Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



මංජරී,
අපට නොගිහින් ඉන්නයි තිබුණෙ
ගියදා ඉඳන් ඒකට
පිච්ච මල් ගඳයි මට
ඉස්සර වගෙ නෙමේ
වහනවා මං ජනෙල් දොරවල් තදට
පිච්ච මල් සුවඳට

කපන්න හයියක් නෑ
පිච්ච පඳුර මට
පිච්ච මල් අහුරක්
අම්මා තාමත්, පූජා කරනවා හවසට
ඒ අපි දහම් පාසැල් යන කාලෙ හිටපු
බුදු හාමුදුරුවන්ට

ඔයා ජැස්මින් ටී බොනවා
මහත් වෙනවට
ජෙගන්ගෙ අක්කා
කොණ්ඩෙ ගහනවා පිච්ච වැල්
කෝවිලට යනකොට

පොඩි පන් වට්ටියකට
පිච්ච මල් කඩන්
ඔයාගෙ තනි කොණ්ඩ කරලට
තව මලක් පැන්සල් පෙට්ටියෙ තියන්
දහම් පාසැල් ආ හැටි මං
මතකද ඔයාට?

නොගිහින් ඉන්නයි තිබුණෙ අපට
පිච්ච මල් පූජාවට
මතක් වෙනකොට ඒ මූණු
තාම බය හිතෙනව මට

හිර වෙවී, පොර කකා
කෑ ගගහා, අඬ අඬා
දුකවල් කිය කියා
විසි කළා ඒ අය
පිච්ච මල් අහුරු
බුදු පිළිමෙ මූණට

හෙලිකොප්ටර් ඇවිත්
අහු කළා අපිව
පිච්ච මල් වැස්සකට
පර වුනු, පර නූනු
පිචච මල් පෑගුනා
මග දිගටම අපිට

ඔක්කාරෙ ආව මට
සැර පිච්ච මල් සුවඳට

මංජරී,
ගිලෙනවා අපි
පිච්ච මල් වට්ටියක පතුලට
බලු දත් වගේ පෙති තියන
සුවඳට හුස්ම හිරවෙන
පිච්ච මල් වට්ටියක පතුලට

මංජරී,
කවියක් නෙමේ මේ
පිච්ච මල් ගඳයි මට
බයයි මං
ඔයා ආසයි කීවම
පිච්ච මල් පූජාවට

ඉසුරු චාමර සෝමවීර



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



චීවරධාරී කළු බළලූන්ගේ මතට තිත භීෂණය සහ වර්ගවාදී තර්ජන හේතුවෙන් 2014 ජූලි 29 දින, සවස 3.30 ට, බොරැල්ල, නාමෙල්-මාලිනි පුංචි රඟහලේදී පැවැත්වීමට නියමිතව තිබූ මංජුල වෙඩිවර්ධනගේ ‘මගේ ආදරණීය යක්‍ෂණී’ සාහිත්‍ය කෘතිය කියැවීමේ ‘සාහිත මධු සාදය’ එදින නොපැවැත්වෙන බවත් නුදුරේ දිනක සැලසුම් කළ අයුරින් පැවැත්වෙන බවත් මෙම සාහිත්‍ය කියැවීමේ මොහොත සංවිධානය කරන සංස්කෘතික විමුක්ති ගිවිසුම දන්වා සිටී.



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



අඩක් විනාශ කරන ලද තම නිවෙස දෙස සම්සුදීන් බලාසිටියේ ශෝකයෙනි. දියණිය මුණපුරාට බෝතලයෙන් කිරි පොවමින් සිටියාය​. කිරි දරුවාගේ හිස ප්ලාස්ටරයකින් වෙලා තිබේ. නිවෙස විනාශ කිරීමට පැමිණි මැරයන් විසින් එල්ල කරන ලද ගල් පහරක් නිසා දරුවාගේ හිස තුවාල වූ අතර රෝහල් ගත කල දරුවා සහ මව ටිකට් කපාගෙන පැමිණියේ අද දහවලය​. තුවාලයේ වේදනාව නිසාදෝ දරුවා වරින් වර අඞයි. දරුවා අඞන වාරයක් පාසා සම්සුදීන් ගේ සිත ශෝකයෙන් බර වී යයි. සිය නෙතට ඉනූ කඳුලු දියණියගෙන් වසන් කරනු වස් ඔහු මුහුණ අනෙක් පසට හැරවීය​. එවිට ඔහුගේ නෙත ගැටුනේ කඩා බිඳ දමන ලද පැරණි සිංගර් මහන මැෂිමයි. වසර ගානක් පුරා සිත්තියාගේ දෑත් වල පහස ලැබූ මැෂිම දැන් නටබුන් ගොඩකි.

නිවසට පහර දීමට පැමිණි මැරයන්ගෙන් කෙනෙක් සිංගර් මහන මැෂිමට පොරෝ පහරවල් කීපයක් එල්ල කොට එය නටබුන් කළේය​. ඔහු එය කරේ තබාගෙන නොගියේ මහන මැෂිම මළ කා තිබීම නිසාය​. නිවසින් කොල්ල කෑමට වටිනා දෙයක් සෙවූ ඔහුට දකින්නට ලැබුණේ මේස පංකාවකි. මේ පංකාව සම්සුදීන් සීරුවෙන් මුදල් එකතු කොට මිලට ගත්තේ රස්නය නිසා රෑට අඞන මුණපුරාගේ සුව පහසුව ගැන සිතාය​. පොරෝකරු මේස පංකාව සියතට ගැනීමට පෙර තවමත් දැළි රැවුලවත් නොවැඩුනු බෞද්ධ කොඩියක් සරමක් සේ කොට කලිසමට උඩින් දවටාගෙන සිටි ගැටවරයෙක් එය අතට ගත්තේ නිල් මැණිකක් අතට ගත් පතල්කරුවෙකුගේ විලාශයෙනි. නමුත් ගැටවරයාට කොල්ල කෑ වස්තුව භුක්ති විඳීමට හැකි වූයේ තත්පර කීපයකි. මේස පංකාව ග්‍රහනය කරගෙන සිටි ලාබාල මැරයාට පා පහරක් දුන් පොරෝකරු එය තමන් සන්තක කර ගත්තේය​.

සම්සුදීන් ගේ නිවසේ දොරට සහ නිවසේ ඉදිරිපසට පහර දී විනාශ කල මැර සේනාව ඉන්පසු යාබ්ද නිවස කරා ගියහ​. මේස පංකාව සහ පොරව දෑතින් ගෙන සිටි මැරයා සෙස්සන් සමඟ ගමන් කළේ ජාතිවාදී උද්‍යෝග පාඨ මුර ගාමිනි.

පැරණි සිංගර් මහන මැෂිමේ කෑලි එකතු කල සම්සුදීන් යළි එය එකලස් කිරීමට හැකිදැයි බැලීය​. පොරෝ පහර නිසා මැෂිම කැබලි වී ගොස් තිබේ. මැෂිමේ කෑලි අතගාන විට ඔහුට සිත්තියාගේ රුව සිතේ මැවිනි.

සිත්තියා පයාගල දී කහඉර උඩ හප්පා දැමුවේ ප්‍රදේශයේ ප්‍රබල දේශපාලකයෙකුගේ තරුණ පුතෙකි. ලයිසන්වත් නොතිබූ තරුණයා පියාගේ අලුත්ම මොන්ටරෝවට හැපුණු මහළු ගැහැනිය ඉස්පිරිතාලයකටවත් ගෙන යාමට උත්සහ නොගත්තේය​. රිය අනතුර විභාග කිරීමට පැමිණි පොලිස්කරුවන් දේශපාලකයාගේ පුතාට ගෞරව පූර්වකව ආරක්‍ෂාව සපයමින් රිය අනතුර නිසා කපුටන් සමූහයක් මෙන් වට වූ ජනයා පළවා දැමූහ​. සිත්තියා රෝහලට රැගෙන යන ලද්දේ හංදියේ ත්‍ර්‍රීවීල්කරුවෙකි. රෝහලට ඇතුලත් කරන විටත් ඇයගේ ප්‍රාණය නිරුද්ද්ධ වී තිබුණේ ය.

සිත්තියාගේ මරණයෙන් පසු දියණිය සමඟ තනි වූ සම්සුදීන් හරි හැටි කෑමක් බීමක් පවා ගත්තේ නැත​. ඔහු තවත් මහළුව ගියේය​. රිය අනතුර සමථයකට පත් කරගනු වස් දේශපාලකයා දුන් රුපියල් ලක්‍ෂය යොදා ව්‍යාපාරයක් අරඹන ලෙස අසල්වැසි නූර්දීන් දුන් අවවාද පවා ඔහු අසා සිටියේ හිස් බැල්මකින් යුතුවය​. එම මුදල් අවසානයේ වියදම් වූයේ ඉටිකොළ හා ලෑලි ගසා තිබූ නිවසේ ඉදිරිපස ඉදි කිරීමටය​. සිත්තියාගේ මරණය නිසා හදා ගැනීමට හැකි වූ නිවසද මැරයන් විසින් කඩා බිඳ දැමීම ඔහුගේ මහළු වයසට දරා ගත නොහැක​. එය යළිත් වරක් සිත්තියා අහිමිවීමක් මෙන් ඔහුට දැනේ.

අද සවස සෞදි අරාබියේ සිටින බෑණාට දුරකථන ඇමතුමක් දිය යුතු බව සම්සුදීන් සිතුවේය​. මොහිදීන් ගේ කොමියුනිකේශන් එකද විනාශ කොට ඇති නිසා දුරකථන ඇමතුම ගැනීමට දැන් ටවුමටම යා යුතුය​.

බෑනාට මේවා ආරංචි වෙලා කලබල වෙලා ඇති ඔහු සිතුවේය​. මොන විනාශය වූවත් පවුලේ උදවියගේ පණ බේරා ගැනීමට හැකි වූයේ අල්ලා දෙවියන් ගේ මහිමයෙන් බව සිතා ඔහු අහස දෙස බැලීය​.

ප්‍රහාරය ඇරඹුනේ නොසිතූ මොහොතකදීය​. පල්ලිය හන්දියේ දී මැරයන් පිරිසක් මුගුරු අමෝරා ගෙන එනවා දුටු සම්සුදීන් රිෆයිඩීන් ගේ මස් කඩයේ කොට තාප්පය උඩින් පැන කුරුඳු වත්ත හරහා දිව ගියේය​. සම්සුදීන් මහල්ලෙකු වූවද තරුණයෙකු සේ ජවයන් යුතුව කොට තාප්පයෙන් පැනීමට හැකිවීම පුදුමයකි. නිවසේ තනිව සිටින දියණිය සහ කිරි දරුවා මතක් වීම නිසා ඔහුට විඩාවක් දැනුණේ නැත​. ඔහු එක හුස්මට නිවස වෙත දිව ගියේය​. හබරල ගාල අසල දී කිරි දරුවා වඩාගෙන සිටි දියණිය ඔහු දුටුවේය​. දරුවාගේ හිසින් ලේ ගලා යයි. මැරයන් පිරිසක් නිවසට ගල් පහරවල් එල්ල ක​ළ බවත් ඉන් එක් ගලක් ජනේලයේ වීදුරුව බිඳගෙන දරුවාගේ හිසට වැදුන බවත් දියණිය ඉකි ගසමින් පැවසුවාය​.

දරුවා අතට ගත් සම්සුදීන් දියණිය සමග කුරුඳු කැලය ඔස්සේ මහ පාරට පැමින පාරේ යන ත්‍රීවීලයක් නවතා ගත්තේ අසීරුවෙනි. කිරිකැටියාගේ හිසේ තුවාලය දුටු රියැදුරා කිසිවක් නොදොඩා ඔවුන්ව රෝහල වෙත ගෙන ගියේය​. අතරමග දී කලබලයෙන් දිව යන මිනිසුන්, පොලිස් භටයන් දුටු සම්සුදීන් මහා විනාශයක් සිදුවී යන බව ඉවෙන් මෙන් වටහා ගත්තේය​.

රෝහලට පැමිණි සම්සුදීන් ත්‍ර්‍රීවීලයට ගෙවීම සඳහා උඩ සාක්කුවට අත දැම්මද කිසිම මුදලක් නොගත් රියදුරා ඉක්මනට බාහිර රෝගී අංශය වෙත දරුවා ගෙන යන ලෙස පවසා යන්නට ගියේ ස්තූති කිරීමටවත් වේලාවක් නොතබමිනි.

දරුවා රෝහලේ දින හතරක් නවතා ගන්නා ලදි. ඒ කාලය තුල සම්සුදීන් කාලය ගත කලේ රෝහල් වාට්ටුවේ සහ සාලිය​ මුදලාලිගේ කඩයේ පසුපස කොටසේ තිබූ දර මඩුවේය​. සාලිය​ මුදලාලිගේ හාමිනේ ඔහුට සහ දියණියට දිනපතාම ආහාර සකස් කර දුන් අතර ඒ සඳහා සතයක්වත් ගත්තේ නැත​.

දරුවා සහ දියණිය රෝහලෙන් ටිකට් කප්පවාගෙන පැමිණි සම්සුදීන් දුටුවේ විනාශ කරන ලද තම ගෘහයයි. නිවස දෙස බලා දියණිය කඳුලු වගුරවද්දී සම්සුදීන් සුසුම් හෙලීය​. යන්තම් ඇතුළු කාමරයක් ප්‍රහාරයට අසු නොවී බේරී තිබේ. නමුත් එහි ජනේලය බිඳ දමා තිබේ. ඔහු කාඩ්බෝඩ් කැබැල්ලකින් වීදුරුව ආවරණය කලේය​. පැරණි මෙට්ටයක් කාමරයේ ගෙබිම එලා නිවසේ ඒමේ අත දමා තිබූ රෙදි අතුරා ඔහු දියණියට සහ දරුවාට නිදා ගැනීමට තැනක් පිලියෙල කලේය​. ඒ අතරවාරයේ අසල්වැසියන් කිහිප දෙනෙක් ඔහුගේ නිවෙස වෙත පැමිනියහ​. ඔවුන් බත් පාර්සල් කීපයක් ගෙන ආහ​.

රිස්විට දුරකථන ඇමතුමක් දිය යුතු බව සම්සුදීන් දියණියට පැවසීය​. නමුත් පියා ටවුමට යාම පිළිබඳව ඇය බිය ගත්තාය​.

දියණිය සහ මුණපුරා බලා ගන්නා ලෙස නූර්දීන් ගේ බිරියට ආයාචනාවක් කල සම්සුදීන් දියණියගේ විරුද්ධත්වයද නොතකා ටවුම වෙත පියමැනුවේය​. අතරමගදී ඔහුට මන්සූර් හමු විය​. මන්සූර් ගුරුවරයෙකි. ඔහු තැනින් තැන තරහෙන් සහ කළකිරීමෙන් යුතුව සිටි මිනිසුන් අස්වැසුවේය​. ටවුම වෙත යාම පසෙකලා ඔහු මන්සූර් සමඟ ගියේය​.

පල්ලිය අසල දී තරුණයන් කණ්ඩායමක් ඔවුන් දෙදෙනාට හමු වූහ​. තරුණයන් කථා කළේ ආවේගයෙනි.

"අපේ ගෙවල් ගිනි තියලා බඩු කොල්ලකාලා අපිව පාරට ඇදලා දැම්මා. අපි මරාගෙන මැරෙන්න උනත් දැන් ලෑස්තියි" කණ්ඩායමේ සිටි උස තරුණයෙකු කීවේය​. ඔහු තුවාන් ගේ පුතා බව සම්සුදීන් අඳුනා ගත්තේය​.

මන්සූර් මහතා ඔවුන්ව අස්වැසීමට තැත් කලද ඔවුන් මන්සූර් මහතා සමගත් එකට එක කීහ​.

"සර් ගහන්ඩ ගහන්ඩ වඳින එකත් මෝඩයා වඳින්ඩ වඳින්ඩ ගහන එකත් මෝඩයා. අපිටත් පුලුවන් මේවට රිටන් එක දෙන්න"
තුවාන් ගේ පුතා මන්සූර් මහතා දෙස බලා තරහෙන් යුතුව පැවසීය​. මන්සූර් මහතා ද ඉන් මෙල්ල නොවූ බව පෙණුනි.

"උඹලා අර මාළු ගුණපාල ගේ ගෙදරට රිටන් එක දුන්න කියලා මට ආරංචියි. උන් හැමදාම අපි අතර හිටපු අසරණයෝ. උඹලා අරුන් අපිට ගහන්න එනකොට හැංගිලා ඉඳලා උන් ගියාම පස්සේ මෙහෙ ඉන්න දුප්පත් මිනිස්සුන් ගේ ගෙවල් පිච්චුවා නේද? උඹලා වගේ එවුන් නිසා තමයි මේක කවදා හරි ලේ විලක් වෙන්නේ." මන්සූර් මහතා කෝපයෙන් යුතුව තරුණයන් අමතා පැවසීය​. ඉන් මෙල්ල වූ තරුණයන් තරහෙන් මුමුණමින් විසිර ගියහ​.

"සම්සුදීන් නානා අපි යමු ගුණපාලගේ ගෙදර..." මන්සූර් මහතා කල ඉල්ලීම සම්සුදීන්හට ඉවත නොදැමිය හැක​. ඔහු මන්සූර් මහතා පසුපස ගියේය​.

ගුණපාලගේ නිවස තිබූ තැන දැන් ඇත්තේ දා ගිය අඟුරුය​. වහලයට ගසා තිබූ ටකරං ගින්න නිසා ඇඹරී ගොස් තිබේ. ගුණපාල දුටු සම්සුදීන්ට විශාල කම්පාවක් මෙන්ම වරදකාරී බවක් දැනුනි. ඔහු ගුණපාල වෙත ගියේය​.

"කුණපාල මොක්කුද උණා?" ඔහු අනුකම්පාවෙන් යුතුව විමසීය

"මොනා වෙන්නද නානා, වෙන්න තියන හැම දෙයක්ම උනා. ඔහෙලගෙ වත්තට අරුන් ගහල ගියා අන්තිමට ගුටි කෑවෙ අහක හිටපු අපි. බලන්න උන් මගේ බයිසිකයට කරලා තියන දේ."

ගින්නට අසු වූ ගුණපාලගේ බයිසිකලය අලින් පෑගූ යකඩ බට ගොඩක් මෙන් දිස් වේ. බයිසිකලයේ රබර් ටයර් පිලිස්සීම නිසා මතු වූ ගඳ තවමත් අවකාශයේ පැතිරී තිබේ. ගුණපාලගේ දරුවෙක් සුන්බුන් අතරින් තමන් ගේ පාසල් පොත් බෑගය සොයයි.

"එහෙන් හැමදාම උදේ හවහා යකඩ කටවල් වලින් ආගම කියනවා. මෙහෙන් හැමදාම උදේ හවහා කඩ කටවල් වලින් පිරිත් කියනවා. අන්තිමේදී දෙගොල්ල සත්තු වගේ කා කොටා ගන්නවා." ගුණපාල වෙව්ලන ස්වරයෙන් යුතුව කීවේය​.

මන්සූර් මහතා සහ සම්සුදීන් කිසිවක් කීවේ නැත​. ඔවුන් කම්පිතව ගුණපාල දෙස බලා සිටියා පම​ණි.

රුවන් එම්. ජයතුංග



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



ලංකාවේ සංවර්ධනය සහ එහි සංස්කෘතිය යනුවෙන් මට හැඟී යන්නේ කිසිදිනෙක එකිනෙක ස්පර්ශ නොකෙරෙන රේල් පිහිලි දෙකක් මිස අන් කිසිවක් නොවේ. සංස්කෘතිය විෂයයෙහි රටක සංවර්ධනයක පදනම උදෙසා යොදා ගත හැකි මාහැඟි අගයයන් තිබිය දී එම විෂය පථය රටේ අභිවර්ධනයට මහා බාධකයක් කොට ගන්නා තැතක් මිස අන් කිසිදු සැබෑ ආයාසයන් නොදැකීමට තරම් අපේ පරපුර වත්මනෙහි අසරණ ව සිටින්නෙමු.

මෑතක හටගත් ආගමික වියරුව එහි ම එක්තරා දිගුවක් ලෙස බුද්ධිමත් මිනිසා දකියි. එය රටේ සමස්ත ඉදිරි ගමන අඩාල කරන්නක් විනා අන් යමක් නොවන බවත් එය සංස්කෘතිය වැරදි ලෙස කියැවීමෙන් ජනිත වන අලසකමක් වන බවත් බුද්ධිමත් චින්තනයයි.

සංවර්ධනය කෙරෙහි සංස්කෘතියේ බලපෑම ඉස් මුදුනින් පිළිගන්නා චීන, ජපන් මෙන් ම මෑතකාලීන ඉන්දියානු චින්තන ධාරාවන් දෙස බලන විට පෙනී යන්නේ දරදඬු සංස්කෘතීන් තීක්ෂණ දේශපාලන ආර්ථික ඥානයෙහි දෘඪ - කපට හස්තයට හසු කරගනිමින් එය කදිමට මෙල්ල කරගත් ගවයෙකු මෙන් සංවර්ධනයේ ගැල් ගමනට සහයෝගයක් ම කරගැනීමේ අපූර්වත්වයයි. ඔවුන්ගේ සංවර්ධන ගමන් මගෙහි තැන් තැන්වල අතැර ගිය සංස්කෘතියෙහි ඡායාවන් විචක්ෂණශීලි විමර්ශකයාට හමු නොවන්නේ ම නොවේ. නමුදු, ඒ වූ කලී සංවර්ධනය ඉලක්ක කොටගත් ගමනක දී සංස්කෘතියෙන් අනිවාර්යයෙන් ම බැහැර හළ යුතු කැලිකසල විනා වැළඳ ගත යුතු මහා අගයන් නොවේ. ආගම් ශාස්තෘවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් අනුව සැම විට ම හළ යුතු දේ හළ යුතු ය. එමෙන් ම ඉහත කී ප්‍රගතිශීලි චින්තන ධාරාවන් බිහි කරවූවන් ගඟෙන් එතෙර ව ඔරුව කරතියාගෙන ගොඩ බිම ඇවිද යන්නන් නොවී බැහැර කළ යුතු දේ නිසි වේලාවට බැහැර කරති. සංස්කෘතිය සංවර්ධනය සමග මුසු කිරීමේ දී ද ඒ ක්‍රියා පිළිවෙත ම අනුගමනය කරති. එයයි, ඔවුන්ගේ සංවර්ධනයේ අඩිතාලම වන්නේ. සංස්කෘතියෙන් පදනම් සොයා සපයා ගෙන එය මත සංවර්ධනයේ සවිමත් අඩිතාලම් දමන ඔවුහු එකී සංස්කෘතියෙහි ම එල්බ සිට ගෙන සිය සංවර්ධනය නසා ගැනීමට තරම් මූඪ නොවී දැය ගොඩ නඟති.

ශ්‍රී ලංකාව ඇතුළු කලාපයේ බොහෝ රටවල් මතුනොව මුලු ලොව ම, අනාගතයේ බලවත් බල අර්බුදයකට මුහුණ දෙන බව ඒ ඒ දෙසින් ඇසෙන මුත් මෙකී අර්බුදයට පිළියම් අපගේ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයන් සතු ව තිබේ ද? විදුලි ජනනය පිළිබඳ ව විධිමත් අර්ථ ශාස්ත්‍රානුකූල ප්‍රවේශයක් නොමැතිකමින් එක් ආකාරයකට පාෂාණීභූත වන මෙරට අනාගත පරපුර එකී ගැටලුවට සපයන හිතලු විසඳුම් සහ යෝජනා ගොහොරුවක අනෙක් පසින් ගිලෙමින් පවතී.

විදුලිබල අර්බුදයට දිගු කාලීන විසඳුමක් ලෙස බලදරුවන්ගෙන් ලැබුණේ 'වත්මන් අඩු පරිභෝජනය අනාගත පරිභෝජන අවශ්‍යතාවට විසඳුම් වේ' යන බොළඳ උපදෙසයි. මෙහි වඩාලාත් සංකීර්ණ තත්ත්වය පෙනෙන්නේ අඩු පරිභෝජනය යන්න අර්ථ දැක්වෙන්නේ කුමන ඉලක්ක ප්‍රජාවන්ට අදාළ ව ද යන්න විමසන විට ය. ධනාත්මක චින්තකයින් සහ නළු නිළි කැළ හෙට දවසේ විදුලිබල අර්බුදයට විසඳුමක් වශයෙන් නිවෙස්වල 'ඔහේ පත්තුවෙන' විදුලි බුබුලු නිවා දමන්නැයි මාධ්‍ය ඔස්සේ හඬ පට නිකුත් කරති. වීදි නාට්‍ය ප්‍රදර්ශනය කරති. සම්මන්ත්‍රණ - දේශන පවත්වති. ඉන් ඉතිරි කරගත හැකි මුදල් ගණනය කර පෙන්වති. හුදී ජනයා ද මුව අයාගෙන බලා හිඳිති. නමුත් බුද්ධිමත් ජනයා මෙය ප්‍රශ්න කරති. මේ තිබෙන්නේ සැබෑ 'බල අර්බුද විසඳුම් ද?' යන පැනය ඔවුන්ගේ සිත් තුළ නැගේ. වාච්‍යාර්ථයෙන් ම එය කදිම පැනයකි.

ජාතික විදුලිබල නිෂ්පාදනයෙන් ඒ ඒ අංශවලින් විදුලිබල පරිභෝජනය කරන අයුරු මෙහිලා වැදගත් වේ. ජාතික විදුලිබල පරිභෝජනයෙන් යම් සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක් කර්මාන්ත අංශයේ පරිභෝජනයට යෙදවේ. එසේ ම රජයේ ආයතනවලින් ද විදුලි පරිභෝජනය සිදු වන අතර රට පුරා ව්‍යාප්ත ව ඇති ආගමික සිද්ධස්ථාන සඳහා ද සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක විදුලි බල පරිභෝජනයක් සිදු වේ. එසේ ම කුඩා මට්ටමේ ව්‍යවසායකයන් විසින් ද ගෘහ ඒකකයන් විසින් ද අවශේෂ විදුලිබල පරිභෝජනය සිදු කෙරේ. (කමන්න, අප වෙත සංඛ්‍යාලේඛන නොමැත. නමුදු මෙය එක, අට, දහතුන වශයෙන් නොපෙන්වුව ද පැහැදිලි තත්ත්වයක් බව අපේ හැඟීමයි.) අඳෝමැයි....!

නත්තල් සමයට කිතුණු පල්ලිවල දින ගණන් රැය පුරා විදුලි බුබුලු දල්වති. වසරකට අවම වශයෙන් සති දෙකක්වත් හින්දු කෝවිල්වල රැය පුරා විදුලි බුබුලු දල්වති. රාමසාන් මාසයට පමණක් නොව බොහෝ මුස්ලිම් පල්ලිවල රැය පුරා විදුලි බුබුලු දල්වති. 'දීපදෝ චක්ඛුදෝ හෝති'යි කවි කියමින් සම්මාදම් කරමින් පන්සල්වල පොහෝ දින රැය පුරා විදුලි බුබුලු දල්වති. මෙහි එක් ආගමකින් කුමන ප්‍රතිශතයක් විදුලිය පරිභෝජනය කළේ ද යන්න සෙවීම මුග්ධ ක්‍රියාවකි. සිදු ව ඇත්තේ 'ආගමික සිද්ධස්ථාන' යන මැයෙන් ජාතික විදුලිබල පරිභෝජනයෙන් යම් සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක් පරිභෝජනය කර තිබීමයි.

ඉහත කී අංශවලින් කර්මාන්තශාලා සහ කුඩා ව්‍යවසායකයන්ගෙන් විදුලි පරිභෝජනය සඳහා අයකිරීම් සිදු වන්නේ අනෙකුත් අයකිරීම්වලට සාපේක්ෂ ව ඉහළ අගයන්ගෙනි. හෙවත්, අනෙක් පරිභෝජනයන්ට වඩා වැඩි මිලකට මෙකී අංශ දෙකෙහි පාරිභෝගිකයාට විදුලි ඒකක විකිණීම සිදු වේ. නමුත් ගෘහ ඒකකවල විදුලි බල පරිභෝජනයට ද වඩා අඩු මිලක් ආගමික සිද්ධස්ථාන සඳහා පරිභෝජනය වන විදුලි ඒකක සඳහා නියම කර ඇත. මෙය නිවැරදි විමර්ශනයකට හසු වන අවභාවිතයක් බව අපගේ හැඟීමයි.

මක් නිසා ද යත්, රටෙහි සංවර්ධනය වර්තමානයේ මුලුමනින් ම පාහේ රඳා පවතිනුයේ කර්මාන්ත අංශයෙහි බව ආර්ථික මුලාශ්‍රය භාවිතයෙන් පැහැදිලි වේ. සංවර්ධනයට උර දෙන කර්මාන්ත අංශය විදුලි පරිභෝජනයට වැඩි මුදලක් ගෙවන්නේ තවත් නන් වැදෑරුම් බදු ගැසීම්වලට ද ලක් වෙමිනි.

ගෘහීය ජන ජීවිතය කරුමයක් වී ඇති වර්තමානයේ දහසකුත් එකක් වියදම් මැද ලක් වැසි සැදැහැවත් හුදී ජනයා තමන්ගේ විදුලි බිල අමාරුවෙන් හෝ ගෙවා දමති. විදුලිබිල ගෙවා නිවසට එන අතර මග පන්සලට, පල්ලියට, කෝවිලට ගොඩ වී පිං පෙට්ටියට කාසි කිහිපයක් හෝ දමති.
පිං පෙට්ටියේ එකතු වන මුදලත්, පුණ්‍යාධාර සියල්ලත් එකතු කරගන්නා භාරකාර තැන තම ආගමික සිද්ධස්ථානය තව තව සංවර්ධනය කරන්නේ අධ්‍යාත්මික සුවය වැඩි වැඩියෙන් ලබා දීමට විය හැකි ය. තවත් විදුලි පහන් එකතු කරන්නේ සිද්ධස්ථානයේ බැබළීම වැඩි කිරීමට ය. එය සංස්කෘතියේ ගුණය විය හැකි ය. නමුත් අප වෙත ඇති අදහස නම් මෙය සංවර්ධනය විෂයයෙහි සංස්කෘතියත් අසේවනය විය යුතු අවස්ථාවක් ලෙසයි.

ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් විසින් ආගමික සිද්ධස්ථානවලින් විදුලි පරිභෝජන ඒකකයක් සඳහා අඩු මිලක් ගෙවිය යුතු බවට තීරණය කිරීම සංවර්ධනයට සහායක් ද බාධාවක් ද යන්න පැහැදිලි වේ. එම සහනයෙන් උද්දීපනය වන ආගමික සිද්ධස්ථාන පවත්වාගෙන යන්නන් ආගමික සැදැහැවතුන්ගේ - හුදී ජනයාගේ - පුණ්‍යාධාර ද එකතු කොට ගනිමින් මහ රෑ පහන් වන තුරු විදුලි බුබුලු දල්වමින් සිදු කරන්නේ කුමන ආත්ම ගවේෂණයක් ද යන්න විමසිය යුතු ය.

මේ සියලු ලියවිල්ලක ම විකල්ප චින්තන ධාරාවක සේයා ඇඳිය යුතු බව අපට හිතැත්තන් අපට පවසා ඇත. නමුදු මේ ප්‍රශ්තුතයට අදාල ව අප වෙත විකල්ප නොමැත. අපි ද මේ තත්ත්වය ඉදිරියෙහි අසරණ ව සිටිමු. නමුදු එක් දෙයක් පැහැදිලි ය. මේ යන ගමන සංවර්ධනය වෙත දිවෙන්නක් නොවේ. එය වෙන කොහේ හෝ ඉබාගාත ගමනක් විය හැකි ය. සංවර්ධනය ඉලක්ක වූවක් නම් නොවේ. නැවත ද කියමි.
තව ද, පහනක් පත්තු කළ විට දැනෙන ආනන්දය විදුලි බුබුලක් පණ ගැන්වීමෙන් නොලැබූ බව අත්දැකීමෙන් සිහිපත් කරමු.

ලීලනාත් වික්‍රමාරච්චි



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



ජගත් රණතුංගගේ අභිනව කාව්‍ය සංග්‍රහය 'ගඟේ ගිය දවස්', ගොඩගේ ප්‍රකාශනයක් ලෙසින්, දොරට වැඩියේ ඉකුත් ජූලි 13 වන දා, බෘහස්පති භාෂා සාහිත්‍ය කලා සරසවියේදී ය. එම සරසවියේ අභාසලාභීන් හමුවේ කවියාම විසින් සිය කවියේ අත්දැකීම් හෙළි කළේය.

කවිය, ගීතය, කෙටිකතාව, හා නවකතාව යන කවර සාහිත්‍යාංගයකින් හෝ වේවා සිදුවිය යුත්තේ ජීවිතය හා මනුෂ්‍යත්වය පිළිබිඹු වීමය. එහෙත් අද බිහිවන්නේ සාහිත්‍යාංගම දැයි එක් පැත්තකින් ප්‍රශ්නයක් මතුවන අතර අද සිටින්නේ සාහිත්‍ය ලෝලින්දැයි තව ප්‍රශ්නයක් මතුවේ.

ලේඛක මහත්ම මහත්මීන් විසින් ලියැවෙන හුදු වාගාලාපයන්ගෙන් පිරුණු පොත්ගෙඩි නවීන තාක්ෂණයේ ආධාරයෙන් මුද්‍රණය වී ප්‍රකාශයට පත් වනු විනා ජීවිතය අත්විඳිය හැකි සාහිත්‍ය නිමැවුම් සමාජගත වන්නේ අල්ප වශයෙනි. සාහිත්‍යධර මානව සම්පත් හිඟ සමාජයකට අප තල්ලු වී ගොස් ඇතිවා නොවේද? එවැනි සමාජයක මෙලෝ රහක් නැත. සිිටින්නේ ද, එන්න එන්නම උපදින්නේ ද, ද්‍රව්‍යමය මිනිස් රූකඩ සමූහයකි.

මෙසේ වන විට කුණු රසය ඉතා ජයට විකිණෙයි. රසාස්වාදය යැයි රැවටුණු නව පරම්පරාවක් ඩෙඟා නැටීමෙහි යෙදෙත්. මෙය ඇත්ත දැයි බලන්නට පොත් ප්‍රකාශකයකුගෙන් අද සාහිත්‍ය පොතක් මුද්‍රණය වන ප්‍රමාණය අසන්න.

පනහේ දශකය ගෙවා දැමීමත් සමඟ සිදු වූයේ උසස් අධ්‍යාපනය ඉංග්‍රීසියෙන් උදුරා ගැනීමය. දේශීය භාෂාව ව්‍යවහාරයෙහි පිහිටූ වීමත් සමඟම කවි සංකල්පනාවන්ගෙන් පිරුණු කවීන්ගේ චින්තන හා කල්පනා පරාසය පුළුල් විය. බුද්ධිමය නිම්වළලු ප්‍රසාරණය වූ අතර හැඟීම් සම්භාරය විවිධ කාව්‍යනුභූතින් හරහා සමාජගත වන්නටත්, නව ප්‍රකාශන මාදිලි ඉල්ලන්නට කවීන් පෙළැඹෙන්නටත්, පටන්ගැනීමේ ප්‍රතිඵලය නිදහස් කවියේ උපත ලෙස සඳහන් වේ. ඒ නිදහස් කවිය එක්තරා පරපුරක් ඉදිරියට ගෙන ආවේ අභියෝග රැසක් මැදිනි.

ජගත් රණතුංග කවියා අයත් වන්නේ පසුකාලීන පරපුරටය. ඔහුගේ ගමන් මඟ ඇරැඹෙන්නේ හැත්තෑව දශකයේ අගභාගයෙනි. විවිධ පුවත්පත් සහ සඟරාදියට කවි ලියමින් සතතාභ්‍යාසයේ යෙදෙමක් ද, පරිණත වූ කවිත්වයක් ද, විභව්‍යතා ප්‍රකට කිරීමක් ද පෙන්වන ජගත්ගේ පළමු වෑයම් 'උන්හිටි තැන්' විය. පසුව, 'කරදිය ලෝලයාගේ තෙතබරිත හැන්දෑව' වී ඉනික්බිති 'ඇසෙනා තරුම සිටීම' බවට පත් විය. අන්තිමට එය "හීන්දෑරි අසුබ නිමිත්ත" වී, "ගඟේ ගිය දවස්" සමඟ වසර අටකට දහයකට පසු ඔහු අපට නැවත මුණගැසෙයිි.

කවි පොතට මැය සපයන කවියම බලමු.

අඳේ ගොවිකම අතැරදාලා හුඟ දවස්
කඩේ කෙරුවා වුණත් නෑ හරිහමං වගතුවක්
ගොදුරු නැති නාගයා යාය සොයමින් හුඹස්
ගඟේ වැඩ නැහැ මේ ගෙවන්නේ වැහි දවස්...


ගඟක වැලි ගොඩ දමන්නකුගේ ආත්මීය හඬ කවියට වස්තුවිෂය වෙයි. එයින් විචිත්‍ර අර්ථ සෞන්දර්යයක් විශද කරයි. ඔහු මීට පෙර කළ ව්‍යාපාර සියල්ලද ගඟේ ගොස් ඇත. ඒ ගඟ තම ගේ පිටුපසින් ගලාබසින ගඟ නොවේ. ගේ පිටුසසින් ගලාබසින ගඟෙන් යැපෙන ඔහුගේ පවුලේ ජීවිතය වැස්ස විසින් වළකාලනු ලැබ තිබේ. ස්වභාවීය ප්‍රපංච දෙකක ද්වීඝටනය මෙයින් කදිමට නිරූපණය වෙයි.

කවියා දෙවන කොටසින් තව දුරටත් එය හෙළිදරවු කරයි.

අනේ ටැට්ටර ටිපර ලොරි නැවතියල්ලා නිකංවත්
ගොඩේ වැලි ටික වේය නරමනු පදම හවසට හරි ගියොත්
සැඩේ සැර මුත් අඬගසයි රෑ හීනෙනුත්
ඉවුරෙ තනියම බර කල්පනාවක තනියමම හිස් කූඩයක්...


රූපකාරයයෙන් විචිත්‍ර වූ කවියට ආවේණික කිසියම් රිද්මයක් එකතු වෙයි. වැලි, සල්ලි වූ කල කහවනු හවස පදමට ද සරි වෙයි. ගඟ කොතරම් ජීවිතයට බද්ධ ද කිවහොත් රෑ හීනෙනුත් ගඟ අඬගසනු ඇසෙයි. කලින් ගොඩ දා ඇති වැලි ඉල්ලනවා ඇත්තේ සොච්චම් මුදලටය. එය සිය ශ්‍රමයට සරි නොවෙයි. ගොවිකම අතැර දමන්නට ඇත්තේ තම වී අස්වැන්න විකුණා ගැනීමේ ගැටලුවත්, බීජ පිටරටින් ගෙන්වීම නිසාත්, පෝර සහනාධාරයේ අවුල් නිසාත් විය හැකිය. මේ ගොවියා ඒ පාඩු ගොවිකම අතැර දා පටන්ගෙන ඇත්තේ කඩයක් කරන්නටය. මොනවා විකුණුවත් ලැබෙන්නේ පාඩු නම්. එසේම ණයට බඩු දී ලබන්නේ පාඩු නම් වගතුවක් වන්නේ නැත.

වෙළෙන්දා උග්‍ර කපටියෙකි. මොහුට ඒ කපටිකම පුරුදු නැත. මොහු ශ්‍රමිකයෙකු වන්නේ ඉන් පසුවය. දැන් ඔහු ගොදුරු නැති නාගයකු වැන්න. තව විටෙක ඔහු ඔහුගේම හිස් කූඩයට සමානය.

ජගත් රණතංග කවියාගේ යෙදුම් හුදු කාල්පනික ඒවා නොවේ. අත්දැකීමේ සාහිත්‍යමය අගය මතුකරන්නේ කෙසේද යන්න කදිමට පැහැදිලි වෙයි.

'අත් මිදීම' යන්නෙන් පළවන්නේ තවත් නවමු අත්දැකීමකි. මේ පද සතරෙන් ගම්‍ය වන්නේ යුවතියකගේ ජීවිතය මංපහරන්නන්ගෙන්, සහචරයන්ගෙන් බේරෙන අන්දමකි.

මෙහි යෙදෙන අපූර්ව යෙදුමකි. අප නෑඹිලිය යයි කියද්දී ජගත් ඊට නෑඹිලී යැයි අමතයි. වළං වෙළඳොම් යෙදුණ වළං වෙළෙන්දෙකු බැරි වීමකින් එක වළඳක් අමතක වී යයි. ඒ නෑඹිලීය. ඇය පිදුරු ගොඩෙහි සැඟැවී සිටිනු වෙළෙන්දා දැක නැතත් කවියා දකියි. දැක නිවසට ගෙන යයි. මෙය පිටින් බැලූ කල සිද්ධියකි. නමුත් මෙහි යටි පෙළ ඉතා ප්‍රබලය. මෙහි ද්වනිථාර්ථය නම් අතරමං වූ යුවතියකට හුස්ම පුදන්නට තවමත් කෙනෙකු දෙන්නෙකු හෝ සිටින බව නොවේද?

ගේහසික බන්ධුතාවේ ඉරිතැලුමක් කල් ඉකුත් වූ ප්‍රේමය කවියෙන් පෙනෙයි. බිරිය බැරිද කියා අසයි. කඩහිමියා නැද්ද කියා අසයි. කවියා මෙය අපූරුවට නිමවයි. සැමියකු සිය බිරියගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ තම පිට පොඩ්ඩක් කසන ලෙසය. ඉස්සර නම් පිට පමණක් නොව මුළු සිරුරම වුවත් බිරිදගේ ස්පර්ශයට නතුය. එහෙත් දැන් ඇයට සැමියාගේ සිරුර ස්පර්ශ කරන්නට ඇත්තේ කිසියම් නොකැමැත්තකි. අපුලකි. තමන්ටම තමන්ගේ පිට කසාගන්නට සිදුවන සැමියන් නිසා අද වෙළඳෙ පොළේ කෘත්‍රිම ප්ලාස්ටික් දිගු අත් විකුණන්නට තබා ඇත. සැමියා එවැන්නක් මිලදී ගන්නට කඩයකට ගොස් ඉල්ලීමේදී අසන්නට ලැබෙන්නේ හද පාරන පැනයකි. එනම් පවුල නැද්දැයි කඩහිමියා ඇසීමය. පවුලක් සිටියත් එය ඒ සැමියාට නෑ වගේය. මේ මැදිවිය පසුකරන පවුල් බොහොමයක් මුහුණ දෙන අත්දැකීමක් නොවේද?

මේ ආදරණිය දෙබසකට අත්වන ඉරණමය.

බහක් විත්
අපතරට
ලුහුවත් වී
බිඳවැටෙන
ධන-සෘණ රැහැන් අතර
සීරුවේ දිවුණ
ප්‍රේමය නම්
කොන්දේසි විරහිත පරිත්‍යාග


කවියෙන් ආදරයට නව්‍ය නිර්වචනයක් ලැබේ. එනම් ප්‍රේමය නම් කොන්දේසි විරහිත පරිත්‍යාගය යන්නයි. එදා විසරීත පවුලේ තිබුණු ආදරය අද න්‍යෂ්ටික පවුලේ නැත. සියල්ල විකූණුම් හා රැක ගැනුම්හි ද්වීඝටනයන්ය. ඒ පවුලේ අඔු-සැමියන් අතර නොයෙක් බස් හුවමාරු වෙයි. එහෙත් නොසිතූවිරූ අන්දමින් 'ෂෝට්' වෙයි. එය විදුලිය ලුහුවත් වනවා සේය.

ජගත් රණතුගයන්ගේ කාව්‍ය ව්‍යාපාරය දිදුලන නව විභවතා රැසක් හෙළි කරන අතර 'ගඟේ ගිය දවස්' අප කාගේත් ජීවිත අත්දැකීම් වලට බොහෝ දුරට ඒවා සමපාත වෙයි.

ඔහුගෙ කවි නම් කිරීම ද විටෙක කවි සේ පෙනෙයි. මේ නව්‍ය විසිතුර කවියනට කොතරම් අගේදැයි බලන්න.

කවියේ මැය 'හිමිදිරි නුවර වැවට ගල්පෙත්තක් වීසි කළෙමි' යන්නයි.

මේ කවියයි.

ඊයේ
වැව මත දිදුළ
තරුමල් කොහිද සැඟවුණ
සඳ හිනාවුණ රාත්‍රිය අහවරය
දැන් ඉතින් තව මෙහොතකින්
දියවළලු පලඳින්න
රාත්‍රිය ඉතිරි වී තිබුණාට කම් නැත...


කවිය ජීවිතයේ හැඟීම් සුසර කරයි. ජගත් රණතුංග ඊට ප්‍රමාණවත් මැදිහත්කරුවෙකු වෙයි. ඒ කොන්දේසි විරහිතවය. ආදරයෙනි.

ශ්‍රීලාල් සෙනෙවිරත්න



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



Walking Path- A devised play without words co-written by Jayampathi Guruge and Ruwanthie de Chickera.
@ The Lionel Wendt Theatre, 18 Guildford Crescent, Colombo.
July 26-27 @ 7:00 PM.


"Walking Path", is a play about the new walking path culture of Sri Lanka– the culture of exercise, of healthy living, of beautification of the city and people within it.

The play uses Colombo’s walking paths as a symbol to understand this emerging sub-culture in post-war Sri Lanka, and was created along the walking paths of Colombo, where the actors spent many days observing human behavior and interaction.



‘Walking Path’ is a play without words. This is because most of the human behavior around the walking paths happens without the noise of words and Director Jayampathi Guruge feels strongly that words trap or limit meaning. "When people think of a play with no language, they immediately think of mime. For this reason mime is deliberately minimised and music is also used sparingly."

Admittedly the play is bewildering at first with actors silently jogging around the stage, couples sitting together and confusingly one chap seemingly having a conversation with a sock puppet. Gradually sense creeps in and explanations filter into the mind.

One couple gets a bit too physical, then hastily separate after feeling the weight of disapproving stares; this type of enforced morality is common on the walking paths, says Guruge, who insists he is trying to capture the subtle nuances that make up the structure of this subculture.

"People who use walking paths are of a certain class but within that there is great variety and I want people who are part of this subculture to take a step out of themselves and see what they are part of. I also want people who are not part of the walking path culture to get an insight into it." said Guruge explaining how experienced actors from both English and Sinhala drama have joined together to provide this bridge of sorts.

"I’m not judging them," he emphasised, "I’m simply trying to show what is and let the audience take what they will. If they find it interesting, or meaningful or deepening their understanding, then it’s an individual experience."







(Images and introduction extracted from- ft.lk)



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



චන්ද්‍රකුමාර කඳනආරච්චි, ත්‍යාගා එන්. එඩ්වඩ් සහ ශාලිත අබේවික්‍රම ගී ගයන සංගීත සැඳෑවක්, 2014 ජූලි 26 සවස 6:30ට, කුරුණෑගල පළාත් සභා ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්වෙයි.

කථනය- හේම නලීන් කරුණාරත්න.



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



‘සංස්කෘතික විමුක්ති ගිවිසුම’ විසින් සංවිධානය කෙරෙන "සාහිත මධු සාදය" සිව්වැනි පියවර "පිටුවහල් කළ යක්ෂ අනෙකාට ආදරෙන්" මැයෙන් මෙම ජූලි මස 29 වැනිදා බොරැල්ල නාමෙල්-මාලිනි පුංචි තියටර්හි දී පැවැත්වේ. මෙවර මහජන සම්භාෂණගත වනුයේ මංජුල වෙඩිවර්ධනගේ දෙවැනි නවකතාව වන "මගේ ආදරණීය යක්ෂණී" කෘතියයි.

මෙම සම්භාෂණයේදී සුමිත් චාමින්ද, කුමාරි කුමාරගම, මනෝහාරී හේවාවසම්, විදර්ශන කන්නන්ගර, ප්‍රභාත් හේමන්ත කුමාර, උදුල් ප්‍රේමරත්න, චින්තන ධර්මදාස, සාලිය ඉඳුරුවිතාන, බාසුරු ජයවර්ධන සහ ප්‍රභාත් කුමාර දේශප්‍රිය විසින් කෙටි කථන පවත්වනු ලැබීමට නියමිතය. මෙදින, මෙම සියලුම කථන ඇතුළත් පුස්තිකාවක් එළිදැක්වීමට ද සංස්කෘතික විමුක්ති ගිවිසුම කටයුතු යොදා ඇත.

මෙම මහජන සම්භාෂණ සභාව මෙහෙයවෙන්නේ කුෂාන් ගයාත්‍ර විසිනි. මෙහිදී, කෘතියේ එන කාව්‍යමය රචනා කිහිපයක් ශාඛ්‍ය වීරසිංහ විසින් සත්සර හා මුසුකොට සහෘදගත කරනු ලැබේ.



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



සනත් බාලසූරිය විසින් රචිත ‘මේ සොඳුරු දඩබිමෙහි’ නවකතාව, ‘මරණයේ සෙවනැල්ල යට නිදාසිටි පූස්පැටියා’ කෙටි කතා සංග්‍රහය සහ මංජුල වෙඩිවර්ධන විසින් රචිත ‘මගේ ආදරණීය යක්ෂණී’ නවකතාව කේන්ද්‍රකර ගත් සාහිත්‍යමය කතිකාවත ‘පිටුවහල කොළඹට’ මැයෙන් ජූලි මස 30 වැනිදා බදාදා සවස 3.00ට කොළඹ ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මණඩලීය ශ්‍රවනාගාරයේදී පැවැත්වේ. "ලෝක පිටුවහල් සාහිත්‍යය සහ ලාංකේය පිටුවහල් සාහිත්‍යය" මැයෙන් වන මෙහි මුඛ්‍ය දේශනය කේ.කේ. සමන් කුමාර විසින් පවත්වනු ලබයි.

සෙසු කෙටි දේශන "මේ සොඳුරු දඩබිමෙහි යථාර්ථය සහ විචාරයේ මායා යාථාර්ථය" මැයෙන් අනුරසිරි හෙට්ටිගේ විසින්ද , "ලාංකේය ප්‍රොකෘස්තියානුවන් පිටුවහල් කළ මගේ ආදරණීය යක්ෂණී" මැයෙන් බාසුරු ජයවර්ධන විසින්ද , "මහපාරේ නිර්මාණ අභියෝගය හෙවත් මරණයේ සෙවනැලි යට පූස් පැටව්" මැයෙන් ප්‍රියාන් ආර්. විජේබණ්ඩාර විසින් ද පවත්වනු ලබයි. මෙම සාහිත්‍ය කතිකාවත මෙහෙයවෙනු ලැබෙන්නේ මොහාන් රාජ් මඩවල විසිනි.





මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|



2014 ජූලි මස 27 වන ඉරිදා, සවස 4.00 ට මීගමුව මාරිස්ටෙලා විදුහල් ශාලාවේ දී කෙටි චිත්‍රපට ත්‍රිත්වයක් ප්‍රදර්ශනය කෙරේ.

When Tarkovsky Meet Godard– විරාජ් ලියනආරච්චි
Beyond the Reality– සුජිත් රාජපක්ෂ
May 18 - සුපුන් විශ්වබුද්ධි

සවස 4.00- කෙටි චිත්‍රපට පිළිබඳ අදහස් දැක්වීම- භුපති නලින්
සවස 5.00- චිත්‍රපට ප්‍රදර්ශනය

සංවිධානය- විණැන මාධ්‍ය හා කලා පදනම



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
|
Related Posts with Thumbnails