Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



කුණු ඇළ ඉහත්තාවේ
ඒ දවස්වල තැනූ මන්දිර
පැලට් ලෑලි ය,
මළකඩ ටකරං ය,
බැරිම වුණොතින් ඉටිකොළ ය.
අගුල් නැති දොරවල් ය.
හුළඟටම පොලු කැඩුණු ජනේල ය.

ම.න.ස.ටත් අමතක වෙන,
වරිපනම් බදු ගෙවන
අනවසර ජීවිතය,
යූ.ඩී. එකට නම් ඉඳහිට මතක් වී
ලියුම් කඩදහි එවන...

මොන ජාතියෙන් හරි
වේල පිරිමහගන්න
හැම ජාතියෙම එවුන් පදිංචි,
ගෙවල් ඇති, ඇඩ්රස් නැති
වත්ත ය...
ඊට එපිටින් නැගී
අහස අතගාන කුණු කන්ද ය.
අමාවක රෑ පවා හඳ මෝදු වන්නේ ද
හැමදාම ඊට ඉහළින් ම ය...

සුරංගී වැඩ කෙරූ ගාමන්ට් එක තිබුණු
ටවුම ඊටත් ටිකක් එපිටින් ය.
ඒ වුණත් සුරංගී හිනිදුම ය.
ඇවිත් බෝඩිං වුණේ වත්තේ ය...

ඒ දවස්වල,
හැමදාම පාන්දර සුරංගී
වැඩපොළට දුවන්නී,
ඇළ ගාව පාරෙන් ය;
ඉඳහිට මිනී පාවුණ
කබරගොයි, තලගොයි විමානය,
කොස්තගේ බූලියට
හැමදාම පල්වතුර ලීක් කළ
ඇළ ළඟින් වැටී ඇති පාරෙන් ය.
කට කැඩුණු ටොයිලට් බට
ජපන් ජබර ගොල්ලේ සඟවාන
දම්පාට මල් එක්ක
කුණු ඇළත් හිනැහුණේ ඈට ම ය...

වත්තෙ තැන්තැන්වල
ඡන්දෙට හිටෙව් කණුවල
වයර් ඇදගෙන ගියෙත් එකල ය.
ඈට ලියුමක් ලීවෙත්
ඒ ලයිට් එළියෙන් ම ය...

වත්තටම වතුර දෙන,
ඉඳහිට හුළං දෙන
ටැප් දෙකෙන් පරණ එක ගාව ය,
එකල අපි මුණ ගැහුණෙ ම.
ඒ ඇයට ඉඳහිට ආ
ඉරිදා නිවාඩුවක ය.
වැස්සටම විතරක් පිරෙන
බඩ මහත වතුර ටැංකිය යට
වීය එදවස,
අපේ පෙම් රජ දහන...
තීන්ත පතුරු ගිය
ටැංකියේ දියසෙවල බිත්තියක
මළකෑව ඇණේකින්
අපේ නම් කෙටුව'යුරු
අදවගේ මට මතක ය.
එදා තරමක් වැස්ස ය...

පුංචි ගෙරවිල්ලටත් ගොඩ ගලන,
පැය දෙකේ වැස්සටත්
බිත්තිවල ඇල්බීසියා ලෑලි
අඩි තුනක් හතරක්ම හෝදන,
සුනාමි ඇළේ පහළ ය අපේ ගෙය.
මා එක්ක ඇය එනකොට
මාස තුනකුත් ඉවර ය.

ඒ වෙද්දි සුරංගිට විස්ස ය.
ඈ අරං ආ දවසෙත්
පලු පැලෙන්නම වැස්ස ය...

ඉනික්බිති සුරංගී
පුංචි දූ ලැබුවා ය,
පුරා අවුරුදු තුනක් හැදුවා ය.
කෙල්ලගේ ඇඟ පුරා රතු ලප මතු වුණේ
පූරුවේ කෙරූ කරුමයකට ය.
එදා හවසත් ටිකක් වැස්ස ය...

අහස හා සුරංගී
කෑ ගසා හඬද්දී
ඒ කඳුළු රැස් කළේ
කුණු ඇළ ය...
පුංචි දූ නැති සොවින්
විකල් වී එදා රෑ
කුණු ඇළේ සැඟවුණේ
සුරංගි ය...

ඒ මීට කාලෙකට ඉස්සර ය.
වත්තෙ හැම ගේකටම
අර ලියුම ඇවිල්ලත්
දැන් දවස් පහ හයක් ගෙවිලා ය.
එහි ලියා තිබුණේ ම;
විසබීජ කුණුකන්ද, දුර්ගන්ධ ගෝසාව
පදිංචිය පිණිස හොඳ නැති බව ය.
ඒ නිසා හැම දේම අකුලගෙන පිටවෙන්න
ආණ්ඩුව දින හතක් දෙන බව ය.
"මාස හයකින් ගෙයක් දෙන බව ය."

ඒ කාලෙ හැම රෑම
කුණු කන්ද ඉහළින්ම
රිදී දිය ඉහිරවූ
අර පරණ පුරහඳ ම,
අලුත් අහසක හෙටත්
කොහේ හෝ කොණක පායා ඒය...
කට්ට කලු අපායට
තට්ට තනියම ආව
සුරංගී,
මට නුඹව එතකොටත්
සිහි වේ ය...

සෞම්‍ය සඳරුවන් ලියනගේ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails