Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



පිළිසිඳ ගැනීම:

මම ඇත්තටම මෝඩ කෙල්ලක් ද? යහපත් කෙනෙක් ඇවිල්ල ‘මම ඔයාට ආදරෙයි කරුණාකරල මට ආදරේ කරන්ඩ’ කියල බැගෑපත්ව කියනකොට එයාගෙ සපත්තුවේ ලේස් ගැටේ ලෙහිලා වගේ දේවල් නිදහසට කාරණා වශයෙන් හොයන්ඩ තරම්. මම ඒ කෙනාගෙ තියෙන ඊරිසියා සහගත ආදරය අඳුනා ගැනීම ප‍්‍රතික්ෂේප කරන්නෙ ඇයි? එයාට සියලු දේ බලාපොරොත්තු වීමට මම වහාම අවසර දිය යුතුයි.

මට අසාධාරණ විදියට ආදරය ලැබෙනව. ඉතින් ඒකට කරන්න තියෙන්නෙ ලැබෙන දේ හරියට කළමනාකරණය කරන එකයි. නාස්ති කරන්න නරකයි. ඉස්සරවෙලාම මම ඇස් දෙක පිහදා ගත යුතුයි. දුක් විතරක්ම ආහාරයට ගැනීම නතර කළ යුතුයි. ජීවිතය කියන්නෙ දුකක් වගේ දේකට තමයි. මම මේ ලියන්නෙත් ඒක නෙ. දුකේ සතුටට. මම ටිකක් මගෙන් එළියට ඇවිල්ල බලන්න ඕනෙ මා දිහා. පිට කෙනෙක් විදියට. මට බලන්න ඕනෙ මම කොච්චර පොහොසත් ද කියල. කොච්චර වටිනව ද කියල. සමහරවිට වෙන අයගේ ඊරිසියාවට ලක්වෙන්න තරම් වටිනවත් ඇති.

මම ප‍්‍රධාන ප‍්‍රවාහයට එන්න ඕනෙ. පුරුදු වෙන්න ඕනෙ. පිරිමි ඉල්ලන්නෙ මුහුණ සෝදන විට තුවාය ඉදිරිපත් කරන්න වගේ ඉතා සුළු දේවල්. හරියට බැලුවොත් දුක හිතෙනවා. තමා ස්වාමිපුරුෂයා තනතුරේ ඉන්නා බව සනාථ වෙන්න සුළු සුළු දේවල් විතරයි පිරිමින්ට ඕනැ. පිරිමි හරි මෝඩයි. ඒක අපි සියලු දෙනාම අවිවාදයෙන් පිළිගන්න දෙයක්. ගෑනු වැඩිය බුද්ධිමත් වෙනවටත් පිරිමි කැමති නෑ. ඒ නිසා බුද්ධිමත් විදියට බුද්ධිමත් නෑ වගේ ඉන්න ඕනෙ. කොච්චර පහසු ද? මම කොහේ හරි කියවල තියෙනව ‘ඔබට යම් කිසි විදියකින් බුද්ධිය හෝ සතුට යන දෙකෙන් එකක් තෝරා ගැනීමට ලැබුණහොත් සතුට තෝරාගන්න’ කියල.

මම ඊරිසියාවන්ත පෙම්වතෙක් නැතුව උපේක්ෂාවන්ත පෙම්වතෙක් බලාපොරොත්තු වෙන එක වැරදියි. හොඳයි මට ඊර්ෂ්‍යා රහිත පරමාදර්ශී පෙම්වතෙක් ලැබුණයි කියල හිතමු. එයා කියනව... ‘ඔයා යාළුවො ආශ‍්‍රය කරන්න. ගෑනු පිරිමි ඕනැ කෙනෙක්. මම ඔයාගෙ නිදහසට ගරු කරනවා... ඔයා ඕනැ දෙයක් ලියන්න, කියවන්න, බලන්න. මම හොයන්නෙ නෑ මොනව ද කියල. ඔයාගෙ නිදහස නෙ. මම ගරු කරනව... ඔයා කතා කරන්න, අතින් අල්ලගෙන ඉන්න, ඔයා කැමති කෙනෙක්ව. මම ඊර්ෂ්‍යා කරන්නෙ නෑ. ඔයාගෙ නිදහස. ගරු කරනව... ’ මම කැමති ද? මම බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ ඒ වගේ පෙම්වතෙක් සමග විවාහ වෙන්න ද?... ප‍්‍රවේශමෙන්! සමහරවිට මම බලාපොරොත්තු වෙන දේ මට ලැබෙන්න පුළුවන්.

