Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



පසුගිය අවුරුදු කිහිපය තුලම ලෝකය පුරා සාහිත්‍යය ලෝලීහු ඔක්තෝබර් මාසය වන විට මරි‍යෝ වර්ගාස් යෝසාගේ නම සිහිකරන්නටත්, ඔහුගේ නම පුවත්පත්වල දකින්ටත් පුරුදුව සිටියහ. ස්‍ටොක්හෝම් නුවරින් එන ප්‍රවෘත්තිවල ඔහුගේ නම නිතර සඳහන් විය. ඊට හේතුව සාහිත්‍යය පිළිබඳ නොබෙල් ත්‍යාගය ඔහුට හිමිවේය යන අනුමානයයි. ලතින් ඇමරිකානු සාහිත්‍යය නොබෙල් ත්‍යාග ගණනාවක් දිනා ඇතත්, එහි ඊළඟ හිමිකරු වර්ගාස් යෝසා විය හැකිය යන්න විශ්වාස කරන්නේ ඔහු උපන් පේරු ‍රටේ ජනතාව පමණක් නොවේ.
මරියෝ වර්ගාස් යෝසා දැනට ලතින් ඇමරිකානු රටවල සිටින ප්‍රධානතම ලේඛකයන් තුන්දෙනාගෙන් කෙනෙකි. ගේබ්රියෙල් ගාර්සියා මාර්කේස්, (කොලොම්බියාව) කාර්ලෝස් ෆුවෙන්තේස් (මෙක්සිකෝව) මාරියෝ වර්ගාස් යෝසා (පේරු) ඒ ති‍දෙනාය.

ලතින් ඇමරිකානු රටවල හිඳිමිනුත්, ඒ රටවලින් ‍යුරෝපයටත් ඇමරිකාවටත් සංක්‍රමණය වී වෙසෙමිනුත් ලේඛනයෙහි යෙදෙන සිය ගණනක් අගනා ලතින් ඇමරිකානු ලේඛක ලේඛිකාවන්ගේ වැඩිහිටි පරම්පරාවට මාරි‍යෝ වර්ගාස් යෝසාද අයිති වේ. 1936 දී ‍උපන් ඔහු 1953 දී නීතිය හැදෑරීමට විශ්වවිද්‍යාලයට පිවිසියද, නිතීඥ වෘත්තිය අතහැර , 1958 දී ස්පාඤ්ඤයේ විශ්වවිද්‍යාලයකදී සාහිතයවල පිළිබඳ ආචාර්ය උපාධියක් හදාලේය. ඔහුගේ අචාර්ය උපාධි නිබන්ධනය ගේබ්රියෙල් ගාර්සියා මාර්කේස් ගේ කෘති පිළිබඳය. එම කෘතිය ගාර්සියා මාර්කේස් ගැන ලියැවී ඇත විශිෂ්ඨ අධ්යකයනයක් ලෙස සැලකේ.

නව යෞවන වියේදී ඇරඹි වර්ගාස් යෝසාගේ සාහිත්‍යය ජීවිතයෙහි ඇති එක් ලක්ෂණයක් තමන් අන්ත දරිද්‍රතාවයෙහි ගැලී සිටින යුගයන් හිදී පවා, තමන් ස්වකැමැත්තෙන් තෝරා ගත් ලේඛක වෘත්තිය කැපවීමෙන්ද බරපතලකමින්ද සැලකීමය. " සතයක් අතේ නැතිව " සිය පළමු නවකතාවේ දෙවැනි අත් පිටපත ලියද්දී පවා, ඒ නවකතාවට පසුබිම වන දේ, විෂය වන දේ ගැන නොයෙකුත් පොතපත කියවීමට ඔහු පුරුදුව සිටියේය. මෙය වූ කලි ඔහුගේ ලේඛක ජිවිතය පුරාම පැතිරුණු පුරුද්දකි. තමන් ලිවීම මිස කියවීම නොකරන බව ලංකාවේ නවකතාකරුවෝ පුවත්පත්වලට පවා කියති ! සිංහල හැර අන් බසකින් නොකිවන අයට පවා විශ්ව සාහිත්‍යයයේ නො‍යෙක් විශිෂ්ඨ කෘති දැන් සිංහලයෙන් පළ වී ඇත. එම පරිවර්තන කෘති ආඛ්‍යාන කලාමය වශයෙන් විචිත්‍රත්වයක් දක්වයි. දර්ශනීය පිටකවරවලින් සැරසුණු අලෙවි භාණ්ඩයක් සීමාවෙන් එහා ට යන්නට එම කෘතිවලට හැකිවී නොමැති බවට, එම කෘතිවල බලපෑමක් අලුතින් ලියවෙන නවකතා මත දැකිය හැකි නොවීමෙන් පෙනේ. සාහිත්‍ය පරිවර්තනයද, සමාජමය කතිකාවලට දායක නොවූ හුදු ගෘහ කර්මාන්තයක් බවට පිරීහී තිබේද? තරුණ නව කතාකරුවෙක් වෙත කෘතිය කියවන ලේඛකයෙන් විසින් වටහා ගනු ලැබිය හැකි වන දෙයක් නම් හොඳ ලේඛකයෙක් වීම සහ හොඳින් කියවීමත් ගසට පොත්ත මෙන් බැඳී ඇති දෙයක් බවයි. ලේඛකයන් කියවීමේ ප්‍රධාන අරමුණ ‍ඔහුගේ ලේඛන පෝෂණය කිරිමය.


"මැරිච්ච කිරි අම්මල සීයකටවත් වඩා තමන් ලියමින් ඉන්න නවකතාව වටිනවා" යැයි කවදත් උපහාස රසයෙන් අනූන ඇමරිකානු ලේඛක මාර්ක් ට්වේන් වරක් කීවේය. ඉන් ට්වේන් අදහස් කළේ ප්‍රබන්ධ රචකයා ඉතා ආත්මාර්ථකාමී ස්වයං විනයකින් යුතුව ලේඛනයනට කැප විය යුතු බවයි. "කිරි අම්මගේ මළ ගෙදර යන්න, එහා ගෙදර මනුස්සයගේ නෝනගේ තාත්තාගේ මළ ගෙදර යන්න ලිවීමේ කාලය නාස්ති කිරීම නොකළ යුතුය" යන්නයි ට්වේන්ගේ හැඟවුම වූයේ. මාරි‍යෝ වර්ගාස් යෝසා එවැනි ස්වයං විනයකින් යුතුව ලේඛනයට කැපවූ ‍ලේඛකයෙකි. ඒ නිසා ඔහු වයස අවුරුදු තිහ වන විටම ලතින් ‍ඇමරිකාවේ ප්‍රධාන ලේඛයන්ගෙන් කෙනෙක් බවට පත් වූයේය. ඒ වයසේදී ම ඔහු ලතින් ඇමරිකානු ලේඛකයෙක්ට පිදෙන උසස්ම ත්‍යාගය දිනා ගත්තේය. ඉන් පසු නොකඩවා වැඩුණු ඔහුගේ කීර්තිය නොබෙල් කමිටුව වෙතත් ළඟා වී ඇති අතර ඔහුගේ සියළුම කෘතීන් පාහේ ඉංග්‍රීබසට පරිවර්තනය වී ඇත. මෙම සිංහල පරිවර්තනය පළකිරීම සඳහා මා ඊමේල් මඟින් ඔහු අමතන විට සිය නවතම නවකතාව පළ කරන්නට සූදානම් වෙමින් ස්පාඤ්ඤයේ මැඩ්රීඩ් නුවර සිටියේය. ඔහු වැඩි වශයෙන් වාසය කරන්නේ ලන්ඩන්, පැරිස් සහ මැඩ්රිඩ් නුවරවලය. කැපවීමෙන් යුතු ලේඛනයත්, තීක්ෂණ බුද්ධියෙන් යුතු ලේඛන කුසලතාවත්, ඔහුට කිර්තිය සේම ධනයද අත්පත් කරදී ඇති බැවින් ‍ලෝකයේ ප්‍රධාන නගර තුනක වාසය කරන්නටද ඔහුට හැකිවී ඇත්තේය.

අද කීර්තියත් ධනයත් ඇත්තේ වුවද 1950 ගණනන්වල මැද හරියේ, එනම් ඔහු ලේඛන කලාව ඇරඹි කළ ඉමහත් ආර්ථික දුෂ්කරතා වින්දේය. සිය සැබෑ ජීවන ලාලසාව වූ සාහිත්‍යය වෙනුවෙන් නීතිඥ වෘත්තිය කැප කිරීම ‍ඊට වඩාත් හේතු විය. ඔහු නොයෙක් අර්ධකාලීන රැකියා කෙරමින්දෙ, පුවත්පත්වලට ලියමින්ද දුෂ්කර ජීවිතයක් ගෙව්වේය. මේ දුෂ්කර කාලය තුලදීම, ඔහු සිය ප්‍රථම නවකතාවේ පිටු 1500කින් යුත් අත් පිටපත් කිහිප වරක් ලියන්නටද මෙහෙය වූවේය. එහෙත් ඔහු වෙත පහසු ජීවිතයක් ගෙවිය හැකි තරම් අදායමක් ලැබෙන්නට කියවීමෙන්ද, ලිවීමෙන්ද, යළි යළි ලිවීමෙන්ද යුතු තවත් දුෂ්කර අවුරුදු දහයක් තරම්ම ගත විය. " ආධුනික අවදිය" කියා දෙයක් නොමැතිව " එක රැයෙන් " ලේඛකයන් වී වසර නවකතා දහස පහලොව ‍ලියන අද්‍යතන සිංහල ලේඛකයන් ට වර්ගාස් ‍යෝසාගේ ජීවිතයෙන් බොහෝ දේ ‍ඉගෙන ගත හැකිය.

වර්ගාස් යෝසාගේ තීක්ෂණ බුද්ධිය යනුවෙන් මා හැඳින්වූ අංගය මෙහෙදී අවධාරණය කරනු ලැබිය යුතුය. තමන් ලියනු ලබන වස්තු විෂය මත සැම අතින්ම ස්වාමීත්වය දරන්නට ලේඛකයාට උපකාර වන්නේ විචාරතාමක බුද්ධියයි. මේ ගුණය වර්ගාස් යෝසාගේ කෘති තුල නිතර දැකිය හැකිය. එය වඩාත් වැදගත් වන්නේ වර්ගාස් යෝසාගේ කෘති කාටත් වැටහෙන සරල, කතා කීමේ කලාවක් අනුගමනය කිරීම නිසයි. කතා කීමේ කාලාවේදී ඔහු කරන අත්හදා බැලීම් කෙරෙන්නේ සරලත්වය, කතන්දර කීම යන ගුණ පාවා නොදෙමිනි. මේ අගනා මිශ්‍රණය සඳහා ප්‍රතිභාව සේම විචාර බුද්ධිය අවශ්‍යම ‍වේ. එය කරන හැටි මෙම කෘතියෙදී ඔහු මැනවින් විස්තර කරයි. ටී. ඒස් එලියට් වරක් කි ලෙස ලිවීම සඳහා " අතිශයින් බුද්ධිමත්වීම හැරණු විට අන් ක්‍රමවේදයක් නැත. " යන කියුම වර්ගාස් යෝසාගේ කෘති සම්බන්ධයෙන් මැනවින් ගැලපේ.

වර්ගාස් ‍යෝසාගේ නවකතා කලාව තුළ සිංහල නවකතා වෙහි දැන් කලාතුරකින්වත් දක්නට නැති ලක්ෂනයක් වන බුද්ධිමත් හාස්‍ය අඩංගුවේ. සමහර විට ලෝක නවකතා කලාව තුළ ම ඇති හාස්‍යය ජනක කෘති අතර තැබි ය හැකි ඔහු ගේ ආන්ට් ජූලියා ඇන්ඩ් ද ස්ක්‍රිප්ට් රයිටර් (1977) නවකතා විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතුය. කතා රේඛා දෙකක් එකට සමාන්තරව ගොඩ නැගෙන මෙහි එක් කතා රේඛාවක එන්නේ තරුණ ලේඛකයෙක් සිය නැන්දණියක සමඟ ප්‍රේමයෙන් වෙලීමයි. මේ ප්‍රේමය වර්ගාස් යෝසාගේම ප්‍රේමයක කතාව බව පසු කලෙක ඔහු ගැන ලියවුණු දේවලින් හෙළි විය. දෙවන කතා රේඛාව ගොඩනැ‍ඟෙන්නේ පේරු ගුවන් විදුලියක විකාශනය සෝප් ඔපෙරා මාලාවක් මඟිනි. කතුවරයා මේ කතා රේඛා දෙක එකට ගොතමින් නවකතාවේ කතාව සාදයි. මෙහිදී විවිධාකාර හාස්‍යමය අවස්ථා මතු කරන්නට වර්ගාස් යෝසාට හැකිවෙයි. ඔහුගේ ඊට කලින් නවකතාව වූ කැප්ටන් පන්තොහා ඇන්ඩ් ද ස්පෙෂල් සර්විස් (1973) නවකතාවද හාස්‍ය රසයෙන් අනූනය. පේරු යුධ හමුදාව උපහාසයට ලක් කරන එහි එන්නේ, පේරු රටෙහි උතුරු නැගෙනහිර පළාත් වල සිටින හමුදා භටයන් ඒ පළාත්වල තරුණියන්ට ලිංගික අතවර කිරීම වැලැක්වීම සඳහා නීතිමය ගණිකා වෘත්තිය ඇරඹීමේදි, එය ඉතා සාර්ථක විමේ ද හාස්‍ය ජනක පුවතය. මෙවැනි නවකතාවල හාස්‍ය " බුද්ධිමත් හාස්‍ය" යැයි මා කලින් හැඳින්වූයේ එමඟින් නවකතාවට අදාල ජීවිතය, ආයතන, බලධරයන් තියුණු විචාරයකට ලක්වන බැවිනි. වර්ගාස් යෝසාගේ සාහිත්‍යයෙහි මෙම අංගය සවිඥානික සම්බන්ධක අංගයක් බව ඔහුගේ නොයෙක් ප්‍රකාශයන්ගෙන් පෙනේ. මේ එවැන්නකි.

"සාහිත්‍ය සාමාන්‍යයෙන්, නවකතාව විශේෂයෙන්ම අසන්තෘප්තියේ ප්‍රකාශයයෝ වෙති. සාහිත්‍යයෙහි ප්‍රයෝජනවත් බව මූලික වශයෙන් රඳා පවතින්නේ ලෝකය (සමාජය) සෑම විටම සාවද්‍ය බවත් ජීවිතය නිරන්තරයෙන්ම වෙනස් විය යුතු බවත් ජනතාවට මතක් කර දීමට සාහිත්‍යයට ඇති හැකියාව මතය "

ඔහුගේ ප්‍රථම නවකතාව වූද ටයිම් ඔෆ් හීරෝ (1963) කෘතිය තුළදී පවා වර්ගාස් යෝසා බලය, ආයතනික ආධිපත්‍යය වැනි දේට එරෙහිව සවිඥානිකවම ලියුවේය. පේරු රටෙහි හමුදා විද්‍යාලය තුළදී ඔහුම ලද අත්දැකීම් විස්තර කරන මෙම කෘතිය එම විද්‍යාලයෙහි කුරිරු හිංසක ස්වභාවය හෙළි කරයි. ඒ නිසා එය පළවූ වසරේදී ඉන් පිටපත් දාහක් අර හමුදා විද්‍යාල භූමි තුළදී උත්සවාකාරෙයන් පුළුස්සා දමන ලදී. එහෙත් එම කෘතිය එකළ ලතින් ඇමරිකානු රටවල විසූ ප්‍රවීණ ලේඛයන් හා විචාරකයන්ගේ ප්‍රශංසාව දිනාගත් අතර ජත්‍යන්තර ත්‍යාග දෙකක්ද ලද්දේය. 1967 දී රොමුලෝ ගලාගෝස් ත්‍යාගය පිළිගනිමින් ඔහු කළ " සාහිත්‍ය යනු ගින්දරයි " යන ප්‍රකාශය බොහෝ දෙනෙකු විසින් බොහේ වරක් උපුටා දක්වනු ලැබිණි. එය සිය ප්‍රථම නවකතාව ගිනි තැබු හමුදා බලධරයන් එල්ල කොට, සැබෑ ගින්දර ඇත්තේ හමුදාව අත නොව සාහිත්‍යකරුවා අතබව යැයි කීමක් වැනිය. එය සාහිත්‍ය යෙහි ඇති කැරළිකාර ගුණද තරුණ වර්ගාස් යෝසාගේ උණුසුම් සමාජවාදී අදහස් ද ප්‍රකාශ කිරීමකි.

1969 දී රචිත කොන්වර්සේෂන් ඉන් ද කැතීඩ්‍රල් නවකතාව ලතින් ඇමරිකානු නවකතාකරුවන්ද විචාරකයින් නිතර කතා කරන " සම්පූර්ණ නවනකතාව " යන්න සාක්ෂාත් කරගැනීමට දැරුණු තැතකි. "සම්පූර්ණ නවකතාව " යනු සිත් ඇදගන්නා සංකල්පයක්. ඉන් අදහස් කෙරෙන්නේ අදාළ රටක, යුගයක, සියළු අංගවල සමස්තයම නවකතා පඨිතය තුළට හසුකරගැනීමයි. ගාර්සිය මාර්කේස්ගේ වසර සියයක හුදකලාව, කාර්ලෝස් ෆුවෙන්තෙස්ගේ ටෙරා නොස්ත්රා. මෙවැනි සම්පූර්ණත්වයක් සහිත නවකතා ලෙස සැලකේ. මෙම නවකතාව ඇරඹෙන විට, 1960 දී දෙතිස් වියැති සන්තියා ගේ සාවාලා සහ ගේ පියාගේ රියදුරා වු ඇමිබ්රොමසියෝ අතර සංවාදයක් ඇති වෙයි. ඔවුන්ගේ සංවාදය කඩින් කඩි අතීතයට පනිමින් ජෙනරාල් මැනුවෙන් ඔ ද්රියාගේ හමුදා පාලනය ය‍ටතේ පෙරු රෙටේ ජීවිතය ගැන කතාවක් කියයි. මේ නිසා, මෙම නවකතාව විසිවන සියවසේ මුල්දශකයේ එ‍රට ඉති හාසයෙහි "සම්පූර්ණත්වය" හසු කර ගැනීමකට තැත් කරයි.

"සම්පූර්ණ නවකතා " (Total Novel) යන යෙදුම පශ්චාත් නූතනවාදීන්‍ගේ නොසතුටට හේතු වන්නකි. සම්පූර්ණ නවකතාව යන " මහා ආඛ්‍යාන " යන්නට සමාන බැවින්. අධිකාරවාදි කේවල සත්‍යයක්, තනි ලේඛක - කථක අධිපතියෙකුගේ ආධිපත්‍යයවත් පර්යාලෝකයට හසු කළ "මහා තනි ආඛ්‍යානයේ" තනි සත්‍ය , ඒකීය සත්‍ය, ප්‍රශ්ණ නොකළ හැකි සත්‍ය ස්ථාවර කරති; රකිති. එහෙත් ලතින් ඇමරිකානු " සම්පූර්ණ නවකතා " ලියන්නට තැත් කළ ගාර්සියා මාර්කේස්ට, ෆුවන්තේස් සේම වර්ගාස් යෝසාද මහා ආඛ්‍යාන, ඇති ආධිපත්‍යධාරි බල කතිකාව ගැන සවිඥානිකය. ඔවුන්ගේ " සම්පූර්ණ " සංකල්ප යනු විවිධි ශබ්දයන්ගෙන් කටහඬින් , කුඩා ආඛ්‍යාන වලින් බහුවිධ සත්‍යයන්ගෙන් සැදුනකි. එකිනෙක ගැටෙන , එකිනෙක කැපෙන, එකිනෙක තරඟ කරන බල කතිකා, සත්‍යය සමස්ථ ප්‍රබන්ධ ව්‍යූහයක් තුළට අඩංගුකර ගැනීමට මෙම ලේඛකයෝ තැත් කරති, කුඩා කතිකා වල ආධාරයකයද, නිවහනද වන මහා කතිකාව (ආඛ්‍යානය) ද රැකගෙන ,ඒ මහා කතිකාව මත රඳා පවතින අතරම එය ප්‍රශ්න කරන , එයට එරෙහි වන තවත් කතිකා සමස්ථයක් තුල හසු කරගැනීමට ඔවුන් ප්‍රයත්ත දරති. එනයින් මෙම රචකයෝ පශ්චාත් නූතන ප්‍රබන්ධ රචකයන් වන අතරම , පශ්චාත් නූතන වාදයේ විචාරකයෝද වෙති.


වර්ගාස් ‍යෝසාගේ උක්ත නවකතාවේදී පේරු රටෙහි පනස් වසරක තරම් " ඉතිහාස" කියවෙන්නේ, එහි ක්‍රියාදාමයන් නාභිගත කෙරෙන්නේ තනි, ඒකීය සහ ආධිපත්‍යධාරි කථකයෙකු තුලින් නොවේ. කතාව , අඩු තරමින්, චරිත පහක් වත් ඔස්සේ කියවෙයි. මේ නිසා කතාව කියන්නේ කවුද, කාටද, කොතැනදීද, කවර හේතුවක් නිසාද යනාදී ප්‍රශ්ණ මාලාවක් ම ඇසිය හැකියි. ගම්පෙරළිය, නවකතාවද ලංකාවේ එක්තරා යුගයක ඉතිහාසය ගැන කියතත්, ඒ නවකතාව වෙතින් ඉහත ප්‍රශ්න එතරම් සංකීර්ණ ලෙස ඇසිය නොහැකිය. එහි එක් තනි සර්වවේදී කථකයෙක් සිටියි. "සියල්ල " දත් ඔහු කිසිවක් නොදන්නා පාඨක අපට කතාව කියයි.

ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල, අපගේ ගම්පෙරළිය ක්‍රිස්තියානි මහා ආඛ්‍යානයක අභ්‍යන්තරික ව්‍යූහය දරයි. 19 වන සියවසේ , යථාර්ථවාදී නවකතාවේ ව්‍යූහය චින්තනය සකස් වීමට ක්‍රිස්තියානි අර්ථයෙන් ලෝක විනාශ සංකල්පය දායකවී ඇත බව කීත් බුකර් පෙන්වා ක්‍රිස්තියානි සම්ප්‍රදාය තුළ ඉතිහාසයේ පරිපාකය ලෝක විනාශයයි. සාම්ප්‍රදායික යථාර්ථවාදී නවකතාව තුලදී ආඛ්‍යාන සිද්ධි දාමයේදි අවසාන පරිපාකය සංකේතමය ලෝක විනාශයකි. ඇමරිකානු විසංයෝජන ගුරුකුලයේ සාමාජික ජේ.හිලිස් මිලර් පෙන්වා දෙන පරිදි යටකී ක්‍රිස්තියානි ඉතිහාස සංකල්පයත්, තාර්කික ඉතිහාසයක් පිළිබඳ හේගල් ගේ අදහසුත්, ප්‍රබන්ධ කතාව පිලිබඳ බටහිර ආකල්ප බෙහෙවින්ම සකස් කරන නිසා, ප්‍රබන්ධ ආකෘතියේ ඒකීයත්වය, සම්පූර්ණත්වය,කාලමය අඛණ්ඩත්වය, රේඛීය කාල විකාශය, සජාතීයත්වය, ආරම්භය සහ අවසානය යන බටහිර සංකල්ප තුළට අර යට කී සාම්ප්‍රදායික චින්තනය කා වැදී ඇත. වර්ගාස් යෝසා ඇතුළු යට කී ලේඛකයන් තම "සම්පූර්ණ කතාව" යන සංකල්පය වර්ධනය කරන්නේ මෙවැනි නිරායාසයෙන් ප්‍රබන්ධ කතාව තුළට කඩා වදින ආචීර්ණ කල්පික ව්යූනහමය පරිකල්පන බිඳ දැමීමටය. එය සිදුවන්නේද නැද්ද යන්න වෙනමම ප්රතශ්නයකි. ගම්පෙරළිය වැනි නවකතාවක් නම් යට කී ආචීර්ණ කල්පික ව්‍යූහමය පරිකල්පන ප්‍රශ්න නොතකා රකියි. මෙවැනි කේවල ආඛ්‍යායන වල ඇති ගැටළුව එය ක්‍රිස්තියානි වීමවත්, බටහිර වීමවත් නොවේ. එය මහා ආඛ්‍යානමය වීමයි. සජාතීය, කේවල ආඛ්‍යානයක් වීමයි. අජිත් තිලකසේන, සයිමන් නවගත්තේගම දෙදෙනා ආඛ්‍යානයක අවිඥානයේ පවතින ව්‍යූහමය සජාතීයත්වය බිඳින්නට සවිඥානික ප්‍රයත්න දැරුවෝ වෙති. මෙවැනි නිර්මාණාත්මක ප්‍රයත්න වෙත අන්ධ ඇතැම්හු ගම්පෙරළියේ ව්‍යූහමය පරිකල්පනයෙහි වන සජාතීයත්වය රකින්නෝ පමණක් නොව, මහා වංශයේද මහා ආඛ්‍යානමය චින්තනයද රකිති. එහෙයින් ආඛ්‍යානවල ව්‍යූහමය සමීපව කියවීම මෙකල අතිශය දේශපාලනික ක්‍රියාවක් වේ. එහිලා තරුණ නවකතාකරුවෙකු වෙත කෘතියෙන් ආරම්භක අධ්‍යාපනයක් ලැබිය හැකිය.

උපුටනය- ලියනගේ අමරකීර්ති පරිවර්තනය කළ 2010 වසරේ නොබෙල් සම්මාන ලාභී මරි‍යෝ වර්ගාස් යෝසාගේ "තරුණ නවකතාකරුවෙකු වෙත" කෘතියෙනි. [හැඳින්වීම් සටහන]

ලියනගේ අමරකීර්ති



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails