන්ගල නම් ගුහාව තුළ ඇති අරාබි ‍භාෂාවෙන් ලියන ලද වැකි සමුහයයි. එහෙත් මෙම සාධක සියල්ල පිළිබද ප්‍රමාණාත්මක ඓතිහාසික හෝ අක්ෂර විද්‍යාත්මක මෙන්ම පුරාවිද්‍යාත්මක ඇගයුමක් ද කර නොමැත.

මෙම සංස්කෘතික ස්ථර දෙකට වඩා පැරණි ඉතාමත් පැරණි සංස්කෘතික ස්ථරයක්ද කූරගල ආශ්‍රිත ව ඇත. ඒ මේ වන විට ප්‍රාග්ඓතිහාසික පුරාවිද්‍යාඥයින් විසින් අනුමාන කරන පරිද්දෙන් කූරගල ප්‍රධාන ගුහාව තුළ ඇති අදින් වසර 16000 ක සිට 6000 ක් දක්වා වූ කාලයට අයත් ප්‍රාග්ඓතිහාසික සංස්කෘතික තැන්පතුවයි. දැනට ප්‍රකාශයට පත්කර නොමැති වුවද පසුගිය වර්ෂයේ කැනීම් මගින් සොයාගත් මානව ඇටසැකිල්ල අදින් වසර 6000 කට වඩා තරමක් පැරණි බව මේ පිළිබද වන ඇතැම් සංවාදයන්ගෙන් අනාවරණය වේ. තත්ත්වය එය වන විට කූරගල ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාග්ඓතිහාසික දැනුම වර්ධනය කිරීම සදහාද විශාල දායකත්වයක් සපයන සංස්කෘතික භූමි දර්ශනයක් බවට පත්වෙයි. මක්නිසාද යත් භූගෝලීයව ගත්තද ශ්‍රී ලංකාවේ සිටි දඩයක්කාර, අන්නගවේශී ( foraging ) කණ්ඩායම් නව ජීවන රටාවක් සදහා ගම්‍යාතවක් ලබාගැනීම පිලිබඳ කරණු අනාවරණය වන සංවේදී භූමි භාගයක මෙම ගුහා සංකීර්ණය පිහිටා තිබෙන බැවිනි. කූරගලින් ‍සොයාගත් ඉතා පිරිසිදු තිරිවාණා පාෂාණයෙන් ( Clear Quartz Implements ) සෑදු ශිලා මෙවලම් වල ඇති දියුණු තාක්ෂණික ලක්ෂණ තුළින්ද මේය වඩාත් පැහැදිලි වනු ඇත. මෙකී ගම්‍යතාව පිළිබද සාධක රංචමඩම, උඩ රංච මඩම, හල්දුම්මුල්ල ආශ්‍රිතව මෑත කාලීනව සිදුකරණ ලද කැනීම් හා ගවේශන වලින්ද මනාව පැහැදිලි වන තත්ත්වයකි.

පසුගිය වර්ෂයේ ගොඩගත් 'කූරගල මුත්තා' දඩයමින් හෝ එකතු කර ගැනීමට ලැබුණු දෙයක් කා බී තම දිවිපෙවෙත රැක ගන්නට ඇත. ඒ සදහා ඔහු කල්තොට මොහොර පසුකොට පහළින් ඇති වළවේ ගග දක්වාත්, තැන්න පසුකරයමින් බඹරගල නැග උස් සමෝච්ච රේඛා වල පිහිටි පතන් බිම් දක්වාත් ඇවිද හෝර්ටන් තැන්න පුරාත් සැරිසරන්නට ඇත. ඔහුට එකී සමස්ත භූමි භාගයම තනි යායක් වශයෙන් පෙනෙන්නට ඇත. එකී මනෝභාවය සැලකිල්ලට ගතහොත්, වර්තමානය තුළ කූරගල සම්බන්ධයෙන් ඇති වී ඇති ඓතිහාසික සහ භෞමික අනන්‍යතාව පිළිබද අර්බුදය පිළිබද ඇතිවන්නේ උත්ප්‍රාසාත්මක හැගීමක් නොවේ ද... ?

කෙසේ වෙතත් කූරගල බෞද්ධ - ඉස්ලාම් හෝ සිංහල - මුස්ලිම් ගැටුම, මාධ්‍ය හෝ විද්වතුන් අතරත්, මහජනයා අතරත් සාකච්ඡාවට ගැනෙන්නේ ඊට සම්බන්ධ පාර්ශව වලට හෝ ගැටුම් වලට අනන්‍ය වෙමිනි. එහෙත් ඔවුන් කිසිවෙකුත් කූරගල සම්බන්ධ විධිමත් කතිකාවතකට පැමිණීමට හෝ ආසන්න වශයෙන් එබදු කතිකාවක් ආරම්භ කිරීමට පවා අතිශයින් උදාසීනය. මෙහි ප්‍රතිඵලය වශයෙන් ඉන්දියාවේ 'බබ්රි මස්ජීද්' ඇසුරු කොටගෙන හටගත් ‘අයෝධ්‍යා මතභේදය' තරම් සංකීර්ණ තත්ත්වයට මෙකී ගැටලුව වර්ධනය විය හැකි බවට පුරෝකතනය කළ හැක.

මේ පිළිබද මාධ්‍ය මගින් මතුකරන ප්‍රවාදයන් යම් ආන්තික බවක් ද පෙන්නුම් කරණ බව පෙනෙන්නේ 2013 වර්ෂයේ එනම් කූරගල සම්බන්ධයෙන් රාජ්‍ය හා අනෙකුත් ජාති හිතෛශී සහ දේශහිතෛශී කණ්ඩයම් වල වැඩිම මැදිහත් වීමක් කළ වර්ෂයේදී එම මැදිහත් වීම අලලා Latheef Farook (1) විසින් සහ Dharisha Bastian(2) විසින් ද ඔවුන් දෙදෙනාගේ ආන්තික කරුණු දැක්වීමට Dharshanie Ratnawalli(3) විසින් ලියන පිළිතුරු ලිපිය හරහාද උත්සහ කර ඇත්තේ ඒ ඒ එක් ඓතිහාසික අනන්‍යතාවන් සතු අයිතිය සහ ඒවා බාහිර සමාජයට කෙතරම් සංවේදීද යන්න පැහැදිලි කිරීමට මිස, කූරගල සතු බහුසංස්කෘතික අනන්‍යතාව පිළිගන්නා ආකාරයෙන් හෝ එකී අනන්‍යතාවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින පාර්ශවයන් අතර සංහිදියාවක් ඇතිවන ආකාරයෙන් නොවේ. ඇතැම් විට එය මාධ්‍යවේදියා තුළින් අපේක්ෂාකළ නොහැකි තත්ත්වයකි.

මේ සම්බන්ධයෙන් සෘජුව කටයුතු කළ යුතු උරුම කළමනාකරුවන්ද නිද්‍රෝපගතය. එමෙන්ම ‘බබ්රි මස්ජීද්' උදාහරණයම ගතහොත් ඒ සම්බන්ධ නඩුවේ ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ල තම අවසන් විනිශ්චය සදහා පුරාවිද්‍යඥයින් විසින් ලබා දුන් වාර්තාව සැලකිල්ලට ගත් බව ද අමතක කළ නොහැක. ඒ අනුව බලන විට, මෙරට කූරගල තත්වය සම්බන්ධයෙන් පුරාවිද්‍යාඥයින්ටද ඉතිහාසඥයින්ටද මගනොහැර යා හැකි විශාල වගකීමක් ඇත. විශේෂයෙන්ම ස්ථානීය පුරාවිද්‍යාව හා අනන්‍යතාව පුරාවිද්‍යාව තුළ මේ සම්බන්ධයෙන් කතා බහට ලක් විය යුතු ය. කීර්තිධර ඇමරිකානු පුරාවිද්‍යාඥ ලුවිස් ආර් බින්ෆර්ඩ් විසින් විස්තර කරන ලද්දේ පුරාවිද්‍යාව අවබෝධ කරගැනීම සදහා අප විසින් ස්ථාන අවබෝධකරගත යුතු බවයි. එනම් Archaeology of Place හෙවත් ස්ථානීය පුරාවිද්‍යාව හරහා යම් ස්ථානයක් සතු ඓතිහාසික සංස්කෘතික අනන්‍යතාව අවබෝධ කරගැනීමට උත්සහ කිරීමයි. මෙහිදී ඔහු විසින් ප්‍රධාන වශයෙන් අදහස් කළේ යම් ස්ථානයකින් මානව චර්යාව මත වෙනස් කරණ ලද මානව කෘති හෝ භූමිදර්ශනය ගැන වැඩි අවධාරණයයක් සිදු කරණු ලැබුවද යම් සුවිශේෂිත්වයක් සහිත පිහිටීම් 'සුවිශේෂී ස්ථාන' වශයෙන් හදුනාගැනීම තුළින් ම එම ස්ථාන හා මානවයා අතර පැවති සබදතාව පිළිබද අදහසක් ද නිතැතින් මතුවීම නොවැලැක්විය හැකි බව යි. මානව ජීවිතය අවකාශයන් හා බැදී පවතින අතරම ඔවුන්ගේ මතකයන්ද ඒ හා ස්ථානගත වේ.

ගැස්ටන් බාර්ක්ලාඩ් ( Gaston Bachelard) නම් ප්‍රංශ දාර්ශනිකයා පෙන්වා දෙන ආකාරයට යම් අතීත සිදුවීමක් හෝ ක්‍රියාවලියක සිදුවීම කෙතරම් කාලයක් තිස්සේ පැවතියේද යන්න පිළිබද මතකයක් නොතිබුනද අපට එය සිදුවූයේ කොහේද යන්න පිළිබදව සාමාන්‍යයෙන් අනුමාන කළ හැකිය. මතක‍යට ඇති කාර්යභාරයන්ගෙන් එකක් වන්නේ පුද්ගල අනන්‍යතාව ඛණ්ඩනය වීමට වැලැක්වීම නම්, මෙය ළගාකරගත හැකි ප්‍රධානම ආකාරයක් වන්නේ යම් වාස්‍ය ස්ථානයක් විනිශ්චය කරගැනීමෙනි. මේ ආකාරයෙන් විවිධ ජීවන මාර්ගයන් ඇති මිනිසුන් මෙන්ම යම් අවකාශයක් තුළ සැරිසැරීම නිසාම පුද්ගල අනන්‍යතාවට සහ එකී ස්ථානයට හිමිවන වටිනාකම මගහැර යා නොහැක්කේය. තවද යම් කණ්ඩායමක අනන්‍යතාව බිහිවන්නේ යම් ස්ථානයක් තුළ සිදුවන ඔවුන්ගේ ‍පොදු හැසීරීම මත වන අතරම මෙම වාසය කිරීම නිසා ඇතිවන සබදතාව ස්ථානීය අනන්‍යතාව වර්ධනය වීම සදහා දායක වේ. එමෙන්ම යම් ස්ථානයක් සතු 'ද්‍රව්‍යමය යථාර්තයන්' අවබෝධකොටගත යුත්තේ ද ඒවායේ ජනනය හෝ පැවැත්ම පිළිබද සියුම් විශ්ලේෂණයන් තුළිනි.

යථාර්ථය තුළදී ස්ථානයන් සෑම ලෙසකින්ම අර්ථපූර්ණය. මන්ද අප විසින් අර්ථයන් රහිත ස්ථානයන්ට අර්ථයන් එකතු කරන්නේ නැති බැවිනි. එහෙයින් වර්ගීකරණමය වශයෙන් වෙනස දැක්වීම සදහා ස්ථාන, පුද්ගලයන්, භෞතික ශරීර හෝ සමාජීය දේහයන් වශයෙන් ‍ ‍වෙන්කොට දැක්විය නොහැක. මක්නිසාද යත් පුද්ගලයන්ගේ කායික අභිමුඛ වීම් සහ සමාජ සම්බන්ධතා අර්ථවත් සමාජ සම්බන්ධතා තුළ එකට අන්තර්ගත වන බැවිනි. දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ අවකාශය තුළ සිදුවන සිදුවීම් හරහා අනන්‍යතාවන් සැක‍සෙන අතර ම සමාජ සම්බන්ධතා පුනර්ජනනය වීමද සිදුවේ. ( Gregory 1989 , 354).

මේ ආකාරයෙන් බාක්ලාර්ඩ් විසින් හදුන්වන ලබන අනන්‍යතාවේ විසරණය සහ ඛණ්ඩනය සත්‍යවශයෙන්ම අවකාශය සහ කාලය හරහා සිදුවන විසරණයකි. මානවයා, අවකාශය සහ කාලය අතර සිදුවන සබඳතා ගොන්නනකට මැදිවී දිවිගෙවයි. ( Thrift 1991,458) . එමෙන්ම යම් ස්ථානයන් අතර පවතින අත්දැකීම් අන්වගත කිරීම සදහා කිසියම් ආඛ්‍යානමය ව්‍යුහහයක් ඇති අතර ‍මෙය පුද්ගල අනන්‍යතාව පිළිබද ආඛ්‍යානයට සමාන්තරය.

පුද්ගල කතාන්දර අවකාශීය කතාන්දර වල ට සමවාය වන අතර එමගින් ස්ථාන අන්වගත කරණු ලබන අතර (De Certeau 1984) එකී ස්ථාන සෘජුවම ස්වාත්මගත හැගිමකට අන්තර්ග්‍රහණය වේ. මේ ආකාරයෙන් පුද්ගල හෝ කණ්ඩායම් අනන්‍යතාවන් සමග සම්මිශ්‍රණය වෙමින් සහ ඒවායේම චිරන්තන විපර්යයන්ට හසුවෙමින් ස්ථාන යම් කාලික ගතිලක්ෂණ අත්පත් කරගනී.

මේ අනුව අපගේ පෞද්ගලික හා පොදු අතීතය තුළ පවතින ස්ථාන නිරන්තරයෙන් භෞතික වෙනස්වීම් වලට සහ විනාශ වීම් වලට ලක්වන අතර එම ස්ථාන භාවිතයට ගනු ලබන්නන් විසින් නිරන්තරයෙන් ප්‍රති- ඇගයීමට සහ ප්‍රති- අර්ථනිරූපනයට ලක්කරයි. ස්ථාන සම්බන්ධයෙන් මානවයින්ගේ හැසිරීම කාලයෙන් කාලයට වෙනස් විය හැකි අතර එම සබදතා කිසිසේත් ම සදාකාලික හෝ ස්ථාවර නොවේ. අප අවට තිබෙන සියල්ලක්ම වෙනස් වීමට ලක්වන අතර මානව පැවැත්මේ රිද්මයන් වඩා පුළුල් පරාසයක විහිදී ඇත. (Ingold 1993,164) මෙකී පරාස එකිනෙකට වෙන් කර භූගෝලීයව, සංස්කෘතිකව හා මානව අතීතය විවිධ ස්ථරායන්ට සාපේක්ෂව වර්ගකර දැක්වීමට කිරීමට යම් යම් පුද්ගල කණ්ඩායම් කැමැත්තක් දැක්වුව ද භූමිදර්ශනයක කාලික (temporality) භාවය සැලකිල්ලට ගැනීමේ දී මෙය වැරදි ක්‍රියාමාර්ගයකි.

එහෙයින් කූරගල පිළිබද යම් ශාස්ත්‍රාලීය මැදිහත් වීමක් සිදුකළ යුත්තේ ද, සංහිඳියාවක් යෝජනා කළ හැක්කේ ද, මෙකී න්‍යායාත්මක පසුබිම පිළිබද අවධානයෙන් යුතුව මිස, මතුපිටින් පමණක් බලා නොවේ.

පෙර සඳහන් කළ ලිපි සදහා අන්තර්ජාල සබඳතා :
(1) On BBS Claim: Get Ready To Celebrate Vesak At Kuragala
(2) KURAGALA MOSQUE CONTROVERSY- WHAT HAPPENED
(3) Kuragala Lessons: Fighting With Honour For A Stake In A Layered Heritage

දිනේෂ් ඩී. දේවගේ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



රේඩියෝවෙන් ඇහෙයි උඹෙ හඬ පපුව හයියෙන් ගැහෙනවා
පාරවල්වල පිස්සුවෙන් වගේ සේල් කඩවල් පිරෙනවා
ආයෙමත් උඹ ආවේ මොකටද අහන්නත් මට හිතෙනවා
කාරියක් නැහැ වරෙන් කොවුලෝ කියන්නට දේ තියෙනවා......

කපුටු කූඩූවෙ කුළිය නොගෙවා දාපු බිත්තර පුපුරලා
නපුරු දවසක පැටවු දැම්මද කපුටො කොටලා එළවලා
උඹට කිව්වට මමත් කොවුලෝ කුලී ගෙදරක හිරවෙලා
ඉන්නේ සමහර මාසවල්වල ඇන්ටි එනකොට හැංගිලා..

බලෙන් උදුරා අරන් කැනකට පාට කෙරුවම දුම් ගසා
කෙහෙල් ගහ මිය ගියා එතනම පපුව අල්ලන් දුක නිසා
ගෙයින් එළියට බැස්ස හැටියෙම නංගි යන්නට ගිය නිසා
හිතින් දුක් උහුලන්න බැරුවට තාත්තා උනි ඇස් වසා .

කොටුවෙ පමුනුවෙ පාරවල්වල ලාබ රෙදි කඩ බල බලා
මහරගම මම ඇවිත් යනතුරු අක්කා ඉන්නවා මග බලා
කොණ්ඩෙ ගිය ඒ ගිලුන ඇස් දෙක මතක් වෙනකොට ගොලු වෙලා
කොන්ඩ කැවුමක් කන්න ගත්තම උගුර යනවා හිර වෙලා..

එදා අවුරුදු තිබ්බ කාලෙක හොයාගත් ඒ කුමාරී
ඔයා නැග්ගොත් ග්‍රීස් ගහ උඩ උරය දෙමි කිවු කුමාරී
මෙදා ජීවිත කඹේ ඇද ඇද හොයනවා මම කුමාරී
කොහේ හරි දුර ගිහින් නොකියම වෙලා අවුරුදු කුමාරී..

පඩිය බෝනස් ලෝන් දැකලම එන්න කලියෙන් දිය වෙලා
හවස ඩිංගක් දැම්මේ නැත්නම් නින්ද යන් නැහැ බය වෙලා
අම්මා තාමත් දන්නේ නැහැ බන් ඉන්නවා ඇති මග බලා
අනේ ඉගිලිලා ගිහින් කියපන් එනව මං තව පහුවෙලා..

ජනිත් විතාරණගේ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



ඈත පල්ලියෙ පාස්කුව දා - දෙවියන්ට තුති කියනු ඇසුණා
මෑත දොරකඩ අයෙක් දැවටී - නෝනා නෝනා කියනු ඇසුණා
"නැද්ද නෝනා බබාලාගේ - ගවුම් පොඩි හෙම අහක දමනා
අලුත් ගවුමක් දෙකක් ඉල්ලන - දියණියන් දෙදෙනෙකුම සිටිනා"

ඇයට දෙන්නට ගවුම් කොහිදැයි - මට බබාලා නොමැති බැවිනා
මා සතුව තිබු එකම සීයක් - ඇගේ අත ගෙන මිට මෙලෙව්වා
ඒ අතින් ඈ ඇගේ පපුවේ - දිගට හරහට කුරුසෙ ඇන්දා
ජේසු පිහිටයි කියාගෙන මට - තවත් ගෙයකට පිය එසෙව්වා

පල්ලියේ යාතිකා අවසන - තියෙන මිනිසුන් පාටි දැම්මා
වයින් නැති උන් පාන් නැති උන් - ජේසු නාමෙන් හිගා කෑවා
මම මගේ ඉරිදාව හින්දා - ගෙදර මිදුලේ වල් ගැලෙව්වා
මිදුලෙ තුත්තිරි මගේ ගවුමේ - ඇලී ගැලෙමින් මුකුලු කෙරුවා

පාලුවට ගිය පල්ලි මුදුනත - රෑට රෑ වී තරුව දිලුණා
ඒ තරුව යට දෑත් විහිදා - පිළිමයක් වී ජේසු හිටියා
නගරෙ තැන් තැන් විදුලි බුබුලින් - අලංකාරව තිබෙනු දුටුවා
එදා ඉරිදා මගේ ඉරිදා - පුරුදු විදියට ඔහේ ගෙවුණා

සුරේඛා සමරසේන



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



දුකඳුළු වැහි බරින්
අහස මිරිකුණු හවසක
නැමී තුනටිය
ක්ෂිතිජය ළඟින් පහළට
අහසක් උනත්
දරන්නේ කොහොමද මේ දුක

මැලේරියාව වැළඳුණු
අඩසඳ මඬල යට
මැසි මදුරුවන් පවා
මෙහෙව් අගනුවර බිහිසුණුය

ඊසාන දෙසින් හැල්මේ දිව එන
කොරපොතු පවා ගැලවෙන මුහුදු සුළඟත්
මුව දොරේ මුමුණනා සුසුමත් උදුරාගෙන
දුවන්නේ විරුද්ධම පැත්තට
දූතයෙක් කොහෙද අදත් අපට

මල් හතයි කෙල්ලේ
කියන්නේ කොහොමද එක හුස්මට
උඹ එවූ කෙටි පණිවිඩයට උත්තර
යටි හිතට පවා හෙණ ගහන හවසට

[සිතුවම :Leonid Afremov]

ඩොමිනික් චන්ද්‍රසාලි



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



රාත්‍රිය;
බලා සිටිද්දී ඔබ එනතෙක්
යළිත් වරක්
සීතල සුළඟ
වැසි බවට හැරවෙයි...

-ෂිකි
පරිවර්තනය - මාලතී



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



මං අකමැතිම වෙලාව
ලෙඩ්ඩු බලන වෙලාව

අත් වලින් හොදටම බත් කන්න පුළුවං කොට
ඇඟිලි නැමෙන්නෙ නැති වෙලාව
තනියෙන් දොට්ට පිලට යන්න පුළුවං කොට
අතක් අල්ලගන්නම ඕනෙ වෙලාව

කවුරුවත්ම එන්නෙ නෑ කියලා දැනෙන කොට
කවුරු හරිම එයි කියලා හිතෙන වෙලාව
කාටවත්ම අඬගහන්න හේතු නැති කොට
කාට හරිම අඬගහන්න හිතෙන වෙලාව

ඇස් දෙක නිදියන්නම ඉල්ලන කොට
නින්ද නොයනම වෙලාව
මහා සෙනඟක් මැද ඉන්න කොට
තනියෙන් වගේ දැනෙන වෙලාව

මං අකමැතිම වෙලාව
ලෙඩ්ඩු බලන වෙලාව

[සිතුවම : Douglas Manry]

හෂාන් අබේගුණරත්න



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



කෞශල්‍ය කුමාරසිංහ විසින් රචනා කරන ලද 'මේ රහස් කවුලුවෙන් එබෙන්න' නවකතාව පිළිබඳ සංවාදයක් අපේ‍්‍රල් 8 වන දා සවස 3.30 ට ජාතික පුස්තකාල සේවා මණ්ඩල ශ‍්‍රවණාගාරයේ දී පැවැත්වේ.

සංවාදයමය මැදිහත්වීම්:

දීප්ති කුමාර ගුණරත්න
අශෝක හඳගම
හර්ෂණ රඹුක්වැල්ල
සාමිනාදන් විමල්
සුමිත් චාමින්ද



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



මඟුල් සාරියට
මූණේ ගෑව පාටට
උස්සල බැඳපු කොණ්ඩෙට
දුවේ... උඹ හොඳටම වෙනස් අද

අනිත් උන් බොන කොට සතුටට
පොඩියක් ගත්ත මං
අද උඹ යන දුකට ;
උඹට මදි පුංචි වෙයි
පැත්තකින් ඉන්නං
නෑවිදින් සබාවට

රජයෙ රස්සාවෙන්
කණමැදිරි අල්ලං ආවට
අලගු තියන්න පුළුවන්ද
ගෙයි පිපෙන හඳ එළියට ;
උඹයි, උඹේ අයියයි
අපෙ පුංචි තරු කැට

අවවාද අනුසාසන
දුවේ තව මොකටද
උඹේ අම්ම උන්නු හැටි
හොඳ හැටියෙ සිහිකොට ;
පිළිකන්නේ මං තිව්ව
කාලේ බෝතල් ටික
මතක නොවැ දුන්නු හැටි
සිංහල බේත් කඩේට

උඹ හොයා ගත් එකා
මට වඩා හොඳ වේවි
උඹත් දැන් ටිකෙන් ටික
ඉවසන්න හුරු වේවි

එත් මයෙ සුදු නෝනෙ
වචන හරහට හිටලා
අත පයක් ඉස්සුනොත්
උඹ ගෙදර ගෙනියන්න
නොවැරදීම මං ඒවි

සුපුන් මුතුකුමාරණ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



"මම තොප නොහඳුනමි
මට තොප මතක නැත"

මම තොප අවුළු කෙස් වැටියෙහි
හැඩ පලු ලිහා - බැරි තැන
වූලෙක් පටලවා
පිට මැදට කැන්දමි

"මම තොප නොහඳුනමි
මට තොප මතක නැත"

තොප අතින් රන්පත ගෙන
ඩම් දෙක තුනක් ඇද
ඇඟිලි අතරේ රන්දමි.

‘‘මම තොප නොහඳුනමි
මට තොප මතක නැත‘‘

ළඟ ළඟ නවන අතරේ
වීදුරුව උදුරා
පෙම් සිප් එකක් ඇද
හිනාවක් අරගන්නෙමි.

"මම තොප නොහඳුනමි
මට තොප මතක නැත"

බාච්චු කයිසමද
නිල් චෙක් කමිසයද
අම්පයර් හිස් වැස්මද
චැප්ලින් සපත්තුද
හැඳ පැළඳි තොප
ළඟින් හිඳුවාගෙන
විප්‍රවාසී වීමට
සතියකට දෙකකට පෙර පැවති
දුම්පානෝත්වයක දී
මල් ලොලුන්ගේ දහසක් පන්දමින්
සුවඳවත් වූ ගාලුපාරේ
ත්‍රීවීලයක ඇද්දෙමි.

"මම තොප නොහඳුනමි
මට තොප මතක නැත"

තොප වේදනා ඇස් ඇර
අඩවන් බැල්ම අවුලා
යළි ඇස් පියන්නට පෙර
"තොප මා හඳුනයි
තොපට මා මතකයි" පැවසූ
සිහිනයට යළි කන්දෙමි.

ඉදින් මම...............
සැලුම් වෙවුලුම් කමින් ඉන්නෙමි.

"මම තොප නොහඳුනමි
මට තොප මතක නැත"

2015 මාර්තු 23

*"මම තොප නොහඳුනමි" ජී.බී.සේනානායකයන්ගේ කවියකි.

මංජුල වෙඩිවර්ධන



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



සුදු පැහැයට හිම පියලි වැටෙන අයුරු මා ජනේලයට මුහුණ තබා නැරඹුවෙමි. මාගේ ජීවිතය අඩකින් ගරා වැටී තිබේ. ඒ මන්ද කියා එක එල්ලයේ කිව නොහැකි නමුත් වස්තු භංගත්වයකට, වියෝග කාංසාවකට මුහුණ දුන් කෙනෙකු මෙන් මගේ සිත නලංගුවකින් පිරී තිබේ. මා සතුටින් සිටි කාලයක්වත් මට මතක් නොවේ.

මා සතුටින් සිටි කාලය කියා හැඳින්විය හැක්කේ පාසල් ගිය කාලයයි. යාපනයේ උණුසුම් හිරු රැස් පහස විඳිමින් දූවිලි අවුස්සමින් පාසල අවසන් වී ගෙවල් බලා එන අයුරු මට සිහිපත් වේ. ශාන්තිනී, ලාක්‍ෂා, රාධා, මනෝහරී සහ මම අනෙකුත් කෙල්ලන් සමග විහිළු කරමින් උස් හඞින් කතා කරමින් ගියෙමු. කොහොඹ ගස් පේළිය අසළදී නාදන් අප පසු කරගෙන ගියේ බිම බලා ගෙනය.

"බිම බලාගෙන යන්නේ පොළවේ මැණික් තියනව කියල හිතාගෙනද?" අප අතරින් කටකාරිය වූ රාධා ඇසුවාය​.

සිප්පි මල්ල සිමෙන්ති පොළව මත අත​ඇරියාක් මෙන් කෙල්ලෝ රොත්ත සිනාසුණෝය. නාදන් කිසිවක් නොකියා අඩිය ඉක්මන් කළේය​. මම සිනහසුණේ යන්තමටය​. නාදන් ගේ උසැති කය, කළු කොණ්ඩය, දෙඋරිස් රිද්මයට පද්දවමින් යන තාලය දෙස මම ඇල්මකින් යුතුව බලා සිටියෙමි. ඔහුගේ අහිංසක දෙනෙත් සහ මඳ සිනහව මට මැවී පෙනුණි.

ලාක්‍ෂා අප පසුකර යන නාදන් දෙස බලා "අම්බට්ටන්" (කරණවෑමියා) කියා මඳක් උස් හඞින් කීවාය​. අපගේ කණ්ඩායමේ ධනවත්ම කුලවත්ම සහ නපුරුම තැනැත්තිය වූයේ ලාක්‍ෂාය. එය අැසුනු නාදන් මඳක් පසුපස බලා තව දුරටත් අඩිය ඉක්මන් කළේය​. මම කෝපයෙන් යුතුව ලාක්‍ෂාට රැව්වෙමි. ඉන්පසු නිවෙස් වලට යන තෙක් අප නිහඞව ගමන් කලෙමු. ලාක්‍ෂාගේ කුරිරු වචනය අපගේ සතුට වියළා දමන ලදි.

පසුදින පාසල් පැමිණි නාදන් අපගේ කෙල්ලන් කණ්ඩායමට බොහෝ ඈත් වී හිඳගත්තේය​. නාදන් ඉගෙනීමේ දක්‍ෂයෙකු වූ නමුත් ගුරුවරු වැඩි අවධානය යොමු කලේ අවිශිෂ්ටතාව උත්පත්තියේ සිට හිස දරා සිටි ලාක්‍ෂා වෙතටය​.

මා දෙනෙත් නාදන් වෙත යොමු කළෙමි. පාසලේදී මගේ දෙනෙත් නාදන් වෙත යොමු වූ සෑම අවස්ථාවකම ඔහු මනෝඥ ලෙස මදෙස මොහොතක් බලා බිම බලා ගත්තේය​. එවිට විශ්වය මොහොතකට නැවතී අප දෙදෙනා ගොළු වී යන බවක් මට දැනෙයි.

අප්පාට අවශ්‍ය කළේ මාව යාපනයෙන් ගලවා ගෙන කොළඹ කාන්තා විද්‍යාලයට හෝ බිෂොප් විද්‍යාලයට ඇතුළත් කරවන්නටය​. එහෙත් අම්මා සිංහලයන් අතර වාසය අප්‍රිය කළාය​. "සිංහලයෝ මෘගයෝ" මේ ඇය නිතර කී වදනකි. එහෙත් අප්පාගේ ව්‍යාපාර තිබුණේ කොළඹය​. අම්මා සිංහලයන් මෘගව්‍යාධයන් කීවත් අප්පා එය සිනහවකින් බැහැර කරන්නට පුරුදුව සිටියේය​. පීරිස් අංකල්, අල්විස් අංකල් අප්පාට සොහොයුරන් බඳුය​. ඔවුනුත් මෘගයන් ද? ගිජුලිහිණියන් මෙන් අප්පාගේ ලේ ඥාතීන් ඔහුගේ මුදල් සූරාගෙන ඔහුව පිටමං කරද්දී අප්පාගේ පිහිටට ආවේ පීරිස් අංකල් සහ අල්විස් අංකල් වෙති.

අම්මා නිතර කී වැකිය ඇයට සනාත වූයේ 1983 දීය. අප්පාගේ ව්‍යාපාර සමතළා කරමින් ඔහුගේ ගොඩනැගිල්ල සහ වාහන අග්නි දෙවියාට පූජා කරමින් අවිගත් මෘගයන් ඔහු පසුපස එළවාගෙන ආහ​. මන්නා පහරක් නළලට වැදී ඔහු බිම වැටුණු වහාම මෘගයන් ඔහුගේ ශරීරය මතට භූමිතෙල් වත් කළහ​. මොහොතකින් ජීවමාන ගිනි පන්දමක් වීමට ඉරණම් ලැබූ අප්පාව ගලවා ගන්නා ලද්දේ අප්පාගේ ගොඩනැගිල්ල තිබූ පාරේ විසූ කිසිවෙකු ඇයි හොඳයියක්වත් නොපැවැත්වූ දාමරිකයෙකි. ඔහු කඩුවක් ගෙන පිරිස මැදට පැන ඔවුන් පළවා හැර අප්පාව ඔහුගේ ටකරන් ගෘහයට ගෙන යන ලදි. පසුව අල්විස් අංකල් ඔහුගේ බෑනා කෙනකු වූ කැප්ටන් සිගේරාගේ හමුදා ජීප් රථයෙන් පැමිණ සුරක්ෂිතව අප්පා කදිරේෂන් කෝවිලේ අනාථ කඳවුරට භාර දෙන ලදි. නමුත් අල්විස් අංකල් සහ පීරිස් අංකල් දිනපතා කෑමබීම රැගෙන ඔහුව බලන්නට පැමිණි බව අප්පා පසුව කීවේය​.

ඒ දිනවල අප සිටියේ ඇඬූ කඳුලෙනි. අප්පා ඉන් සති කීපයකට පසුව යාපනයට පැමිණියේය​. ඔහු කෘශ වී අසාමන්‍ය ලෙස බියගත් විලාසයක් පෙන්වීය​. වෙනදා සිනහසෙන විහිළු තහළු කරන පියෙකු වෙනුවට මා දුටුවේ මිය ගිය ආත්මයකි.

දස වසරකදී සිදුවිය හැකි සිදුවීම් ඉන්පසු මාස කිහිපයක් තුළදී සිදු විය​. අම්මාගේ පෙරැත්තය නිසා අප මුළු පවුලම සරණාගතයන් ලෙස එංගලන්තයට ගියෙමු. නාදන් සහ අප පන්තියේ සිටි තවත් පිරිමි ළමුන් පස් දෙනෙකු එල්ටීටීඊ සංවිධානයට බැඳී පුහුණුවීම් සඳහා ඉන්දියාවට ගිය බව මට පසුව ආරංචි විය​. කොල්ලන් විසින් විමුක්ති අරගලයක් අරඹා තිබෙන බවට තොරතුරු ලැබිණි.

යාපනයේදී ඉහළ මධ්‍යම පංතිකයන් වූ අප එංගලන්තයේදී කම්කරු පන්තියට ඇද වැටුණි. අප්පා කිසිදු උද්‍යෝගයක් නැති ජීවත් වෙන මළ මිනියක් බවට පත් වී මුළු කාලයම ඇඳේ ගත කළේය​. යාපනයේදී කෝවිලට යාමට හැර නිවසින් පිට අඩියක්වත් නොතැබූ මුළු දහවල් කාලයේදී වටිනා ඉන්දියානු සාරි අැඳ සිටුවරියක විලසින් සිටි අම්මා පවුලේ බර කරට ගෙන කම්කරු කාන්තාවක් මෙන් හිසේ මෆ්ලරයක් ඔතාගෙන බෙක්ස්ලිහි ප්ලාස්ටික් කර්මාන්තශාලාවක වැඩට ගියාය. මම කිංස්ෆෝර්ඩ් ප්‍රජා පාසලට ඇතුළත්ව අධ්‍යාපනය ලැබුවෙමි. ගිණුම්කරණය හදාරා ඉක්මනින් රැකියාවක් ගෙන පවුලේ බර අඩකින් හෝ දැරීම මගේ අපේක්ෂාව විය.

මෙලෙස කාන්සිය මුසු වසර කීපයක් ගෙවී ගියේය​. ධනවත් යුදෙව් ව්‍යාපාරිකයෙකුගේ කාර්‍යාලයක රැකියාවක් ලබා ගැනීමට මට හැකි වීම භාග්‍යකි. ඒ නිසා අම්මා වැඩ කලේ සති අන්තයේ පමණි. සති අන්තයේ ඇතැම් දිනවල මම මහලුව කෘෂව ගිය අප්පා සමඟ නිවස අසල පිහිටි උද්‍යානයකට යාමට පුරුදුව සිටියෙමි. ඒ ඇවිදින විට මට නිතර නාදන්ව මතක් විය​.

මේ රටේ ඉංග්‍රීසීන්, ජර්මානුන්, ඉතාලි ජාතිකයන්, ඩෙනිෂ් ජාතිකයන්, යුදෙව්වන්, අරාබීන්, අප්‍රිකානු ජාතිකයින් යනාදී ජාතීන් බොහොමයක් වසති. ඔවුන් එකට කති බොති රැකියාවන් කරති. යම් යම් ප්‍රශ්න ඇතිමුත් දමිළයන් සහ සිංහලයන් මෙන් එකිනෙකා සමඟ සතුරුව කා කොටා නොගනිති.

උතුරේ අප ජීවත් වූයේ තල් කොළ, පොල් අතු වලින් වැටවල් ගසා සිංහලයන් ගේ සුළඟින් ද ඈත්වය​. කොළඹ ජීවත් වූවද මේ ජාතීන් දෙක එකිනෙකාට ආගන්තුකයන් වෙති. ඒ මන්ද? මගේ කාර්යාලයේ සේවය කරන පිරිස ජාතීන් දහයකට පමණ අයත් වෙති. අප ජාතියෙන්, සංස්කෘතියෙන්, හමේ පැහැයෙන් වෙනස් වූවත් එකට සහයෝගයෙන් වැඩ කරමු. එහෙත් ලංකාවේදී මේ තත්වය නැත්තේ මන්දැයි මට සමහරක් විට කල්පනා වේ. සිංහලයන් මෙන්ම දෙමළුන් වන අපද නවීන ලෝකයට ආගන්තුක වූ ගෝත්‍රිකයෝ නොවේද?

ඉන්දියාවේ සරණාගත කඳවුරක වාසය කරන රාධා ගෙන් මට ලිපියක් ලැබුණේය​. අපගේ පන්තියේ ළමුන් සුළඟට අසුවූ කඩදාසි කැබලි මෙන් සීසීකඩ විසිරී ගොසිනි. නාදන් විමුක්ති භට නායකයෙකි. ඔහු අපට වෙනම රටක් ලබා දීම සඳහා ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සිංහල හමුදාව සමඟ සටන් කරන බව රාධා ලියා තිබුණාය​. කොල්ලන්ගේ නිල අැඳුමින් සැරසුනු අවියක් අත දරා සිටින නාදන්ව මට මැවී පෙනුනි. අවිය ගොරහැඩි නමුත් ඔහුගේ දයබර දෙනෙත් මට පෙනේ.

රාධා ලියා තිබුණ පරිදි ලාක්‍ෂා ගේ පියා හමුදාවට ඔත්තු දීම නිසා කොල්ලන් විසින් වෙඩි තබා මළකඳ පහන් කණුවක එල්ලා තිබේ. ඔවුන් ගේ දේපල සංවිධානය විසින් පවරාගෙන ඇත​. දැනට කොල්ලන්ගේ එක් ප්‍රාදේශිය මූලස්ථානයක් වන්නේ ලාක්‍ෂා ගේ පවුල විසූ සුවිසල් ගෘහයයි. නාදන් එහි තම කාර්යාලය පිහිටුවා ගෙන තිබේ. ලාක්‍ෂා ඇතුළු ඇයගේ පවුලේ ඉතිරි වූ සාමාජිකයන් බටහිර ජර්මනියේ ජීවත් වෙති.

අප අතර සිටි නිහඞම චරිතය වූ ශාන්තිනී නිදහසේ කිරිල්ලියකි. ඇය එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ කාන්තා අංශයට බැඳී තිබේ. අපගේ කෙල්ලන් මේ නිදහසේ කිරිල්ලියට බොහොසේ ඉරිසියා කරන බවත් ඔවුන් ද නිදහසේ කිරිල්ලියන් වීමට උත්සහ කරන බවටත් රාධා වැඩිදුරටත් ලියා තිබුණාය​.

ඇත්තෙන්ම මමද ශාන්තිනීට ඉරිසියා කරමි. මේ කාන්සි ජනක ජීවිතයෙන් මිදී නිදහසේ කිරිල්ලියක් වී අවියක් ගෙන අපගේ ජනතාව වෙනුවෙන් සටන් කිරීමට මම කැමැත්තෙමි. නැතහොත් අපගේ පාසලේ උසස් පන්තියක සිටි ගෝපාලන් මෙන් බෝම්බයක් බැඳ සිංහල හමුදා කඳවුරකට පැන හෝ අප්පා ගේ ගොඩනැගිල්ල තිබූ කොළඹ ප්‍රදේශයේ ජනයා ගැවසෙන අවස්ථාවක බෝම්බය පුපුරුවාගෙන මිය යන්නට මම කැමැත්තෙමි. එවිට මගේ පින්තූරයට මල් මාලා පළඳවා මගේ නාමය දමිළ විරුවරියක ලෙස හුවා දක්වනු ඇත​.

අපගේ කොල්ලන් කෙල්ලන් අවි අතට ගෙන අපගේ නායක ප්‍රභාකරන් ගේ සෙවනැල්ල යට වෙනම රටක් සඳහා සටන් වදින විට මා ලන්ඩනයට වී කෝපි බොමින් හැම්බර්ගර් කමින් අලසව කාර්යාලයේ කොළ පුරවමින් සිටින්නෙමි. මට ද සටන් පෙරමුණට යාමට අවශ්‍යතාව තිබේ.

මම මාගේ මේ ආශාව මුලින්ම කියුවේ සෑම මසකම සංවිධානයට මුදල් එකතු කරන කෝකිලන්ටය​. ඔහු මඳක් තරබාරු ශක්තිමත් තරුණයෙකි. මාසිකව ගෙවන මුදල් ප්‍රමාණයට වඩා තව වැඩිපුර පවුම් පණහක් ඔහුට මම දුන්නෙමි.

"සහෝදරිය අපිත් එක්ක මෙහෙ වැඩ වලට සහභාගි වෙන්න. ඔයාගේ ඉංග්‍රීසිත් හොඳයි, නිකම් මොකද යාපනේට ගිහිල්ලා නාස්ති වෙන්නේ" කෝකිලන් මට ඔහුගේ කාඩ්පත දුන්නේය​.

නිදහසේ කිරිල්ලියක් බවට පත් වීමේ මගේ අශාව තේරුම් ගත් අම්මා මට ඉක්මනින් කසාදයක් ලෑස්ති කළාය​. මට නාදන් මතක් වී ගියෙන් මම දෑස් වසා ගත්තෙමි. අපගේ සටන ජයගත් පසු මම නාදන් ගේ මනාලිය වෙමි. සතුරාගෙන් මුදාගත් අපේ භූමියේදී ප්‍රභාකරන් ගේ ආශිර්වාදය මැද අප කසාද බඳිමු. අපට ලැබෙන පළමු දරුවා ප්‍රභා ලෙස නම් කරමු.

මා මේ දකින්නේ සිහිනයක් ද​! අම්බට්ටන් කුලයේ නාදන් සමඟ සරණ යාමට අම්මා කිසිදින මට අවසර නොදෙනු ඇත​. ඒ දිනවල අප්පා පීරිස් අංකල් ගේ පුතා ගැන කියමින් මට විහිළු කිරීමට පුරුදුව සිටියේය​. පීරිස් අංකල් ගේ පුතා රජිත මගේ වයසේය​. ඔහු දැන් එයා ලංකා ගුවන් සේවයේ ගුවන් නියමුවෙකි. ඔහු නිතර ලන්ඩනයේ වෙසෙන තම සොහොයුරිය හමු වීමට යන බව පීරිස් අංකල් ලියා තිබේ.

පීරිස් අංකල් නිතරම අප්පාට ලියුම් එවූ නමුත් ඔහු ඒ ලියුම් කියවූයේ උදාසීන ගතියකිනි. කිසිදින කිසිවෙකුට ඔහු ලිපියක්වත් නොලිව්වේය​.

මට රජිත මතක් වේ. අප කුඩා කාලයේ එකට සෙල්ලම් කළෙමු. ඒ කාලයේ පීරිස් අංකල්ලා යාපනේ ආහ​. අප නිවාඩුවට ඔවුන් ජීවත් වූ කොළඹ නිවසට ගියෙමු. නමුත් අම්මා සවස් වන විට වැල්ලවත්තේ වෙසෙන පංචනායගම් ඇන්ටීලාගේ ගෙදර රාත්‍රීය ගත කිරීමට යා යුතු බව අප්පාට මතක් කිරීමට අමතක නොකරන්නීය​. පංචනායගම් ඇන්ටී ඇයගේ පාසල් මිතුරියකි.

අම්මා රජිත සිංහල නිසා එයට ද විරුද්ධ වනු නියතය​. නමුත් ඇය මට කුලවත් දමිළ මනාලයන් සෙව්වාය​. අම්මාගේ මැදිහත් වීමෙන් වෙල්ලාල කුලයේ අළුත් බෙන්ස් රථයක් හිමි මධ්‍යම ලන්ඩනයේ ගණකාධිකාරීවරයෙකු ලෙස සේවය කරන ශ්‍රී ධරන් හෙවත් ශ්‍රී මගේ මනාලයා ලෙස යෝජනා වූ අතර දෙපාර්ශවයේම එකඟතාවයෙන් අපගේ මඟුල සිදු විය​.

අපගේ හින්දු මඟුල් ගෙදරදී ශ්‍රී ගේ ඥාතීන් මෙන්ම අපගේ ඥාතිහුද​ මම ශ්‍රී ගේ බිරිඳ වීම මගේ පෙර වාසනවක් බව කීහ​. කුලවත් ධනවත් බටහිර ජීවත් වන දමිළ මනාලයෙකුගේ වටිනාකම මිල නොකළැකි දෙයකි. එහෙත් ඒ අනර්ඝ කුලවත් ධනවත් බටහිර ජීවත් වන දමිළ මනාලයා මධු ලෝලියෙකු බවත් බිරියට අමානුෂික ලෙස පහර දෙන නරුමයෙකු බවත් වටහා ගන්නා විට මා පරක්කු වී හමාරය​.

මම ශ්‍රී සමඟ තෙවසරක් පමණ ජීවත් වූ නමුත් ඒ කාලය තුළදී ලද ගැහැට අප්‍රමාණය​. බීමතින් ඔහු මා දූෂණය කළේය​. බඳ පටියෙන් මට නිර්දය ලෙස පහර දුන්නේය​. පොලිසියට එක දුරකතන අැමතුමක් දී මට ඔහුව කුරුස ගසේ ගැසීමට හැකියාව තිබුණද දෙමාපියන් ගේ ගරුත්වය, පවුලේ ගරුත්වය සලකා ඒ විසඳුම් මම බැහැර කළෙමි. ඒ අතරවාරයේ ඔහු සුදු පෙම්වතියක් ද සොයා ගත්තේය​. ඒ අවසරයෙන් මම ශ්‍රී ගේ ලෝකයෙන් මිදී දෙමාපියන් සමඟ වාසයට පැමිණියෙමි.

ශ්‍රීගේ ලෝකයෙන් මිදී මම ඇතුල් වූයේ අපගේ දමිළ අරගල ලෝකයටය​. මම විරෝධතා රැළි වලට සහභාගී වූයෙමි. හැකි තරම් මුදල් උපයා උතුරේ කොල්ලන් වෙත යැවූවෙමි. ගතින් මට යුදයට එක් වීමට නොහැකි වූවද මම සිතින් අපගේ නිදහසේ කිරිල්ලියන් සමඟ එක් වී සටන් කළෙමි.

අපගේ සටන වසර ගණනක් පුරාවට දිග්ගැස්සී යාම අපගේ බලාපොරොත්තු බොඳ කරන්නක් විය​. සෑම වසරකම මේ අන්තිම සටනට කියා කෝකිලන් මුදල් එකතු කළ ද අපගේ අරගලයේ අවසානයක් මට නොපෙනේ. ඒ අතර උතුරේ පාසලේ පහ හය වසර වල ඉගෙනුම ලබන සිසුන් ද බලහත්කාරයෙන් යුද්දයට බඳවා ගන්නා බව අපගේ පවුලේ හිතවතෙකු වූ නීතීඥ රාජසිංහම් කීවේය​. නොදරුවන් යුද්දයට යැවීම මගේ සිත සසල කළේය.

අරගලය ගැන අම්මාගේ හේතු දැක්වීම් සරල මෙන්ම කොරොස් වූවාය​. සිංහලයන් මෘගයින් බවත් අප ඔවුන් ගෙන් මිදිය යුතු බවත් කීවාය​. එහෙත් කොල්ලන් ගේ සටන ඇය දුටුවේ අඩු කුලයේ කරයර්, නලවර්, පරයර්, මල්ලර්, තුරුම්බාර් එවුන් විසින් වෙල්ලාලයන් පාගා කරන අරගලයක් ලෙසටය​. කරයර්, නලවර්, පරයර්, මල්ලර්, තුරුම්බාර් එවුන් සටන් කර මුදා ගන්නා අපගේ දේශයේ පාලනය භාර ගත යුත්තේ වෙල්ලාලයන් බව ඇය පුන පුනා කීවාය.

දිනක් හදිසියේ කෝකිලන් මා හමු වීමට නිවසට පැමිණියේය​. සිංහල හමුදාව විසින් විශාල මෙහෙයුමක් දියත් කර ඇති බවත් කොල්ලන්ට ආයුධ හිඟයක් ඇත්වී තිබෙන බවත් කෝකිලන් කීවේය​. එදින සවස හදිසි රැස්වීමක් සඳහා ඔහු ධනවත් දමිළ ව්‍යාපාරිකයන් මෙන්ම බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන් කිහිප දෙනෙකුට ආරාධනා කොට තිබුණි. එම රැස්වීම පවත්වන ලද්දේ තරු පහේ හෝටලයකය​. කෝකිලන් දමිළ බසින් කරන ලද කතාව බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීන් තිදෙනා සඳහා මම ඉංග්‍රිසියට පරිවර්තනය කළෙමි.

කෝකිලන් උපන් කථිකයෙකි. ඔහු ඉතා හැඟීම්බර දේශනයක් කළ අතර ඔහුගේ කතාව පරිවර්තනය කළ මගේ දෙනෙත් වලද කඳුළු ඉනුවේය​. අවසානයේදී අපගේ අරගලයේ ලන්ඩනයේ නියෝජිත කෝකිලන්ව සියළුම දෙනා විසින් වැළඳගත් අතර ධනවත් දමිළ ව්‍යාපාරිකයන් චෙක් පත් එවෙලේම ලියා ඔහුට දුන්නෝය​. බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීන් කිසිදු මුල්‍යමය ආධාරයක් නොකළ අතර එක් මන්ත්‍රීවරයෙකු ඔහුගේ ලබන චන්ද ව්‍යාපාරයට කොතරම් මුදලක් ලබා දිය හැකිදැයි විචාලේය​.

රැස්වීම අවසානයේදී කෝකිලන් මා කැටුව ඔහුගේ කාර්යාලයට ගියේ ලැබුණු මුදල් ආධාර ප්‍රමාණය ගනන් කිරීමටය​. එදින කාර්යාලයේ කිසිවෙකු නොසිටියේය​. කාර්යාලයට ගිය වහාම ඔහු මා විසින් කළ උපකාරය පැසසුවේය​.

"සහෝදරියගේ වාසනාව තමයි අපේ ව්‍යාපාරයට අද ලැබුණේ. වෙනදා සල්ලි නොදෙන ලෝබ කන්දයියා හිටන් සල්ලි දුන්නා. මම සහෝදරිය ගැන තලවර්ට කියලයි තියෙන්නේ. සහෝදරිය අපේ අරගලයේ සුවඳ හමන පුෂ්පයක්."

මෙසේ කියන ගමන් කෝකිලන් මගේ මුව අසලට ඔහුගේ දෙතොල් ලං කොට මාව සිප ගැනීමට තැත් කළේය​. විදුලි සැරයක් වැදුනාක් මෙන් මම ඔහුව පසෙකට තල්ලු කළෙමි. ඔහු තල්ලු වී ගියද යළි මා තදින් බදාගත්තේය​.

සහෝදරිය කලබල වෙන්න එපා ඔහු කීවේය​.

"මම සහෝදරියක් ද මාව අත ඇරපන් වනචරයා" මම ඔහුව සූරා දමමින් ඔහුගේ ග්‍රහණයෙන් මිදීමට තැත් කළෙමි. නමුත් මගේ උත්සහය අසර්ථක විය. කෝකිලන් කාර්යාලයේ කාපට් එක මත මාව පෙරළා ගත්තේය​. ඔහුගේ අත් මගේ පියයුරු වෙත යයි. මම උපරිම ශක්තිය යොදා ඔහුව තල්ලු කළෙමි. එහෙත් මේ මස් පර්වතය මා තදින් බදාගත් අතර මට හුස්ම ගැනීමට පවා අපහසු විය​.

ඔහුගේ දාඩිය වැකුණු මුහුණ මගේ කම්මුල් වල ඇතිල්ලේ. එම අවස්ථාවේදී මම ඔහුගේ වම් කම්මුල තදින් සැපුයෙමි. මගේ කටට ලුණු රසැති ලේ දැනුණි. කෝකිලන් ගේ වම් කම්මුලෙන් කෑල්ලක් මගේ මුවේ විය​. ඒ වේදනාව නිසා ඔහු ග්‍රහණය බුරුල් කළේය​. ඒ අවසරයෙන් මා ඔහුගෙන් මිදී නැගිට අමාරුවෙන් කාර්යාලයේ දොර ඇර දිව ගියෙමි. මහ පාරට දුවගත් මම ටැක්සියකට කතා කළෙමි.

මට කිසිවක් කල්පනා වන්නේ නැත​. කෝකිලන් මාව දූෂණය කිරීමට තැත් කළේය​. මට ගෙදර යාමටද සිහියක් නැත​. ටැක්සිය බ්‍රේන්ට්වුඩ් ප්‍රදේශය පසු කරමින් සිටි අතර ඒ ආසන්නයේ ඇති පබ් එකකට මා ගෙනයන ලෙස ටැක්සි රියදුරාට කීවෙමි.

පබ් එකට ගොඩ වැදුනු මා බ්‍රැන්ඩි වීදුරුවක් බීවෙමි. මෙහි සිටින්නේ සුද්දන් පමණි. දමිළයන් හෝ සිංහලයන් නැත​. මට සුරක්‍ෂිත භාවයක් දැනේ.

මීළඟට කළ යුත්තේ කුමක් ද කියා මම කල්පනා කළෙමි. මට කෝකිලන්ට එදිරිව පොලිසියට යා නොහැක​. එසේ කලහොත් ඔහු මා සිංහල ආණ්ඩුව විසින් ඔත්තු බැලීම සඳහා සංවිධානය තුළට රිංගවන ලද ඔත්තුකාරියක් කියා අපගේ ප්‍රජාව අතර පතුරවනු ඇත. ​ඉන්පසු කොල්ලන් දම්මවා මා ඇතුළු මගේ මුළු පවුලම ඝාතනය කරනු ඇත​.

මට අසරණ බවක් දැනේ. ජීවිතයේ ප්‍රථම වතාවට මට අප විසින් පෝෂණය කරන ලද කොටි සංවිධානයේ ගොරතර බව දැනේ. සිංහල හමුදාව මෙන්ම කොටින් ද කුරිරුය​. මේ කුරිරු ගති නොමැති මේ බීමහලේ සිටින සුද්දන් සිටින්නේ කොපමණ ප්‍රීතියෙන්ද සැහැල්ලුවෙන්ද​! ජීවිතයේ අරමුණ ව්‍යාපාරයක්, අරගලයක් වෙනුවෙන් මිනී මැරීමද? නැතහොත් මිය යාමද? අපට මේ සුද්දන් මෙන් ජීවිතය වින්දනය කළ නොහැක්කේ මන්ද​?

මම මගේ දිනපොත පෙරළුවෙමි. එහි රජිතගේ සොහොයුරියගේ ලන්ඩනයේ නිවසේ දුරකථන අංකය තිබෙ. මෙම අංකය පීරිස් අංකල් අපට එවා බෝහෝ කල්‍ ය​. නමුත් අප කිසිවෙකු එම අංකයට කතා කොට නැත​.

මම පබ් එකේ ඇති පොදු දුරකතනය වෙත ගියෙමි. මම වෙව්ලන ඇඟිලිතුඩු වලින් එම අංක කැරකුවෙමි. රජිතගේ සොහොයුරිය, පීරිස් අංකල්ගේ දුව අන්ජලී මට මුණ ගැසෙන්නේ එදිනය​. කෲර මිනිසුන් ගෙන් වසන් වී සිටීමට අන්ජලී මට උපකාර වූවාය​.

මාස දෙකකට පමණ පසු මට කෝකිලන් ගේ පැරණි සගයෙකු වූ කරුණාකරන් සෙවන් සිස්ටර්ස් උමං හලේදී හදිසියේ හමු විය​. ඔහු කෝකිලන්ට නොසෑහෙන සේ දොස් කීවේය. සංවිධානයට අධාර ලෙස ලැබුණු මුදල් කෝකිලන් මහා පරිමාණයෙන් ගසා කා තිබේ. මම එයට දැන් පුදුම නොවෙමි. මා විසින් ඔහුගේ කම්මුලේ කෑල්ලක් කඩා ගැනීම ඔහු විස්තර කොට ඇත්තේ සිංහල තරුණයන් පිරිසක් පහර දීම නිසා ඇති වූ තුවාලයක් ලෙසටය​.

කාලය ගෙවී ගියේය​. මම දැන් ගෙවන්නේ නිහඞ ජීවිතයකි. අප්පා පසුගිය ශීත කාලයේ මිය ගියේය​. අප ඔහුගේ අවමගුල සුළුවෙන් කෙළෙමු. අපගේ ඥාති මිත්‍රාදීන් ස්වල්පයකුත් අන්ජලීත් සොහොන් පිට්ටනියට පැමිණ සිටියහ​. මූසල අඳුරු සවසක අප අප්පාගෙන් සමු ගත්තෙමු.

උතුරේ යුද තත්වය උග්‍ර වී ඇති බවට ආරංචි ලැබේ. එහෙත් මගේ සිත උකටලී වී තිබේ. අපගේ ඊලාම් දේශයේ කිලිනොච්චිය ද බිඳ වැටී ඇති බව කියමින් නීතීඥ රාජසිංහම් මට විද්‍යුත් තැපැල් පණිවිඩයක් එවා තිබේ. ප්‍රභාකරන් කොටු වී ඇත​. එහෙත් ප්‍රභාකරන් බේරා ගැනීමට කේ.පී. කටයුතු යොදා තිබේ.

මැයි මාසයේ එක් දිනෙක ප්‍රභාකරන් මියගිය බව කියමින් නීතීඥ රාජසිංහම් දුරකථනයෙන් කතා කොට කීවේය​. මම සංවිධානයේ සාමාජිකාවක වූ ටර්නර්ස් හිල්හි වාසය කරන නීතා ඇමතුවෙමි. තලවර් මිය ගොස් නැති බවත් කේ.පී විසින් ඔහුව ගලවා ගෙන එරිත්‍රියාවට ගෙන ගොස් තිබෙන බව නීතා කීවාය​. ප්‍රභාකරන් එරිත්‍රියාවට ගොස් ඇත්තේ සටන්කාමීන් 14,000ක් සමගිනි. ඔවුන් යලිත් විමුක්ති සටන පටන් ගනු ඇත​.

අහෝ ඒ කාලය තුළ අප බොරුව මායාව ස්වයං රවටා ගැනීම් තුළ ජීවත් වූයෙමු. අවසානයේ දෙනෙත් අරින විට අප ඉදිරියේ යතාර්ථය දෘශ්‍යමාන විය​. ප්‍රභාකරන්ව අමුඩ ගස්වා මඩ වගුරක බහා තිබේ. අවි ගත් කොල්ලන් මළවුන් අතරය​. කේ.පී. ඩයස්පෝරාව අසීරුවෙන් එකතු කොට අරගලයට දුන් මුදල් ඔහුගේ නව තලවර්ලාට දී තිබේ.

බටහිර ලෝකයේ ජීවත් වන අප සියළු සැප විඳිමින් වන්නියේ දරුවන් යුද්ධය නම් රකුසාගේ කටට විසි කලෙමු. ඔවුන් විනාශය. නමුත් අප සුරක්‍ෂිතය​.

මට නාදන් සිහි වේ. ඔහු යුද්දයෙන් මිය ගියාද? ආබධිත වූයේද? මම කිසිවක් නොදනිමි.

ප්‍රභාකරන් ගේ මරණින් පසු කොටි සංවිධානයේ මුදල් එකතු කළ ඒජන්තයන් සංවිධානයේ වෙළඳ ව්‍යාපාර තමන් සන්තකයට ගෙන එක රැයින් සුපිරි ධනවතුන් වූහ​. කෝකිලන් වෙළඳ ව්‍යාපාර හත අටක් ඔහුගේ නමට හරවාගෙන තිබේ. මොවුන් විමුක්ති අරගලය ඉතා හොඳින් විකුණාගෙන කෑහ​. ඔවුන් අරගලයට කියා තවමත් අපගේ ප්‍රජාවගෙන් මුදල් ඉල්ලති.

අම්මා ඇයගේ මරණයට පෙර යාපනය බලා ගත යුතු බව කීවාය​. මහා යුද්ධයෙන් වසර ගනනකට පසු අප ලංකාවට ගියෙමු. අපගේ ජීවිත මෙන් ලංකාව ද වෙනස් වී තිබේ. රජිත සහ ඔහුගේ බිරිඳ අපව සාදරයෙන් පිළිගත්හ​. පීරිස් අංකල් හොඳටම මහළුව ගොසිනි. අල්විස් අංකල් පසුගිය වසරේ මිය ගිය බව ඔහු කීවේය​. අල්විස් අංකල් ගේ දුව දෙහිවල කෝච්චි බෝම්බයෙන් මිය ගිය පසු අල්විස් අංකල් ද අප්පා මෙන් ආත්මය මිය ගිය අයෙකු මෙන් ජීවත් වී තිබේ. යුද්දය අප සෑම දෙනාම භක්‍ෂණය කොට තිබෙන බව මට දැන් පෙනී යයි. අප සියළු දෙනාම යුද්දයේ වින්දිතයෝය.

නීතීඥ රාජසිංහම්ගේ සහෝදරයාගේ වෑන් රථයෙන් අප යාපනයට ගියෙමු. යාපනයද වෙනස් වී තිබේ. මේ අප ජීවත් වූ යාපනය නොවේ. ආගන්තුක භූමියකි. ජාතීන් දෙකක් විසින් එකිනෙකා මරාගත් භූමියකි. ලේ ගලා ගිය වධයට පමුණුවන ලද භූමියකි.

මට නිවාඩු ලැබුණේ දෙසතියකටය​. එම නිසා අපට නෑ ගමන් යාමට කාලයක් නොතිබිණි. අපගේ මහ ගෙදර සහ ඉඩම් අධි ආරක්‍ෂිත කලාපය විසින් අත්පත් කරගෙන තිබේ. රටෙන් භාගයක් අත්පත් කර ගැනීමට කළ අරගලය නිමවී ඇත්තේ උතුරේ දුප්පතුන්ට තිබූ ඉඩම් කෑලිත් අහිමි වීමෙනි. අප අම්මාගේ අක්කාගේ නිවෙසේ තාවකාලිකව ලැගුම් ගත්තෙමු.

මට පැරණි මිතුරියන් ගෙන් හමු වූයේ රාධාගේ සොහොයුරිය වූ මින්නා පමණි. රාධා දැන් ජීවත් වන්නේ තමිල්නාඩුවේය​. නිදහසේ කිරිල්ලියක වී පියාඹන්නට ගිය ශාන්තිනී යුද කම්පනය නිසා දෙවරක් ගෙල වැළදා ගැනීමට ගොස් තිබේ. ශාන්තිනී තෙලිප්පලායි රෝහලේ තවම ප්‍රතිකාර ගන්නීය​. ඇයගේ සිහි කල්පනාව හොඳ නැත.

මනෝහරී ගේ අක්කා ඉන්දීය සාම හමුදාවේ සෙබළුන් දූෂණය කිරීම නිසා ගිනි තබාගෙන දිවි නසාගත් බව මට අසන්නට ලැබුණි. ලැබෙන තොරතුරු බිහිසුණු ඒවාය​. යුද්ධයකින් පසු හොඳ ආරංචි බලාපොරොත්තු විය හැකිද​?

ලාක්‍ෂා දැන් ජීවත් වන්නේ කොළඹය​. ඇයගේ ළඟ ඥාතියෙකු උතුරේ මහ ඇමති වන ලකුණු තිබේ. මට අම්මාගේ කොරොස් කතාව මතකයට එයි.

මම මින්නාගෙන් නාදන් ගැන ඇසුවෙමි. මින්නාද ඔහු ගැන වැඩි යමක් දැන සිටියේ නැත​. ඔහු හිටපු ප්‍රාදේශීය නායකයෙකි. යුද්දයෙන් පසු ඔහු ගැන ආරංචියක් නොමැත​. ඔහු මිය යන්නට ඇතැයි සිතා මගේ සිත සොවින් බරවී යයි. එදින සවස අප යාපනයෙන් පිටත් වූයෙමු.

වෑන් රථයේ රියැදුරා කන්කසන්තුරේ වැසියෙකි. යුද්ද කාලයේ සිදුවූ දේවල් ඇසින් දැක්කාක් මෙන් හෙතෙම පුරාජේරු සහිතව විස්තර කරන්නට විය​. ඔහු නොනවත්වා කියන විස්තර කථනය අපට ඇතැම් විට කරච්චලයක් ද විය​. ඒ කිසිවක් ගණනකටවත් නොගෙන ඔහු විස්තර ප්‍රචාරය කලේය​. අම්මා නිදිකිරා වැටුණාය​. මම යළි කාලයකින් දැක ගැනීමට ඉඩ නොලැබෙන පරිසරය නරඹමින් සිටියෙමි.

නාවක්කුලි දුම්‍රිය මාර්ගයට ආසන්න වනවාත් සමඟම ඔහු හදිසියේ වැන් රථයේ බ්‍රේක් ගසා පාර හරහා ගිය අයෙකුට දිගට හරහට බනින්නට විය​.

"අරූ අර යන කාලකණ්නියා තමයි මෙහෙ ඉස්කෝල වලට පැනලා ළමයි යුද්දයට අරගෙන ගියේ. ළමයි එකෙක්වත් පණ පිටින් ආවේ නැහැ. ඌ නම් පුනරුථාපනය වෙලා ආවා"

මම පාර හරහා නොන්ඩි ගසමින් යන මිනිසා දෙස බැළුවෙමි. මුරුගා දෙවියන්ට ඔප්පු වෙන්න ඒ නාදන් ය​. ඔහු බොහෝ සෙයින් මහළුව ගොසිනි. කොන්ඩය ඉදිලාය​. යුදයෙන් ලත් තුවාලයක් නිසාදෝ ඔහු නොන්ඩි ගසයි.

මම එක හෙයින්ම ව්‍යාකූලත්වයට පත් වූයෙමි. මට කෑගසීමට අවශ්‍ය විය. ​වෑන් රථයෙන් බැස නාදන් කරා දිව යන්නට අවශ්‍ය විය​. මේ මිනිසාට බනින්න එපා යැයි කීමට අවශ්‍ය විය​. එහෙත් මම කම්පනය නිසා දෝ මුවින් කිසිවක් නොදොඩා නාදන් දෙස ඇසි පිය නොහෙලා බලා සිටියෙමි.

වෑන් රථයේ රියැදුරා නාදන්ට නායි (බල්ලා) කියා පරිභව කලේය.​ එවිට නාදන් රියැදුරා දෙස බැලීය​. මම ඒ අවස්ථාවේ නාදන් ගේ දෙනෙත් දුටුවෙමි. ඔහුගේ දෙනෙත් වල තිබූ අවිහිංසක බව දැන් නැත​. 1983 ප්‍රහාරයෙන් පසුව අප්පාගේ දෙනෙත් වල තිබූ හිස් බව නාදන් ගේ දෙනෙත් වලින් මා දුටුවෙමි. එය දුටු මගේ දෙනෙත් වලට කඳුළු උණා නාදන් ගේ රූපය බොඳ කළේය​. විශ්වය මොහොතක් නැවතිණි.

රියැදුරා නාදන් දෙස​ට කෙළ පහරක් ගසා යළිත් වාහනය ඉදිරියට ධාවනය කරන කළේය​. මම කඳුළු අතරින් සෙමෙන් සෙමෙන් කුඩා වී යන නාදන් ගේ රූප කාය දෙස බලා සිටියෙමි.

රුවන් එම්. ජයතුංග



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|
Related Posts with Thumbnails