එකම වෙඩි හඬ[පෙර සටහන: නිය උගුල්ලා
ඇඟිලි තුඩු වට ලේ කර වුන
සීතල අල්ලා පුපුරු ගහන
අඬුවෙන් තැලු වෘෂණ කෝශ, ඉදිමුන
දෙ කලවෙහි ඇතිල්ලී කකියන
තදියමට, ගැට ගැහූ රෙද්දේ තදට
දෑස් නිලංකාරව ගිනියම් විණ
ගෙඟ් බන්ට් එක උඩ පාන්දර
දනින් ඉන්දුවා පේලියට
ආණ්ඩුවෙ හමුදා ඔලූවට වෙඩි තිබ්බ
වෙඩි නොවැදුනු මළ කඳකි
ගඟ දියේ කිමිදුන]
කුණු කොල්ලෙට විකුණා මළ කඳන්, වේදිකා උඩ
හාරා මිනී වළ වල් පාදා ඇට සැකිළි ගොඩ ගොඩ
ඇමිනී එල්ලී ගහලයින්ගේ පිරුවට කොණ
සටන් සගයින් ය, ඉතිරි වුන
යෙහෙන් - සැපෙන් - සනීපෙන්
මග ඇරුන විප්ලවය වළඳන.
හැට දහසක මරණ
සමරන ලාබ උත්සව ඉඳහිට
ඉටිපන්දමකි දෙකකි
උන්ට දැං මළවුන් ව
ගහලයෝ ද වධකයෝ ද
අණ දුන්නෝ ද
හොඳින් වැජඹෙති
ඉහළ තැන්වල
වෙනදටත් වැඩියෙන් සරුවට.
දියවන්නාව මැද - යාබද අසුන් වල හිඳ
මගේ 'සහෝදරයින් ය'
උන් හා එකට ඉඳ - මට විරිත්තන
අත් උස්සා එකට
පාපතරයින් ය, අත ගැසූ
උන්ඩ වට්ටියට
ම'වැනිම උන් - උන්නු තව පරපුරක
ඔලූ වලට වෙඩි තියන්න ට
එලෙසින්ම ඉන්දුවා
ගඟක බන්ට් එක උඩ
ඉලක්කය වැරදී වරෙක
සුරැකුන මගේ හිස
පුපුරයි ඇතුලාන්තය
ඇසී ඒ එකම වෙඩි හඬ.
ගලා ලේ - නහර වැල් දිග
පණ ගහයි
මළවුන් ගෙ හෘද සාක්ශිය
මහත්වරුනි
මග ඇරුන විප්ලවය වළඳන
ආපසු නොබලව්!
පිටුපසිනි - නුඹලා ලූහුබඳින
හැට දහසක
මළවුන ගෙ ආත්ම
එ'දවස
නුඹලා සමග ගැවසුන.
මහේෂ් මුණසිංහ
2009 09
මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
