Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



කාලයක්‌ තිස්‌සේ පුවත්පත් කවි පිටු හරහා තම ප්‍රතිභාව විදහා පෑ තරුණ කවියකු වන "ළහිරු කරුණාරත්න" ඉතා අඩු කාලයකදී කාව්‍ය ක්‍ෂේත්‍රය තුළ තම අනන්‍යතාව සනිටුහන් කිරීමට සමත් වූ කවියෙකි. ළහිරුගේ කුළුඳුල් කාව්‍ය සංග්‍රහය "කටු තුඩට පිනි පහස" නමින් එළිදක්‌වා ඇත. තම පළමු කවිය පුවත්පතක පළ වී වසර හතරක්‌ තරම් කෙටි කාලයක්‌ ඇතුළත කවිපොතක්‌ පළ කළ ද, ළහිරුගේ කවි බෙහෙවින් ප්‍රශස්‌ත මට්‌ටමක පවත්නා බව කිව යුතුය. සෑම කවියකුටම පොදු වන විවිධ ජීවිත අත්දැකීම් කවි කරන්නට උත්සුක වන ළහිරුගේ කවීත්වයේ සුවිශේෂත්වයක්‌ ලෙස මා දකිනුයේ, භාෂාව ප්‍රබල ලෙස යොදා ගනිමින් වාග් සිතුවම් මැවීමටත් එමගින් අප හදවත් සසළ කිරීමටත් ඔහු දක්‌වන සමත්කමය. "කිරි සුවඳ" එබඳු ප්‍රශස්‌ත කවියකි. අලුතින් යමක්‌ ගොඩනැගීමේදී පැරැණි දේවල් කඩා ඉවත් කරන කල්හි ඇතැම් විට පැරැණි දේවල් හා සබැඳි අතීත මතක අප හද රිදවනු විය හැකිය. එම අතීත මතක පිටුපස ඇත්තේ අප අත්විඳි සොඳුරු ජීවන අත්දැකීමක්‌ පිළිබඳ කතන්දරයක්‌ විය හැකිය. මෙහිදී පැරැණි ගෙය කඩා අලුත් ගෙය හදන්නට යැමේදී වැහි පීල්ලක රොඩු අතර තිබූ (කථකයාගේ) කිරි දතක්‌ (අන්තිම කිරිදත) ඔහුගේ අතීත මතක අවුස්‌සයි. කුඩා කළ කිරි දතක්‌ ගැලවී වැටුණ කල එය වහලය මතට විසි කර ලේනාගෙන් අලුත් දතක්‌ ඉල්ලීම අප බොහෝ දෙනකුට සමීප අත්දැකීමකි. ඉතින් මේ පැරැණි ගෙය කඩා බිඳ දා අලුත් ගෙය හදන්නට යනවිට දිරා ගිය රොඩු අතර හමුවන කිරිදත සමග කථකයාට තම අම්මා පෙවූ කිරි සුවඳ මතක්‌ වෙයි. එය හද රිදවන මතකයකි. බොහෝවිට, මේ වනවිට අම්මා ජීවතුන් අතර නොමැති වීමටද පුළුවන.

කිරි සුවඳ
තනන්නට අලුත් ගෙය
කඩන විට මහ ගෙදර
හමු වුණා
වැහි පීල්ලක
දිරා ගිය රොඩු අතර නොදිරූ
මගේ අවසන් කිරිදත
කණ්‌නාඩියෙන් බල බල
බිලිඳු මා අඬන විට
කතා කොට ලේනාට
කැකුළු දතක්‌ ඉල්ලා
විසි කරන්නැයි වහලයට
තුරුල්ලට ගෙන මා
අම්මා කියූ හැටි
යළිත් ඇසෙන්නට විය
එ කිරි දත
සිඹිනවිට
අම්මා පෙවූ කිරිවල
මතක කිරි සුවඳින්
හදවතම තෙත් විය


අප බොහෝ දෙනකුට ඇත්තේ බොහෝ දුර ඈත ඉහළ අරමුණුය. සමහරවිට එකී අරමුණු අප සැබැවින්ම පෙළන තත්ත්වයකට විසඳුමක්‌ නොවෙනවා වන්නටද පුළුවන. ඉතා ඈත තිබෙන දේවල් නොව අප සමීපයේ පවත්නා දේවලින් අපට ඊට වඩා පල ප්‍රයෝජන ලද හැකිය.

"ප්‍රභාව" ඒ ගැන කියන කවියකි. ඈත අහසේ දිලෙන තාරුකාවන් බෙහෙවින් සුන්දර විය හැකි නමුත් එකී තාරකාවල එළිය මහපොළොවට හරිහැටි පතිත නොවේ. බොහෝ විට ඒවායේ එළි බිඳක්‌වත් මහ පොළොවට නොලැබේ. පොළොවේ දුකඳුර නිවන්නට ඈත දිලෙන තරු එළියට නොහැක.

"අතුළ මුදු වලා සළු යහනක
වැතිර සඳ දිය ගිලී නහවින
ඉහළ නුබ ගැබ සොඳුරු තැන්වල
හිඳින තාරකාවකි දුලමින
ගණ අඳුරු රෑ අන්ධකාරෙන
දුකම වළදන පොළෝ තලයට
එකදු අලු බිඳක්‌වත් නොමදෙන
ඔබේ එළියෙන් පලක්‌ වේවිද?"


නමුත් දුර ඈත තාරුකා මෙන් නොව, කුඩා නමුත් පොළොවට එළි බිඳක්‌ හෝ දෙමින් ඒ සමීපයේ සිටින කදෝකිවියන්ගේ එළිය තරු දහසක ප්‍රභාවට වඩා වටනේය. හුදු තරු හෝ කදෝකිවියන් ගැන පමණක්‌ නොව යම් දාර්ශනික අරුතක්‌ ද මේ කවිය තුළින් වහනය වේ.

"සොයා නොගොසන දුර අහස්‌කුස
සව්සිරින් පිරි රම්‍ය මාළිග
කෙසඟ දුප්පත් එළිය විහිදන
කදෝකිවියනි හිඳින දොරමත
නැත ද රූසිරු විලස දුර තරු
කේතු මාලා රශ්මී ජාලය
නුඹෙන් විහිදෙන එළිය අංශුව
තරු දහසකට වැඩි ප්‍රභාවය"


ළහිරු ඉතාමත් සාර්ථක, තවත් අත්දැකීම් ඉසව්වක්‌ නම් ප්‍රේම විරහ වේදනාවයි. "පුනරාගමනය" යනු ප්‍රේම විරහවෙන් දැවෙන ජීවිතය මධුවිතින් පොඟවමින් සිහිනයක්‌ තුළ ජීවත් වන ප්‍රේමවන්තයකුගේ ආත්ම ප්‍රකාශයකි. මේ මධුවිතින් - මධුමතින් මැවෙන සිහින ලෝකය තුළ අප ප්‍රේමවන්තයාට තම අහිමි පෙම්වතිය හමුවෙයි

"ළංකොට නුඹෙ රුව තවතවත්
හිස්‌වෙයි එකින් එක මධුවිත්
කලෙකින් නෑසුණු නුඹෙ හඬත්
රැව්දෙයි අබියස මදෙසවන්"


තත්ත්වය ඉතා බරපතළය. විරහවෙන් දැවෙන පෙම්වතා තම "ගින්න" නිවා ගන්නට දිනපතාම මධුවිතේ පිහිට පතා සිටී.

"නිහඬව ඔබෙ තෙපුල් අසනට
නොවරදවා පැමිණෙමි හෙට ද
හිස්‌ කර මධුවිත් එකින් එක
නුඹෙ වත සඟව ගමි පපු තුර"


දේශපාලන ස්‌ථාන මාරුවීමත් කුටුම්බයට කරන බලපෑම ගැන මීට පෙරද කවි ලියෑවී ඇතත් ළහිරුගේ "ඡන්දයෙන් පසු" කවියද "යසෝදරාවතේ" ද අභ්‍යාසය ලබමින් ලියූ හොඳ කවියකි. බුදුවන්නට බෝ සතුන් පෙරුම්පිරූ කාලය සාරාසංඛ්‍ය කල්ප ලක්‍ෂයකි. මේ බිරිඳට තම සැමියා දුර බැහැරව ස්‌ථාන මාරු කර ගෙවනා පළමු රාත්‍රිය "සාරාසංඛ්‍යයට" වඩා දිගුය.

"කාරණාව දැක දැක ළඟ නපුර එන
පාර අතැර නොම ගිය මගෙ හිමි සඳුන
මාරු කර දුරට ගත වෙන පළමු දින
සාරාසංඛ්‍යයට වැඩි දිගු බව දැනෙන"


වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාවේ ගැඹුරු හැඟීමකින් පොත් කියවන්නන් හිඟය. (බොරුවට කට කියවන දේශපාලකයන්ගෙන් අපට හිඟයක්‌ නැත.) පොත් මිලදී ගෙන කියවන්නන් ඊටත් හිඟය. කවිපොත් කියවන අය ඉතා අල්පය. ඉතින් "කවිපොත් මිල දී ගෙන කියවන" ජනතාව ඊටත් අල්පය . ඉතින් කවි පොත් මිල දී ගෙන කියවන උදවිය එය කරනුයේ සෑහෙන තරම් කැපවීමකින් යුතුවය. මේ ගැන හිත අවදි කරවන කවියකි, "ඔබේ කවි පොත් දෙක" අතේ ඇති අන්තිම රුපියල් හාරසියය රැගෙන ඔහු පොත් සාප්පුවට ගොඩ වදිනුයේ එම මුදල ඊට පෙර වියදම් කරවන්නට පොළඹවන විවිධ "අතුරු - ආන්තරා" වලින් මිදෙමිනි. අන්තිමට අවශ්‍ය පොත් දෙක මිලදී ගත්තද එම මිලදී ගත් සතුටෙහි බරට වඩා මිල දී ගන්නට බැරි වූ පොත් නිසා හට ගත් දුකෙහි බර වැඩිය. පොත් සාප්පුවේ තවත් පොත් ඇත. (පොත් පිස්‌සෙකු වන මම මේ දුක හොඳින් අත්විඳ ඇත්තෙමි).

ඊටත් වැඩි දුක්‌බර කරුණ වන්නේ තම පියා කොළඹ ගොස්‌ තමාට රස කැවිල්ලක්‌වත් නොගෙන, පොත් මිල දී ගෙන ගෙදර ආ බව පොඩි දුවගෙන් වසං කිරීමට සිදු වීමය. තමාට කිසිවක්‌ නොගෙනා බැව් දැන ගන්නා ඇයගේ වතෙහි තැවරෙන දුක, කවි පොත්වල ඇති දුක්‌බර කවි සියල්ල පරදාලනු ඇත.

ඔබේ කවි පොත් දෙක
අන්තිම රුපියල් හාරසීය
ඇඟිලි අතරින්
මිදී ඉගිලී යන්න පෙර
සිල්ලර කඩේ ලාච්චුවට
මං ආවේ කෝච්චියෙන් කොළඹ
ඔබේ කවි පොත් දෙක
අරගෙන යන්න
සාක්‌කුවට දමාගෙන
මිට මොලවාගත් දෑත
කෝච්චියේ යදී පිරිසගේ
දුක්‌බරම වචනවලින්
ලෙහෙන්නට නොදී හදවත
පැමිණියෙමි තදින් බැඳගෙන
අතරමග සයිවර් කඩවල සිට
අතවැනුව බඩගින්නට
පැමිණ අත නොවනාම
ගොඩවැදිමි පොත් සාප්පුවට
මිලට ගත් කවි පොත් දෙක
හදවත් තරාදියට
දැමූ සතුටු බරට වඩා
කිසිදාක මිලට ගත නොහැකි පොත්
දුන් දුක
බරින් වැඩි විය.

ඒ බරත් දරාගෙන
යා යුතුය නිවසට
පොඩි දූ දැනගන්න පෙර
ඈට කිසිත් නොම ගෙන
ගෙදර යන තාත්තා
කොළඹ ගිය බව
පොත්වල තියෙන
නැතත් දුක්‌බර කවි කියෙව්වද
පොඩි දුගේ ඇස්‌වල ලියවෙන
දුක්‌බර කවියක
එක අකුරකුදු
කියවිය නොහැක මට"


වර්තමානයේ විවිධ රැකියාවන් තුළ සිරකර ඇති අපේ ජීවිත අපට අවාසි ආකාරයට සැලසුම් කර ගැනීමේ අවස්‌ථාවක්‌ අපට නැත. කැමැති වේලාවක කන්නට, බොන්නට, නිදා ගන්නට හෝ අවදි වීමට නුපුළුවන. ඒ සියල්ල අපට ඉහළ බලධාරීන් විසින් තීරණය කරන ලද "කාල සටහනකට" අනුව සිදු කළ යුතුව ඇත. වැටුපට ශ්‍රමය විකුණන සියල්ලන් අත්විඳින යථාර්ථය එය වෙයි. මේ ගැන ළහිරු ලියා ඇති කවි, "සුරලොවින් වට කඳුළු නම් වෙයි. නියමිත වේලාවට වැඩට යන්නට නම් තමන් කැමැති වේලාවට අවදි වී බැරිය. "එලාම්" තබා එහි ශබ්දයට "උඩ විසිවී බිම වැටී" ඇහැරී දස යුද්ධයක්‌ කොට සූදානම් වී වැඩට යා යුතුය. මේ පීඩනය ගැන සිතා තනියෙන්වත් හඬන්නට වේලාවක්‌ නැත. මෙහිදී ළහිරු "එලාම් වසවත්" ලෙස හඳුන්වමින් එහි ඇති කෲර අමානුෂික භාවය මැනවින් මතුකර පෙන්වයි.

"එලාම් වසවත්
යකුළු පහරින්
සිහින පළිඟුව
බිඳී විසිරින
දෙපා පොළොවක
තබන විගසින
බිඳුණ කැබලිති
හදෙහි ඇමිණින
ඇති තරම් ළඟ
කඳුළු තිබුණද
හඬන්නටවත්
වෙලා නොතිබිණ"


"මතක ශේෂය" ද, විරහ ප්‍රේමය ගැන අපූර්ව අරුත්බර කවියකි. සොබාදහම ඇසුරින් ගත් සංෙඛ්‍යර්ථ කවියට ප්‍රබල මෙහෙයක්‌ ඉටු කරයි.. මේ බලන්න.

මතක ශේෂය
බෝම ප්‍රවේසමෙන් රැකගත්
මදිවි තුළ මත
නුඹ පිපී හිනැහෙමින් සිටි තැන
නාය ගිය දිගේ
සිනහ පැළ පොඩිති යට කර
විසුළ මතක පස්‌ගොඩ හෙමිහිට
පීරලා බැලූ පසු දින
අහුලලා පෙනේ රේණු එකිනෙක
වැතිරිලා තිබූ තැන තැන
හදවතේ සුරැකි තැනකින්
ගොඩ ගැසුයෙමි
අදත් සත් අහස කළුවර වන
ඇතැම් වැහි බර දිනවල
හමා එන සුළං රැල්ලක්‌
ඇදී ගොස්‌ හදේ අඳුරු පතුලට
අවුස්‌සා ඒ රේණු ගොඩ
නිදා හුන් පැරැණි සුවඳක්‌
යළි අවදි කරමි


මෙහි එන "ජානකි" හා "දුම්රියේදී" ද හොඳ කවි වෙයි. කෙසේ නමුත් තමා තෝරාගත් අත්දැකීම් විචිත්‍රවත් හා අර්ථවත් ලෙස "කවි කරන්නට" මනා වූ කවි ශක්‌තියක්‌ යම් තරමකට තමාටම අනන්‍ය වූ බස්‌ වහරක්‌ද ළහිරු කරුණාරත්න කවියා සතුව ඇත. දිගින් දිගටම කවි ලිවීමෙන්ද, හැදෑරීමෙහි ද, එම කවිත්වය මනාව ඔප වැටී දිදුලනු ඇත. ඉදින් " ළහිරු කරුණාරත්න" යනු තම පළමු කාව්‍ය කෘතියෙන්ම, "බලාපොරොත්තු තැබිය හැකි" කවියකු බව පළ කළ කවියෙකි.

පියන්කාරගේ බන්දුල ජයවීර



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails