දුටු මුල් දාම බබළන නෙත් පබළු වට
දුටුවෙමි දොම්නසේ ළා දිය ලකුණ මම
නොදී තබා ගෙන හද පිරි දුක් දහස
දුන්නා නොවෙද මට අන්තිම සතුටු සුඟ
ලතු- නෙක'බරණ- විලවුන් නොහඳුනන ගත
දිවියේ ගැඹුර පහදන පුදසුනය මට
සඟවා පැලී වියලී ගිය දිවි පතුළ
මනහර සිනා මිරිඟුව මැව්වේ කෙලෙස
පැතුවේ මා ඔබේ ඉමිහිරි සිත පමණී
ඔය රූ සිරිය මා ලද අමතර දෙයකී
මා පිරිමදින්නේ සියුමැලි අත් පෙමිනී
සිහින සළුව දින දින වියනා බැවිනී
සිපගන්නේ සිහින් ඇතැඟිලි දුටු මතිනී
රාගයකින් නොවේ වෙහෙසී එන හෙයිනී
[යටි වියන 2007]
ලක්ශාන්ත අතුකෝරල
