Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



ලාංකීය සමාජයේ පරිධියට තල්ලු කරන ලද මිනිසුන්ගේ සහ ගැහැණුන්ගේ ජීවිත වල අහුමුළු ස්පර්ශ කරමින් නිර්මාන චාරිකාවේ යෙදී සිටින ගුණරත්න වික්‍රමගේ විසින් රචිත නවතම කෙටිකතා සංග්‍රහය 'සූදු කෙළින්නිය' නමින් ගෙවුණු සැප්තැම්බරයේදී එළි දැක්විණි. ඔහුගේ කුළුඳුල් කෙටිකතා සංග්‍රහය 2003 දී 'ගිනි බණ්ඩාර සඳ එළියෙහි සරණපාල කුමාරයා' නමින් ප්‍රකාශයට පත් වූ අතර අනතුරුව 2006 වසරේදී 'මකරා' සහ 2008 වසරේදී 'ගිනිකූර' නමින්ද කෙටිකතා කෘති ද්වයක් ලියා පළ කරන ලදී. කෙටිකතාකරණයේ දී රුසියානු රහෝගත සාහිත්‍යයේ හෙවනැලි හොල්මන් කිරීම කතුවරයාගේ බොහෝ නිර්මාණ වලට ආගන්තුක නොවූවද, 'ගිනිකූර' මෙන්ම 'සූදු කෙළින්නිය' ද, තමන්ටම ආවේණික නිර්මාන භාවිතයක් සොයා යාමට දැරූ උත්සාහයන් ලෙස හඳුනා ගැනීම වඩා සුදුසු බැව් මාගේ පුද්ගලික හැඟීමය.

ගුණරත්න වික්‍රමගේ ගේ නවතම කෘතිය සූදු කෙළින්නිය, මුද්‍රණකරුවා, නිල නොලත් දේවගැතිවරයා නම් වූ කෙටිකතා නිර්මාණ ත්‍රිත්වයකින් හෙබිය. 'බේබි කැපීම' නොහොත් 'බූරුවා ගැසීම' හෝ එසේත් නැතිනම් බජාර් එකේ භාෂාවෙන් කියතොත් 'දෙපැත්තට බෙදීමේ සෙල්ලම'කරනා කලාතුරකින් හමුවන ගැහැණියකගේ ඉරණමක අංශුමාත්‍රයක් 'සූදු කෙළින්නිය'ට විෂය වී තිබේ. තමා සිටගන්නා පොළොවේ වර්ග අඩියක සීමාවේ සිට සමස්තය මෙපමණකැයි පිඩුකොට ගන්නා ඇතැමෙකු මෙවැනි ගැහැණුන් සිටිය හැකිදැයි ද, එබැවින් මෙය තාත්වික ප්‍රතිනිර්මානයක් විය හැකිදැයි ද ප්‍රශ්න කරනු ඇත. එහෙත් මගේ රස්තියාදුකාර ජීවිතයේ අවස්ථා ගණනාවකදී මට මෙවැන්නියන් හමුවී තිබේ. ඔවුන්ගේ ජීවිත වල දිග පළලින් මා බොහෝ දේ උගෙන තිබේ. ඒ නිසාම කෘතියේ එන සූදු කෙළින්නිය වන 'ජානා'ගේ ඉරණම මා තුළ උපේක්ෂාවක් ජනිත කරයි.

ජානා. . , ඇය සූදු කෙළින්නේ කාඩ් කුට්ටම ආශ්‍රය කරගනිමින් පමණක් නොවේ. විටෙක ඇය තම ජීවිතය සමඟ ද, අනුන්ගේ ජීවිත සමඟ ද, හරි හරියට සූදු කෙළියි. 'ළිඳට වැටුණු මිනිහා ළිං කටින්ට ගොඩට ආ යුතු බව' ප්‍රසිද්ධ ගැමි කියමනකි. එය සූදු අන්තුවන්ගේ ජාතික තේමා පාඨයයි. ඒ නිසාම වටයක් දෙකක් පරදිමින් අත ඇති මුදල් සේදී යන විට සූදු පොලේ ඔට්ටු පරදින්නන් ඇතැම් විට තම වස්තු, දේපළ පමණක් නොව ඇඳිවත පවා මුදල් කර ඔට්ටුවට තබන අවස්ථාවන් සුලබය. ජානා. . , ඇය කාගේ කවුරුන්ද කොහේ සිට පැමිණියේද. . , ඇගේ පවුල් පසුබිම කෙබඟද යන්න කතුවරයා නොකියයි. එහෙත් කතා රසයට හෝ එහි අන්තර්ගතයට බාධාවක් නොවන පරිදි නිර්මාණශීලිත්වය අබමල් රේණුවක තරමට හෝ පළුදු නොකොට ඇය කෙබඳු චරිතයක්ද යන්න අඟවයි. ඔට්ටු පරදින විට මුදල් කළ හැකි වත්කමක් ඇයට ඇත්නම් ඒ ඇගේ සිරුර පමණයි.

ජානා. . , සූදු පොලෙන් ම තම සේවාදායකයා සොයාගන්නා අතරම ගනුදෙනුව නිමා වූ වහාම ගනුදෙනුකරුගේ පිරිමිකම හෑල්ලුවට ලක්කරයි.

ජානා විසින් කෙසඟ සිරුරට එල්ල කරන ලද ඇනුම්පද වලින් නම් කෙලවරක් නැතුවා සේය. එම රළු වූ ඇනුම්පද වලට කිසිදු ආකාරයේ පිළිතුරක් නොසැපයෙනුයේ නම් අඳුරු ගුහාවක සිරකර ඇතිවාක් මෙන් කාසි පනං ඉල්ලන පසුම්බිය වූ ජානාගේ යෝද තන් ගෙඩි අතර ඇති කුහරයේ, හිසබර ගති දනවන වසඟකමේ හොඳම එක වන රාග මතට ගොදුරුව ඇති ඔහුගේ මුහුණ පිටතට නොපෙනී යන පරිද්දෙන්ම සැඟවී ඇති බැවිනි.

"හා. . හා. . මහ ලොකු කෙරුමා. . දැන් ඉතිං උඩ බලාගෙන තරු ගණන් කරන්නේ නැතිව ගනු. . ගනු පනං අටක්"

(පිටුව. 59)

සමාජයේ දැවැන්ත චරිත ලෙස හිසඔසවා සිටින්නන් බොහෝ දෙනකු ස්ත්‍රී රහසඟ අබිමුව හෑල්ලු වීම අහම්බයක් නොවූවද, සූදු කෙළින්නිය යනු ස්ත්‍රීත්වයේ ප්‍රතිමූර්තියක් නොවේ. ඇය පියාගේ සංකේතීය ලෝකයේ පිළිවෙලට නතුවී ස්ත්‍රීයක ලෙස නම සටහන් කළ තැනැත්තියක නොවේ. ස්ත්‍රී- පුරුෂ සමාජභාවයේ පුරුෂෝත්තම අර්ථයෙන් ගත් කළ ඇය ස්ත්‍රීත්වයේ විකෘතියකි. එසේ වුව ඇයට තමාගේ සිත්ගත් පුරුෂයෙක් සිටියි. ඒ රාජකීය ආභරණවලින් ගැවසීගත් කාඩ් කුට්ටමේ ඉහළ වංශයකට හිමිකම් කී හේරාය. ඒ ඇගේ ආශාවයි. කැමැත්තෙන් මුදලට තෝරාගන්නා සහකරු සමග ලිංගික සහවාසය හිස්කමක් ජනිත කරවන විට බලහත්කාරයෙන් ඇයව දූෂණය කරන තැනැත්තාගෙන් ඇය ප්‍රමෝදයට ලක්වෙයි. තමා දූෂණය කරන්නාට ආදරය කිරීමට පෙළඹෙන ස්ත්‍රියක් කේ. කේ සමන් කුමාරගේ 'අපබ්‍රංස කතාවක්' කෙටිකතාවේ ද අපට හමුවේ.

කෙසේ වෙතත් ජානා. . , ඇය ඔහු තුළින් තම ආසාවේ ප්‍රතිමූර්තිය වූ හේරා දකියි. ඇය ඇගේ ආසාව හඹා යයි. කියවන්නන් ඇගේ ආසාවේ ආසාව හඹා යයි. සැබවින්ම තල කිහිපයක කියවීම් කිහිපයක් ඔස්සේ රසවිඳිය හැකි කදිම නිර්මාණයක් ලෙස 'සූදු කෙළින්නිය' අගය කළ හැකිය.

'මුද්‍රණකරුවා'නම් නිර්මානයේදී අපට හමුවන්නේ නිසි ලෙස කල්තියා මුදල් පියවූවද තම ගනුදෙනුකරුගේ අවශ්‍යතාව පිරිමැසිය නොහැකිවූ මුද්‍රණකරුවාත්, තම බිරිඳගේ අවසාන යුතුකම පවා ඉටුකරන්නට නොහැකිවුණු ගනුදෙනුකරුවාත් එකිනෙකාට අභිමුඛ වීම හා දෙදෙනාගේම ජීවිත තීරණාත්මක කරනා නමුත් දෙදෙනාගේම අන්‍යෝන්‍ය අවබෝධයෙන් බොහෝ දුරස්ථ රාජ්‍ය පීඩක තන්ත්‍රයයි. අවසානයේ සියල්ලන්ම තම චරිතය තුළම පවා හිස්කමක් ජනිත කරන්නා වූ පරාජිතයන්ය. ඉතිරි කරන්නේ කාංසාවක් පමණි. ඇල්බර්ටෝ මොරාවියාගේ නිර්මාන කෙරෙන් හමුවන චරිතයන් හා ඔවුන්ගේ හැසිරීම් විටෙක 'මුද්‍රණකරුවා' තුළ හොල්මන් කරනු පෙනෙයි.

ජෝර්ජ් වැල්කොලොම්බස් නම් ලංසි ජාතිකයා නිතැතින්ම මුඩුක්කු ජනපදයක නිල නොලත් දේවගැතිවරයා බවට පත්වෙයි. බීමත්කම, පවුල් නඩත්තුව, රස්තිවාදුව, වංචාව, හොරකම, මැරකම. . ආදී සියල්ල ඔහුගේ ජීවන විලාසය බවට පත් වෙයි.

'පලයං සිංහලයා උඹ යන්න. . ගිහිල්ලා. . . කැවුම් කාපන්. . උඹ දැනගනින් පාදඩ බල්ලෝ. . මං හොයන සල්ලි ශතයක් නෑර. . මගේ කට සැර අඹූ සිඟිත්තියගේ අතට දෙනවා. . දෙවියන් වහන්සේ විසින් මට ලබා දෙන වාසනාවන්ත කාසි වලින් මං. . . බඩ පිරෙන කල් අරක්කු බොනවා. . '
(පිටුව- 126)

කෘතියේ හමුවන නිළ නොලත් දේවගැතිවරයා අපට එලෙසින් කියා සිටියද මහ පාරේදී හමුවන නිළ ලත් දේවගැතිවරුන් අපට එසේ නොකියයි. එහෙත් නිළ නොලත් මෙන්ම නිළ ලත් සර්ව ආගමික පූජකයන්ගේ ජීවන විලාසය ජෝර්ජ් වැල්කොලොම්බස්ලාට කිසිසේත්ම දෙවෙනි නොවේ. වසා ඇති මිථ්‍යා දෘෂ්ටියේ සුදු පිරුවටය ලිහා දමන්නට අප තුළ ඇති නොකැමැත්ත නිසාම ආවරණයම උත්කෘෂ්ඨත්වයට පත් කෙරෙයි.

'ඕනෑම සාහිත්‍ය කෘතියක් ලෝකය සමඟ රූපකමය සම්බන්ධයක් පවත්වන්නේය. . යන්න පොදුවේ පිළිගත යුතු කාරණයකි. නමුත් කෙටිකතාවේදී පඨිතය හා ලෝකය අතර වාච්‍යාර්ථමය සම්බන්ධයට වඩා රූපකාර්ථමය සම්බන්ධය ප්‍රබලය. . '
(ලියනගේ අමරකීර්ති, පහන සහ කැඩපත, පිටුව- 183)

අමරකීර්ති විසින් මතුකර දක්වන අයුරින්ම වික්‍රමගේ ගේ කෙටිකතා ඇසුරු කරන්නන්ටද එදිනෙදා සමාජ ජීවිතය පිළිබඳ හුදු වාච්‍යාර්ථයෙන් ඔබ්බෙහි ප්‍රබල රූපකාර්ථයකින් හෙබි සබඳතාවක් ස්පර්ශ කළ හැකිය. යථාර්ථයක් පසක් කරගත හැකිය. ඒ නිර්මානය අභිමුඛව සංස්කෘතිමය වශයෙන් තමන් කෙතරම් පොහොසත්ද යන කාරණයට සමගාමීවය.

'නිළ නොලත් දේවගැතිවරයා' නම් නිර්මානයෙන් අප අමතන හර්තාල් මාමා සිය හඬ මෙසේ අවදි කරයි.

'ලෝකය එන්න එන්නම පුංචි වෙනවා. . ඒත් අපේ කාලකණ්ණි බඩවල් නම් එන්න. . එන්නම ලොකු වෙනවා. . . හොර තක්කඩියනි නැගිටපල්ලා. . ඉර මල පිපිලා. . පාහර බැල්ලිගේ පුතුනේ නැගිටපල්ලා. . නැගිටපල්ලා. . ලෝකය එහා කෙලවරේ. . අපේ කළු අශ්වයා පිම්මේ දුවනවා. . නැගිටපල්ලා. . නැගිටපල්ලා. . ඌ කවදා හරි. . කවදා හරි. . අපට වාසනාව අරන් ඒවි. . '

අශ්වයා කළු වුවද, සුදු වුවද, තලෙළු වුවද කම් නැත. තිස් වසරක ශාපලත් යුද්ධයෙන් පසුව ද වාසනාව රැගෙන කිසිවෙකු හෝ පැමිණ දොරට තට්ටු කරන තෙක් බලා සිටින දීන ජාතියක සාඩම්බරකාර උරුමක්කාරයෝ වෙමු.


ප්‍රියාන් ආර්. විජේබණ්ඩාර



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails