බූන්දි|BOONDI

වසන්තේ ජිල් මංඩියක
දනෝ දාහක ඇස් අස්සෙ තෙරපි තෙරපි
කබ්බොම කිරන
තනිකම
තනියෙම්ම
උඹට තියෙන්නෙ ම
මිනී මෝරු උපකල්පන

ලේ ගිහිම් ම ගබ්සාවක දි නැහිල පණ
බඩින් උන්නු මකුණු ළඳකගෙ
මැදිවෙලා හිටි මගේ කොට්ටෙට
කීතු කීතු ඇස් ඉරනා
කහ කියතක් බල්බ් එළිය

කන්පට ගසා තනිකමේ
අවුලමි දුමක් තනිකංදෝසෙට
දුම් උගුරක්
පෙවෙන එක හුසුමත් හුස්මකි
ඔක්සිජන් අඩමාන පපුවට

උන්නති කාමයේ ද්‍රව ඝන වෙන
සෙල්සියස් බිංදුවේ ඌෂ්ණය
ආත්මාරාගය අධි රුධිර පීඩනෙන්
උඩ බඩ ගාන විනාඩියෙ
අතීතතයෙ වැව් හොරොව් දොරකඩ
ජල කාන්දම් සුල්ලියකි ඇඹරෙන
හුස්ම කටක ඉඩ නොතියම
ගිලෙනවා ජඹුරටම හුසුමට..

සුදර්ශන සමරවීර