Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers


[කවිය කොයිබට ද? ප්‍රවනතාමය කලාකරුගේ දිශානතිය] දර්ශන මේදිස් ට පිළිතුරක් යන ලිපිය සමග බැඳේ.

දර්ශන මේදිස් සහෝදරයාගේ දේශනයක් (කවිය කොයිබට ද? ප්‍රවනතාමය කලාකරුගේ දිශානතිය - දර්ශන මේදිස් [පළමු කොටස | දෙවැනි කොටස | තෙවන කොටස])ඇසුරෙන් බූන්දියේ පළ වූ ලිපියේ වූ ඇතැම් කරුණු සම්බන්ධයෙන් මතු වූ ගැටළු කීපයක් පිලිබඳව මගේ අදහස් දැක්වීම දෙවන වරට ලිපියක් ලෙස පළ කිරීම මෙම සංවාදය නැවැත මතුවීමට හේතු විය. දර්ශන වරෙක පැවැසූ අයුරු කාර්ය බහුලකම නිසා හෝ ඔහු පමණක් දන්නා වෙනත් හේතුවක් නිසා හෝ මෙම සංවාදයෙන් ඈත්ව සිටීමට තීරණය කර ඇති බවක් පෙනී යයි. එසේ වුවද වෙනත් අය විසින් දැක් වූ කරුණු වලට පිළිතුරු දීමට අවශ්‍ය වූ නිසාවෙන් මෙම සංවාදයට දිගටම මැදිහත් වීමට මට සිදු විය. කොස් ඇට මීයා විසින් ඔහුගේ පළමු කොමෙන්ටුවේ දක්වා ඇති දේශපාලනික කරුණු කෙරෙහි පමණක් මම මෙහි අවධානය යොමු කරමි.

කොස් ඇට මීයා මා සුළු ජාතික ජාතිවාදයට ජැක් එකක් ගසාගෙන ඇතැයි පවසයි. ඔහු මෙයින් අදහස් කරනුයේ පීඩක මහජාතිවාදියාගේ වර්ගවාදී සංහාරක මර්දනය සහ එයට එරෙහි පීඩිත සුළු ජාතියේ විමුක්ති අරගලය අතර ගැටුමේදි මා සිටිනුයේ පීඩිත සුළු ජාතික විමුක්ති අරගලය පැත්තේ යැයි යන්න නම් එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මට අවශ්‍ය නැත. මගේ එම ස්ථාවරය ඔබගේ සංස්කෘතික මට්ටම සහ දැනුම සහ දේශපාලන උවමනාව අනුව ඕනෑම ආකාරයකට ඔබට නම් කළ හැකිය.

"ඔහු නැවත නැවත පුනරුච්චාරණය කරන "දෙමල ජනතාවගේ ස්වයං තීරණ අයිතිය පිළිගනු" යන්න පවතින සංයුක්ත තත්වයන් තුලට ආදේශ කල විට එහි අදහස කවරක්ද? දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ දෙමළ ධනපතීන්ගේ නායකත්වයෙන් වෙනම රාජ්‍යයක් අටවා ගැනීමට දෙමළ පීඩිතයින්ට අවස්ථාව ලබා දෙනු යන්නයි."

ඔහුගේ ලිපිය පුරාම දක්නට ලැබෙන ස්වෝත්තමවාදී ආකල්ප මෙම වැකිය තුළින් ද මනාව විශද වෙයි. සිංහල වම තුළ ස්වයංතීරණ අයිතිය පිළිබඳ සංවාදය මතුවන සෑම විටෙකම එය යටපත් කිරීම මාක්ස්වාදී වෙස්මූණු ලාගත් ජාතිවාදි අවස්ථාවාදීන් ගේ ලාබ සටන්පාඨය වන "දෙමළ ධනපති පන්තියක් ගැන ජාතිවාදී මනෝභ්‍රාන්තියට" පිළිතුරු මවිසින් මීට පෙර දර්ශන මේදිස්ට දුන් පිළිතුරෙහි ද අඩංගු කෙරී ඇති බැවින් ද, ඒ ගැන දර්ශන මේදිස් හෝ කොස්ඇට මීයා හෝ පිළිතුරු දී නැති බැවින්ද ඒ ගැන යළිත් සාකච්ඡා කිරීම අනවශ්‍යයැයි ද සිතමි.

ස්වයං තීරණය පිළිගැනීම පවත්නා සංයුක්ත තත්ත්වයට ආදේශකළ විට එයින් අදහස් වන්නේ දෙමළ පීඩිතයන්ගේ අනුමැතියෙන් දෙමළ ජාතික සන්ධානය විසින් වෙනම රාජ්‍යයක් "ඇටවීමට" අවස්ථාව ලබා දීම බව කොස් ඇට මීයා පවසයි.

ඔහුගේ ප්‍රධාන තර්කයට පිවිසීමට පෙර යමක් පැවසිය යුතුය. ඒ කොස් ඇට මීයාගේ "ඇටවීම" නම් වචනය සම්බන්ධයෙනි. බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් නිර්මාණය කර දුන් ඒකීය රාජ්‍යය ස්වාභාවික ප්‍රපංචයක් යැයි පිළිගනු ලබන මාක්ස්වාදී වෙස්මූණු ලාගත් ජාතිවාදීන්ට ස්වයංතීරණය අයිතිය පිළිගැනීම විසින් දෙමළ ජනයාට හිමිවන ස්වයං පාලන අයිතිවාසිකම හැදින්වීම‍ට "ඇටවීම" යන ගර්හාත්මක වදන යොදාගැනීම පුදුමයට කරුණක් නොවේ. ඒකීය රාජ්‍යය ගැන ජාතිවාදීන් කතාකරන විට එය "සුරැකීමක්"වන අතර එය වඩාත් අර්ථාන්විත සහ ගෞරවාන්විත කිරීමට "සු" යන්නද යොදා ගනිති. එහෙත් දෙමළ ජනයාගේ ස්වයංතීරණ අයිතිය පිළිගැනීම මගින් දෙමළ සමාජය විසින් බිහිකරනු ඇති ස්වයංපාලනය "ඇටවීම" යන ගර්හාත්මක වදනින් හැඳින්වේ. 4 ජාත්‍යන්තරයේ සසප සහෝදරවරුනට එය වෙනම "ශ්‍රම වැයික්කියක් අටවාගැනීමකි". දැන් උදා වී ඇත්තේ සිංහල ජාතිවාදී ජවිපෙට සහ සසපයට ජාතික ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් තම සමාන නිවුන් ස්ථාවරයන් තොරොම්බල් කිරීමට අවශ්‍ය න්‍යායික දැනුම, පාරිභාෂික ශබ්ද කෝෂ හුවමාරු කර ගැනීමට කදිම අවස්ථාවකි.

"පවත්නා සංයුක්ත තත්ත්වයන්ට අනුව" ස්වයංතීරණ අයිතිය දීමෙන් පීඩිත දෙමළ ජනයා විසින් දෙමළ ජාතික සන්ධානය බලයට පත්කරනු ඇතැයි ඔහු පවසයි. දෙමළ ජාතික සන්ධානය වූකලී දෙමළ ජනයාගේ ප්‍රජාතාන්ත්‍රික තෝරාගැනීම නම් එයට එරෙහි විය හැක්කේ මහ ජාතික අධිපතිවාදයේ කැමැත්ත දෙමළ ජනයා මත බලහත්කාරයෙන් පැටවීමට වලිකන ජාතිවාදීන්ට පමණි. ලංකාවේ එකම අව්‍යාජ විප්ලවවාදී වම යනුවෙන් තමන්ව හඳුන්වා ගන්නා ගමන් විටෙක චන්ද්‍රිකා ද තවත් විටෙක මහින්ද රාජපක්ෂ හෝ සරත් ෆොන්සේකා ද යන ධනපති නායකයන් බලයට ගෙන ඒමට තමන්ට ඇති අයිතිය සම්බන්ධයෙන් දමන තියරි, දෙමළ සමාජයට තමන්ට කැමැති පාලනයක් තෝරාගැනීම සම්බන්ධයෙන් දීමට කොස් ඇට මීයා සුදානම් නැති බව මෙයින් පැහැදිලි වේ. "පවත්නා සංයුක්ත තත්ත්වය" යටතේ ස්වයංතීරණය හිමිවන දෙමළ ජනයා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ හෝ සසපයේ නායකත්වය තෝරා නොගනු ඇති බවට ඔවුන් තුළ පූර්ව නිගමනයක් ද පවතින බව පෙනී යයි. එහි තේරුම වන්නේ මේ සිංහල සමාජවාදීන්ගේ සමාජවාදය කෙරෙහි විශ්වාසයක් දෙමළ සමාජය තුළ නොමැති බව මේ සිංහල සමාජවාදීන් ද හොඳාකාරව අවබෝධ කර ගෙන ඇති බවයි. එසේ නම් ඔවුන් තම "සමාජවාදයට" දෙමල ජනයා අනුගත කරවීමට තැත් කරනු ලබන්නේ තමන්ගේ තුවක්කු බලයෙන්ද, නැතහොත් සිංහල ධනපති හමුදාවන්ගේ තුවක්කු බලයෙන් ද, යනුවෙන් ප්‍රශ්නයක් පැන නගී.

"පවත්නා සංයුක්ත තත්ත්වය" වූකලී ආකාස්මිකව බිහිවූවක් නොව ධනපති ජාතිවාදී රාජ්‍යයේ ජාතිවාදී ප්‍රතිපත්තීන් සහ ජන සංහාරක මිලිටරි මර්දනයේ ප්‍රතිඵලයකි. ඒ සදහා සිංහල වම ද විවිධ ආකාරයෙන් සිය සෘජු හෝ වක්‍ර සහාය ලබා දී තිබේ. වර්තමානයේ පවත්නා සංයුක්ත තත්ත්වය යනු කුමක්දැයි කෙරෙමි මඳකට අවධානය යොමු කරමු.

වත්මන් රජය යටතේ යුද්ධය ආරම්භවන අවස්ථාව වනවිට ජීවතුන් අතර සිටි දෙමළ ජනයාගෙන් 146000කට අධික සංඛ්‍යාවක් අතුරුදන් වී තිබේ. මෙය එම ප්‍රදේශ වල සිටි ජනගහණයෙන් තුනෙන් පංගුවකි. අවසන් දින කීපය තුළ යටත් වූ විමුක්ති කොටි සාමාජිකයන් විශාල සංඛ්‍යාවක් වධබන්ධන පමුණුවා ඝාතනය කරන ලදි. එකී ප්‍රදේශවල සිටි ජනගහණය මුළු මණින්ම රැඳවුම් කඳවුරුවලට ගාල්කරනු ලැබිණි. තවමත් රහසිගත සිරකඳවුරුවල විශාල සංඛ්‍යාවක් රඳවා ඇත. රජයේ හමුදා සහ පැරා මිලිටරි ඒකක විසින් සිදු කරන අතුරුදන්වීම් සහ ඝාතනයන් තවමත් අඛන්ඩව සිදුවෙමින් පවතී. පවුල් සී සී කඩ විසිරි යාමෙන් අනාරක්ෂිතභාවයට පත් කාන්තාවන් සහ ළමුන් නිරන්තර ලිංගික අතවරයන්ට ලක් කෙරෙයි. අත්අඩංගුවට පත් විමුක්ති කොටි සාමාජිකාවන් ද ඇතුළුව තවත් කාන්තාවන් විශාල පිරිසක් බලහත්කාරයෙන් රඳවාගෙන සෙබලුන්ගේ මෙන්ම ව්‍යාපාරික සහ ඉදිකිරීම් කටයුතු සඳහා දකුණෙන් එහි යන පුද්ගලයන්ගේ අවශ්‍යතාවන් සදහා බලහත්කාරී ගණිකා වෘත්තියේ යොදවා තිබේ.

දැවැන්ත හමුදා සංකීර්ණ සහ ඒවාට අනුබද්ධ කුඩා කඳවුරු ජාලය විසින් මෙම ප්‍රදේශයේ ජනතාවට තම උපන් ගම්බිම් සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතීන් අහිමි එළිමහන් සිරකඳවුරු බවට පත් කර ඇත. රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් කොල්ලකනු ලබන ඉඩම් දකුණෙන් එහි යන සිංහල සුළු ධනේෂ්වරය අතර ‍බෙදාහැරීම මෙන්ම බහුජාතික සමාගම්වලට විකිණිමද සිදු වෙයි. මෙම අකටයුතුකම්වලට යමෙකු එරෙහි වුවහොත් පසු දිනම ඔහු හෝ ඇය අතුරුදන් කිරීම්වලට ලක්වෙයි. තමන්ට අත්විඳීමට සිදු වූ බරපතල සංහාරයෙන් පසු යටත්ව සියල්ල විඳ දරාගැනීමට බල කෙරී ඇති නමුදු දෙමළ සමාජය තම දේශපාලන අරගලය අත්හැර දමා නැත. ඒ බව පසුගිය පළාත්පාලන මැතිවරණයෙන් ප්‍රතිපලවලින් පෙන්නුම් කෙරිණි. ඔවුහු අවස්ථාව ලද පළමු අවස්ථාවේම ආණ්ඩුවේ නග්න මිලිටරි සිංහල අධිපතිවාදයට මෙන්ම "වමේ" කපටි මෘදු සිංහල අධිපතිවාදයටද සිය විරෝධය පළ කළහ. සටන් විරාම ගිවිසුම අහෝසිකර දැමීමටත් මිලිටරි බලය යොදා දෙමළ සමාජය යටපත් කිරීමටත් දිගටම ධනපති ආණ්ඩු සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කළ ජවිපෙය අනතුරුව තමන්ගේද දායකත්වයෙන් සිදු වූ අපරාධවල ගොදුරු බවට පත් පුද්ගලයන් හමුවට ගොස් හෙළූ කිඹුල් කඳුළු වලට ද දෙමළ සමාජය රැවටීමට නොහැකි වූ බව උතුරෙන් ඔවුන් ලද ඡන්ද ප්‍රමාණයෙන් පැහැදිලි විය.

මෙම "පවත්නා සංයුක්ත තත්ත්වය යටතේ" දෙමළ පීඩිතයන් තමන්ගේ විමුක්ති අරගලයේ නියාමක සංවිධානය විනාශ වී ඇති තතු යටතේ වුව තමන්ට ඊළඟට සාපේක්ෂ වශයෙන් විශ්වාසය තැබිය හැකි සංවිධානය වෙත යොමුවීම පුදුමයක් නොවේ.

සිංහල වාමාංශිකයන් "දෙමළ ධනපති පන්තියට" එරෙහිව සිංහල ධනපති පන්තිය සමග සන්ධානගත වීම තමන් ස්වයංතීරණ අයිතියට විරුද්ධ එය පිළිගැනීම මගින් දෙමළ ධනපති පන්තියට වාසි දීමට තමන් විරුද්ධ නිසා බව මේ "සිංහල සමාජවාදීන්" දිගින් දිගටම හුවා දක්වයි. හුදෙක් ඒ, තමන්ගේ ධනපති විරෝධය නිසා මිසක තමන් ජාතිවාදීන් වන නිසා නම් නොවන බව ද කියාපෑමට ඔවුන්ට අවශ්‍ය වී තිබේ. හාස්‍යයට කරුණක් වන්නේ මේ ධනපති විරෝධය සිංහල ධනපති පන්තිය කෙරෙහි නම් ඔවුන් තුළ දක්නට නොවීමය.

"කොස් ඇට මීයා සහ එවැනි වෙනත් මීයන්ගේ" ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ පසුගිය කාල වකවානුව පුරාම සිංහල ධනපති පක්ෂ සමග සන්ධානගත වූවා පමණක් නොව ධනපති රාජ්‍ය බලයේ හවුල්කරුවන් බවටද පත්වූහ. ඔවුන් 1995 දී චන්ද්‍රිකා සමග සන්ධානයකට එළැඹ විධායක ජනාධිපතික්‍රමය අහෝසි කිරීමේ පොරොන්දුව මත ඇය සමග නිතරග ගිවිසුමකට එළැඹ සිය අපේක්ෂකයා ජනාධිපතිවරණයෙන් ඉවත්කරගනිමින් මේ ධනපති නායිකාවට ඡන්දය දෙන ලෙස සිය "විප්ලවවාදී සාමාජිකත්වයට " දැනුම් දුන්හ. ඉන්පසුව ඇය සිය පොරොන්දු කඩකරමින් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය දිගටම පවත්වාගෙන යන විට නාහෙන් අඬමින් ගතකළ වසර කීපයකට පසුව නැවත එම නායිකාව සමගම 1999 දී පරිවාස රජය නමින් සන්ධානයකට එළැඹුණෝය. 1994 දී ජවිපෙ චන්ද්‍රිකා සමග එළැඹි සන්ධානයේදී ඔවුන්ගේ කොන්දේසි වල අඩුතරමින් ප්‍රජාතාන්ත්‍රික හරයක් ගැබ් වුනා යැයි කිව හැකි වුවද 1999 දී එළැඹී සන්ධානයේ මූලික කොන්දේසිය වූයේ ජාතික ප්‍රශ්නයට දේශපාලන විසඳුමක් දීම සඳහා සාකච්ඡා නොකළ යුතුය යන දක්ෂිනාංශික සටන්පාඨයකි. වෙනත් වචනවලින් කිවහොත් 1999 දී ඔවුන් පරිවාස සන්ධානයට එළැඹුණේ චන්ද්‍රිකාගේ ධනපති ආණ්ඩුව දෙමළ ජනයාට එරෙහිව ගෙන ගිය යුද්ධයේදී ඇගේ මර්දන හැකියාවන් ශක්තිමත් කරනු සඳහාය. 2003 මහමැතිවරණයේදීත් 2005 ජනාධිපතිවරණයේදීත් නැවත නැවත මෙය සිදුවිය.

මේ සෑම අවස්ථාවකවම තම ස්ථාවරය සාධාරණීකරණය සඳහා ජවිපෙ ‍විසින් පෙරට ගත් සටන් පාඨ සහ සිංහල ධනපති පක්ෂ සමග ඇතිකරගත් සම්මුතියේ කොන්දේසිවල මූලික හරය වූයේ සටන් විරාම ගිවිසුම අහෝසිකිරීම සහ දේශපාලන විසඳුමකට එරෙහිවීමයි. මේ වකවානුවේ ජවිපෙ උද්ඝෝෂණ සහ ප්‍රචාරක ක්‍රියාමාර්ග වල ඉලක්කය වූයේ සිංහල ධනපති ආණ්ඩුවේ යුද ක්‍රියාමාර්ග අනුමත කිරීම පමණක් නොව එය වඩාත් තීව්රව කරන ලෙසට රජයට බලකිරීමද විය. ලාල්කාන්තගේ නායකත්වයෙන් යුතු වූ වෘත්තීය සමිති විසින් රජයේ යුද අරමුදල්වලට වැඩකරන ජනයාගෙන් කප්පම් එකතු කරනු ලැබූ අතර, ලංකා පුවත්පත ඇතුළු ජවිපෙ මාධ්‍ය ධනපති ආණ්ඩුවේ යුද ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයේ උද්‍යෝගීමත් හවුල්කරුවෙකු වෙමින් සිංහල පීඩිතයන් ජාතිවාදයෙන් දූෂණය කිරීමේ වැඩ කොටස සිදු කරන ලැබිණ.

සෝමවංශ අමරසිංහ ඇමෙරිකානු රජයේ නියෝජිතයන් හමු වූ සෑම විටෙකම බෙදුම්වාදයට එරෙහිව රජය ගෙන යන යුද්ධයට ඇමෙරිකාව සිය සහාය ලබා දිය යුතුය යැයි අවධාරණය කළේය. පැහැරගෙන යාම්, වධබන්ධන පැමිණවීම් සහ අතුරුදන්කිරිම් පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමිසමේ නියෝජිතවරිය හමු වූ විට සෝමවංශ අමරසිංහ පැවැසුවේ ලංකාවේ මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයන් සිදුවනුයේ ගණන් ගත නොහැකි තරම් සුළු ප්‍රමාණයකින් බවයි. ඒ අතරම ඔහු "ඇෆ්ගනිස්ථානයේදී ඇමෙරිකාව තලිබාන් ත්‍රස්තවාදය විනාශකිරීම සදහා කඳු සමතලාවන්නට බෝම්බ දමමින් යුද්ධය කරන ආකාරයටම ශ්‍රි ලංකා රජය ද යුද්ධය පවත්වා ගෙන යා යුතු බවයි. මේ හුදෙක් අපගේ චෝදනාවක් නොව ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ සෝමවංශ ටිල්වින් ඇතුළු ජවිපෙ ප්‍රභූ කල්ලිය විසින් පමණක් නොව මේ ඊයේ පෙරේදා හදිසියේ නින්දෙන් අවදිවූ ජවිපෙ කැරැලිකරුවගේ පාර්ශ්වයත් විසිනුත් කිසිවිටෙක ප්‍රතික්ෂේප නොකළ සහ නොකරන ඔවුන්ගේ මෑත ඉතිහාසයයි. ඒ ගැන සැකයක් ඇති යමෙකු කළ යුත්තේ තමන්ගේ නායකයන්ගේ ප්‍රකාශ, නිවේදන සහ ප්‍රවෘත්ති ඇතුළත් පරණ පත්තර පිටු පෙරලා බැලීම පමණකි.

සිදුව ඇත්තේ කුමක්දැයි පැහැදිලිය. එනම් පීඩිත දෙමළ සුළු ධනේෂ්වර පන්තිය මත පදනම් ව දියත් වූ දෙමළ ජාතික විමුක්ති අරගලය පොඩි පට්ටම් කර දෑමීම සදහා සිංහල සුළු ධනේෂ්වරයේ ඊනියා "මාක්ස්වාදීන්" ධනපති විරෝධයේ නාමයෙන් සිංහල ධනපති පන්තිය සමග සන්ධානගත වීමකි. මෙය නම් අපූරු ධනපති විරෝධයකි. තමන් අයත්වන ජාතියේ ධනපති පන්තියේ සහ රාජ්‍යයේ මර්දනකාරී ආධිපත්‍යයෙන් මිදීමට යත්න දරන පීඩිත ජාතියේ "ධනපති" පන්තියට එරෙහිව තමන්ගේම ජාතියට අයත් ධනපති පන්තිය සමග සන්ධාන ගත වීම හැඳින්විය හැක්කේ ජාතිවාදය ලෙසින් නොවේ නම් අවස්ථාවාදය ලෙසින් මිසෙක මාක්ස්වාදය හෝ සමාජවාදය ලෙසින් නම් නොවේ.

යටත් විජිත බෙදාගැනීම සදහා දියත්වුණු පළමු ලෝක යුද්ධයේදී තම තමන්ගේ රටවල ධනපති ආණ්ඩු සෙසු රටවල ධනපති ආණ්ඩුවලට එරෙහිව යොදාගත් ප්‍රචාරක පාඨයන් පුනරුච්චාරණය කළ අධිරාජ්‍යවාදී රටවල නිල වාමාංශයේ ක්‍රියාකාරිත්වය ද මෙයට සමාන විය. එහිදී එංගලන්ත නිල සමාජවාදීන් ජර්මනියේ සහ ප්‍රංශයේ යටත් විජිත වලට එරෙහිව සිය සටන්පාඨ ඉදිරිපත් කළ අතර එංගලන්තයේ යටත් විජිත ගැන නිහඩ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළහ. ජර්මනියේ සහ ප්‍රංශයේ අවස්ථාවාදී නිල වාමාංශයේ ස්ථාවරයද එංගලන්ත සමාජවාදීන්ගේ ස්ථාවරයට මුළුමණින්ම සමාන විය. ඔවුහු තමතමන්ගේ ආණ්ඩු විසින් පවත්වාගෙන යන යටත් විජිත පාලනය සහ ආක්‍රමණික යුද්ධ සම්බන්ධයෙන් නිහඬ වූ අතර සෙසු රටවල අධිරාජ්‍යවාදී පිළිවෙත් විවේචනය කරමින් ලෝකය යළි බෙදාගැනීම සදහා අධිරාජ්‍යවාදී රටවල් අතර වූ යුද්ධයේදී තම තමන්ගේ රටවල ධනපති ආණ්ඩු පිටුපස තම තමන්ගේ නිර්ධන පන්ති ගාල් කිරීමට කටයුතු කළහ. නිලවාමාංශික පක්ෂවල මෙම පිළිවෙත ලෙනින්ගේ දැඩි විවේචනයට බඳුන් විය.

නිර්ධන පන්ති ජාත්‍යන්තරවාදය යනු තමන්ගේ ජාතිය විසින් පීඩනයට පත් කරන ජාතිය හැරෙන්නට සෙසු සියළු ජාතින් ගැන පෙනී සිටීම නොවේ. වඩාත් අසීරු අරගලය වනුයේ තමන් අයත් වන ජාතියේ ජාතිවාදයට එරෙහිව සටන් වැදීමයි. එය සමග අංශුමාත්‍රයක හෝ සම්මුතියකට යන පීඩක ජාතියේ සමාජවාදීන්ට කළ හැක්කේ ධනපති ආණ්ඩු වල වර්ග සංහාරක පිළිවෙත් යුක්ති යුක්ත කරමින් තමන් අයත්වන ජාතියේ නිර්ධනීන්ව ජාතිවාදයෙන් දූෂණය කිරීම පමණකි. එවැන්නන් සමාජවාදය ගොඩනැගීමට සමත් වෙතැයි හෝ ඔවුන්ට ඊට සැබෑ අවශ්‍යතාවක් ඇතැයි සිතීම මුග්ධකමකි.

"..ලක්ෂාන් අපේක්ෂා කරනුයේ දෙමල ජාතික සන්ධානයේ නායකත්වයෙන් වෙනම රාජ්‍යයක් බිහි වූ කල්හි දෙමළ පීඩිතයෝ සිය ධනපති නායකයන් අත්හැර එක රෑනට සිංහල පීඩිතයන් සමග එක්සත් වීම සදහා දිව විත් සමාජවාදය සදහා සටන් කිරීම ආරම්භ කරනු ඇති බවයි.මෙය හුදු පොතේගුරුවාදියෙකුගේ විහිලු කල්පනාවකට වඩා ඇත්තටම වැඩි දෙයක් නොවේ.එය හරියටම අධිරාජ්‍යවාදයට එරෙහි සටනේ නායකත්වය දේශීය ධනපති පංතියට දෙමු - එයාල අධිරාජ්‍යවාදය සුන් කරාවි.එතෙක් අපි දේශීය ධනපති පංතිය යටතේ කම්කරු ශ්‍රේණීන් පෙලගස්වමු.දේශීය ධනපතියො ගේම දුන්නට පස්සේ අපි ඊලග අවදියෙදි දේශීය ධනපතියොන්ට ගේම දීල සමාජවාදය ගොඩනගමු යනුවෙන් නොපෙනෙන ඈත අනාගතයකට සමාජවාදය ගොඩනැගීමේ සටන කල්දමන අවදි දෙකේ න්‍යාය හා සමාන තත්වයකි. දෙමල ධනපතින්ගේ නායකත්වයෙන් වෙනම රාජ්‍යය කෑල්ලක් ඇටවෙන තුරු සිංහල - දෙමල නිර්ධන පංතිය අතර සහයෝගයක් ගැන කතා කරන්න බැහැ, ඒ හින්ද වාමාංශිකයා කරන්න ඕනෙ සිංහල හා දෙමල නිර්ධනීන් එක ධජයක් යටතට සමගි කරන්න සටන් කරන එක නෙමෙයි. හැකි තාක් දුරට දෙමල ධනපතියොන්ගේ ප්‍රොජෙක්ට් එකට සපෝට් කරල දෙමල කම්කරුවන්වට එ ධනපතියොන්ගේ ධජය යටතේ රදවන්න උදවු කරන එක.පස්සෙ දවසක විප්ලවය කරන එක ගැන සලකල බලන්න පුලුවන්. ලක්ෂාන්ගේ තර්කය එවැනිය. දැන් අපට පෙරලා ඇසිය හැක, වෙනම රාජ්‍යයකට ගොනු වූ පසු දෙමල පීඩිතයාගේ ජාතිවාදී අගතීන් දුරුව ගොස් එක්වරම එම සමාජය තුල පංති අරගලය නිදහසේ දළු දමන බවට ලක්ෂාන්ට දිය හැකි සහතිකය කුමක්ද?"

මෙම සටහන මගින් කොස් ඇට මීයා කරනුයේ මා ඉදිරිපත් කළ අදහස විකෘති කිරීමට අමතරව දෙමළ සමාජය සම්බන්ධව ගතානුගතික සිංහල ජාතිවාදින් තුළ පවතින අගතීන් හා දෙමළ භීතිකාව තමන් තුළද ඇති බව ප්‍රදර්ශනය කිරීම පමණකි. මගේ අදහස පොතේ ගුරු වාදියෙකුගේ විහිලු කල්පනාවක්ය යන්නට පිළිතුරු දීම මඳකට කල් තබමි. මේ "ප්‍රායෝගික මාක්ස්වාදීන්" දෙමළ ජනතාව දිනාගනීම සදහා සිදු කර ඇත්තේ කුමක්ද යන්න මම මීට ඉහත ජේදයේ විස්තර කළෙමි. එජාප සහ ශ්‍රිලනිප ධනපති ආණ්ඩු දෙමළ ජනයා ගේ අයිතීන් එකිනෙක උදුරාගනිමින් පැරණි වම මුල් යුගයේදී දැක් වූ විරෝධය ක්‍රමයෙන් හකුලාගත්තා පමණක් නොව පසුකාලීනව එකී ජාතිවාදි පිළිවෙත්වල හවුල්කරුවෙකු ද විය. ඒ ස්වකීය පාර්ලිමේන්තුවාදී දේශපාලනයත් සිංහල ධනපති පන්තිය සමග සන්ධානයත් සිංහල සුළු ධනේෂ්වර ඡන්ද පදනමත් ආරක්ෂා කරගැනීම සදහාය. මේ ක්‍රියාදාමය තුළ ඔවුන් දෙමළ සමාජයේ විශ්වාසය මුළුමණින්ම අහිමි කරගත්තේය. වසර දෙකකට ඉහත ලක්ෂයකට අධික ජනතාවක් සංහාරය කරමින් මුළුමහත් ජාතියක් කඩා බිඳ විසුරුවා හරිමින් මේ ක්‍රියාදාමය කූටප්‍රාප්තියට පත්වන විට පැරණි වම මෙන්ම "වාමාංශික විප්ලවවාදී" ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සිටියේ ද ධනපති ජාතිවාදී ගහලයන්ගේ ලේ තැවැරි අමුඩ අපුල්ලමිනි.

හුදෙක් ස්වයං තීරණය සදහා දෙමළ ජනතාවට ඇති අයිතිය වම විසින් පිළිගැනීමෙන් පමණක් සිංහල වාමාංශයේ මේ පාවාදීමේ ඉතිහාසය අමතක කොට ඔවුන් සමග සමාජවාදය ගොඩ නැගීමට දෙමළ ජනතාව එනු ඇතැයි යන විහිළු කල්පනාව මා තුළ නැත. සිංහල වම ස්වයංතීරණ අයිතිය පිළිගත් පමණකින් දෙමළ ජනයාට එය හිමි වන්නේ ද නැත. ඔවුන්ට එය දිනාගැනීමට සිදුව ඇත්තේ සිංහල ධනපති රාජ්‍යය සමග සිදු කරන අරගලයකිනි. සිංහල වම එය පිළිගැනීමෙන් සිදුවන එකම සාධනීය දෙය සිංහල ධනපති රාජ්‍යයේ අධිපතිවාදී සහ ජන සංහාරක පිළිවෙත්වලින් තමන් වෙනස් වන්නේ කෙලෙසදැයි දෙමළ සමාජය හමුවේ සළකුණු කිරීමට සිංහල වමට හැකි වීම පමණකි. එය පිළිගැනීමම සිංහල වමේ ගුණාත්මක ඉදිරිපිම්මකි. සිංහල වම තුළ එවැනි ගුණාත්මක වර්ධනයක් ඇතිවන්නේ නම් පමණක් දෙමළ පීඩිතයන් එක්සත් භාවය පිළිබඳ යෝජනාවන් සළකා බැලීමට පෙළැඹෙනු ඇත. ඒ විශ්වාසය දිගුකාලීන වෙහෙසකර සහ අව්‍යාජ ව්‍යායාමයන් මගින් දිනාගත යුතු ප්‍රතිඵලයකි. නමුත් ඇත්තෙන්ම විහිලුව කල්පනාව වනුයේ සිදු වූ දමිල සංහාරයට මුලු හදින් සහාය පළකළවුන් එකී සංහාරයෙන් යම්තමින් දිවි ගලවා ගත්තවුන් සමග ඡායාරූප ගෙන ඒවා ප්‍රචාරය කිරීම හෝ සමූහ මිනීවලවල් මත පාපන්දු ගැසීම වැනි බාල උපක්‍රම මගින් දෙමළ තරුණයන්ට අඬගැසීමෙන් ඔවුන් තමන් වෙත දිනාගත හැකියැයි සිතීමය. අද සිංහල වම සහ දෙමළ පීඩිතයා අතර පවතින පරතරය අන් සැමදාටම වඩා පුළුල්ය. පැරණි වම මෙන්ම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ද එම අවස්ථාව තමන් විසින්ම විනාශකරගෙන ඇති අතර එම පරතරය පියවීම ඔවුනට යළි කිසිදාක කළ නොහැකිය. එය දෙමළ ජනතාවගේ සහජ ප්‍රතිගාමීත්වයක් නිසා සිදුවන්නක් නොව නුඹලාගේම ප්‍රතිගාමී ක්‍රියාවල ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් සිදුවන්නකි.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සැමදාම තම ජාතිවාදී සහ අවස්ථාවාදී ආස්ථානයන්ට මාක්ස්වාදී නිර්වචන දීමට හපන්කම් දක්වන සංවිධානයකි. කළු ජූලියේ අපරාධකරුවන්වූ ඇල්ලේ ගුණවංශලා සමග එක්ව රජයේ යුදවාදී ව්‍යාපෘතියට සහාය දීමට සිංහල ජාතිවාදීන් ගොනුකරන අතර ජවිපෙ තුළ සිටින සමාජ වෙනසක් අපෙක්ෂා කරන රැඩිකල් බලවේග හමුවේ ඔවුන් ඉදිරිපත් කළේ වෙනම තර්කයකි. එනම් දෙමළ විමුක්ති අරගලය (ඔවුන්ගේ වචනවලින් "බෙදුම්වාදී ත්‍රස්තවාදය") ලංකාවේ සමාජවාදය ගොඩ නැංවීමට බාධාවක් බැවින් පළමුව එය පරාජය කිරීම සදහා සිංහල ධනපති පන්තියට සහාය දිය යුතු බවකි. එම අර්ථයෙන් ගත් කළ පසුගිය වකවානුව පුරාම ජවිපෙය රජයේ යුද ව්‍යාපෘතියට සහාය දෙමින් ලක්ෂයකට අධික දෙමළ වැසියන් ළමා ලපටින් ද සමග මරා දමනතෙක් එම වැඩ පිළිවෙළට සහාය දැක්වා ඇත්තේ "සමාජවාදයට" ඇති බාධාවක් ඉවත්කිරීම සඳහාය. මේ අනුව ජවිපෙ නායකයන් කටයුතු කර ඇත්තේ සමාජවාදය සඳහා තමන්ට ඇති බාධාවක් ඉවත් කිරීම සදහා ලක්ෂයකට අධික පිරිසක් ධනපති හමුදාවන් ලවා සංහාරය කරවීමය. සමාජවාදය වෙනුවෙන් සටන්කළ තරුණ තරුණියන් 71දී 20000කුත් 89 දී 60000කුත් රජයේ හමුදාවන් විසින් මරා දමන ලද අතර 2007/2009 කාලයේදී එකී ධනපති හමුදාව ලවාම එකී පක්ෂය විසින්ම එකී සමාජවාදය වෙනුවෙන්ම ලක්ෂයක් මරවා තිබේ. මේ නම් "දෙමළ සහ සිංහල නිර්ධන පන්තිය අතර සහයෝගය ගොඩ නැංවීමේත් ඔවුන් එක ධජයක් යටතට එකතුකිරීමේත්" කදිම නිර්මාණාත්මක සහ ප්‍රායෝගික උපාය මාර්ගයකි.

"වෙනම රාජ්‍යයකට ගොනු වූ පසු දෙමල පීඩිතයාගේ ජාතිවාදී අගතීන් දුරුව ගොස් එක්වරම එම සමාජය තුල පංති අරගලය නිදහසේ දළු දමන බවට ලක්ෂාන්ට දිය හැකි සහතිකය කුමක්ද?"යැයි කොස් ඇට මීයා ප්‍රශ්න කරයි. ප්‍රශ්නය මෙලෙස ඉදිරිපත් කිරීම තුළම පන්ති අරගලය සහ මාක්ස්වාදය යනු කුමක්දැයි ඔහු තුළ වන වැටහීම පෙන්නුම් කරයි. දර්ශන මේදිස්ට දුන් මගේ පළමු පිළිතුරෙහි මම දෙමළ සමාජය තුළ ධනපති සහ නිර්ධන පංතික වශයෙන් පන්ති අරගලයක් වර්ධනය වීමට තරම් විභේදනයක් එහි ‍ඓතිහාසික සංවර්ධනයේ මට්ටම අනුව සිදුව නැති බව පෙන්වා දුනිමි. දෙමළ සමාජයේ පවතිනුයේ පහල පීඩිත සුළු ධනේශ්වරය, අතරමැදි සහ ඉහළ ප්‍රභූ සුළු ධනේශ්වරය වශයෙන් හඳුනාගත හැකි ආකාරයේ සුළු ධනේශ්වරයේම ප්‍රභේදයන්ය. මේ ඉහළ සුළු ධනේශ්වරය සහ පහළ පීඩිත සුළු ධනේශ්වරය අතර පවත්නා අතුරු ප්‍රතිරෝධයන්ට සාපේක්ෂව සිංහල ධනපති පන්තිය සහ දෙමළ පීඩිත සුළු ධනේෂ්වරය අතර ප්‍රතිවිරෝධය ප්‍රමුඛ සහ තීරණාත්මක සාධකයකි. ඒ සිංහල ධනපතිය විසින් සමස්ත දෙමළ සමාජය මත එල්ල කළ ජාතික පීඩනයෙන් වඩාත් පීඩාවට පත් වූයේ එම ස්ථරයන් හේතුවෙනි. අනෙක් අතට දෙමළ සුළු ධනේශ්වරය ධනපති පන්තියක් බවට පත්වීමේ ඓතිහාසික ක්‍රියාදාමය සම්පූර්ණ වූයේද නැත. ගොවි සහ ධීවර ආදි සමාජ පන්තීන්ගෙන් සැදුම් ලද දෙමළ පීඩිත සුළු ධනේශ්වර ස්ථරයන් ඉහත දැක් වූ දෙමළ ඉහළ සුළු ධනේශ්වරයේ සෘජු සුරාකෑමකට එනම් අතිරික්ත ශ්‍රමය සූරාකෑමකටද ලක් නොවේ. එහෙයින් එකී පීඩිත පන්ති ස්ථරයන් හමුවේ දෙමළ ඉහළ ප්‍රභූ සුළු ධනේෂ්වරය පීඩක පන්තියක් ලෙස පන්ති ගැටුම් වලට හේතුවන මට්ටමින් දිස් නොවේ.

මෙම කරුණ වඩාත් පැහැදිලි කරගනු පිණිස ප්‍රශ්න කීපයක් යොමු කරමි.

1. ඔබ ඔය පවසන " දෙමළ ධනපති පන්තිය" සතුව කර්මාන්ත ශාලා කීයක් පවතීද?
2. එකී කර්මාන්තශාලාවල තම ශ්‍රමය වගුරන දෙමළ කම්කරුවන්ගේ සංඛ්‍යාව කොපමණද?
3. පසුගිය දශක කීපය තුළ මෙම" දෙමළ ධනපති පන්තිය" සතු කර්මාන්ත ශාලාවල සූරා කෑමට එරෙහිව දෙමළ කම්කරුවන් අතරින් පැන නැගි වැඩ වර්ජන හා වෙනත් උද්ඝෝෂණ ක්‍රියාමාර්ග පිළිබදව ඇති වාර්තාමය දත්ත මොනවාද?


"දෙමළ ධනපති පන්තියකට" එරෙහිව දෙමළ නිර්ධනීන් වෙතින් නැගිටීමක් සිදු වීමට නම් එකී පන්තීන් අතර භෞතික ගැටුමක් පැවතිය යුතුය. එහෙත් ධනපති හෝ නිර්ධන යනුවෙන් ‍භෞතිකව පන්ති විභේදනයක් දැකිය හැකි තරමට ධනේෂ්වර නිෂ්පාදන සබඳතා වර්ධනය නොවූ දෙමළ සමාජය තුළ "දෙමළ ධනපති පන්තිය"ට එරෙහි "දෙමළ නිර්ධනීන්" පෙළ ගැස්වීමට "ලාංකේය වමේ වගකීම" ගැන කෙරෙන වාගාලාපයන් හුදෙක් සිංහල ආධිපත්‍යවාදී මැදිහත්වීම සමාජවාදයේ නාමයෙන් සාධාරණීකරණයක් පමණි. සිංහල ධනපති පන්තිය විසින් මෙහෙයවන රාජ්‍යයයෙන් දෙමළ පීඩිතයාට එරෙහිව දියත්වන වර්ග සංහාරක මර්දනයට සාපේක්ෂව දෙමළ ප්‍රභූ පෙළැන්තිය සහ දෙමළ පීඩිත සමාජ ස්ථරයන් අතර සාමාජීය තලයේ පවතින ආතතිය ඉතා අල්පය. එපමණක් නොව කොටි සංවිධානය බිහිවීමට පෙරත් එහි විනාශයෙන් පසුවත් දෙමළ පීඩිතයන් විසින් ඉහත දෙමළ ප්‍රභූ ස්ථරය සළකනුයේ තම ආරක්ෂකයන් ලෙස මිසෙක සතුරන් ලෙස නොවේ. කොස් ඇට මීයාගේ අමන තර්කවල ඇති විහිළුව නම් දෙමළ පීඩිතයන් ‍භෞතිකව විනාශකරන සිංහල රාජ්‍ය සමග මතවාදී සහ ද්‍රව්‍යමය සන්ධානයක නිරත සිංහල වාමාංශිකයන් එකී විනාශයේදී දෙමළ සමාජය තම ආරක්ෂකයන් ලෙස සළකන දෙමළ සුළු ධනේෂ්වර නායකත්වයට එරෙහිව දෙමළ පීඩිතයන්ව "එක්සත්" කිරීමට තැත් කිරීමයි. සිංහල ආධිපත්‍ය විසින් මෙහෙයවන රාජ්‍යය විසින් අල්පමාත්‍රයකදු ජාතිවාදී පීඩනයක් පවතිනතාක් කල් සහ "ලාංකේය වම" සිංහල කේන්ද්‍රීය එකක්ව පවතිනතාක් කල් ඔවුන්ගේ "සමාජවාදී ධජය" වටා දෙමළ පීඩිතයන් එක්වනු ඇතැයි සහතික දීමට මා හට නොහැකි බව කණගාටුවෙන් වුවද පැවසිය යුතුය. එමෙන්ම මේ සිංහල වමේ සමාජවාදය යටතේද දෙමළ පීඩිතයා ලේ වැකි ජාතිවාදී මර්දනයකට ගොදුරු නොවේ යැයි සිතීමට ඉඩක් පැරණි වමේ මෙන්ම , ජවිපෙයේ ද ජාතික ප්‍රශ්නය අරබයා භාවිතාව විසින් ඉතුරු කර නැති බැවින් එවන් එක්සත් භාවයක් සඳහා දෙමළ පීඩිතයන් වෙත "සිංහල වාමාංශිකයන්" විසින් කරන ආයාචනාවල අව්‍යාජ බව ගැන දෙමළ සමාජය හමුවේ සහතික වීමටද මා හට හැකියාවක්ද නැත.

එවන් එක්සත් භාවයක පදනම විය යුත්තේ බහුතර ජාතියේ ආධිපත්‍යවාදී බලය නොව ජාතීන් දෙක අතර දේශපාලන සමානාත්මතාව පිළිබඳ මූලධර්මයයි. ඒ සඳහා පළමු කොන්දේසිය විය යුත්තේ ස්වයංතීරණයට දෙමළ ජනයාට ඇති අයිතිය හෙවත් සිංහල අධිපතිවාදී රාජ්‍යයේ පීඩනයෙන් මිදී තම ඉරණම තීරණය කිරීමට ඇති අයිතිය පිළිගැනීමයි. එක්සත්භාවය සඳහා කෙරෙන සියළු ආයාචනාවන්ගේ අව්‍යාජ බව සහ සිංහල අධිපතිවාදයේ කපටි ප්‍රචාර අතර වෙනස දෙමළ සමාජය හමුවේ සළකුණු කළ හැක්කේත් එමගින් පමණකි. එසේ නොමැති නම් සිංහල වාමාංශිකයන්ට කළ හැක්කේ සමාජවාදයේ නාමයන් ජනගහණයෙන් තුනෙන් පංගුවක් සිංහල ධනපති හමුදාව ලවා විනාශ කර දැමුවාක් මෙන් තමන්ගේ සමාජවාදයට එකඟවෙතැයි සිතිය නොහැකි අවශේෂ දෙමළ ජනයාද "සිංහල රතු හමුදාවක්" ලවා සංහාරය කර දැමීමයි.

"සිංහල ධනපතියා දක්වා හැමෝම දෙමල අයගෙ රීරි මාංස උරා බොන්න බලාගෙන ඉන්න පිසාචයන් සෙට් එකක් ලෙස හෙතෙම නිරූපනය කරනවා.දැන් මේ ප්‍රශ්නයට අනිත් අතට හරවමු.සිවිල් යුද්ධය කාලෙ දකු‍ණේ පීඩිතයන්ව මැරුවෙ කවුද? අරන්තලාවෙදි,පිටකොටුවෙදි,මායිම් ගම්මාන වලට පැනල - ඒ අපරාධ කලේ කවුද? දෙමල පීඩිතයො නෙව.ඒවගෙ සිද්දි ඉස්සරහ දෙමල සමාජය දක්වපු ආකල්පය සිංහල සමාජය යුද්ධය ඉදිරියේ දක්වපු ආකල්පයට ගොඩක් වෙනස්ද? දැන් ඒ සිදුවීම් මත පදනම්ව දෙමල පීඩිතයා කියන්නෙත් සිංහලයව මරාගෙන කන්න බලාගෙන ඉන්න ලේ පිපාසිතයො සෙට් එකක් කියල මම කීවොත් ලක්ෂාන් එකගද? ලක්ෂාන් මග හරින වැදගත්ම කාරනේ මේකයි.මේ අවස්ථා දෙකේදිම මරාගත්තෙ පීඩිතයො තමයි.නමුත් ඒ මොන පීඩිතයොද? ධනපති පංතීන්ගේ ජාතිවාදී දෘෂ්ටිවාදය මගින් නොමග යවන ලද පීඩිතයො! සුලු ජාතින් වෙනුවෙන් ෆයිට් කරන එක ඒ අයගෙ ධනපති ගස්ගෙම්බන්ට භාර දීල වම වැට උඩට වෙලා අත පය හකුලගෙන බලාගෙන හිටියම වෙන්නෙ ඔය දේ තමයි.ජාතිවාදයේ ගොදුරක් බවට දෙපාර්ශවයම පත්වීම.වම කරන්න ඕනෙ මහජාතියේ වගේම සුලු ජාතියේත් ධනපති පංතියේ ජාතිවාදී දෘෂ්ටිවාදයට චැලෙන්ජ් කරන එක.එහෙම නැතිව සුලු ජාතියේ ධනපති පංතියට එම ජනතාව සිය ජාතිවාදී දෘෂ්ටිවාදයේ ගොදුරක් බවට පත්කරගන්න දීලා - ඒ තුරුලට එම ජනතාව දක්කන එක නෙමෙයි.සිංහල දෙමල කම්කරුවන්ගේ සමගිය වෙනුවෙන් ආයාචනා කරන මේදිස් (මම මේදිස් සමග සියයට සියයක් එකග නැත) ඇලජික් වෙලා ජාතිවාදිය අවුස්ස අවුස්ස චන්දෙ ගන්න එක හැර ඉතිහාසයේ වෙන දෙයක් නොකල සම්බන්ධන් වගේ ධනපති මහල්ලන්ගේ "නිදහස් ව්‍යාපාරය" ලක්ෂාන්ට සිරා වෙන්නේ මේ නිසා."

සිංහල ධනපතියා දක්වා හැමෝම දෙමළ අයගේ රීරි මාංශ බොන්න බලාගෙන ඉන්න අය ලෙස මා විසින් නිරූපණය කරනවායැයි කොස් ඇට මීයා ප්‍රකාශ කරයි. සිංහලයන් නියෝජනය කරන දේශපාලන බලවේගයන් සහ සහ පුද්ගලයන් අතළොස්සක් සම්බන්ධයෙන් හැරෙන්නට සෙසු සියළු සිංහල අධිපතිවාදී දේශපාලන පක්ෂ සහ ඒවායේ ආධිපත්‍යයට නතු වූ රාජ්‍යය සම්බන්ධයෙන් නම් නැවතත් කිව යුත්තේ මේ සියවසේ පළමු සහ බිහිසුණු ජන සංහාරය ඒවා විසින් මෙහෙයවනු ලැබ ඇත යන්න ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි සත්‍යයක් බවය. මෙම අන්ත දක්ෂිණාංශික බලවේග විසින් මෙහෙයවුණු සිංහල සමාජයෙන් අති බහුතරයක්ද දෙමළ අරගලය මර්දනය කිරීම කිරීම අනුමත කරනු ලැබිනි. මා මගේ පළමු අදහස් දැක්වීම්වලදී ද අවධාරණය කළ පරිදි මෙම මර්දනයට එරෙහි නමුදු එය වැළැක්වීමට අසමත් වූවන් මේ ලියන මා ද ඇතුළුව එහි ඓතිහාසික වගකීමෙන් ගැලවිය නොහැකිය. අප සියළු දෙනා විවිධ පරිමාණයන් සිදු වූ දෙයට වගකිව යුතුය. එහෙත් මේ බව තේරුම් ගනු ඇත්තේත් එය පිළිගනු ඇත්තේත් හෘදය සාක්ෂියක් සහිතවුන් මිසෙක එම අපරාධවලට හවුල් කරුවන් වූ අය නොවේ. කොස් ඇට මීයාගේම වචනවලින් කිවහොත් ධනපති ජාතිවාදී හමුදාවක "රීරි මාංශ පානයට" හුරේ දමන තත්ත්වයට සිංහල සාමාන්‍ය ජනයා පත් කළේ මේ කොස් ඇට මීයන්ගේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසිනි.

ජාතික ප්‍රශ්නය වැනි සංවේදී විෂයයකදී මාක්ස්වාදීන් තමන් බහුතර සහ පීඩක ජාතියට අයත්වන විට කිසිවිටෙකත් තම ජාතිය විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන ආයතනගත ජාතිවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වය යුක්තියුක්ත කිරීමට පීඩිත ජාතියේ ප්‍රතිප්‍රචණ්ඩත්වය හුවා දක්වමින් පීඩක මිලිටරි යන්ත්‍රයේ ප්‍රචාරක සහායකයෙකු බවට පත් නොවේ.

1987/89 වකවානුවේ තමන් විසින් දියත් කරනු ලැබූ ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියාවන් යුක්ති සහගත කිරීමට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එක්තරා තර්කයක් ඉදිරිපත් කළේය. ඒ අතපය බැඳ ලිඳට දැමූ පුද්ගලයෙකු නොගිලී සිටීමට ගන්නා උත්සාහයේදී ලිඳේ වතුර බොරවීම සම්බන්ධයෙන් චෝදනා කිරීම යුක්ති සහගත නොවන බවයි. මේ ආකල්පය දෙමළ විමුක්ති අරගලයට අදාළ ප්‍රති ප්‍රචණ්ඩත්වයට බල පෑ සාධක තේරුම් ගැනීමෙහිලා යොදාගැනීමට ජවිපෙ "කොස් ඇට මීයන්" උත්සාහ නොකරනුයේ හිතාමතාමය. එයට හේතු කීපයක් තිබේ. පළමුවැන්න දෙමළා අතපය බැඳ ළිඳට දැමීමට ජවිපෙද හවුල්කරුවෙකු වශයෙන් ඉටු කළ කාර්ය භාරයයි. දෙවැන්න අරන්තලාව වැනි සිදුවීම් දිගින් දිගටම ජාතික වෛරය ඇවිස්සීමට යොදාගනිමින් තම ඡන්ද ඡන්ද පදනම වැඩිකරගැනීමට ඔවුන්ට යොදාගැනීමට අවශ්‍ය වීමය. තුන්වැන්න එවැනි සිදුවීම් උළුප්පා දක්වමින් දෙමළ ජනයාට එරෙහි ජන සංහාරක යුද්ධය පිටුපස සිංහල පීඩිතයන් ගාල්කිරීමට ජවිපෙ විසින් කටයුතු කිරීමයි. කොස් ඇට මීයාද සුපුරුදු ලෙස මේ සිදුවීම් හුවා දක්වනුයේ ජවිපෙ අපරාධ හවුල්කාරීත්වය සාධාරණී කරණය කිරීමටය.

1987/89 කාලවකවානුවේදී රාජ්‍ය මර්දනයට එරෙහි වූ මාක්ස්වාදීන් කිසි විටෙකත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ රාජ්‍යයේ ප්‍රචණ්ඩත්වය එක සමාන ප්‍රපංචයන් ලෙස නොසැළකුහ. ඒ ඔවුන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් ඔත්තුකරුවන් සහ දේශද්‍රෝහීන් ලෙස හඳුන්වමින් නිරායුධ වගා නිලධාරීන්, ග්‍රාමසේවකවරුන්, සහ ඇතැම් වාමාංශිකයකයන් මරා දැමීම, රජයේ දේපොල ගිනි තැබීම් අනුමත කළ නිසා හෝ ඔවුන්ගේ අරගල මාදිලිය සම්බන්ධව තමන්ගේ එකඟත්වයක් තිබූ නිසා නොවේ. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නියෝජනය කල පීඩිත සිංහල තරුණ බලවේගයේ දේශපාලන ඉල්ලීම්වල යුක්ත සහගත භාවයක් දුටු නිසාවෙන් සහ රාජ්‍යයේ මර්දනයට එරෙහිව ඔවුන්ට සටන් කිරීමට ඇති අයිතිය පිළිගත් නිසාවෙනි. මාක්ස්වාදීන් කිසිවිටෙකත් පීඩිතයාගේ කැරැළිකාරි ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ පීඩකයාගේ අධිපතිවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වය එක හා සමාන ප්‍රපංචයන් ලෙස දකිමින් ගැටළුව වෙත ප්‍රවේශ නොවේ. මක් නිසාද යත් එහි දෙශපාලන සන්ධාරය වෙනස් වන බැවිනි.

සිදු වූ දෙමළ සංහාරය සම්බන්ධයෙන් අධිපති බලවත් ජාතියට අයත් සහ සිංහලයන් වන අප සියළු දෙනා විවිධ පරිමාණයන්ගෙන් වගකීම පිලිගත යුතු යැයි මා අවධාරණය කරද්දී මාක්ස්වාදියෙකු ලෙස පෙනී සිටින කොස් ඇට මීයා "...ඒ අපරාධ කලේ කවුද? දෙමල පීඩිතයො නෙව. ඒවගෙ සිද්දි ඉස්සරහ දෙමල සමාජය දක්වපු ආකල්පය සිංහල සමාජය යුද්ධය ඉදිරියේ දක්වපු ආකල්පයට ගොඩක් වෙනස්ද? දැන් ඒ සිදුවීම් මත පදනම්ව දෙමල පීඩිතයා කියන්නෙත් සිංහලයව මරාගෙන කන්න බලාගෙන ඉන්න ලේ පිපාසිතයො සෙට් එකක් කියල මම කීවොත් ලක්ෂාන් එකගද? යනුවෙන් ප්‍රශ්න කරයි. ඔහු මෙලෙස තර්ක කරන විට පොරවාගෙන ඇති මාක්ස්වාදී රතු සළුවට යටින් සැඟව ඇති සිංහල ජාතිවාදියාගේ හෙලුව නිරාවරණය වීම වැළැක් විය නොහැකිය. ඔහු සිංහල අධිපතිවාදයේ ප්‍රචණ්ඩත්වය යුක්ති සහගත කරනු වස් දෙමළ පීඩිතයාගේ ප්‍රතිප්‍රචණ්ඩත්වය හුවා දක්වයි. තමන් අයත්වන ජාතියේ අධිපතිවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වයේ සංස්ථාපිත,මිලිටරි සහ අන් සියළු ආකාරයේ ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියාවන් සාධාරණීකරණය කරනු වස් තමන් අතින් පීඩාවට පත්වන ජාතියේ ප්‍රතිප්‍රචණ්ඩත්වය හුවා දක්වන්නවුන් මාක්ස්වාදීන් ලෙසද පෙනී සිටීමට තැත්දැරීම තරම් විහිළුවක් තවත් නැත. මෙවැනි තත්ත්වයකදී මාක්ස්වාදීන්ගේ ප්‍රවේශය වනුයේ පීඩිතයාගේ ප්‍රචණ්ඩ ප්‍රතික්‍රියාවන් පිටු පස ඇති දේශපාලන මූල සාධක පිලිබඳව අවධානය යොමු කරමින් ඒ පිළිබඳව තමන් අයත්වන ජාතියේ පීඩිතයන් දැනුවත් කිරීම මිසෙක එවැනි සිදුවීම් හුවා දක්වමින් ධනේෂ්වර ජාතිවාදී ප්‍රචාරක යන්ත්‍රයේ හවුල් කරුවන් වීම නොවේ. ඔහු සිංහල පීඩිතයන් බහුතරයක් ඇතුළු සිංහල සමාජය ධනේෂ්වර රාජ්‍ය යන්ත්‍රයේ මර්දන ක්‍රියාවලිය අනුමත කිරීම සහ සහාය පළකිරීමත් දෙමළ පීඩිතයන් සිය විමුක්ති අරගලයට සහාය දැක්වීමත් සමාන තත්ත්වයක ලා සැළකීමට තරම් "මාක්ස්වාදීය".

දැන් ඒ සිදුවීම් මත පදනම්ව දෙමල පීඩිතයා කියන්නෙත් සිංහලයව මරාගෙන කන්න බලාගෙන ඉන්න ලේ පිපාසිතයො සෙට් එකක් කියල මම කීවොත් ලක්ෂාන් එකගද? යනුවෙන් හේ තම සැබෑ ආකල්පය ප්‍රශ්නයක් තුළ දවටා ඉදිරිපත් කර තිබේ. මේ වූකළී මේ වර්ගයේ "මාක්ස්වාදීන්" එල්ලෙන අවසන් පිදුරු ගසයි. සිංහල භාෂාවෙන් සිදුවන මේ සංවාදය කියවන්නේ සිංහල පාඨකයන්ය. එම සිංහල පාඨකයන් ගේ කෝපය වෛරය මා සහ මා ඉදිරිපත් කරන අදහස්වලට යොමුකිරීමේ බාල උපක්‍රමයක් ලෙස "සිංහලයව මරාගෙන කන්න බලාගෙන ඉන්න ලේ පිපාසිත" වැනි වචන දැනුවත්ව යොදාගනියි. ඔහුට සිංහල සමාජයේ බහුතරයකගේ ජාතිවාදී මනෝභාවය ගැන අවබෝධයක් මෙන්ම සිය මතවාදී සතුරන් නිහඬ කිරීමට එය යොදාගත හැකි ආකාරය පිලිබඳවද මනා පළපුරුද්දක් ඇති බව පෙනෙයි.

"..මේ අවස්ථා දෙකේදිම මරාගත්තෙ පීඩිතයො තමයි. නමුත් ඒ මොන පීඩිතයොද? ධනපති පංතීන්ගේ ජාතිවාදී දෘෂ්ටිවාදය මගින් නොමග යවන ලද පීඩිතයො! සුලු ජාතින් වෙනුවෙන් ෆයිට් කරන එක ඒ අයගෙ ධනපති ගස් ගෙම්බන්ට භාර දීල වම වැට උඩට වෙලා අත පය හකුලගෙන බලාගෙන හිටියම වෙන්නෙ ඔය දේ තමයි.ජාතිවාදයේ ගොදුරක් බවට දෙපාර්ශවයම පත්වීම...."

අහා! කොතරම් විප්ලවකාරී ප්‍රකාශයක්ද? කොස් ඇට මීයාට මෙහිදී කිව යුත්තේ ඔබ ඔය "වම" යනුවෙන් හඳුන්වන "සිංහල වම" සුළු ජාතින්ගේ අයිතීන් වෙනුවෙන් සටන් වැදීම ඒ අයගේ "ධනපතියන්ට" බාර දී වැට උඩට වී නොසිටි බවයි. ඔබගේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සිටියේ සිංහල ධනපතින්ගේ පැත්තේ දෙමළ සංහාරයට අනුබල දෙමිනි. සිංහල පීඩිතයන් සිංහල මහජාතිවාදය විසින් දූෂණය කරවීමෙහිලා ජවිපෙය විශාල කාර්ය භාරයක් ඉටු කළේ අපක්ෂපාතී නිරීක්ෂකයෙකු ලෙස වැට උඩ ට වී බලා සිටිමින් නොවේ. "දෙමළ සුළු ජාතියේ ගස්ගෙඹි ධනපති පන්තිය" කෙරෙහි ඇති "මාරාන්තික පන්ති වෛරය" සිංහල මහජාතියේ ධනපති පන්තියට එරෙහිව ඔවුන් සමග සභාග පල්වලේ ලගින විට පළ නො‍වීම පුදුම සහගතය.

"....වම කරන්න ඕනෙ මහජාතියේ වගේම සුලු ජාතියේත් ධනපති පංතියේ ජාතිවාදී දෘෂ්ටිවාදයට චැලෙන්ජ් කරන එක.එහෙම නැතිව සුලු ජාතියේ ධනපති පංතියට එම ජනතාව සිය ජාතිවාදී දෘෂ්ටිවාදයේ ගොදුරක් බවට පත්කරගන්න දීලා - ඒ තුරුලට එම ජනතාව දක්කන එක නෙමෙයි.සිංහල දෙමල කම්කරුවන්ගේ සමගිය වෙනුවෙන් ආයාචනා කරන මේදිස් ( මම මේදිස් සමග සියයට සියයක් එකග නැත ) ඇලජික් වෙලා ජාතිවාදිය අවුස්ස අවුස්ස චන්දෙ ගන්න එක හැර ඉතිහාසයේ වෙන දෙයක් නොකල සම්බන්ධන් වගේ ධනපති මහල්ලන්ගේ "නිදහස් ව්‍යාපාරය" ලක්ෂාන්ට සිරා වෙන්නේ මේ නිසා."

මෙම ජේදයේ ද "මාර සිරා" පොර ටෝක් එකක් හැරෙන්නට කිසිවක් නැත. යළිත් වතාවක් සුළු ජාතියේ ධනපති පන්තියෙන් එම ජාතියේ ජනතාව බේරාගැනීමේ මෙහෙයුමකි. මේ සඳහා කොස් ඇට මීයන් ගේ ජාත්‍යන්තරවාදී සගයන් වූයේ ඇල්ලේ ගුණවංශ වැනි දෙමළ කඩ ගිනි ලෑ පුද්ගලයන් සහ අමරසේකර වැනි ජාතිවාදී න්‍යායචාර්යවරුය. ක්‍රියාමාර්ග වූයේ සිංහල ජාතිවාදී ධනපති පක්ෂ සහ නායකයන් සමග ජාතිවාදී සන්ධාන ඇටවීම සහ ඔවුන්ගේ මර්දන අණපනත් වලට සහාය දීම සහ මිනීමරු මර්දනය යුක්ති සහගත කිරීමය. මේ සියල්ලේම අරමුණ වනුයේ" දෙමළ සුළු ජාතියේ ධනපති පන්තියේ ජාතිවාදී දෘෂ්ටියෙන් එම ජනතාව මුදා ගැනීමය." ‍කොතරම් නිර්මාණාත්මක ලෙස මාක්ස්ලෙනින්වාදය සහ නිර්ධනපන්ති ජාත්‍යන්තරවාදය භාවිතයට යෙදවීමක්ද?

අද නැවතත් දෙමළ පීඩිතයන්ට සම්බන්ධන් වැනි ප්‍රතිසංස්කරණවාදී (කොස් ඇටමීයාට අනුව ධනපති මහල්ලන්) නායකයන් පිටුපස යාමට සිදුව ඇත්තේ සිංහල වමේ ජවසම්පන්න තරුණ විප්ලවවාදීන් සිංහල ධනපති පන්තිය සමග එක්ව පීඩිත දෙමළ ජනයාගේ තරුණ නායකත්වය සමූළ ඝාතනය කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. කෙසේ වුවද තමන්ගේ ජනතාව මූණ දෙන වර්ග සංහාරයේ තර්ජනය හමුවේ සම්බන්ධන්ලා ඉටුකරන කාර්යභාරය කවර අඩුපාඩු සහිතව වුවද සිංහල වමේ අවස්ථාවාදී ස්ථාවරයන්ට වඩා කොහොමටත් මා හට "සිරාය."

ලක්ෂාන් චාමර



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails