Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



ජනප‍්‍රිය වුනොත් ජනයාට අප‍්‍රිය වෙන්න කලින් මේ ලෝකෙන් චුත වෙන්න උවමනායි. නැත්නම් ජනප‍්‍රිය ස්ටාර් එක තියාගන්න හොඳ වැඩක් ඉඳලා හිටලා හරි කරන්න උවමනායි. ඉඳලා හිටලා කිව්වෙ මාස දෙක තුනකට වරක්වත් මොකක් හරි කොහොම හරි කරන්න වෙනවා ය. මොකද හිංගල මිනිහට එහෙමත් නැත්නම් සිංහලයාට ඒ කියන්නේ ශ‍්‍රී ලාංකිකයාට මොකක් වුනත් මතක තියෙන්නේ සුමාන දෙකයිලූනේ. ඊට පස්සෙ සිද්ධවෙච්ච දේවල් ඔක්කොම සිංහලයට අමතක වෙනවා කියලා පිරිබාහරනුත් කියලා තියෙනවානේ. ඒකනේ තමන්ගේ අම්මා තාත්තා මළත් හත් දවසේ දානෙ ඉවරවුන ගමන් දූලා පුතාලා ටික මඳ පමණින් මත්වෙන්නයි දේපල බෙදාගන්න මරාගන්නයි සෙට්වෙන්නේ. මළාට පස්සෙ අම්මා තාත්තා හිටියාද මළාද කියලාවත් උන්ට මතක නෑ.

එහෙම බැලූවොත් පිරිබාහරනුත් කියලා තියෙන්නේ ඇත්ත. වෙන එකක් තියා ඒ කිව්ව පිරිබාරහන් කියන එකා මළා කියලවත් අපේ මහ කළු සිංහලයාට අමතකයිනේ. ඌ ඉන්න කාලේ නං ඌ තමයි මීනිමරලා හරි නොම්මර එකේ ස්ටාර්. ලංකාවෙ එක හරි දෙක හරි වෙන්න කී දෙනෙක් දැඟලූව ද?

සනා බෝයි හයේ පිට හයේ ඒවා ගැහුවේ ලෝකෙම එක වෙන්න. ඒකත් ඉතින් අෆ්රිඩියා ඇවිල්ලා කෑවනේ. බලනකොට උං දෙන්නටම අංක එකත් නෑ අංක දෙකත් නෑ. අංක තුනත් නෑ. ඒත් අපේ මුරලියා සද්ද නැතුව අංක දෙක ගත්තා. ලංකාවෙ හිටපු එකාගෙ එක උඩින් මුරලියාව තියන්න අපේ සිංහල එවුන් එච්චර දැඟලූවේ නෑ. ඒ මුරලි හොඳට වැඩ පෙන්නපු නිසා. නැත්තං එහෙම එක උඩ දෙක තියලා මුරලිවත් නැත්තටම නැති කරලා අන්තිමට පුනරුත්ථාපනයත් කරන්නේ අපේ උරුමේ සිංහලකමට දාගත්ත වන්දිබට්ටයෝ ටිකයි, විධායකයාට කඩේ යන වම දකුණ මාරුවෙච්ච එවුං ටිකයි තමයි.

කොහොම හරි ගායකයෝ අතරින් ජෝතිපාල තමයි තාමත් එක. ඒක ඉතින් මම කිව්වට වෙන කාටත් ඒක අදාල වෙන්නෑ. මොකද ඔයාලගෙ අංක එක වෙන්නේ වෙන කෙනෙක් නිසා. මට තාමත් ජෝති එක වෙන්නේ ජෝතිගේ හැකියාව හා කියපු සිංදුවල ඇති ගැඹුර නිසා. හොඳ වෙලාවට අකාලෙ නොවුනත් ජෝති ඉක්මනට මේ ලෝකෙන් ගියේ. තවත් හිටියනං ජෝතිටත් වෙන්නේ මල්වලට සිංදු කියන්නයි. ඉවක් බවක් නැතුව දවල්ටත් පායන තරුවලට බණ කිය කියා ඉන්නයි. තරුවලට බණ කියලා ස්ටාර් ෆස්ට් වෙන්න දඟලන ප‍්‍රවීනයොත් අද අඩුවක් නම් නෑ. කරන්න කියන්න තමන් සන්තකයේ මොකවත්ම ටැලන්ට් එකක් නැත්නම් තරු අතරේ වල්ගා තරු හොයන එකත් ටැලන්ටඞ් වැඩක්. මොකද ටැලන්ට් එකක් නැත්තටම නැතුව බොරු කරන්න ගිහිල්ලා ඇදගෙන නාගෙන, හත්පොලක ගාගෙන නිකං චා වෙනවට වැඩිය කොහේ හරි ඉන්න ලොන්තපෝල් තරුවක් හුඹහෙන් ඇදලා අරගෙන වර්ණනා කරලා කීයක් හරි හොයාගෙන තරු චැනල්වලට පිංසිද්ධවෙන්න "තාමත් අපි ජිවතුන් අතර වසන්නෙමු" කියලා අමතක වෙන සිංහලයාට පේන්න පෙනී හිටින එකත් වඩා හොඳ තියරියක් තමයි. මොකද දැන් ප‍්‍රවීනයන්ගේ කියලා කිසිම අලුත් දෙයක් අපිට අහන්න දකින්න ලැබෙන්නේ නැනේ. ඇහුනත් දැක්කත් ඉතින් බොහොම කලාතුරකින් තමයි. එහෙම ඉඳලා හිටලා හරි නාලිකාවලින් ප‍්‍රචාරය වන එකවත් ලොකු දෙයක්. නැත්නම් තව ටිකක් යනකොට දැන් හැදෙන අපේ එවුන්ට ජාතික වීරයෝ වෙන්නේ මේ නාලිකා වලින් දිවා රාත‍්‍රි පායන තරු තමයි.

අපි දැන් තරු අරගෙන බලමු. ඔක්කොම තරු එක වගෙයි. මම කියන්නෙ මේ නාලිකා වලින් දිවා රාත‍්‍රී පායන්නාවු තරු. රාත‍්‍රි අහසේ තරු වගේ ඔක්කොම එක වගේ. ඉඳලා හිටලා වල්ගා තරු පායනවා. බලාගෙන ඉන්දෙද්දිම නැතිවෙලා යනවා. මගේ ප‍්‍රශ්නය මේකයි. තරු විසින් මිනිසුන්ව එපා කෙරව්වාද, නැත්නම් මිනිසුන් විසින් තරු එපා කෙරෙව්වාද? මේක හරියට බිත්තරේ හා කිකිළි තියරි එක වගේ තමයි.

අපේ මිනිස්සුන්ටත් ඉතින් කව්රුහරි මොකක් හරි කලොත් ඒකම කරන්න ඕනේ. මොකද දැන් කාලේ කාටවත් අලූත් කන්සෙප්ට් එකකින් වැඩක් කරන්න බෑ. කරගන්නත් බෑ. ඔරිජිනල් කන්සෙප්ට් කියලා දෙයක් කාටවත් නෑ. කාගෙවත් කන්සෙප්ට් එකක් කොපි කරන එක තමයි දැන් අලූත් පරම්පරාවෙ අලූත්ම කන්සෙප්ට් එක. තමන්ට තමන් ෆස්ට් කියලා කව්රුහරි කන්සෙප්ට් එකක් දාගත්තොත් ඒ කන්සෙප්ට් එකත් කොපි කරනවා. එතකොට හැමෝම ෆස්ට්. කව්රුවත් සෙකන්ඞ් වෙන්නෙ නෑ. සෙකන්ඞ් වෙන්න කැමතිත් නෑ. එහෙම කියන්න කැමතිත් නෑ. හැබැයි කරන කියන වැඩ අනුව නම් ෆස්ට් තියා ලාස්ට් දෙන්නවත් හිතෙන්නේ නෑ. හැමෝම ෆස්ට්. මේක ප‍්‍රශ්නයක්. එක අතකට කමකුත් නෑ කියලා හිතෙනවා. මේක හරියට පවුලක තාත්තා වගේ කන්සෙප්ට් එකක්නේ. පවුලේ තාත්තා තමයි ගෘහ මුලිකයා. නැත්නම් පවුලේ ෆස්ට්. ඒක ඉතින් අල්ලපු ගෙදර පවුලට අදාල වෙන්නෙ නෑනේ. ඒ ගෙදර ෆස්ට් වෙන්නේ ඒ ගෙදර ගෘහ මුලිකයා හෙවත ඒ ගෙදර තාත්තානේ. ඒ කන්සෙප්ට් එකම තමයි අපේ නාලිකාවලටත් තියෙන්නේ. ඒ ඒ නාලිකාව බලන්නාවු පේ‍්‍රක්ෂක ජනයාට හෙවත් ක‍්‍රවුඞ් එකට ඒ ඒ නාලිකා ෆස්ට් වෙනවා. ඒක එයාලගෙ තියරි එක. ඒ ඒ කට්ටිය ෆස්ට් වෙන්න ඒ ඒ කට්ට්ය එයාලා වටේ ඉන්න ක‍්‍රවුඞ් එක එහෙම නැත්නම් ඕඩියන්ස් එකට ඇතෙක් බරට වස්තුව දෙනවා. මේ ඔක්කොම කරන්නේ මාකට් එකේ ෆස්ට් වෙන්නයි. එහෙම නැතිවුනොත් පැවැත්මක් නැතිවෙනවානේ. හැමෝම දඟලන්නේ එක වෙන්න එක දාගන්න එකනේ. කවුරුවත්ම හිතන්නෙ නෑ ලංකාවෙම ෆස්ට් වෙන්න හොඳ වැඩක් කරන්න. එහෙම වුනානං ඔය චැනල් වලින් මිනිස්සුන්ට රැඳි සිටියාට ස්තුතියි කියලා දාන්න වෙන්නෙත් නෑනේ. තමන්ම තමන් ෆස්ට් කියලා දාගන්න ඕනෙත් නෑ. මොකද මිනිස්සු දන්නවා කවුද වැඩකාරයෝ කියලා.

ඒ කාලේ මාතරින් කොළඹට ආව මනුස්සයෙක් මාතර බත්කඩේ දැම්මා. ඒක නැගලා ගියේ ඒ මනුස්සයා බත්එක වංචාවක් නැතුව කටට රහට දුන්න හින්දා. ඒක බලාගෙන හිටපු මරදානේ මනුස්සයෙකුත් දැම්මා මාතර කියලා බත් කඩයක්. මිනිහා දුන්න බත් මෙලෝ බල්ලෙකුට කන්න බෑ. මිනිහා හිතුවේ මාතර නමට මිනිහගෙ බත් එකත් නැගලා යයි කියලා. නම හොඳ වෙන්න වැඩේ හොඳ වෙන්න ඕනේ කියන එක තාමත් අපේ මිනිස්සුන්ට නොතේරෙන හින්දා දැන් රටපුරාම මාතර බත්කඩ. ඒකෙත් නොම්මර එක මොකක්ද කියලා හොයාගන්න බෑ. මොකද ඔක්කොම මාතර බත්කඩනේ. බැරිවෙලාවත් අර නියම මාතර බත්කඩේ මනුස්සයා නොම්මර එකේ මාතර බත්කඩේ කියලා මිනිහගේ කඩේට නම දැම්ම නම් ඒකත් වැඩක් වෙන්නෙ නෑ. එතකොට ඔක්කොම මාතර බත් කඩ ටික නොම්මර එක කියලා දා ගන්නවා. මේකත් හරියට ලංකාවෙ පැටව් ගහපු චයිනීස් රෙස්ටවුරන්ට් වගේ තමයි. ඒකත් බලනකොට අපේ ලංකාව වගේ දහස් ගුණයක් විශාල මහජන චීනයේ තියෙනවාටවත් වඩා දහයක් විතර වැඩියෙන් චයිනීස් රෙස්ටුවරන්ස් මේ පුංචි ලංකාවේ තියෙනලු. මේ ඔක්කොම කරන්නේ රැල්ලට යන එක. ඒක ලේසියිනේ. අලූත් දෙයක් හොයනවාට වඩා හොයලා දීපු එකේ එල්ලිලා ඔහේ යනඑකට තමයි අපේ මිනිස්සු පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.

කාලෙන් කාලෙට එන ෆස්ට් වීමේ අවශ්‍යතාවය දැන් පන්සල් වලටත් පැතිරිලා. දැන් දැන් ලංකාවේ පන්සල් වලටත් ප‍්‍රමුඛතාවය කෙසේ වෙතත් "එක" ගන්න එක බෝවෙලා. බුදුහාමුදුරුවෝ නං දේශනා කලේ කාටත් පොදු ධර්මයක්. ඒක හොඳ හා නරක විදියට කා අතරත් කරන කියන පින් සහ පව් අනුව බෙදී යනවා. නමුත් දැන් ගමේ පන්සලට මිනිස්සු යන්නෙ නෑ. ගමේ පන්සලේ දායකයො නැතුව හාමුදුරුවන්ට හරියට දානයක්වත් නෑ. ඒත් අර සිදාදියෙන් ආපු අලූත් හාමුදුරුවො අලූතෙන් දාපු අසපුවට ඔක්කොම දායකයො පොරකනවා. දවස් තුන්සිය හැටපහෙන් තුන්සිය හැත්තෑපහක් වෙනකම්ම එතන දානයට දින ගන්න පොරකනවා. ගමේ පන්සලේ දැන් භාවනාව වෙන්නෙ නෑ. ඒක වෙන්නෙ අලූතෙන් දාපු භාවනා මධ්‍යස්ථානයේ. බුදු හාමුදුරුවො දෙසු බණ දෙකට බෙදාගෙන. හරියට වැලි බොරළු වගේ. වැලි ටික අසපුවේ, බොරළු ටික ඉතින් ගමේ පන්සලට තමයි බැර වෙන්නේ.

ඒ මදිවට පෝය දවසට ගමේ පන්සලට වඩා ෆස්ට් වෙන්නේ අලූත් අසපුව. හාමුදුරුවන්ට තියෙන්නේ පුදුම මාධ්‍ය සම්බන්ධතා ටිකක්. අන්න ඒ හින්දම තමයි අංක එකේ අපි ෆස්ට් කියා ගන්නා චැනලූත් පෝය වැඩසටහන් කරන්න අසපුවට ම එන්නේ. එතන ඉඳන් බණ ඇහුවත් සැපයි. බණ පිළිපැදීම කෙසේ වෙතත් පෝය දවසේ බණ සජීවි විකාශයේදී හාමුදුරුවන්ගේ සමීප රූපයත් එක්ක ඊලඟට උපාසක ඇත්තෝ ඇත්තියන්ගේ මධ්‍යම රූපත් එකින් එක පෙන්වනවානේ. අන්න ඊට පස්සේ ඊළඟ පෝය වෙනකං ඒ රූපවාහිනි නාලිකාවේ පෙන්නාපු ඇත්තෝ ඇත්තියෝ තමයි ගමේ ස්ටාර්ස්ලා බවට පත්වෙන්නේ. ඒ කියන්නේ අංක එකේ නාලිකාවේ පෙන්නාපු අංක එකේ ගමේ අංක එකේ භාවනා අසපුවේ හිටපු අංක එකේ පින්වත්තු. හැබැයි ඔය මතකය තියෙන්නේ සුමාන දෙකයි. ඊට පස්සෙ මුළු ගමටම අමතකයි. බලාගෙන ගියාම දැන් පන්සල් අතරත් මාර තරඟයක් තමයි තියෙන්නේ. කොහොම හරි මහන්සිවෙලා ඇති වීරියෙන් දුෂ්කර ක‍්‍රියා කරලා පන්සල අංක එකට ගත්තොත් ඒ කියන්නෙ ටෙම්පල් ෆස්ට් අසපුවක් බවට පත් කරගත්තොත් වැඩේ ගොඩ. හරියට හතරවරිගයක් නිවන් ගියා වගේ. අන්න එදාට බුදුන් වැඩිය තැනකටත් වඩා මහා සෙනගක් පන්සලට ගෙන්න ගන්න පුළුවන් වෙයි. ඒ විතරක් නෙවෙයි අසපුවේ හාමුදුරුවෝ බණට වඩින්නෙත් අලූත්ම අලූත් හයිබි‍්‍රඩි කාර් එකෙන්. ධර්ම ශාලාව ළඟටම කාර් එක වඩිනවා. බණ ඉවරවුන ගමන්ම අපේ හාමුදුරුවෝ ඉක්මන් ගමනින් සක්මන්කොට මෝටර් රථයට සැපත් වෙනවා. සංඝාවාසය ඇත්තේ පයින් යන දුරකින් වුනත් මෙහෙම කරන්නේ ඩිමාන්ඞ් එක වැඩි කරගන්න. උපාසක ඇත්තෝ ඇත්තියෝ පොරකනවා හාමුදුරුවන්ට වඳින්න. හරියට ලෝකේ දකින්න ලැබෙන අන්තිම හාමුදුරුවො වැඩම කරලා අන්තිම බණ කියලා ආපසු වැඩම කරන්න හදනවා වගේ. අනේ අපරාදේ කියන්න බෑ ජපානයෙන් ආනයනය කරාපු, වරායෙන් ටැක්ස් ගහපු, සේල් එකේ මාස ගණන් අව්වේ වේලූණු අලූත්ම අලූත් හයිබි‍්‍රඞ් එකේ ටයර්වලටත් උපාසක ඇත්තෝ ඇත්තියෝ මඩ ගාගෙන වඳිනවා. ටයර් එකේ ඉන්න මිචලින් අප්පු පස්ස හරවාගෙන හිනාවෙනවා. මොනවා කරන්නද රට යන අත. ඔක්කොම කරන්නේ රැල්ලට ගිහිල්ලා එක දාගන්න එක.

අමර සමර



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails