Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



නගරයේ තාප්ප කැඩී ඇත.
සයිකල් පාත් ද වැටී ඇත. ​
පෙට්ට් කඩ හැලී අැත.
සීසීටීවී කැමරා ද ඇත.
හැමතැනම කැමෆ්ලාජ් ද අැත.
කහ ඉරි, ට්‍රැෆික් ලයිට් තිතට ඇත.
විහාර මහා දේවියටත් ගාඩ් එකක් ඇත.
ඒ විතරක් නොවෙයි
ඉන්ඩිපෙන්ටන්ට් ආකේඩ් ද ඇත.

ඒ සියල්ලටම වඩා
මේ නුවර මහා හිස්කමක් අැත.

එනුවර තවමත් අස්සක් මුල්ලක් නෑරම
ලේ පිළී ගඳය.
දශක ගණනක් තිස්සේ
කෙඳිරිලන සහෝදර ප්‍රාණයන්ගේ
අවසන් හුස්මලන හඬ
ඒ නුවරට ඉහළ ආකාශයේ සැරිසරමින්
යුක්තිය පසිඳලන තුරු දෑස් දල්වා සිටී.
ඉතිහාසයේ ඒ මහා ගනඳුර තවමත්
මේ නුවරින් පහව ගොස් නැත.
තවමත් තැන් තැන්වල පිසාචයන්ගේ
කන් පසාරු කරනා
සහෝදර හදවත් දෙපළු කරනා
හඬවල් එමට ඇත.

ඇත්තටම
එනුවර "අනතුර"
තවම පහව ගොස් නැත.

ඒ නුවරට ආදරය විතරක් ඕනෑ කර තිබේ.

ඇත්තටම ආදරය පමණකි.
කොළඹට, අපට, ලංකාවට, ලෝකයට
විතරක් නොවෙයි ඒ අඳුරු "ජූලියට"
ආදරය විතරක් ඕනෑකර තිබේ.

(මේ ග්‍රැෆික් තථාවේ ඇත්තේ ඒ ආදරයේ හිස්කමයි.)















නිර්මාල් ඒකනායක



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



බුදුහු වෙඩි වැදී මියැදුණහ
සිවිල් ඇඳුමෙන් සැදුණු
බළ සෙනග
උන් වහන්සේ ඝාතනය කළහ
තිබිණ බිම ඔත් ලේ විලක් මත
ශී‍්‍ර දේහය
යාපනය පොත් ගුලට ඇතුළුවන
පඩිපෙළ ළඟම

රැයේ අඳුරේම – ඇමතිවරු ආහ
'මේ නම
අපේ ලැයිස්තුවේ ලියා නැත
ඉතින් මොන එහෙකට
මරා දැමුවේ ඔහොම ?'
කිපී ගුගුළහ

'නෑ සර්
වැරුද්දක් නෙමෙයි මේ
උන් වහන්සේගේ ප‍්‍රාණය නොසිඳ
මැස්සකුවත් මරන්නට නොහැකි වෙයි
අන්න ඒ නිසාමයි…'
පිළිවදන් දෙති


[සිත්තම- කේ. ඩබ්. ජනරංජන /සහෝදර පියාපත්]

'හරි හරි
සඟවන්න ඔය දේහය'
එසේ කී ඇමතිවරු
සැගවුනහ
සිවිල් නිළධාරීහු
ඇදගෙන ගියහ ඇතුළට
බුදුන්ගේ ශී‍්‍ර දේහය
පොත් අනූ දහසකින් සැඟවූහ එය
අනතුරුව
සිගාලෝවාද සූත‍්‍රය – දන්වන්නාහුය

දැවී අළු විය
ශී‍්‍ර දේහය
ධම්ම පදයද භෂ්ම වී ඇත

-සහෝදර පියාපත්

එම්. ඒ. නුහ්මාන්
පරිවර්තනය - නිලාර් එන්. කාසිම්



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



ඊශ්‍රායෙල - පලස්තීන ගැටුම් යලි ඇවිලේ .
දරුවන් ඇතුළුව විශාල ප්‍රමාණයක් තුවාල ලබා සහ මිය ගොස් ඇත.


ගඟ ගලයි ජෝර්දාන් හැමදාම එක අතට
රතු වෙලත් ගං වතුර බොනවා තව ලේ රහට
නැවතුනත් ඉඳ හිටක සුළං රැලි මොහොතකට
වෙඩි බෙහෙත් ගඳ තමයි දැනුනේ කිරි බොන කටට

මල් පිපෙන්නේ නොමැති ඉවුරේ බටහිර දෙසට
කඩාගෙන තරු වැටෙන මූසලම රෑ මැදට
බදාගෙන අම්මගෙන් ඒ මොකද අහනකොට
එයාටත් රිද්දගෙන වැටිලා තරුවක් බිමට

අහස නිතරම අපිට රවන කොට බනින කොට
පොළව විතරයි දුන්නේ නිදන්නට සීරුවට
ඒ උනත් මහා පොළව තරම් නම් මේ අපිට
දෙන්න බැරි වෙන්න ඇති වටිනකම මොහොතකට

කමක් නැහැ අරගන්න හැඩි වෙච්ච මහ පොළොව
මළ මිනී එක දිගට අතුරලා මදි නැතුව
තරහා නැහැ ඉහ මතට ඔබ එව්ව ඒ තරුව
හරියටම දැන් වැටුනා කඩාගෙන මගේ පපුව

ඡායාරූපය : International Justice Desk වෙබ් අඩවියෙන්

ජනිත් විතාරණගේ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



පාත්‍ර වර්ගයා- තරුණයා

(සියුම් සංගීතයක් මතුවේ.)

තරුණයා- හොඳයි, මම දැන් හිතනවා මේ කතාව තමුන්නාන්සේලා උනන්දුවෙන් අසාවි කියලා. නමුත් හිතන්න එපා මම බීමතින් හෝ අවසිහියෙන් කරන කතාවක් කියලා. මම බලාපොරොත්තු වෙනවා ටික වෙලාවක් තමුන්නාන්සේලාට කතා කරන්න. තමුන්නාන්සෙලා දන්නවා ඇති මම කලාකරුවෙක්. ඒ කියන්නේ අපේ සමාජය ඇතුළෙ නම් වෘත්තිකයෙක් නෙමෙයි. අද කලාකරුවන්ට තියන ගැහැටකම් කියන්න නෙමේ මම හදන්නේ. නමුත් කලාකරුවෙකුට මේ කාලය කියන්නේ, සාර් ධනවතුන්ට කොමියුනිස්ට් යුගයේ අත්වෙච්ච ඉරණමට වඩා අමාරු කාලයක් බව ඔබ හැමෝටම නොතේරෙනවා වෙන්න බෑ. අද කලාකරුවන්ට දිරි දීම වෙනුවට කලාකෘති වාරණය කරමින්, තහංචි පනවමින්, මර්දනය කරමින්, කප්පාදු කරමින් ශිෂ්ඨත්වයේ ප්‍රතිරූප තමන්ට ගොඩනගා ගැනීිම සඳහා අරගෙන යන ව්‍යාපෘතිය. හරි, හරි, සමාවෙන්න ඕනේ, මම කතා කරන්න ආවේ ඒ ගැන නෙමෙයි. ඒ කියන්නේ සියලු අමාරුකම් හින්දා, මට සිද්ධවුණා ගෙදරට වෙලා නිකම්ම නිකමෙක් විධියට කාලය ගෙවන්න. මාගේ මනසේ කිසිම ආකාරයක නිර්මාණ වස්තු බීජයක් හට ගන්නේ නෑ. දවල් වෙනකම් නිදාගෙන ඉඳලා, ආයෙත් කෑම කාලා, බුදියාගෙන, දහ අතේ කල්පනා කළේ ඉදිරියට මොනවාද කරන්නේ කියලා, කලාකරුවෙක් විධියට ජිවත් වෙනවානම්. අභාග්‍ය කියන්නේ මේ කෙහෙල්මල් නිර්මාණකරණය හැරෙන්න වෙන කිසිම හත් ඉලව්වක් මට කරන්න බෑනේ. ඒ කියන්නෙ කන්තෝරුවක පිළිවෙළකට න්‍යාය පත්‍රයකට අනුව කරන රස්සාවකට මගේ හිත යොමු වන්නෙම නෑනෙ. මගේ අමාරුකම් දැකලා, යාළුවො ගණනාවක්ම මට රස්සාවල් හොයලා දෙන්න ට්‍රයි කෙරුවා. කෝ ඉතින්, ඒ කිසිම දෙයකට මගෙ මනස යොමු වෙන්නෙ නෑ. හිතෙන්නෙම කලාව, කලාව, කලාව හුදකලාව, මේ අතර මගේ ඥාතිීන් මට කියන්න ගත්තා සෙනසුරු අපලෙ කියලා. ඒක එක අතකට මට මාර වාසියක් වුණා. ඒ කියන්නෙ මම නැකැත් විශ්වාස කරනවා කියන එක නෙවෙයි. ස්පර්ශයට නොදැනෙන, කනට නොඇසෙන, ඇසට නොපෙනෙන, කිසිම දෙයක් විශ්වාස කරන, මිනිහෙක් නෙමෙයි මම. එහෙම කිව්වාම හිතන්න එපා, මම මේ කතා කරන්නේ විද්‍යුත් චුම්භක කිරණ වලට පණිවිඩ මුර්ජණය කරලා කරන නුතන සන්නිවේදනයට විරුද්ධව කියලා. අධෝරක්ත, පාරජම්බූල, එහෙම නැත්නම් කෙටි තරංග, නැත්නම් එෆ්එම් තරංග වලින් පණිවිඩ යවන්න පුළුවන්. ඇසට නොපෙනෙන බොහෝ ශක්තින් විශ්වය පුරා පවතිනවා. නුතන ලොකයේ ඒවා භාවිතා කරනවා. මම කතා කරන්නේ ඒ ගැන නෙමෙයි. මිනිස්සුන්ට විවිධාකාර දේවල් වලින් බලපෑම් එල්ල වෙනවා. පාරේ ගමන් කරනකොට කාබන් මොනොක්සයිඩ් වායු වලින්. කුණු ගොඩවල් ළඟිින් යනකොට ඇමෝනියම්. මේ වගේ පරිසරයේ බලපෑම් නිසා තමයි මිනිස්සු ලෙඩ රෝග වලට ගොදුරු වෙන්නේ. ඒත්, මොන හත් ඉලව්වක්ද, ඈත තියන ග්‍රහ තාරකාවලට, එක එක මිනිහාට පෞද්ගලිකව බලපෑම් කරන්න පුළුවන් කියන කතාව. හිරු පායනකොට මල් පිපෙනවා. ඒ, එක මලක් නෙමේ, ලෝකයේ තියෙන මල් සියල්ලක්ම. හඳ පායනකොට වඩ දිය ගලනවා, ඒ රළ වලින් කොටසක් නෙමෙයි, බලපෑම එල්ල වෙන රළ ප්‍රදේශයම. මේ දේවල් නක්ෂත්‍රය සමග ඈඳගන්න එක, එතරම් ගැළපෙන්නේ නැති කාරණයක් කියලා දැන් තේරෙනවනේ. මට කියන්න ඕනේ කළේ, නැකැත් ගැන නෙමෙයි. මම පටන් ගත්තේ කියන්න සෙනසුරු ඒරාෂ්ඨකේ ගැන, එහෙම නේද? ඉතින් සෙනසුරු ඒරාෂ්ඨකේ මට ලබලා කියලා මගේ ඥාතින්, අම්මා, තාත්තා කියන්න ගත්තා. ඒ කියන්නේ, එහෙම ලැබුවාම කරන මෙලෝ වැඩක් හරියන්නේ නැතිලු, කම්මැලි කරනවාලු. ඒ කතාබහේ වාසිය, මං මටම හරවා ගත්තා. ඒ නිසා මට නිකන් ඉඳීමෙන් එක්කරා දුරකට ගැලවිලා ඉන්න චාන්ස් එකක් ආවා. මම දන්නවා මට මේ විධිහට වෙලා තියෙන්නේ මොන මොන හේතු සාධක උඩද කියලා. ඒත්, මම හිතන්නේ ඔයාලාට වැඩක් නෑ, ඒවා ගැන ප්‍රකාශ කරන එක. මොකක්ද මම මේ කිය කියා උන්නේ. හරි, හරි, කලාකාරයො ගැනනේ. ඔව්, හරියටම හරි. ඉතින් ඔන්න ඔහොම මම කාලය ගත කරන අතර වාරයේ, හැමදාම අපේ ගෙදරට ඇවිල්ලා බුරනවා බල්ලෙක්. බල්ලෙක් කිව්වාට මු අමුතුම බල්ලෙක්. හරිම උස මහතයි, මං වගේම. රූපය හරියට සෙල්ලම් බල්ලෙක්ට සමානයි. මම මුලින්ම වත්තට ආපු ගමන් මේකාව එලවලා දැම්මා. මොකද මළ කරදරේ. ඌ ජරා කරන්නේ අපේ වත්තේ. ලෙහෙසියට බල්ලාගේ අයිතිකාරයා ඌට ජරාකරන්න ඕනේ වුණාම ලිහනවා. ඌ ගිහිල්ලා කොහේ හරි අනුන්ගේ වත්තක ජරා කරනවා. හැමෝම බලන්නේ තමන්ගේ ලේසිය, පහසුව. හරියට තමන්ගේ අපද්‍රව්‍ය කොහේහරි ගෙයක් අද්දරට විසිකරලා ඇඟ බේරා ගන්නවා වගේ, අසික්කිත ක්‍රියා පිළිවෙත. ඉතින්, මේ බල්ලාව මම මුලින්ම දඩ ගලක් ගහලා එලෙව්වා. ඌ, බව් බව් කියලා කෑ ගහගෙන තමන්ගේ ගෙදරට දුවන එක තමයි ආපහු කරන්නේ. මේ ගෙදර තියෙන්නේ අපේ ගෙදරට ගෙවල් හත අටක් ඈත. මේ මිනිස්සු ළඟදි තමයි මෙහාට පදිංචියට ආවේ. ආරියවති නැන්දලාගේ ඉඩම තමයි උන් සල්ලිවලට ගත්තේ. වත්තේ ගේ හදන්න ඉස්සෙල්ලා බැන්දේ ලයිට් කණුවක් තරම් උසට ලොකු තාප්පයක්. ඒ නිසා වත්ත ඇතුළෙ මොනවා වෙනවාද, කවුරු ගෙදර ඉන්නවාද, කියලා අහල පහළ කිසිම එකෙකුට හාන්කවිසියක්වත් දැන ගන්න නැතිවුණා. ඒත්, මේ බල්ලා මගෙන් ගුටි කලා යනකොට මේ ගෙදර අම්මණ්ඩි පරණ ග්‍රැමෆෝන් තැටියක් ප්ලේ කරනවා වගේ, හයියෙන් ඉංග්‍රීසියෙන් මෙනවාද කියලා කෑ ගහනවා ඇහෙනවා. ඇත්තටම ඒ වචන මොනවාද කියලා කියන්න මට අමාරුයි. ප්‍රංශ වගේ, උච්චාරණය වෙනස්. ඉතින් කොච්චර ගැහුවත් මේ බල්ලා හැමදාම රිංගන්නේ අපේ වත්තටමයි. මොකද, අපේ වත්ත විශාලයි. ගහ කොළ, පඳූරු හැම තැනම. වැටක්, ගේට්ටුවක් හරියකට නෑ. ඕන හොර හතුරෙකුට ඇවිල්ලා, ඕන ඕන සෙල්ලමක් දාලා යන්න හයිය හත්තියක් අපේ වත්තේ තියනවා. මෙහෙම දිගටම බල්ලාට ගහනකොට මට හිතුණා, ඒක කරනඑක හරි නෑ කියලා. මොකද, ඌ බල්ලෙක්. මම මනුෂ්‍යයෙක්. ඉතින්, මම ඊට පස්සේ ඌ දිහා බලන් ඉන්න ගත්තා. ඌ වත්තට එන හැටි, ඌ පිට වෙලා යන හැටි, උගේ චරියාව හොදට නිරීක්ෂණය කරන්න ගත්තා. මම මගේ මොබයිල් ෆෝන් එකෙන්, උගේ ෆෝටො ගන්න පුරුදු වුණා. මේ ෆෝටො දවසක් මම මගේ ෆේස් බුක් එකට අප්ලෝඩ් කළා. යාළුවෝ රොත්ත බුරුත්තම මට අමුතු අමුතු කමෙන්ට් දාලා තිබුණා. මායි බල්ලාගෙයි රූපය එක සමානයි කියලා. තව එකෙක් අහලා තිබුණා අයියාද, මල්ලිද, පුතාද කියලා. තවත් එකෙක් දලා තිබුණා මගේ ගේ පාර්ට්නර්ද කියලා. තව අය දාලා තිබුණා, උඹට බල්ලෙක් හරි බැල්ලියක් හරි තමයි කවදා හරි කසාද බැඳගන්න වෙන්නේ කියලා, මොකද මනුස්සයෝ කැමති නැති නිසා කියලා. ඉතින්, එක එක කමෙන්ට්ස් එන නිසා, මම එක එක ඈන්ගල්ස් වලින් බල්ලාගේ ෆෝටොස් අප්ලෝඩ් කරන්න පටන් ගත්තා. මට කියන්න අමතක වුණානේ, මේ බල්ලාගේ නම ස්මිත්. හරියට ඉංග්‍රිසි ආණ්ඩුකාරයෙකුගේ නමක් වගේ. ශුද්ධ සිංහලෙන් සුමිත් කියලාත් කියන්න පුළුවන්. ඉතින්, මම ඌට විවිධ වර්ගයේ කෑම ජාති ගෙනත් දෙන්න පුරුදු වුණා. මොකද, ඌ මගේ ෆොටෝස් වලට පෙනී ඉන්න නිසා, නිරුපණ සත්වයකු හැටියට. ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඌ මගේ කාමරයට එන්නත් පටන් ගත්තා. මේ නිසා උගේ විවිධ ඈන්ගල්ස් වලින් ඇස්, කට, ඇඟ, කකුල්, හොම්බ හැම අවයවයක්ම ඩීටෙල් බයි ඩීටෙල් ෆෝටොස් අරගත්තා. මෙහෙම ඉන්නකොට මට හිතුණා මේ බල්ලා විධිහට කොස්ටියුම් එකක් නිර්මාණය කරන්න ඕනේ කියලා. මං ගාව තියෙන බල්ලාගේ ෆෝටොස් කලෙක්ෂන් එක, මට ඒකට බොහොම උපකාරි වුණා. මම දවස පුරා වීදී ගාණේ සැරිසරලා අවශ්‍ය වන රෙදි වර්ග මිලදි ගත්තා යාළුවෙකුට ණය වෙලා. ඊට පස්සේ සති ගාණක් ගත කරලා බල්ලා විදිහටම කොස්ටියුම් එක හැදුවා. ඉතින්, අවසානයේ මම කොස්ටියුම් එක ඇඳ ගත්තා. ඇඳගෙන දවසක් මේ බල්ලා එනකොට ඉස්සරහට ගියා. ඔයාලාට කියන්න මාර ඇබැද්දියක් වුණේ. මේ බල්ලා මගේ ඇඟට කඩා පැන්නෙ නැතැයි එක පාරටම. ඌ මාව හපා කන්න එළවාගෙන ආවා. ශිල්ප දන්න නිසා වේලාවට බේරුණා. නැත්නම් ඉතින් ආණ්ඩුවෙන් ගුටි කෑවා වගේ, අතක් පයක් අහිමි කරගෙන ඉන්න තිබුණා. මගේ ඊළඟ ප්‍රොජෙට් එක වුණේ මේකයි. අර බල්ලා ස්මිත් වෙනුවට අර ගෙදරට ගිහිල්ලා බලන එකයි. මම ඒකට ප්ලෑන් එකක් ගැහුවා. මට සිහි නැතිවෙන්න දෙන ඉන්ජෙක්ෂන් එකක් හොයා ගන්න සති ගාණක් මහන්සි වෙන්න වුණා. අවසානයේ මෙඩිකල් ෆැකල්ටි එකේ යාළුවෙක් මාර්ගයෙන් ඒක හොයා ගත්තා. ඊට පස්සේ මම කළේ, බල්ලා අපේ ගෙදර ආපු ගමන්, සිහි නැති වෙන්න ඉන්ජෙක්ෂන් එක ඌට ගහපු එකයි. බල්ලෙකුට ඉන්ජෙක්ෂන් ගහන එක ලේසි වැඩක් වුණේ නෑ, මිනිහෙකුට කටුවකින් ඇනලාවත් අත්දැකිම් නැති මට. බල්ලා කුලප්පු වෙන්න ගත්තා. මම කළේ ඇඳන් රෙද්දෙන් උගේ හොම්බ තද කරලා අල්ලා ගත්තු එක. ඉතින් ඔන්න බල්ලා සිහි නැති වෙලා වැටුණා. පැය දොළහකින් කියලා තමයි කිව්වේ ආයේ සිහිය එන්නේ. ඊට පස්සේ මම කළේ, මගේ කොස්ටියුම් එක ඇඳගෙන ස්මිත් බල්ලා වගේ, ඌගේ ගෙදරට යන්න පිටත්වුණු එක. කොයි තරම් රංගනයෙන් කෙරුවාවල් දාලා තිබුණත්, මාව ගැහෙන්න ගත්තා, ඒ ගෙදර ගේට්ටුව ළඟට ළං වෙනකොට මට හිතුණා ආපහු හැරිලා ගෙදර යන්නත්. මොකද මාව ගඩ ගඩ ගාලා ගැහෙනවා. ඒත්, වැඩේ කියන්නේ මං ඈත එනවා දැක්ක ගමන්, ගෙදර අම්මණ්ඩි බෙල්ලටම බෙල්ට් එකක් දාලා, මාව ගෙදරටම ඇදලා ගත්තා. බෙල්ලට තොණ්ඩුව වැටුණා වගේ මාව හිර වුණා. උගුර අම්බානක තද වෙලා, පිස්සුද ඕයි, කියලා මට ඇහෙන්නත් ගියා. ඒත් මට ටක් ගාලා මතක් වුණා දැන් මම රංගනයක් කරන්නේ කියලා. ඉතින් මේ ගෑනිි මාව ගේ ඇතුළට අරගෙන ගේට්ටුව වැහුවා. ඊට පස්සේ හරිම අපුරු සිදුවීම් මාලාවක් තමයි සිද්ධවුණේ, මං එකින් එක තමුන්නාන්සේලාට විස්තර කරන්නම්, සාවදානයෙන් අහගෙන ඉන්න ඕනේ. මං ගේ ඇතුළට ගියා විතරයි ලස්සන කෙල්ලෙක් ඉස්සරහාට ආවා. හරියට මම බලපු ෆිල්ම් එකක හිටිය කෙල්ලෙක්ට සමානයි හැමදේම. හැමදේම කිව්වේ පියයුරු, තොල්, කළවා, මුහුණ, බඩ, අත්, ශරිරියේ හැඩ ආදි හැම දෙයක්ම. මේකිව දැක්කා විතරයි මගේ හැඟිම් සසළ වුණා. ඒකි එකපාරටම මං ළඟට ඇවිල්ලා කිස් එකක් දුන්නා. දීලා ඇහුවා, හවු ඊස් යුවර් ප්‍රොබ්ලම්ස් කියලා. මං තක්බීරී වුණා. එතකොට ආයේ මගෙන් ඇහුවා, මොකද, උඹ අද එක විධිහක්, ඇයි දොට්ට පහළට යන්න බැරි වුණාද කියලා. එතකොට මට හිතුණා ටිකක් බුරලා උත්තර දෙන්න ඕනේ කියලා. ඒත් එක පාරටම මට හිතුණා, කවදාවත් බුරලා එක්ස්පිරියන්ස් නැති මට, බුරන්න ගිහිල්ලා වැඩේ මාට්ටු වුණොත්, නාගෙන තමයි යන්න වෙන්නේ කියලා. මේ වැඩේ මාට්ටු වුණොත් වර්ල්ඩ් වයිඩ් නිවුස් එකක් වෙලා මාව නැති වෙනවා. සියදිවි තමා නසා ගන්න වෙන්නේ. ඒ නිසා මම කිසිම ඇක්ෂන් එකක් දැම්මේ නෑ. කෙල්ල එතකොට මං ගාවට ඇවිල්ලා මෙහෙම කිව්වා. ආයු ඇන්ග්‍රි විත් මී? තරහාද පැටියෝ උඹ මාත් එක්කලා. අනේ මගේ සුදු පැටියා, අපිට මේ දවස් වල අමාරුකම් ගොඩාක් තියෙනවා. උඹට ඉස්සර වගේ මස් ගාත, මාළු කූරි, දෙන්න විධිහක් නැති වෙයි. අපේ ඩැඩී මාස එකහමාරක් කිසිම සල්ලියක් අපිට එව්වේ නෑ. මම කෝල් කළාට ආන්සර් කරන්නෙත් නෑ. මම දවසක් ගියා ඩැඩීලාගෙ ගෙදර. ඩැඩීගේ දැන් ඉන්න එක්කෙනා මගේ මුණ දිහාවත් හැරිලා බැලුවේ නෑ. මම එයාගෙන් සල්ලි ඉල්ලුවාම කිව්වේ, එයාලාට බොහෝම කරදරයි කියලා. ඩැඩීට කරදරයක් වෙලා අත්අඩංගුවට අරගෙන කියලා. රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගතකරලා කියලා. තමන්ගේ වැඩ කටයුතු ඉස්සරහාට තමන්ම බලා ගත්තොත් හොඳයි කියලා මට පාර්ට් එකක් දාලා ගියා බං. මේකි මාව බදාගෙන දිගටම ස්ටෝරිය දොඩන්න ගත්තා. මමත් ඔහේ කිසිම ඇක්ෂන් එකක් නැතුව අහගෙන හිටියා. හරි, මම කොටින්ම කියන්නම්කො, මේ ගෙදර කතන්දරය. මේ ගෙදර මිනිහාට, ඒ කියන්නේ අර කෙල්ලගේ තාත්තාට පවුල් කිහිපයක්ම ඉන්නවා. ඒ කියන්නේ ගෑණු හතර දෙනෙක් බැඳලා, උන්ගෙන් ළමයි එකොළොස් දෙනෙක් ඉන්නවා. ඒත්, මේ කෙල්ලගේ අම්මාට ඉන්නේ, මේ කෙල්ල විතරයි. මේ කෙල්ලගේ නම තමයි විශ්මා. ඒක මම බොහෝම අමාරුවෙන් හොයා ගත්තා එදාම. ඉතින් මාර වැඩේ, මට මුළු රාත්‍රියම මේ ගෙදර ඉන්න වුණා. මං අපේ ගෙදරට කියලත් නෙමේ පිටත් වුණේ. අපේ ගෙදර කලබල වෙලා හොයනවා ඇති. ආයේ යන්න වෙන්නේ හෙට තමයි. එතකොට අම්මා ෂුවර් එකටම පොලිසියට පැමිණිල්ලක් දාලා තියේවි. මළ කෙළියයි එහෙම වුණොත් එහෙම. මගේ කාමරේ ඇඳ යට බල්ලෙක් සහිසුන්ව ඉන්නවා. ඒකෙන් මේ ගේම් එක මාට්ටු වෙන්න ඉඩකඩ වැඩියි. එහෙම වුණොත්, හතර වටේම සවුත්තු වෙලා හිරේ ලගින්න තමයි වෙන්නේ, මං කල්පනා කළා. හොඳම විධියක් මට කල්පනා වුණා. මම කළේ කෙල්ලගේ මොබයිල් එක අරගෙන උඩතට්ටුවට යන්න ට්‍රයි කරපු එක. වේලාව කියන්නේ මේක දැක්කානේ මහ ගෑනි. ඒකි එකපාරටම එතනට කඩා පැනලා මොබයිල් එක උදුරා ගත්තා. මේ විසේකාරයාගෙන් දැන් මොනවාත් බේරා ගන්න බෑනේ. දුවේ ඔන්න ඔයාගේ මොබයිල් එක අරගන. ළමයෝ විශ්මා. අනේ ඌට බනින්න එපා අම්මි කියලා කෙල්ල ෆෝන් එක ගත්තා. මාර වැඩේ, දැන් මොකද කරන්නේ. කමක් නෑ, වෙන දෙයක් වෙන්නේ නැතැයි කියලා, මම හිත හදා ගත්තා. ඔන්න ඉතින් රාත්‍රී කෑම කන්න අම්මායි දුවයි සෙට්වුණා. මේ වේලාවේ මට ආයෙත් චාන්ස් එකක් ආවා. මාර වැඩේ කියන්නේ මොබයිල් එක කෑම මේසේ උඩ. දැන් මොකද කරන්නේ. මම කරපු වැඩේ හෙමිහිට වයර්ලස් ලෑන්ඩ් ෆෝන් එක ගාවට යන්න කිට්ටු වුණා. මේ වේලාවේ දෙන්නා කෑමගැන කතාවකයි හිටියේ. හෙමිහිට මම ෆෝන්එක ඉස්තොප්පුවටම අරගෙන ගිහිල්ලා, අපේ ගෙදර නම්බර් එක ඩයල් කළා. කෙහෙල්මල කියන්නේ අපේ ගෙදර ෆෝන් එක උස්සන්න සෑහෙන වෙලාවක් යනවා. රින්ග්ස් ඉවර වෙන්න කිට්ටුවදි තමා ෆෝන් එක ආන්සර් කරන්නේ. වේලාවට අම්මා ගත්තා. මං අද ගෙදර එන්නේ නෑ, හෙට එන්නේ කියලා, හීමිට කිව්වා විතරයි, මහ අම්මණ්ඩි එතනට පාත් වුණා. යකෝ මූට ටෙලිෆෝන් පිස්සුවක් ගහලානෙ. කලින් මොබයිල් එක, දැන් ලෑන්ඩ් ෆෝන් එක. මං මේ සද්දයක් නැති නිසා බලන්න ආවේ කියලා, ෆෝන් එක අතට ගත්තා. විශ්මා හයියෙන් හිනාවෙන්න ගත්තා. මං හිතන්නේ කවුරු හරි බැල්ලියෙකුගේ නම්බර් එකක් හොයාගෙනද දන්නේ නෑ කියලා, ඒකි කිව්වා. ඒක කියන්න බෑ, කියලා මහ අම්මණ්ඩිත් කිවිවා. වේලාවට වැඩේ මාට්ටු වුණේ නෑ. මට කන්න අඬ ගැහුවා. මම දැක්කා අම්මායි දුවයි දෙන්නාම කන්න ඉස්සර වෙලා පොඩි ෂොට් එකක් දානවා. මේ වගේ සංස්කෘතියක් මං ජීවිතේ දැක්ක පළමුවෙනි වතාව හැබැහින්. ඉතින් මගේ කටටත් කෙළ ඉනුවා. යාළුවො එක්ක ෂොට් එකක් දාපු කාලයක් මතක නෑ. මං හිතා ගත්තා දෙන්නා නින්දට ගියාට පස්සේ රෑ වෙලා ඕකෙන් හොරෙන්ම ෂොට් එකක් දාන්න. මෙන්න බොලේ වැඩක්. ඒ එක්කම මටත් ලොකු බෝල් එකකට දාලා විස්කි ටිකක් විශ්මා දික් කළා. මං දන්නේ නෑ, දැන් මම මොකක් කරන්නද කියලා. මම විස්කි බෝල් එක ගාවට ගිහිල්ලා වට පිට බැලුවා. ඇයි උඹට අද බොන්න ලැජ්ජාද, කියලා විශ්මා ඇහුවා. බිපන්, බීපන්, කියලා දිගටම කියන්න ගත්තා. ඒත් මට බයිට් එකක් නැතුව කිසිම ඇල්කොහොල් එකක් පුරුදු නෑ. උගුරට එනවා. ඉතින්, මම බල්ලෙක් බොනවා වගේ විස්කි ටිකක් පානය කළා, බොහොම අමාරුවෙන්. ඇත්තටම විස්කි කෝප්පෙන් පස්සේ මට වැදුණා. මට හිතුණා කියන්න, මම උඹලාගේ බල්ලා නෙමේ යකෝ කියලා. ඒත්, ඒ අදහස මම අමාරුවෙන් යටපත් කර ගත්තා. ඔන්න අහගන්න ඊට පස්සේ සිද්ධ වුණේ මහ අමුතු දෙයක්. මේ කෙල්ල මාව කාමරයකට එක්ක ගියා. එයා ඇඳගෙන හිටියේ දුහුල් රෙද්දෙන් මහපු සිල්ක් නයිටි එකක්. ඩිම් වෙච්ච ලයිට් එළියට ෆිල්ම් එකක සීන් එකක්ද කියලාත් මට හිතුණා. විශ්මා මාව තුරුල් කරගෙන මගේ ඔලුව පිරිමදින්න ගත්තා. හරිම රස්නෙයි බං. මට වේලාවකට හිතෙනවා මේ දොරවල් ජනෙල් ඇරලා දාන්න කියලා. මේ, ඒසී එකට මාර කරන්ට් බිලක් යන්නේ. අපිට ඉස්සරහාට උදාවෙන කාලය බොහොම දුෂ්කරයි. ඉස්සර වගේ උඹට දෙන්න සැප, අපි ගාව නැති වෙයි පැටියෝ කියලා මගේ ඇඟම ඉඹින්න ගත්තා. මාත් විශ්මාගේ ඇඟට හොඳට තුරුල්වුණා. උඹ හරිම අමුතුයි කියලා ඒකි කිව්වා. මං හිතන්නේ අද මම උඹට වැඩියෙන් විස්කි වක්කරන්න ඇති. එහෙම කිවුවාම මම තවත් මේකිට තුරුල්වුණා, හොඳටම. ම්, අහකට පලයන්. උඹ පෙර කරපු කුසල කර්මයක් හින්දා තමයි මෙහෙම සැප විඳින්න හම්බ වෙන්නේ. එහෙම නැත්නම් කොල්ලෙකුටවත් ලැබෙන චාන්ස් එකක් නෙමෙයි මේක. මාත් එක්ක තුරුල්වෙන්න කොල්ලො කී දෙනෙක් ට්‍රයි කරනවා කියලාද, උඹ හිතන්නේ. මට ෆ්‍රෙන්ඩ්ස් රික්වෙස්ට්ම ෆේස් බුක් එකේ තියනවා තුන්දාහකට එහා පැත්තේ. ම්, මගේ හොඳ පැටියා මාව ටිකක් ලෙව කාපන්කො, විශ්මා කිව්වා. මම වචනේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ඒක ක්‍රියාවට නැංවුවා. මොකද අද උඹට වෙලා තියෙන්නේ, විශ්මා දඟලන්න ගත්තා. මං අමතක කළේ නෑ මම බල්ලෙක්ගේ චරිතයක් රඟපාන වගත්. ඒත්, මේ වගේ අවස්ථාවක් පැහැර අරින්නේ කොහොමද?. මං මගේ ක්‍රියේටිව් මනස යොදවලා කල්පනා කළා. හරි, මට මතක් වුණා, ගෙම්බාට කිස් එකක් දුන්න රාජ කුමාරිගේ කතාව. මං හිතුවා, ඒ කතාවේ හැටියට සියලුම සිද්ධි කරගෙන යන්න ඕනේ කියලා. මම විශ්මා කියන කියන විධියට බල්ලෙක් වගේ හැසිරුණා. කෙල්ල සුරතාන්තයට පත්වෙන්න කිට්ටු වෙනවාත් සමගම මම මනුෂ්‍යයෙක් විධිහට හැසිරෙන්න ගත්තා. අවසානයේ මං කතා කළා. විශ්මා, මං ඔයාට ආදරෙයි. මං මෙච්චරකල් බල්ලෙක් වෙලා හිටියේ, මට සාපයක් පළිසන් දුන්න නිසායි. අද ඒ සාපය නැති වුණා. අමාවක දවසක කෙල්ලක් එක්ක හිටියාම ඒ සාපය නැති වෙනවා. කෑ ගහන්න දෙයක් නෑ. කෑ ගැහුවොත් මම ආයෙත් අර බල්ලා වේවි. ඒ බල්ලා ඔයාව හපා කලා කීිතු කීිතු කරාවි කියලා කිව්වා. මාර වැඩේ කියන්නේ, මම කියන හැම දෙයක්ම කෙල්ල විශ්වාස කළා. ඊට පස්සේ අපි දෙන්නා ඇඳ උඩ වාඩිවෙලා, තුරුල් වෙලා කතා කරන්න ගත්තා. විස්කිවලට අපි දෙන්නම හොඳටට වැදිලා හිටියේ. විශ්මා මට කිව්වා එයාට ඒ වෙනකොට කොල්ලෙක් ඉන්නවා කියලා. එයා ළඟදිම විශ්මා බඳින්න බලාපොරොත්තු වෙනවා කියලා. මං ඇහුවා, ඔයා කැමති අවුරුදු ගාණක් හැමදාම ඔයාත් එක්ක උන්නු බල්ලාටද? නැත්නම් ඒ කොල්ලාටද කියලා. විශ්මා කිව්වා ඒ කොල්ලා ගෙදර එනකොට මං ඇඟට පැනලා හපා කන්න හදන්නේ ඇයි කියලා දැන් තේරෙනවා කියලා. මම කිව්වා ඒ එක්කම, මම විශ්මාට ආදරේ කරන්න පටන් ගත්තේ මේ ගෙදරට මාව ගෙනාව දවසේ ඉඳලා කියලා. අපි දෙන්නා එකට කොයි තරම් රාත්‍රී ගතකරලා තියනවාද කියලා. ඔයාව වෙන කාටවත් අයිති වෙන්න මම ඉඩ දෙන්නේ නෑ කියලා, මම දැඩිව කිවිවා. ඔව්, අපි දෙන්නා බඳිමු කියලා විශ්මා මාව සිප වැළඳ ගත්තා. මමත් හිතේ හිරවෙලා තබුණු ආශාවන්ට නිදැල්ලේ අවධිවෙන්න ඉඩ දුන්නා. අවසානයේ මහන්සියටත් එක්ක විශ්මාට හොඳටම නින්ද ගියා. වේලාව පාන්දර පහයි. තව ටිකකින් එළිය වැටෙනවා. මම ඉක්මණට කාමරයෙන් පිටවෙලා පිටුපස්ස දොරින් ගෙයින් එළියට ගියා, හිමින් සැරේ. ඊට පස්සේ අමාරුවෙන් උස තාප්පෙට නැගලා අනිත් පැත්තට පැන්නා. පැන්න වේගෙට මගෙ කකුලත් උලුක් වුණා. ඒ එක්කම කොහේදෝ යන වල් බල්ලො සෙට් එකක් බුරන්න ගත්තා. පාන්දර පිරිත් දාලා තියන ගෙවල් වලින්, ලයිට් පත්තු වෙන්න ගත්තා. මං පඳුරු කිහිපයකට මුවා වෙලා, ටික වේලාවක් බලා උන්නා. ඊට පස්සේ මුවා වෙමින් අපේ ගෙදර කිට්ටුවට ආවා. වැඩේ කියන්නේ මේ බලු කිට් එක පිටින් අම්මාට කතා කරන්නත් බෑ. ගේ ඇතුළට යන්න විධියක් හෙව්වා. වේලාවට වැලේ හෝදපු කොට කලිසමකුයි, බැනියමකුයි දාලා තිබුණා. මම ඒක ඇඳගෙන අම්මාට කතා කළා. මොන ගුබ්බෑයමක රිංගන්න ගියාද යකෝ කියලා, අම්මා දොර ඇරියා. මම ගේ ඇතුළට ගිහිල්ලා ආපහු ඇවිල්ලා, ගහ යට ගලවලා දාපු බල්ලාගේ කොස්ටියුම් එක, ඉක්මණට ඇඳ යටට දාන ගමන්, ඇඳ යට සිහි සුන්ව ඉන්න බල්ලා ඇදලා ගත්තා. දැන් යාන්තමට එළිය වැටීගෙනයි එන්නේ. මම බල්ලාව කරට ගත්තා. තඩි ගොන් හරකෙක් වගේ මේකා බරයි, පිනට කාලාම. ඊට පස්සේ මම ළිඳ ගාවට ගිහින්, කඹේ ගලවා ගත්තා. බොහොම අමාරුවෙන් බල්ලාවයි කඹයයි අරගෙන ගස් අස්සෙන් මුවා වෙලා, විශ්මාලාගේ ගෙදර වත්ත පිටිපස්සේ තාප්පයට නගින්න උත්සාහ කළා. දැන් එළිය වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න. කුරුල්ලො කීචී බීචී කියලා කෑ ගහනවා. ඈත වාහනවල හඬත් ඇහෙනවා. මම බොහොම අමාරුවෙන් මේ බලු තඩියාව ගැට ගහලා, අර තාප්පේ උඩට නැග්ගා. ෂිට්, ඒකේ පැත්තක බෝතල් කටු ගහලා. මගේ කකුලේ පදාසයක් කැපිලා ලේ ගලන්න ගත්තා. ඒත්, මම හිතට දිරිය ගත්තා, දිරිය මව වගේ. තාප්පයේ උඩ අමාරුවෙන් ඉඳගෙන බල්ලාව කඹෙන් ඉහළට ඇද්දා. ඉට පස්සේ ඌව පහලට බෑවා. වැඩේ කියන්නේ බල්ලා පහළට බෑවාට පස්සේ, කඹේ ගැටේ බුරුල් කරගන්න විධිහක් නෑ. කඹේ දාලා යන්නත් බෑ, ළිඳේ කඹේ. බල්ලාව ආයිත් උඩට ඉස්සුවා. කලු ගලක් ඉහළට අදිනවා වගේ මහන්සියක් මට දැනුණා. මම ජිවිතේට මෙහෙම බර වැඩක් කරලා නෑ. ඊට පස්සේ කඹේ ගැටේ බල්ලාගෙන් ගැලෙව්වා. ඊට පස්සේ කළේ, පරිස්සමට ඌව බිමට අත ඇරපු එක. බල්ලා බිමට වැටෙනවාත් එක්කම ඌට සිහිය ආවා. ඌ කෑගහලා බුරන්න ගත්තා. මමත් කලබල වෙලා තාප්පෙන් බිමට පැන්නා. මගේ කකුලේ උලුක්කුව දෙගුණ තෙගුණ වුණා. තාමත් ඒ උලුක්කුවයි බෝතල් කටුවට කැපුණ එකයි හොඳ නෑ. ඊට පස්සේ සිද්ධවුණේ, මම ජීවිතේට නොහිතපු දෙයක්. මං ඒකත් කියන්නම්. විශ්මා එදා වුණ සේරම දේවල් අම්මාට කියලා. ඒකි බල්ලාව කසාද බඳින්න ඕනේ කියලා හඬා වැලපෙන්න ගත්තා. කෙල්ලගේ අම්මා දැන් කෙල්ලට පිස්සු කියලා ට්‍රීට් කරනවා. බල්ලාටත් පිස්සු කියලා ඌත් කූඩුවක දාලයි ඉන්නේ. ඒ විතරක් නෙමේ, කෙල්ල ප්‍රෙග්නන්ට්වෙලා. හරි වැඩේ. මම මේ කල්පනා කරන්නේ ඊළඟට කරන්නේ මොකක්ද කියලා. මේ කතාව තමුන්නාන්සේලාට කීමේ බලාපොරොත්තුවත් ඒකයි. මට ඇත්තටම දැන් කරන්න තියන හොඳම දේ මොකක්ද? ඔබේ උපදෙස් අවශ්‍යයි. කරුණාකරලා ෆේස් බුක් එකට ටෙක්ස්ට් කරන්න.

(අවසන් සංගීතය)

මාලක දේවප්‍රිය



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



මේ වන විට ද විරුද්ධ පක්ෂ හා රජයට විපක්ෂ කණ්ඩායම් එළිපිට ද රජයට සම්බන්ධ කණ්ඩායම් රහසේ ද පොදු අපේක්ෂකයෙක් ගැන කතා කරති. පෙර පැවති ජනපතිවරණයේදී සරත් ෆොන්සේකාව පෙරට ගෙන ආවේද පොදු අපේක්ෂකයෙක් වශයෙනි. දැන් නිර්පාක්ෂික පොදු අපේක්ෂකයෙක් ගැන කතා බහකි. මීට පෙර සරත් ෆොන්සේකාව ගෙන ඒමේදී විපක්ෂයේ තර්කය වූයේ රේස් එක දුවන්නට පුළුවන් අශ්වයෙක් යොදන බවය. මෙවරද රේස් එකට අලුත් අශ්වයෙක් යොදන්නට විපක්ෂය සැලසුම් කරන බව පැහැදිලිය. එහෙත් සංවාද කළ යුතු බොහෝ දේ අමතක කොට රාජපක්ෂ රෙජීමය සමඟ තරඟ කළ හැකි අශ්වයකු ගැන සිතීම පමණක් ප්‍රශ්නය විසඳන්නේ නැත. ඒත් ඊට එහා යන ප්‍රමාණවත් සංවාදයක් විපක්ෂයටවත් වමේ ව්‍යාපාරයටවත් ඇති බවක් නොපෙනේ.

බොහෝ දෙනාගේ ප්‍රකාශිත අරමුණ වන්නේ පොදු අපේක්ෂකයෙකු මගින් ජනපතිවරණය ජයගෙන විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමය. බැලූ බැල්මට මෙය හොඳ යෝජනාවකි. ඒත් ඉතිං...

විළි බිය නැති සූකර වත

විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම චන්ද්‍රිකාගේ සිට මේ දක්වා හැමෝම ජනතාවට පෙන්නපු සුන්දර දසුනය. මහින්ද චින්තනයේ ද මහින්ද චින්තනයට පෙට්‍රල් ගැසූ පක්ෂ හා කණ්ඩායම් ද මේක අහෝසි කළ යුතු බවට තෙපර බෑහ. එහෙත් ඇත්තටම මේක අහෝසි කළ හා අහෝසි කරන කෙනෙක් නැත. ඒත් ඇත්ත නම් මේ ආර්ථීක ක්‍රමය හා මේ ආර්ථීක ක්‍රමය තහවුරු කරන විදේශ ප්‍රතිපත්තිය හා මූල්‍ය ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කරන තාක්කල් මේ විධායක ක්‍රමය අහෝසි කළ නොහැකි බවය. එය ක්‍රියාත්මක කරන්නට හැකි බලහත්කාරය වුවමනාවටත් වඩා මේ ක්‍රමය තුළ ඇත. දැන් දැන් මේ ක්‍රමය ප්‍රබලවම විවේචනය කළ චම්පිකගේ හෙළ උරුමයට බලහත්කාරයේ වටිනාකම දැනී ඇති බව සංශෝධන සහිතව විධායක ජනපති ක්‍රමය පවත්වාගෙන යා යුතු බව දැක්වෙන ප්‍රකාශ එළිදැක්වීමෙන් පෙනේ. විධායක ජනපති ධුරය අහෝසි කරන බවට චන්ද්‍රිකා ලවා ලිඛිත පොරොන්දුවක් ගත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, යූ.ඇන්.පී. ආණ්ඩුව වට්ටවා පරිවාස ආණ්ඩුවක් පිහිටෙව්වේ චන්ද්‍රිකාගේ විධායක ජනාධිපති බලතල වලට පින්සිද්ධ වෙන්නටය. චන්ද්‍රිකාගෙන් පසු මහින්ද විධායක ජනපති කරන්නට ද ඒ විධායක බලතල යොදාගෙන දමිළ අරගලය නිර්දය ලෙස මර්දනය කරන්නට දරදිය ඇද්දේ ජ.වි.පෙ.ය. අද ජ.වි.පෙ. යළිත් මහින්ද පරදවා විධායක ජනපති ක්‍රමය අහෝසි කරන සටන් පෙරමුණට විත් සිටී. ජා.නි.පෙ.දේශ හිතෛශී ජාතික ව්‍යාපාරයද විධායක ජනාධිපති ධුරය අහෝසි කිරීමේ වත්මන් වුවමනාව පිටුපස ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණයක් ඇති බව ප්‍රකාශ කරමින් ජනතාව තුළ භීතිකාවක් මවමින් සිටී. මේ සියල්ල කිරාබලා පෙරා ගත් කළ සුපැහැදිළි කරුණ නම් මේ කාටත් ආණ්ඩු පක්ෂයේ සිටින විට විධායක ජනපති ධුරය අමා මිහිරකි. එහෙත් විපක්ෂයේ සිටින විට මේ කාටත් එම ධුරය වස කදුරු ගෙඩියකි. වහා ඉවත් කළ යුතු පිළිකාවකි. විධායක ජනපති ක්‍රමය නිර්මාණය කර එයින්ම බැට කන යූ.ඇන්.පී.ය ද මෙය අහෝසි කරන බවට ජනතාවට පොරොන්දු දෙමින් සිටීම තුළ මෙය තහවුරු වේ. විධායක ජනාධිපති ධුරය අරභයා එහි ආදීනව මුලින්ම දුටු හා ඒ පිළිබඳ සිය විරෝධය ජනතාව හමුවේ ලිඛිතව ප්‍රකාශ කළ එන්.එම්.ලාගේ ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ සිට ලාංකීය දේශපාලන තලයේ ප්‍රධාන පක්ෂ බොහෝමයක් ඉතිහාසය පුරාම මේ පිළිබඳව පෙන්නුම් කර ඇත්තේ වංචාකාරී කුහක ප්‍රතිපත්තියකි. දේශපාලනයේදී දෙන පොරොන්දු කඩ කිරීම පිළිබඳ ලැජ්ජා බයක් හෝ හිරිකිතයක් මේ දේශපාලන සූකරයන්ට නැති බව ලාංකීය ජනතාව තේරුම් ගැනීම හා ඒ පිළිබඳව සිහි බුද්ධියෙන් කටයුතු කිරීම ලාංකීය ජනයාගේ දේශපාලන සෞඛ්‍යයට හිතකර වනු ඇත.


ජයවර්ධන විධායක ජනාධිපති ධූරයේ දිවුරුම් දෙමින්. (1978)

පාර්ලිමේන්තු විධායක බලය

ජනාධිපති ධුරයේ විධායක බලතල අහෝසි කර පරණ ක්‍රමයට පාර්ලිමේන්තුවට බලය පවරන බවට දැන් බොහෝ අය කියති. එහෙත් පැරණි ක්‍රමය නිවැරදි හෝ ප්‍රජාතන්ත්‍ර වීද යන්න යළිත් සංවාදයට ගත යුතුය. එහෙත් එවැන්නක් ප්‍රමාණවත්ව සිදු නොවේ. බණ්ඩාරනායක සිංහල පමණක් රාජ්‍ය භාෂාව කළේ විධායක ජනාධිපති හැටියට නොවේය. බණ්ඩාරනායක මැතිණියගේ කාලයේ 20,000 ක් පමණ මරා දමා 71 කැරැල්ල මර්දනය කරනු ලැබුවේද, 77 දක්වා උතුරේ දැඩි පොලිස් පාලනයක් ගෙන යනු ලැබුවේ ද විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය යටතේ නොවේය. විධායක ක්‍රමය යටතේ පවුල් ගස් වර්ධනය වීම පාලනය කළ නොහැකි බව දක්වන මුත් 70 දශකයේදී පවුල් ගස් වර්ධනය වීම සිදුවූයේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය යටතේ නොවේය.

අගමැති ප්‍රමුඛ කැබිනට් මණ්ඩලයක විධායක බලතල තුළ පවා මේ තත්ත්වයන් ඇති විය හැකි බවට ඉහත කී අවස්ථා නිදසුන්ය. විධායක බලතල සහිත ජනාධිපති ක්‍රමයකට ඇති කළ හැකි සියලුම විනාශයන් විධායක බලතල සහිත කැබිනට් ඇමති මණ්ඩලයක් සහිත පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමයටද කළ හැකිය.

විනාශයට හේතු හා විසඳුම

යුරෝපීය ආධිපත්‍යයන් යටතේ ලංකාව පාලනය වූ යුගවල සිට මේ දක්වා ලංකාවේ සිදු වූ හා සිදුවන සියලු විනාශයන්ට හේතු වන්නේ ලංකාවේ ජීවත් වන සියලු පුරවැසියන්ට ජාති කුළ ආගම් භේදයකින් තොරව එක සමාන ලෙස නොසළකා විශේෂත්වයන් කිරීම නිසාය. එබැවින් සමානතා පදනම මත බිහිවන ව්‍යවස්ථාමය නීති පද්ධතියකින් විනා ඡන්දවලින් මේ රට වෙනස් කළ නොහැක. මෙහිදී විශේෂත්වයන් කිරීම නිසා ඇති වූ විනාශයන් නිසි ලෙස තක්සේරු කිරීම හා සමානතා පදනම ගොඩ නැගිය හැකි අන්දම පිළිබඳ පුළුල් සංවාදයක් ගොඩ නැගීම ජනතාවාදී නව සමාජ වෙනසකට හේතු වනු ඇත.

අජිත් හැඩ්ලි පෙරේරා



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



කොළඹ පොත් ප‍්‍රදර්ශනේ බලන්න යන්න මොන තරම් ආශාවෙන් හිටියද? ඒත් අගෝස්තු මාසේ ඉවර වෙන්න කලින් ආයෙත් රට රස්සාවට ගාටන්න වුණායින් ඒක මේ අවුරුද්දේ හීනයක් විතරක් උනා.

පෙරෙය්දා හැන්දෑවේ වැඩ ඇරිලා ඇවිල්ල වැඩි වෙච්ච අර්ද්‍රවතාවයයි, අඩු වෙමින් යන උෂ්ණත්වයයි ගැන හිත හිතා සැටියේ පත බෑවිලා ඉන්නකොටම මේදිස් ආවා.

මිනිහා ලංකාවට ගිහින්. පොත් ගේන්නම.

මෙන්න උඹේ සමකාලීනයෙක් ලියපු පොතක්. යාළුවා මට තෑග්ගකුත් ගෙනල්ලා.

'භීෂණයේ මල් පෝච්චි'

මොකක්ද බොලේ ඒ නම. භීෂණයයි, මල් පෝච්චියයි ගැලපෙනවද? හරියට උළුඳු වඩෙයි, පිච්ච මලයි වගේ. අනේ මන්ද?

පොතේ තිබ්බේ කෙටිකතා හතක එකතුවක්. ඔක්කොම භීෂණ මිලිටෙරියට බයේ හැංගී හැංගී ජීවත් වෙච්චි ඒ පැත්තටවත් මේ පැත්තටවත් හේත්තු වුන් නැති කොලුවෙක්ගේ කතා. ඒ මදිවාට ඌ වහදාපු සරසවියක බාගෙට ඉගෙනගත්තු එකෙක්.

මේ හාදයාට නොයෙකුත් හේතු නිසා ජීවිත අවදානමක් තිබිලා තියෙනවා ඒ කාලේ හැම කොල්ලෙකුට කෙල්ලෙකුට වාගේම. මු කාලයක් ටිකක් රැවුල වවපු, රස්තියාදු ගහන, පොත් පත්තර කියවන්න බර ඔල මොට්ටලයෙක්. ඔය ඔක්කොටොම වඩා භයානක වැඩේ මුගේ තාත්ත වාමාංශිකයෙක්.

මේ අහලා එපා වෙච්ච තේමාව හැම කතාවකම කියවුනා. ඒ හින්දාම කතා ටිකක් ඒකාකාරියි. ප්‍රචාරාත්මකවාදියි. අවුරුදු විස්සකට වැඩිය හිතක හංගාගෙන හිටපු, නුල් ඉහිරුණු, පුස් කාපු ලේන්සු කෑලි වගේ. ඒ හැටි කළ එළියක් නෑ, හරියට අර තැනින් තැන කැලි පිච්චිලා ගිය මුල් කාලේ ඊස්ට්මන් වර්ණ චිත‍්‍රපටියක් වගේ.

ටිකක් හරි හිතට අල්ලාපු කතා දෙකක් තිබ්බා. එක කතාවක තිබ්බේ ගෙදර ආරස්සාවක් නෑ කියල හිතාන කොලුවා ගිහිල්ල කොළඹ නෑදෑ ගෙදරක හිටපු කාලයක් ගැන.

එහෙ ඉතින් පොඩි උන්ට පාඩම් කියා දිදී ගේදොර වැඩපලට උදවු වෙමින්, වහපු සරසවියෙ මානවකය ඉන්නේ විච්කිච්චාවෙන්. රෑට නින්ද යන් නෑ. මිලිටෙරි වාහනයක් නතර කරනවද බයේ ඉන්නවා. ඔහොම ඉන්නකොට නෑයාගේ තව නෑයෙක්ගේ පුතෙක් ඒ ගෙදර නතර වෙන්න එනවා. ටික දවසකට. මිනිහට මිලිටෙරියෙන් කාලෙකට පස්සේ නිවාඩු දවස් දහයක් හම්බ වෙලා. ගෙදර ගිහින් හිටියේ දවසයි. ගෙදර ඉන්න බයයි. කොළ කෑලි වලින් තර්ජන ලැබිලා.

ඉතින් නිවාඩුවේ ඉතිරි ටික ගෙවන්න මිනිහත් එන්නේ අර දුර නෑදෑයගේ ගෙදරට. එදා සරසවි මානවකයටයි, මිලිටෙරි මානවකයටයි නිදා ගන්න හම්බ වෙන්නේ එක ඇඳක. දෙපැත්තට ඇරිලා කතාවක් බහක් නැතිව නිදා ගත්තට රාති‍්‍රයේ පොඩි සද්දයක් ඇහුනත් දෙන්නම සුරුස් ගාල නැගිටලා විපරම් කරනවා. මිලිටේරිකාරයා බයයි, සහෝදරයෝ එයි කියල. අනෙත් හාදයා බයයි, මිලිටේරි වාහනයක් ඇවිල්ල කුදලාගෙන යයි කියල. පස්සේ බැරිම තැන දෙන්නත්තෙක්ක එලි වෙනකන් නිදා ගන්නේ නැතිව අඳ උඩට වෙලා කතා කර කර ඉන්නවා. ඒක තමයි. කතාව.

අනෙක් දිග කෙටි කතාව තමයි අර පොතේ මාතෘකාවට දාල තිබිච්ච එක. 'භීෂණයේ මල් පෝච්චි'.

ගැරෙජ් වල පොඩි රස්සා කරලා, පාරවල් හදන තැන් වල ඉඳලා හිටන් කොලුවා අරෙහෙන් මෙහෙන් වහන් වෙලා ඉන්න බැලුවත් හිතට හරි ගියේ නෑ. හොඳම ආරස්සාව තියෙන්නේ ගෙදරයි කියල ආපහු ගෙදරම ආව.

ගෙට පහල ලිඳ ළඟ කැන්ද ගස්, බීරියා ගස් වලින් මුවා වෙච්ච පුංච් පාත්ති ටිකක් ළඟ මේ හාදයා එළවලු වවන්න පටන් ගත්තා. ඒ අතරේම හිත ගියා රෝස මල් වවන්නත්. පොලිතින් මලු වල හදපු වල් රෝස පැලවලින් දළු රිකිලි දෙක තුනක් ආවම හොඳ වර්ගයකින් කිනිත්තක් බද්ද කරනවා. නොයෙක් පාට වල රෝස වර්ග. මේ ෆෙයාර් කියයි බ්ලු මුන් කියයි, පපා මිලාන්ඩ්, මමා මිලාන්ඩ් අරකද මේකද. සමහර ඒවා රතු පාට රෝස මලේ කළු පාට තිත් තිත් වැටිලා, එකක සුදු මලේ රතු ඉරි ඉරි. කොහෙන්ද මුට මේ එක එක රෝස ජාති හම්බ වෙන්නේ? සුරංගනාවියක් උනත් දීලා යනවා වෙන්න පුළුවන්.

පැල වෙලා මල් එන රෝස පඳුරු සිමෙන්ති පෝච්චි ප්ලාස්ටික් බේසම් පොහොර උර වල ඉන්දලා ගේ වටේට ගිහින් තියන්නේ ගොම්මන් වැටුනාම. ගේ ලඟින් යන බස් වල ලොරි වල ඉන්න හුදී ජනයා දකිනවා දවසින් දවස ඉස්මතු වෙන සෞම්‍ය මල් පෝච්චි ටික.

එත් මේ මල් පැල දිහා හීනි සන්තෝෂෙකිනුත්, ඊටත් වඩා හද කඩා යන ශෝකයෙනුත් බලා හිටි තුන් දෙනෙක් හිටියා. කොලුවාගේ මවුපියෝ හැරුනම අල්ලපු ගමට දීග ගිය අක්කණ්ඩි. මේ තුන් දෙනාම රැ තුන්යාමේ නිදි මැරුව. තුන් දෙනාගේම මුණු සුදුමැලි වෙලා. නින්ද ආවේ දවල් කෑමෙන් පස්සේ පොඩ්ඩක් වෙලාවක් ඉතරයි. අක්කා දවල් දවස ගත කරේ ගෙවල් දෙක අතරේ පාරේ. කන්ද උඩින් සැක කටයුතු වාහනයක් එනවනම් වෙනත් හෝඩුවාවක් ලැබුනානම් හොඳ සෝදිසියෙන් හිටි අක්කා, කැලෑ පාරෙන් සිය බාල සහෝදරයා වහන්ගන්නාගෙන තමන්ගේ ගෙදරට එක්කාගෙන යනවා. කොලුවාගේ බොහේ රාති‍්‍රන් ගෙවුනේ අක්කාගේ සෙවනේ.

වියවුලක ලකුණක් නැති දවස් වල කොලුවා ගෙදරම නතර වුනා. එහෙම දවසක, රැ දෙගොඩ හරි ජාමේ, මුළු ගම්මානෙම බය බිරාන්තව කලින්ම පොරවාගෙන නිදා හිටි රැ මැදියමක, නිදා නොගෙන හිටි තාත්තලා බෝහොමයක් හිටි වෙලාවක, කොලුවාගේ තාත්තාට ඇහෙනවා බර වහානයක් ඈතින් කන්ද බහිනවා. දැන් ටික ටික කිට්ටු වෙනවා. ඒ හඬ කොළ පාටයි. මලකඩ ගඳයි.

දැන් ගේ පහු කරගෙන පහලට යනවා. සතියකට දෙතුන් දවසක් මහා රාත්‍රියේ මේ වගේ වාහන ගේ ලඟින් යනකන් හදවත ගැහෙන එක හුස්ම ගන්න එක නවත්තගෙන හිටියත් වාහනේ ඈතට ගියාම ආපහු හිතට සැහැල්ලුවක් දැනෙනවා.

මේ අම්මයි තාත්තයි එදත් පපුව නැවතිච්ච තෝන්තුවෙන් පස්සේ ආයේ සැනසුම් සුසුමක් හෙලුවා. මොකද වාහනේ හීන් සීරුවේ ගේ පහු කරගෙන ගියානේ කියලා. ඒත් නෑ. කන්ද බැහැලා ගිය ලොකු වහානය ආයෙම හරවාගෙන එනවා. අමාරුවෙන් කන්ද නගිනවා. හඬ කොළ පාටයි. ඩීසල් ගඳයි.

ආයිමත් ගේ පහු කරගෙන උඩහට ගියාම හුස්ම ගන්නම් කියල හිතාගෙන අම්මයි තාත්තයි හුස්ම නතර කරගෙන බලාගෙන හිටියා. දැන් කොලුවත් ඇහැරිලා.

අනේ වාසනාවන් ඒක ගේ පහු කරන ගියා.
ඒත් ....

යාර සීයක් විතර ගිහින් එක පාර නතර උනා. කකුල් අටක් දහයක් ලොරියෙන් බිමට පාත් වුනා. යකඩ අඩි තියෙන අලුත් සපත්තු. ඒ අඩි හදවත් තුනක් උඩින් බරට තිය තියා ගේ ඉනි වැට පනිනවා. දැන් ඒ බර කළු පාට අඩි ගේ ඉස්සරහ මිදුලේ.

රොබෝවෙක් වගේ නැගිටින කොලුවා ගේ පිටිපස්සේ දොර ළඟට කිට්ටු කරනවා. සද්දේ නැතිව දොර ඇරලා කැලෑ පාරෙන් අක්කලා ගෙදරට. පිටුපස දොරට කිට්ටු කරද්දී අම්ම පිටි පස්සෙන් තාත්තා ඉස්සරහින්. තාත්තා කුස්සියේ දොර ඇරලා දෙන්න හෙමින් හෙමින් වෙවුලන අත තියනවා අගුලට.

එකපාරටම ඔක්කොටොම කරන්ට් එකක් වැදුනා වගේ වුණා.

පිටිපස්සෙ දොර ළඟත් යකඩ සපත්තු හඬ.

ගෙය් කුස්සියේ මිනිස් ගුලි තුනක්. එකිනෙකාගේ කේශනාලිකාවලින් රුධිරය ගලාගෙන යන හැටි දැනෙනවා.
විශ්වයේ අහඹු මානුෂික සුසංයෝගයේ නිමවුම් තුනක්, එක්ව හිඳින අවසාන තත්පර කීපයද මේ...?

දැන් දැන් නැගිය හැකි ඇඟ හිරි වට්ටන ‘ටක් ටක්’ හඬකින් ඉස්සරහ දොර හෝ පසුපස දොර දෙදරුම් දෙද්දී හදවත් පැලී යන්නට ඉඩ තිබුනා.

තත්පරයක් ගෙවුණා. දෙකක් ගෙවුණා... මල් පෝච්චි පෙරලෙන හඬ, බුට් සපත්තු එහෙ මෙහෙ ඇවිදින හඬ මිස වෙන කිසිත් ඇහුණෙ නෑ.

කල්ප කාලාන්තරයක් සේ දැනුණු විනාඩි දෙක තුනකට පසු සියල්ල නිශ්ශබ්ද වී ගියා. සපත්තු අඩි හඬ මැකී ගියා. තවත් ටිකකින් බර වාහනය පිටත් වුණා. මිනිස් ගුලි තුන තුරුළු වූ ගමන්ම ටික වෙලාවක් එහෙන්මම හිටියා. එකිනෙකාගේ ස්නායු පද්ධති සම්බන්ධ වී තිබුණා. ආයේ විසිරුණා. කතා නොකරම තම තමන්ගේ ඇඳන් වලට ගොස් ඇද වැටුණා.

පහුවදා බලන විට මිදුලේ රෝස මල් පෝච්චි බාගෙට බාගයක් අතුරුදන් වෙලා වගේ කොලුවාට දැනුණා. එදා සිට සෑහෙන කාලයක් යනතුරු ඔහු රෝස පැළයක් දිහා උනන්දුවෙන් බැලුවේ නෑ .

*******

මේ දෙවැනි කතාවත් කියවා ඉවර වෙලා මම මේදිස්ට ඔරෙන්ජන් බාර්ලි එකක් වත් දෙන්න ඕනිනේ කියල නැගී හිටියා. මිනිහා කොහෙවත් හිටියේ නැ. වෙනදා ගමේ ගිහින් එනකොට නොවරදවාම ගෙනෙන කළු දොදොල් පට්ටෙවත් සිංහල අච්චාරු බෝතලෙවත් පෙනෙන්න තිබුනේ නෑ. ඌ නොකියාම යන්න ඇති, මම පොතටම ඇලිලා හිටි වෙලේ.

ආපහු උන්නු තැනටම ආවේ පොතේ ඉතිරි ටික කියවන්න හිතාගෙන. ඒත් ඒ ගමන පොත අතුරුදන් වෙලා. කොහෙවත් තිබ්බේ නෑ. ශේහ් අඩු ගානේ ලියපු එකාගේ නමවත් බලාගන්න බැරි උනානේ.

මම තාම පොත හොයනවා.

තිලකසිරි ඒකනායක



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



සිනමාකරුවකු විසින් ස්වකීය නිර්මාණය තුළ සිදු කරනු ලබන්නා වූ සංකීර්ණ රූපකාර්ථවත් ඉංගිතයන් සුවිකේතනය කිරීමෙන් කෘතියේ විසිරි අර්ථයන් සමූහනය කර ගැනීමේ 'සෞන්දර්යාත්මක උත්සාහය' කලාත්මක සිනමා පටයක් නැරඹීමේදී නරඹන්නිය මුහුණ දෙන පොදු අත්දැකීමයි. එසේ සමස්ථාර්ථයක් වෙත ප්‍රවේශනය වීමට යත්න දැරීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ නොදැනුවත්වම සිනමාපටය, පඨිතයීය කියැවීමකට ලක් කිරීමෙන් නරඹන්නිය අත්විඳින සිනමාත්මක ප්‍රීතිය, කාටීසියානු අර්ථයෙන් ද සෞන්දර්ය ප්‍රීතිය වෙත න්‍යායාත්මක සමපාත වීමකි. මෑතක දී බිහි වූ එවැනි අපූර්ව සිනමා අත්දැකීමකට ද මඟ පාදන්නා වූ ප්‍රශස්ත කලා කෘතියක් මෙහිලා අපගේ ප්‍රස්තුතය බවට පත් වෙයි. ඒ මෙවර ඔස්කාර් සිනමා සම්මාන උළෙලේ දී වැඩිම සම්මාන ගණනකට හිමිකම් කියූ "ග්‍රැවිටි" (Gravity) සිනමා සිත්තමයි.

හොඳම අධ්‍යක්ෂණය, හොඳම සංස්කරණය, හොඳම දෘෂ්‍ය ප්‍රයෝග ආදිය ඇතුළත්ව ඔස්කාර් සම්මාන 7ක් දිනා ගැනීමට සමත් වූ ග්‍රැවිටි, උළෙලේ සම්මාන පිරිනැමෙන අංශ 10ක් සඳහා නිර්දේශිත නම් අතරට ද එක් විය. මේ වන විට විවිධ සිනමා උළෙල වලදී ග්‍රැවිටි වෙනුවෙන් ලැබී ඇති සම්මාන ගණන 124කි. නිර්දේශිතයන් 88කි. 3D තාක්ෂණයෙන් ද හැඩගැන්වූ 'ග්‍රැවිටි' යනු මෑත කාලීනව බිහිවූ සිනමාපට අතර අත්හළ නොහැකි වැදගත්කමක් උසුලන සිනමාකෘතියක් ලෙස නිගමනය කිරීමට තවත් සාක්ෂි නුවුමනා හෙයින්ම ‘ග්‍රැවිටි’ පිළිබඳ
තේමාත්මක විමසුමකට මඟ පාදා ගැනීම මෙම ලිපියෙන් අරමුණු කෙරෙයි.

ග්‍රැවිටි- කතා සාරය

රයන් ස්ටෝන් ඇමෙරිකානු ජෛව-වෛද්‍ය ඉංජිනේරුවරියකි. ඇගේ කුළුදුල් අභ්‍යවකාශ තරණය, හබල් දුරේක්ෂය අලුත්වැඩියා කිරීමේ එස්ටීඑස්–157 නම් මෙහෙයුම වන අතර මෙම ගමනේදී ඇගේ උපෙදේශකයා ලෙස කටයුතු කරනුයේ මැට් කොවල්ස්කි නම් පළපුරුදු රුසියානු ගගනගාමියෙකි. ඔවුන්ගේ සහයට ෂාරිෆ් නම් ආධුනික ඉන්දියානු ගගනගාමියෙකු ද එක්ව සිටී. අලුත්වැඩියා කටයුතුවල යෙදී සිටන අතරවාරයේ විනාශ වූ චන්ද්‍රිකාවක සුන්බුන් වැදීමෙන් ෂාරිෆ් මරණයට පත්වන අතර දිවි ගලවා ගන්නා කොවල්ස්කි සහ රයන් එස්ටීඑස් සිට කිලෝමීටර 100ක දුරින් පිහිටි රුසියානු සෝයුස් අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානය වෙත ට්‍රස්ටර් පැක් උපකරණයක ආධාරයෙන් ගමන් කරයි. නමුත් එහිදී කොවල්ස්කිට යානයට පිවීසීමට ඉඩ නොලැබෙන අතර ඔහු රයන් වෙනුවෙන් සිය ජීවිතය කැප කිරීමට තීරණය කරයි. සෝයුස් යානයේ පැරෂූටය දිගහැරී තිබීම නිසා පෘථිවියට ගොඩ බැසීමට මෙම යානය භාවිතා කළ නොහැකි වුවත් සෝයුස් යානය යොදා ගනිමින් ඊට ඔබ්බෙන් පිහිටි චීන අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානයේ, ටියැංගොන්ග් වෙත ළඟා වීමට රයන් සමත් වේ. චීන භාෂාවෙන් ඇති මෙහෙයුම් පද්ධතිය ද තැත්වරද ක්‍රමයෙන් මෙහෙයවා ගනිමින් එය පෘථිවියේ ගුරුත්ව සීමාව වෙත ගෙන ඒමට ඇයට හැකිවේ. ගිනිගෙන ඇද වැටෙන යානයේ පැරෂූටය ස්වයංක්‍රීයව ක්‍රියාත්මක වී එය හුදෙකලා වනයක ඇති ජලාශයකට ගොඩබසින අතර යානයෙන් පිටතට පැමිණෙන රයන් නිරුපද්‍රිතව ගොඩබිමට පැමිණේ.





ගුරුත්වය නම් වූ අදිසි බලය

අප මිහිපිට දී අත්දකින්නා වූ සියලු භෞතික නියතීන් හා යථාර්ථයන් අදාළ වන්නේ ගුරුත්වය නම් වූ අදිසි බලය ඇති තාක් පමණකි. පෘථිවියෙන් සැතපුම් සියගණනක් ඉහළ ගුරුත්වයෙන් තොර අබවසක පාවෙමින් සිටින රයන් ස්ටෝන් අත්විඳින භෞතික යථාර්ථය බෙහෙවින්ම සංකීර්ණ වූවක් බව අපට පෙනෙන්නේ ඉඳුරාම ගුරුත්ව බලයට යටත්ව ගොඩනැඟුණු පෘථිවි යථාර්ථයෙන් පරිබාහිර ලෝකයක් වෙත පරිකල්පනයෙන් හෝ ළඟාවීම අපට අසීරු වීම නිසා විය යුතුය. පෘථිවි යථාර්ථය තුළ අප මායාව හෝ අධියථාර්ථය ලෙස හඟින බොහෝ දේ ගුරුත්වයෙන් තොර පරිසරයකදී නිත්‍ය යථාර්ථයක් බවට පත්වෙයි. ඒ නිසාම, හිතුමතේ අහසේ පාවී යන ගැහැනියත් ඇගේ පාවෙන කඳුළු බින්දුත්, ඈ වටා පාවෙමින් සැරිසරන පිපොං බෝල, චෙස් ඉත්තන්, සෙල්ලම් බඩු හෝ ගිනි බෝල ආදී කිසිවක් තවදුරටත් අපට මායා යථාර්ථවාදයක් නොවන්නේ මේ තුළ අප අත්දකින සිනමා යථාර්ථය, මායාවත් පෘථිවි යථාර්ථයත් අතර සීමා ඉම බොඳකර හැරෙන අවකාශයක ලැඟුම් ගත්තක් වන හෙයිනි.

'ග්‍රැවිටි' (ගුරුත්වය) යන යෙදුමම උත්ප්‍රාසාත්මකව සිනමා පඨිතය වෙතට අරුත් සපයනු ලැබීම ග්‍රැවිටි හි තේමාත්මක අපූර්වත්වයට තුඩු දෙයි. ගුරුත්වය යනු එක් අතකට ප්‍රධාන කතා පුවත තුළ අපට දක්නට නොලැබෙනම දෙය යැයිද කිව හැකිය. අවසාන දර්ශනයේදී රයන් ජලාශයේ ඉවුරට පැමිණ මඩ වැකුණු පොළව ආදරයෙන් වැළඳ ගෙන 'ස්තූතියි' යනුවෙන් මුමුන්නේ ඈ යළි මිහිකත මතට ඇද ගනුලැබූ ඒ මහා අදිසි බලවේගයටත් ඇගේ ධෛර්යටත් ස්තූතිය පුද කිරීමක පරිද්දෙනි.

නිර්ගුරුත්වයක දේශපාලනය

ග්‍රැවිටි තුළ මතුවී පෙනෙන තේමාවන් අතර ලෝක බල දේශපාලනය පිළිබඳ තේමාත්මකය ද සුවිශේෂී තැනක් හිමි කර ගන්නා බව පෙනේ. එකී දේශපාලනික සම්පර්කයන් ඉස්මතු කිරීම සඳහා සිනමාකරු රූප පෙළ ඔස්සේ හිතූමතිකව ‍ගොඩනඟන ඇතැම් උත්සාහයන් වහා වැටහෙන සුලුය. රයන් ගමන් ගත් ඇමෙරිකා, රුසියා සහ චීන යනඅභ්‍යවකාශ යානාවන් ත්‍රිත්වය ලෝක බලවතුන් තිදෙනාගේ බලදේශපාලනය පිළිබඳ පැහැදිලි ඇඟවුමකාරකයකි. නිර්ගුරුත්ව අභ්‍යවකාශයක පවා ඔවුන් විසින් පතුරුවනු ලැබ ඇති ස්වකීය ආධිපත්‍යයන් පිළිබඳ සිනමාකරුගේ සවිඥානික ඉඟිකිරීම් කෘතිය තුළ මනා ලෙස ගොනු කර ගැනේ. එපමණක් නොව එස්ටීඑස් මෙහෙයුම සඳහා එක්වී සිටින ආධුනිකයා ඉන්දියානුවෙකු වීම, ලෝක බලවතුන් අතරේ මෙන්ම අභ්‍යවකාශ තරණයේ ද මතු වෙමින් එන ඉන්දීය අනන්‍යතාව ප්‍රකට කිරීමකි. රුසියානු යානයේදී පාවී යන චෙස් ඉත්තන් හා සමීප රූපයකට හසු කර ගන්නා ඔතඩොක්ස් ආගමික සංකේතයත්, චීන යානයේදී පිංපොං බෝල හා ‍ෆෙන්ෂුයි බුදු රුවදැකීමත් එකී අනන්‍යතාවන් තහවුරු කිරීමේ සංකේතයන් බඳුය. යට කී දේශපාලන තේමාව පිළිබඳ අවධානයෙන් යුතුව අපි යළිත් කතා වින්‍යාසය වෙත හැරෙමු.

ඇමෙරිකානු යානාව අනතුරට පත් වන්නේ මිසයිල ප්‍රහාරයක් නිසා විනාශ වන රුසියානු චන්ද්‍රිකා‍වක ගැටීමෙනි. රුසියානු සෝයුස් යානාව අභ්‍යවකාශයේදීම පැරෂූටය දිගහැරගෙන තිබීම නිසා දැන් එය අවුල් ජාලාවක පැටලී තිබේ. එයට යළි කිසිදාක පෘථිවියට යා නොහැකිවා මෙන්ම එහි ඉන්ධන ද අවසන්ය! රයන් නැවත පෘථිවියට එන්නේ චීන යානාවෙනි. සිනමාකරු ආනුපූර්ව වශයෙන් ගළපන මෙමසිදුවීම් පෙළ ලෝක බලදේශපාලන‍යේ ගමන්මඟ පිළිබඳ සාරමය ඡායානුවාදයක් ලෙසහඳුනා ගැනීම අසීරු නොවේ.

හුදෙකලාව සහ ශුන්‍යත්වය

'ග්‍රැවිටි' තේමාත්මකය තුළින් සන්තර්පණය කරන්නා වූ සංකීර්ණතම ආස්ථානයක් වන්නේ 'ආත්මීය හුදෙකලාව හා විශ්වීය ශුන්‍යත්වය' පිළිබඳ පාරභෞතිකවාදී සංකථනයයි. කතාවේ විස්තර වන ආකාරයට රයන් ස්ටෝන් සිය පෘථිවි ජීවිතයේ දී ද ආත්මීය හුදෙකලාවකට පත් වූ ගැහැනියකි. මිහිමත ඇයට සිටි එකම ආදරය වූ සිඟිති දියණිය ද හදිසි අනතුරකින් මිය ගොසිනි. එහෙත් ඇය දෛවය විසින් තමාට උරුම කරදෙනු ලැබූ හුදෙකලාවට දැඩිව ප්‍රිය කරන බව ඇඟවේ. 'අභ්‍යවකාශයේ ඔබ කැමතිමදේ කුමක්ද?' යි කොවල්ස්කි ඇසූ විට රයන් පිළිතුරු දෙන්නේ 'නිහඬබව' කියාය. එක් පසෙකින් අනන්තය දක්වා විහිදෙන විශ්වයේ මහා ඝණ අන්ධකාරය‍ටත් අනික් පසින් ප්‍රදීප්තිමත් නීල වර්ණයෙන් පෙනෙන පෘථිවියටත් මැදි වූ අබවසක හුදෙකලාව සිටින රයන්ගේ මනෝභාවයන් තදාත්මීය කරගත් විට එය එක්තරා අන්දමක ගැඹුරු ආධ්‍යාත්මික ශුන්‍යතාවාදයක් වෙත ඌණනය කළ හැකි බව පෙනේ. මාධ්‍යමික බෞද්ධ දර්ශනය ඉදිරිපත් කළ නාගර්ජුන පාදයෝ ප්‍රතීත්‍ය සමුත්පාදයේම (පටිච්ඡ සමුප්පාදය) දාර්ශනික දිගුවක් ලෙස ශුන්‍යතාවාදය ඉදිරිපත් කළහ. සංකල්පීයව බලන විට බෞද්ධ දර්ශනයේ මුඛ්‍ය හරය තුළ ඇත්තේ ද මෙම ශුන්‍යතා සංකල්පයම යැයිද සිතිය හැකිය. අනිත්‍ය, දුක්ඛ, අනාත්ම යන ත්‍රිලක්ෂණයන්පිළිබඳ අවබෝධයෙන් වටහා ගෙන සකලවිධ සංස්කාර ධර්මයන් වෙත ඇති සියලු බැඳුම්කාරකයන්ගෙන් විනිර්මුක්ත වී නිවන නම් වූ පරම ශුන්‍යත්වයක් වෙත ළඟාවීම බෞද්ධ දර්ශනයේ මූලික ඉගැන්වීමයි. කිසියම් උසස් කලාකෘතියක් ආස්වාද කළ පසු සිතෙහි ඇති වන තිගැස්සුණු ගතියක් හෝ තෝන්තු වූ ස්වභාවයක් වේ නම් එය අපූර්ව නිර්මාණයක් ලෙස හැඳින්විය හැකියැයි සරච්චන්ද්‍රයන් ලියා ඇත. ග්‍රැවිටි නරඹන ප්‍රේක්ෂකයෙකු තුළ, තමන් මහා හුදෙකලාවක නිමග්න වූවාක් සේ දැනෙන්නේ ද එසේත් නැතහොත් ශුන්‍යතාවයේ ගැඹුරුතම පතුලකට කිමිදුනාක් මෙන් හැඟෙන්නේ ද යට කී වේදයිතයන් උත්පාද කරවනසුලු සහකම්පනීය ගුණයක් මෙම සිනමා කෘතිය තුළ ගැබ්ව තිබීම නිසාවෙනි.





ජනශුන්‍ය වූ දූපතක පාරිසරික හුදෙකලාව අත්විඳි රොබින්සන් කෲසෝ හෝ චක්නෝලෑන්ඩ් (කාස්ට් අ'වේ), මහ සමුදුරක් මැද හුදෙකලා වූ පයි පටෙල් (ලයිෆ් ඔෆ් පයි) මෙන්ම දෙනෝදාහක් ගැවසෙන නිව්යෝක් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළක සමාජමය හුදෙකලාවක් අත්විඳි වික්ටර් නවෝස්කි (ටර්මිනල්) යනු ද හුදෙකලාභාවයන් පිළිබඳ සිනමාත්මක අත්දැකීම් ඔස්සේ මින් පෙර හමුවූ මෙවැනිම වින්දියතයන්ය. එමෙන්ම 127 අ’වර්ස් හෝ නෝමෑන් ලෑන්ඩ් වැනි සිනමා කෘතියක අත්දුටු ආකාරයේ මරණීය හුදෙකලාවකට ද වඩා ග්‍රැවිටි හි හුදෙකලාව අතිශය ප්‍රබල සහ සංකීර්ණ වන්නේ රයන් ස්ටෝන් එකී යථාර්ථය අත්දකින්නේ භෞතික තත්ත්ව හා නියමයන් කිසිවක් අදාළ නොවූ ගුරුත්වයෙන් තොර අඳුරු අබවසක වීම තුළය.

සෝයුස් යානයට ඇතුල් වන රයන් සිය ගගනගාමී ඇඳුම් කට්ටලය උනා දමා සැහැල්ලුභාවයේ සුරතාන්තයකට පත්වූවාක් මෙන් ගුරුත්වයෙන් තොර හිස් අවකාශයතුළ සිරුර නිදහසේ පාවීමට ඉඩ හරින්නීය. ඒ එතෙක් වේලා සංකීර්ණ ඇඟළුම් කට්ටලයකින් සැරසී සිටි ගගනගාමී ඉංජිනේරුවරියගේ සුන්දර ස්ත්‍රී ශරීරය අප පළමු වරට දකින මොහොතයි. දෑත් දෙපා වකුටු කරගනිමින් සැහැල්ලු නිද්‍රාවකට පත්වන රයන්ගේ රූපය ගර්භාෂයක් තුළ ගුලි වී සිටින බිළි‍ඳෙකුගේ රුවට අතිශය සමානවන අයුරින් දිස්වන අතර ඈ පසුපසින් ඇති විශාල වෘත්තාකාර ද්වාරයත් නාභිරජ්ජුව සේ පෙනෙන දැවැන්ත කේබලයත් යට කී ගර්භාෂ රූපකය වෙත නිසැක ඉඟිසැපයීමට සමත්ය. ගර්භාෂ රූපකය ද සංකල්පීය වශයෙන් ජීවිතය පිළිබඳවම වූ බලාපොරොත්තුවකි. එය කතාව අවසානයේ රයන් ළදරුවකු මෙන් පොළව මත දෙපයින් ඇවිද යන දර්ශනය හා අර්ථකාරක දිගුවක් ලෙසද සම්බන්ධ වනු පෙනෙයි.


Gravity Sleeper Scene

ස්ත්‍රීවාදී තේමාත්මකය

ග්‍රැවිටි යනු සැබැවින්ම බහුවිධ තේමාවන් කැටිකොට ගත් නිර්මාණයක් වීම නිසා ස්ත්‍රීවාදී දෘෂ්ටිකෝණයකින් වුව ග්‍රැවිටි කියවා ගැනීමට තුඩු දෙන සාධකයෝ ඒ තුළ නොමඳවම හමුවෙති. ග්‍රැවිටි තුළ ස්ත්‍රීවාදීත්වය ඉස්මතු වන්නේ කතානායිකාවක් සිටි පමණින්ම නොව සිනමාකරු අප අභිමුව තබන කතා සන්දර්භය ද බෙහෙවින් ස්ත්‍රීවාදී යැයි බැලූ බැල්මට පෙනෙන නිසාවෙනි. අබවසක පවතින්නේ අනන්ත පරිමාණ හුදෙකලාවකි. එය අඳුරුය. ගුප්තය. නිහඬය. එහෙත් ගාම්භීරය. සැහැල්ලුය. කාව්‍යාත්මක දෘෂ්ටිකෝණයකින් මෙකී සංලක්ෂණයන් විග්‍රහ කිරීමේදී අබවස යනු ස්ත්‍රී ආත්මයක සාරමය ප්‍රක්ෂේපණයක් බැව් හඳුනා ගැනීම අසීරු නොවේ.

එමෙන්ම, අබවස තරණය කරනු ලැබූ මුල්ම පෘථිවි ජීවියා වූ ලැයිකාවත් මුල්මගැහැනිය වූ වැලැන්ටිනා තෙරෙෂ්කෝවාත් ග්‍රැවිටි හරහා සිහිය නැංවීම ද වැළැක්විය නොහැකි වෙයි. අපගේ කතා නායිකාව වන රයන් ස්ටෝන් ද අබවස ජය ගත් වීරවරියක ලෙස අපට හැ‍ඟෙන්නේ ඇගේ ආත්මීය හුදෙකලාවේ පංගුකරුවන් බවට අප ද දැනුවත්වම පත්වන බැවිනි.

කෙසේ වුවද, බෙහෙවින් ස්ත්‍රීවාදී යැයි අප හඟින බොහෝ ප්‍රපංචයන් තුළ පවා උග්‍ර ලෙසම ඇත්තේ පුරුෂෝත්තමවාදී බීජයන් වීමේ ගැටලුවට අපගේ ප්‍රස්තුත සිනමා කෘතිය ද මුහුණ දෙන බැව් පෙනෙන්නට තිබේ. ග්‍රැවිටි වඩාත් සංවේදී කතා පුවතක් ලෙස අපට හැඟෙන්නේ එය පිරිමියෙකුගේ නොවී ගැහැනියකගේ අත්දැකීමක් පාදක කොට තිබීම නිසා බැව් සැබෑය. ඒ නිසාම එහි අර්ථමය ප්‍රකරණය නැවතත් නියෝජනය කරන්නේ ඊනියා ස්ත්‍රීවාදයක් නොව 'ස්ත්‍රිය යනු සානුකම්පාවටලක්විය යුතු සත්වයෙකි' යන අතිසරල කරනු ලැබූ පුරුෂවාදී මතයම බැව් පෙනේ.

ජීවියට පැවැත්මක් නොමැති ගුරුත්වයෙන් තොර අඳුරු අබවසක හුදෙකලා වූ ගැහැනියක විසින් ස්වකීය පැවැත්ම උදෙසා සිදු කරන්නා වූ අරගලයත් ඇගේ අපරිමිත උත්සාහය සහ ජයග්‍රහණය පිළිබඳ වීර කාව්‍යයක් බඳු වූ ග්‍රැවිටි, තේමාත්මක සම්පිණ්ඩනය අතින් පැති කිහිපයකටම විහිද යන්නා වූ අපූරුනිර්මාණයකි. කවර මාදිලියේ සිනමා කෘතිවලට කැමැත්තක් දක්වන සිනමාලෝලියෙකුගේ වුව ප්‍රමෝදය දැල්වීමට ග්‍රැවිටි සමත් වන රහස ද එයයි.


Gravity (2013) Extended Trailer

දමිත් වැලිකල



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



කලාකාරයා යනු අන් හැමදෙනාම වාගේ සමාජය තුළ ජීවත් වෙන්නෙකි. සමාජයේ වටිනාකම් වලට පුරුෂාර්ථයන්ට අදාලව "කලාකාරයා – කවියා" වශයෙන් පුද්ගලාර්ථයක් ලබන්නෙකි. සමාජයෙන් ගමේ අයගෙන් නගරයේ අයගෙන් මඳක් හුදෙකලා වුවද ඔහුට හෝ ඇයට අඩු තරමින් සමාජය හා සභ්‍යත්වය විසින් පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට ගොඩනඟා ඇති නිර්මාණ පරම්පරාවෙන් තොරව ස්වාධීනව නිර්මාණයක් කළ නොහැක. අතිශයෙන් ස්වාධීන වූද, විප්ලවකාරී වූද නිර්මාණයද අගය වන්නේ පවතින සම්ප්‍රදායට සාපේක්ෂකවය. විකාර රූපයද සම්මත රූප විධියක් වශයෙන්ම පිළිගැනෙන්නේ මේ නිසා ය. අසම්මතයද සම්මතයෙන්ම අර්ථ නිරූපණයක් ලබයි.

මුනිවරයන්ගේ චෛතසික ගැටුම් හදාරන විටද අපට පෙනෙනේ ඔවුන්ගේ මානසික හා ශාරීරික අරගලද ඔවුන් පිටු දකින්නට තැත්කලා වූ සමාජයෙන්ම උපත ලද ක්ලේශයන් සමඟ කරන ලද අරගල බවයි. ඉතාම අල්ප අවශ්‍යතා සඳහා වුවද ඔවුන ගමේ ගිහියන් වෙත එන්නට සිදුවිය. එසේ නොමැති නම් ඔවුන් තම අවශ්‍යතා ඉටු කර ගන්නා ලද්දේ මනුෂ්‍ය සමාජය විසින් හිතාමතාම ආරක්ෂා වන්නට ඉඩ හැරියා වූ වනාන්තරය තුළිනි. "ගේහසිත ප්‍රේමය" පිළිබඳ ඇතැම් ජාතක කතාවක් විග්‍රහ කිරීමෙන් වුවද මෙපවත් කාට වුවත් දැන කියා ගත හැක්කේ ය.

ඉතාම හුදෙකලා කලාකරුවා වුවද තම නිර්මාණයන් පිළිබඳව අගැයීමක් ලබන්නේ සමාජයේ සංස්කෘතික වටිනාකම්වලට අනුකූලව ය. ඔහු යැපෙන්නේද සමාජ අර්ථ ක්‍රමයෙනි. මේ නිසා සමාජය කෙරෙහි තමා තුළ තිබිය යුතු අනිවාර්ය වගකීම ඔහුට හෝ ඇයට අමතක කළ නොහැක. මෙම වගකීම නිසාම සමාජ ක්ෂේත්‍රයේ විව්ධ අංග වඩා පුළුල්ව හැදෑරීමේ වගකීමද ඔහු කෙරෙහි පැවරී ඇතැයිද කියනු ලැබේ. මක් නිසාද මේ සඳහා අවශ්‍ය විවේකය ගෞරවාන්විතව ලබා දෙන්නේ ද සමාජය නිසා බැවිනි.

එසේ නමුඳු මෙම වගකීම මැනවින් ඉටු කළ හැක්කේ කෙසේදැයි කලාකාරයා තේරුම් බේරුම් කොට ගත යුතු බවද වගකීමෙන් අවබෝධ කොට ගත යුත්තේ ය. මෙය ඔහුට පැවරී ඇති කාර්‍යයේ විශේෂතාවකි. ඉතා අවංක සමාජ සේවකයා ද මුළු සමාජයේම කුණු කන්දල් හාරවුස්සමින් ඒවා සුද්ධ පවිත්‍ර කිරීමට යත්න දරයි. මෙසේ කරන්නට ගියහොත් කලාකාරයාට තමන්ගේ කාරිය මැනවින් ඉටු කරගත හැකිද යන්න ප්‍රශ්නයකි. කලාකාරයාගේ ක්ෂේත්‍රය පුළුල් විය යුතුයි කියන එකත්, දෘෂ්ඨිය පුළුල් විය යුතුයි කියන එකත් දෙකකි.

පොළොව මතුපිට පුළුවන් තරම් ප්‍රදේශයක් අල්ලාගෙන එහි හැම කුණු ගොඩක්ම ඇවිස්සීම ඌරකුගේ කාර්යභාරයක් විනා කලාකාරයකුගේ වගකීමක් නොවේ. ඔහු සජීවමාන සශ්‍රීක දැවැන්ත වෘක්ෂයක් බඳු විය යුතු යැයි මම සිතමි. හැම කුණු ගොඩකින්ම පෝෂණය වෙමින් පොළොව තුළ ආගාධය දක්වා මුල් බැස යාම ඔහුගේ ගතියක් විය යුතු ය. එසේ කිඳා යන තරමට ඔහුගේ අතු පතර ආකාශය සහ දිව්‍ය ලෝකය කරා විහිදෙයි. එහි යට සෙවන බොහෝය. අතුපතර පලාඵල බොහෝය. සෞන්දර්‍යය බොහෝය.

සමාජ ප්‍රවාහය ධර්මතා යුගලකින් සමන්විත වෙයි. එකක් මතු පිටින් ගලා යයි. අනික වඩා හෙමින් එහෙත් ස්ථාවරව බලසම්පන්නව යටින් ගලා යයි. අප ග්‍රහණය කොට ගත යුත්තේ වැඩි දෙනාට නොපෙනෙන අදෘශ්‍යමාන බලවේගයයි. සමාජය තුළ නා නා අවධීන්වල දෘෂ්‍යමාන වූ ඇතැම් දේශපාලන ආර්ථික ගැටලු හැම කල්හිම නා නා ප්‍රකාර වශයෙන් වුවද එකසේම පැවතුනි. ඉතාම සශ්‍රීක යුගයක් වශයෙන් මහා පරාක්‍රමබාහු සමය හැඳින්වෙයි. එහෙත් ඊළඟට එළබෙන නිස්සංක මල්ල යුගයේදී වැසියාගේ දුගී බව කොතරම් ද කිවහොත් නා නා ප්‍රාකාර බදු පස් අවුරුද්දකට අහෝසි කිරීමට පවා සිදු වූ බවද පැවසෙයි. ඓතිහාසික මූලාශ්‍රයන්හි සාපේක්ෂ සත්‍යතාව කෙසේ වුවද දේශපාලන ආර්ථික සත්තාව එයයි. කොයි යුගයේත් මිනිස්සු අනාගත සෞභාග්‍ය කරා වැඩ කළහ. බලාපොරොත්තු කඩ වන විට දිව්‍ය ලෝක මවා ගත්හ. නා නා විධ නායකයන් කෙරෙහි විශ්වාසාය තැබූහ. කුමන රාජ්‍ය ක්‍රමයක් යටතේ වුවද හැම රටකම ක්‍රමානුකූලව ආර්ථික උද්ධමනය වර්ධනය විය.

මෙම අර්බුද ඒ හැටියෙන්ම ගෙන කතා කිරීමට තවත් පුරවැසියෝ සිටිති. දේශපාලන ආර්ථික විද්වත්හු සිටිති. මෙම අය තම විෂයන් හදාරන්නා සේ කලාකාරයාද ඒවා හැදෑරීමට හා නිරූපණය කිරීමට යත්න දැරීම කලාකාරයාගේ වගකීම දැයි අසන්නට කාලය එළඹී තිබේ.

විශ්වයේ, රටේ ජාතියේ ගමන අරබයා කලාකාරයෙකුගෙන් බලාපොරොත්තු විය හැකි විග්‍රහය හා විමර්ශනය කෙබඳුද? එම විග්‍රහය හා විමර්ශනය ඉදිරිපත් කිරීමේදී තම ශිල්පයට ආවේනික නිර්මාණ සිද්ධාන්ත කෙබඳු විශේෂත්වයකින් පරිහරණය කල යුතු ද? මෙම පැණයට පිළිතුරක් සොයා ගැනීමට වෙහෙස විය යුත්තේ කලාකාරයා සුවිශේෂී පුද්ගලයෙකු වශයෙන් තමන්ගේ නිර්මාණ ශිල්පයට නිගරුවක් නොවන අන්දමට එය පරිහරණය කොට උත්තම ගනයේ කාව්‍යයන් හා නිර්මාණ ඉදිරිපත් කිරීමට සමාජයට බැඳී සිටින බැවිනි.

වගකීම නැමැති සංකල්පයම තේමාව කොටගත් එක් පැරණි ජන කවියක් ගනිමු. මෙය යශෝදරාවත කාව්‍ය සංග්‍රහයේ එන කාව්‍යමය ජීවිත අවස්ථාවකි. සිදුහත් කුමරු අභිනිෂ්ක්‍රමණය සඳහා සූදානම් වෙයි. ඒ අතර එතුමාට දාව පුතෙකු ලැබෙයි. තීරණය පරිදි එතුමා තමා ගිහි පවුලට බැඳ තබන අළුත්ම බැම්ම වන රාහුලද අත්හැර මහ රෑ පිටත් වෙයි. කාටත් හොරා යන අතර යශෝදරාව හා රාහුල කුමරු නිදන කුටිය පසු කොට යාමට සිදු වෙයි. එතුමාගේ සිත පැකිලේ. දොර මඳක් හැර බලයි. දේවිය හා තුරුල්ව නිදන පුතු දකී. එසේ නමුඳු එතුමෝ තීරණයක් ගනිති.

"එක අඹුදරු නිසා මම කල් හැරීමය
නිම නැති සතුන් සසරින් ගොඩ ගැනීමය
අද මම මහණ වෙමි ආලය හැරීමය"


මෑතදී අපි එක්තරා සාහිත්‍ය මණ්ඩපයකදී මෙබඳු නිර්මාණ එක්තරා සාහිත්‍යධරයෙකු විසින් ගරහනු අසා බලා සිටියෙමු. ඔහුගේ අදහස වූයේ දැනට උද්ගතව ඇති කාලීන ප්‍රශ්න ඔස්සේ පමණක් ජීවිත ගැටළු විග්‍රහ කළ යුතු බවයි. සාර්වභෞමික සර්වකාලීන ගැටළු සහ තේමාවන් වස්තු කොට ගන්නා කවියා තමා ජීවත්වන පෝෂණය කරවන සමාජයට ද්‍රෝහීකමක් කරන්නෙකි. වගකීම් පැහැර හරින්නෙකි.

සිංහබාහූ නාටකයද ඔහුට උත්තම ගණයේ කාව්‍යයක් නොවේ. අතිශයින් පෞද්ගලික සබඳතා ගොනු කොට ගත් මනස්කාර නාටකයකි. "ගල්ලෙන" බිඳ යාමට තීරණය ගැනීමේදී සිංහබාහු වංග දේශයේ වෙසෙන ජනතා කෙරෙහි වේ. "මා යුතුකමා" යනුවෙන් කරන ප්‍රකාශය ඔහු හිතාමතා අමතක කරයි.

ඔහුගේ අදහස අනුව මෙම පද්‍යය වෙනත් බොහෝ අතිශයින් පෞද්ගලික පුද්ගලාන්තර පවුලේ ගැටුම් අතර බොඳ වී යයි. නාටක කලාවට ආවේනික සංදර්භීය අංගෝපාංග අතරද සෞන්දර්‍යය අලංකාර අතරද සැඟවී යයි.

කලාව පිළිබඳ නව පිබිඳිමක් ඇති මෙකල තරුණ තරුණියන් හා සංවාදයක යෙදෙන විට වැඩිහිටි විචාරකයින් තමන් ගේ වගකීම මතක තබා ගැනීමට පරෙස්සම් වන්නේ නම් මැනවිය. දේශපාලන ඕපාදූප හා කලා සිද්ධාන්ත අතර යම් තරමකට වෙනසක් විද්‍යමාන වන බව කලා ඉතිහාසයේ එක් නිගමනයකි.

යථාර්ථවාදය යනු ස්වභාවවාදය නොවේ. යථාර්ථය හඳුනාගනු ලබන්නේ විමර්ශනය කරන්නේ විඥාණයෙනි. යථාර්ථය තුළින් සහේතුකව හට ගන්නා ඵලය වන සංකල්පනා හා ධාරණා බොහෝ විට හේතුවෙන් තොරව සජීවමානව පවතින්නට ද පිළිවන. චෙකෝෆ්ගේ නාට්‍යයක් සේම "ගොඩෝ එනකං" වැනි අධිතාත්වික විකාර රූපී නාට්‍යයකින් ද විවරණය වන්නේ සැබෑ ජීවිත සත්තාවමය.

චරිත වශයෙන් තෝරා ගනු ලබන්නේ ගස් ගල් හෝ සතා සතුන් හෝ අද්භූත ගූඨ භූතයන් වුවද ඒ චරිත විග්‍රහයේ හේතු ඵල වශයෙන් ඒකමිතියක් ඇත්නම් අර්ථය හා ආකෘථිය වශයෙන් එහි යථර්ථය ම පිළිබිඹු වෙන්නේ ය.

අවශ්‍ය වන්නේ ජීවිතය ගැඹුරින් හැදෑරීමයි. ගැඹුරු කලා ඉතිහාසයෙන් විකාශනයට පත්ව ඇත්තා වූ කලා සිද්ධාන්ට්ත ප්‍රගුණ කිරීමයි. ප්‍රතිභාවයෙන් නිබඳ අභ්‍යසනයෙහි යෙදීමයි. කලාකාරයාගේ වගකීම වන්නේ දුවන්නන් වාලේ ද්වීම නොවේ. තාවකාලික සමාජමය කුණටුවලින් නගිනා හැඟීම් දූලි ජාලව අතරට වැදී දෑස අන්ධ කොට ගැනීමද නොවේ.

එබඳු සමාන ඓතිහාසික අවස්ථාවක බුදුන්වහන්සේට අංගුලිමාල මෙසේ කීවේ ය.
"සිටු මහන"

බුදුන්වහන්සේ මෙසේ වදාළහ.
"මම සිටිමි! දුවන්නාහු තොපි මැයැ!"

සේයාරුව- හර්ෂ අරවින්දගේ එකතුවෙන්

සයිමන් නවගත්තේගම



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



දමිත් උදයංග දහනායකගේ පළමු කාව්‍ය සංග්‍රහය, "තෙමි තෙමිම මම" කාව්‍ය සංග්‍රහය දැන් නිකුත් වී තිබේ. සරසවි, ගොඩගේ, සහ සංහිඳ යන පොත්හල් වලින් මිල දී ගත හැක. "තෙමි තෙමිම මම" කර්තෘ ප්‍රකාශනයකි.



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



"අපි නාට්‍ය කලාවට වසන්තය ගෙන එනවා සත්තයි." මේ මීට වසර ගණනාවකට පෙර ශ්‍රී ලංකා නාට්‍ය අනුමණ්ඩලයේ සභාපති ශ්‍රීයන්ත මෙන්ඩිස් විසින් ප්‍රසිද්ධියේ කළ ප්‍රකාශයකි. මහින්ද රාජපක්ෂ රජයේ පාලනය ආරම්භ වීමත් සමඟ නාට්‍ය අනුමණ්ඩලයේ සභහාපති තනතුරට පත් වූ ඔහු එම ප්‍රකාශය කලේ වැඩ බොහෝමයක් කිරීමේ අරමුණින් විය හැකිය. නමුත් මේ වනවිට නාට්‍ය අනුමණ්ඩලය මැදිහත් වී ශ්‍රී ලාංකීය නාට්‍ය කලාව වෙනුවෙන් කර ඇත්තේ මොනවාද? එසේ වූ නාට්‍ය අනුමණ්ඩලයක් තියෙනවාද? වසර අවසානයේ රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙලක් පැවැත්වීමට සූදානම් වීමෙන් නම් වසරක් පාසා මේ මණ්ඩලය පිළිබඳ මතකයට නැෙඟයි. මේ නාට්‍ය අනුමණ්ඩලයත්, සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශයත්, සංස්කෘතික දෙපාර්තමේන්තුවත්, සංස්කෘතික ඇමතිවරයාත් සිතා සිටින්නේ නාට්‍ය කලාව වෙනුවෙන් වසරක් පාසා සම්මාන බෙදා දීම තුළින් නාට්‍ය කරුවාටත් නාට්‍ය කලාවටත් මහාත් සෙතක් සැලසේ කියාය.

ලෝක නාට්‍ය කලාව මේ වනවිට නව ඉසව් කරා සීඝ්‍රයෙන් පැතිරෙමින් පවතී. නව අත්හදා බැලීම්, නව තාක්ෂණය ලෝකයේ නාට්‍ය කලාව පෝෂණය කරමින් සිටී. ඊට සාපේක්ෂව ලංකාවේ නාට්‍ය කලාවේ තත්වය කෙබඳුද? ලාංකීය තරුණ නාට්‍ය ශිල්පියා මේ වන විට ලෝක නාට්‍ය කලාවට සාපේක්ෂව යම් සැලකිය යුතු තත්වයක සිටී. ඔවුන් ද ඇති හැකි අයුරින් සවයං අධ්‍යනයක නියෙලෙමින් නාට්‍ය නිර්මාණයන්හි නියෙලෙමින් සිටී. නමුත් ඔවුනගේ මේ හැකියාව, දක්ෂකම ඔවුන් කරනා නාට්‍ය නිර්මාණයකට සීමා වෙමින් කෙටි කලෙකින් ක්ෂය වී යයි. මේ තරුණ හැකියාව, දක්ෂකම තවදුරටත් වර්ධනය කරමින් ඒ තුළින් ලාංකීය නාට්‍ය කලාව පෝෂණය කිරීමේ වැඩ පිළිවෙලක් මේ මණ්ඩලවලට තිබෙනවාද?

විශේෂයෙන් අද නාට්‍ය ශිල්පියා මුහුණ පා ඇති ගැටළු වලින් මූලිකත්වය ගන්නේ සිය නිර්මාණයේ පෙර පුහුණුවීම් කටයුතු කරගැනීමයි. නාට්‍යයක් නිර්මාණය කිරීමට සූදානම් වන ශිල්පියා පෙර පුහුණුවීම් සිදුකිරීම සඳහා ස්ථානයක් සොයමින් නන්නත්තාර වී ඇවිදී. නාට්‍ය අණුමණ්ඩලයේ සභහාපති ද ප්‍රවීණ නාට්‍ය ශිල්පියෙකි. සභහාපති පුටුවේ අසුන් ගැනීමට පෙර ඔහු ද මේ වැනි තත්වයන්ට හොඳ හැටි මුහුණ දී ඇති අයෙකි. නමුත් මේ වනවිට ඔහුට එය අමතකය. මේ සඳහා නාට්‍ය අනුමණ්ඩලයට මැදිහත් වී ක්‍රීයා කිරීම නාට්‍ය ශිල්පියා වෙනුවෙන් කළ හැකි අවම සහයක් වූවද එය නොකිරීමම කණගාටුවකි. නාට්‍ය ශිල්පියෙකුට තමා නිර්මාණය කළ නාට්‍ය වේදිකා ගත කිරීමට සුදුසු රංග ශාලා දිවයිනේ කොපමන ප්‍රමාණයක් තිබේද? ප්‍රේක්ෂකයාට රසවිඳීමේ පහසුවත්, නිර්මාණයේ ගුණාත්මකතාවයත් සහ නාට්‍ය ශිල්පියාගේ පෞරුෂත්වය රැකගනිමින් නිර්මාණයේ යෙදීමේ පහසුවත් ඇත්තේ මේ ශාලාවන්වලිනුත් කීයකද? නියමිත ප්‍රමිතියකින් යුතුව නාට්‍යයක් නැරඹීමේ පහසුවත් නිර්මාණයේ යෙදීමේ පහසුවත් ඇති රංග ශාලා කොළඹ ඇත්තේ කීයද? ටවර් රඟහල, එල්පින්ස්ටන් රඟහල, ජෝන් ද සිල්වා රඟහල, ලුම්බිණි රඟහල, ලයනල් වෙන්ඩ්ට් රඟහල, නව රඟහල, නාමෙල් මාලනී පුංචි තියටර්, නෙළුම් පොකුණ රඟහල, තරුණ සේවා රඟහල, කුලරත්න ශාලාව, බොරැල්ල YMBA ශාලාව, නව නගර ශාලාව, බිෂොප් විද්‍යාලයීය රඟහල, එස් ද එස් ජයසිංහ රඟහල, මියුසියස් විද්‍යාලයීය රඟහල, සර්වෝදය රඟහල ලෙස රඟහලවල් පහළොවක් පමණ තිබුන ද නිර්මාණයට අදාල ගුණාංගයන් ගෙන් යුතුව නාට්‍ය නිර්මාණයක් ප්‍රදර්ශනය කළ හැක්කේ කීයකද? ඒවා අතරින් සාමාන්‍ය නාට්‍ය ශිල්පියෙකුට දරා ගතහැකි මුදලකට වෙන්කර ගත හැකි ශාලා ඇත්තේ කීයද? එවන් පහසුවක් ඇත්තේ ටවර්, එල්පින්ස්ටන්, ජෝන් ද සිල්වා, ලුම්බිණි රඟහල වැනි රඟහල්වල පමණි. නමුත් මේ වන විට එල්පින්ස්ටන් රඟහල වසර ගණනාවක් තුළ ප්‍රතිසංස්කරණයේය. (මාස හයෙන් හතෙන් අධිවේගී මාර්ග ගොඩ නැගෙන ශ්‍රී ලංකාවේ රඟහලක් ප්‍රතිසංස් කරණයට වසර ගණනාවක්?) ජෝන් ද සිල්වා රඟහල බිමට සමතලා කර ඇත. මහින්ද රාජපක්ෂ දේශපාලකයාගේ නෙළුම් පොකුණ නම් වූ රඟහලේ බලපරාක්‍රමය සහ තේජස හමුවේ ජෝන් ද සිල්වා නාට්‍ය කරුවාගේ ජෝන් ද සිල්වා නම් ව රඟහල තිබූ තැන සම්පූර්ණයෙන්ම ඩෝසර් කර ඇත. නාගරික සංවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ යුධ හමුදා රැකවල් මැද මහ රැයක හොර රහසේ රඟහල ඩෝසර් කිරීමේ තතු දන්නේ ද නාට්‍ය අනුමණ්ඩලයම පමණි. ලුම්බිණි රඟහල ද ප්‍රතිසංස්කරණය සඳහා සූදානම් වේ. මේ අනුව නාට්‍යයක් පෙන්වීමට සාමාන්‍ය නාට්‍ය ශිල්පියාට ඉතිරිව ඇත්තේ ටවර් රඟහල පමණි. මේ තත්වය සම්බන්ධයෙන් නාට්‍ය අනුමණ්ඬලය සංවේදීද?

ඉතා අපහසුවෙන් නිර්මාණයක් කිරීමට ඉදිරිපත් වෙන ශිල්පියා නාට්‍යකලාව සහ සංගීත සංදර්ශන අතර වෙනස නොදන්නා නගර සභා නිළධරයන් හමුවේ විනෝද බද්ද යයි හදුන්වන රාජ්‍ය මංකොල්ලය ඉදිරියේ වැද වැටෙනා තත්වයකට පත්වන්නේත්, ලක්ෂ හතරක් පහක් නගර සභාවට බදු ලෙස පූජාකර කදුළු පිරි දෙනෙතින් නැවත නිර්මාණ කාර්යයේ නියලෙන නාට්‍ය කරුවන් පිළිබඳව නාට්‍ය නිර්මාණයන් සඳහා නගර සභාවෙන් අයකර ගන්නා විනෝද බද්ද අහෝසි කළා යයි පාරම්බානා රාජ්‍ය නායකයෝ, ඇමතිවරු, අනුමණ්ඬල සභහපති වරු, සාමාජිකයෝ දන්නෙහිද?

මේ නාට්‍ය කලාවට වසන්තය කැන්දන් ආ සිදුවීම් සහ තොරතුරු කිහිපයක් පමණි. මේ පිළිිබඳ ලියනවානම් තොරතුරු,සිදුවීම් සහ චෝදනා රාශියකි. මේ තොරතුරු කිහිපයෙන් වත් (කන් කෙලින් වී, නාස්වලින් දුම් පිටකරමින්, අපට බැන වදිමින් හෝ) සංවාදයකට පැමිණෙන්නේ නම්, මේ තොරතුරු සම්පූර්ණයෙන්ම අසත්‍යයයි පෙරලා චෝදනා කිරීමට පෙළඹෙන්නේ නම්, ඒ සඳහා එඩිතර වන්නේ නම්, මෙවැනිම තවත් තොරතුරු සමඟ සංවාදයකට සූදානම්ය.

(-ජනරළ)

අජන්ත අලහකෝන්



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|
Related Posts with Thumbnails