මට දැනෙන විදියට නම් අවුරුදු දාස් ගණනක් ගිහිල්ලත් පිරිමි වෙනස් වෙලා නෑ. ඒ ගොල්ලො කෙලින්ම නො කිව්වත් ඉල්ලා හිටින්නෙ ‘ගෙට එන කලට පා දොවන, දසන් දක්වා සිනා නොමසෙන’ බිරින්දෑවරු. මට කරන්න තියෙන්නෙ ඉතා සුළු ‘පෙන්වීමක්’. ඒක වංචා කිරීමක් නෙවේ. තරුණ බිරියන් ස්ටොකින්ස් (විතරක්) ඇඳල, හයි- හීල්ස් දාල නිදන කාමරේදි ස්වාමියාට පෙන්නන්නෙ. ඒ වගේ තමයි. සතුටු කිරීම සඳහා. මට කියන්න තියෙන්නෙ ‘මම ඔයා වෙනුවෙන් කැප වෙන්නම්, මම ඔයාව දරා සිටින්නම්’ කියල. කොච්චර සතුටට පත්වෙයිද? ඒ වචනවලට තේරුමක් නෑ. මගෙ ඇඟෙන් කෑල්ලක් යන්නෙත් නෑ. ලස්සණ පාට විතරයි. මිනිස්සු පාටට කැමතියි. මගෙ බුද්ධිමත්කම, ස්වයං තීරණ ගැනීමේ හැකියාව හා ඒකට ඇති අයිතිය ප‍්‍රදර්ශනය කරන්න උවමනා නෑ. යටින් ඉන්නම් කියල කියන්න විතරයි තියෙන්නෙ. යටින් ඉන්නම උවමනා නෑ... වචන ඉතාම වැදගත්. ශිෂ්ටාචාරය හදල තියෙන්නෙ වචනවලින්. මිනිස්සු හිතන්නෙත් වචනවලින්.

මගේ ‘පිරිමි ළමයා’ මම ෆේස්බුක් එකේ ඉන්න එක ගැන ඊර්ෂ්‍යා කිරීමත් ඉතා පැහැදිලියි. මම සාමාන්‍ය ගෑනු ළමයින්ට වඩා කොම්පියුටරය ආශ‍්‍රය කිරීමත්, වල් ගෑනු යාළුවාගේ- ඒ කියන්නේ යාළු පිරිමි තුන් දෙනෙක් ඉන්න යාළුවාගේ අත අල්ලාගෙන යෑමත් ඒ වගේම තමයි. ලංව සිටීමේදී චරිත ලක්ෂණ පේ‍්‍රරණය වෙනවා. නිශ්චිතවම, ‘වල්කම’ ආරෝපණය වුණ අයගෙන් නො වුණ අයට. මම දන්නව නෙ මගේ ගෑනු යාළුවාගේ කෘතහස්ත අත්දැකීම් ගැන. මම කිසි නො හැදිච්චකමක් නො කළත් නො හැදිච්චකම් කිරීමට උවමණා කරන සාධක මගේ හැසිරීම් සහ ආශ්‍රයන් තුළ තියෙනව. ඉතින් ඒ පිරිමි ළමයට චලනය නොවී ඉන්න කියන්න බෑ. ඉතා ප‍්‍රාථමික ගෝත‍්‍රික සමාජවලත් පුරුෂයා සංවාසයේ යෙදුන ස්ත‍්‍රිය සමග රැඳී සිටීමට නම් ඉල්ලා සිටින්නේ වෙනත් පුරුෂයන් හා සංවාසයේ නො යෙදීමේ සහතිකය. දියුණු සමාජවලත් ඉල්ලන්නෙ ඒකම තමයි වෙන වචන වලින්. මට තියෙන්නේ ඉල්ලා සිටින සහතිකය ඉල්ලා සිටින වචනවලින් දෙන එක.


ගබ්සාවීම:

සියලු දේ හරියට පටන් ගන්නත් කලින් කෙටියෙන්ම අවසන්. ඒ කියන්නෙ මාස එක හමාරකට විතර පස්සෙ අපේක්ෂිත හා අනපේක්ෂිත පරිදි ඒක නැවතුණා. එයාට තේරෙන්න ඇති මට එයාව එපා වෙමින් පවතින බව.

තදබල රංඩුවක්... පහුවදාම එයා යාළුවො දෙන්නෙකුටත් කියලා නවත්තනවා කියල. ඊටත් පහුවදා මට... ‘‘අපි දෙන්නා අතර එකඟතාවයක් නැති නිසා මේක තව දුරටත් තියෙන්නෙ නෑ’’.

මට යකා නැග්ගා. මාත් එක්ක කතා නො කර වෙන එවුන්ට කියලා ඉවර වෙලයි මට කියන්නෙ. ඒ මදිවට අති සාමාන්‍ය විදියට ඔෆීස්එක ඇතුළෙත් හැසිරෙනවා. මමත් ගණනක් නෑ වගේ පෙන්නගෙන හිටියට මට තේරුණා මං ඉන්නෙ අමාරුවෙන්. මට කොහේ හරි වේදනාවක් දැනෙනවා.

මං එහෙම වේදනාවක් කැක්කුමක් බලාපොරොත්තු වුණේ නෑ. මොකද මට එයාව එපා වෙලා තිබුණෙ. කිසිම විදියකින් මාව අගය නො කරන, මගේ වැරදිම දකින පිරිමියෙක් එයා. නමුත් දැන් මගේ හිත රිදිලා. මට විශ්වාස කරන්නත් බෑ. අපි දෙන්නා නො ගැලපෙන බව ඇත්ත. ඒත් ඒ ගැන මාත් එක්ක කතා කරලයි අනිත් අයට කියන්න ඕන. මට තව දුරටත් කළකිරීම ම. සැරින් සැරේ මගේ ඇස්වලට කඳුළු.

රෑ දු. ක. අමතල මට හිතෙන දේවල් මගේ පැත්තෙන් එයාට කියන්න ඕන. නමුත් රෑ වෙනකොට මගේ මානසිකත්වය වෙනස්. මේ මිනිහත් එක්ක වචනයක්වත් කතා කරල වැඩක් නෑ. මටත් නො කියා තීරණ අරන් යාළුවන්ටත් කියලා. මගේ වැරදි විතරක් උලුප්පලා කියන්න ඇති. කවුද කියන්නෙ තමන්ගෙ වරදකින් සම්බන්දයක් කැඩුණා කියල. ගෑනු කෙනෙක් නම් පිරිමි කෙනාට දොස් කියයි. පිරිමි කෙනෙක් නම් ගෑනු කෙනාට දොස් කියයි. ඉතිං තව මොනවා කතා කරන්න ද? මට මොන ලැජ්ජාවක් ද? ඉඳලා ඉඳලා පටන් ගත්තු දේ මාස දෙකක්වත් පවත්ත ගන්න බැරි වුණා.

කී දෙනෙක් හීල්ලුව ද හොඳ මූණ පෙන්නන් හිටියට ඔය ඔෆීස් එක ඇතුළෙම? දැන් ඉතින් ඔක්කොම වස් දොස් යයි. දැන් ඒ මිනිස්සු හිනාවෙනව ඇති මට. සමහරු සිංදුත් කියනවා. හැමෝටම වැඩේ තේරුණේ නැතුවට මොකක් හරි ලොකු ප‍්‍රශ්නයක් කියල තේරෙන්න ඇති.

දැන් මාත් එක්ක පෙර පරිදි නිදහසේ හිනා වෙන්න, කුණු දේවල් කතා කරන්න, අත ටිකක් අල්ලන්න සීමා බන්ධන නෑ කියල එයාල හිතන්නෙ. මේ ටිකට මේ මිනිස්සු මාත් එක්ක කිලුටු විහිළු කරගෙන ආව නෙ. මගේ කේන්තිය නිමක් නෑ. මම එකෙකුට නං බැන්නා හොඳටම. කොහොමටත් මං හිතාගත්තා සුපුරුදු හිතවත්කමින් එතන ඉන්න පිරිමි ආශ‍්‍රය නො කරන්න. වෙනසක් පෙන්නන්නම වෙනවා.

දැන් දවස් තුනයි. රෑ දු. ක. කරන්න හිතුවට දු. ක. කළේ නෑ.

අදත් මම හිනා වෙවී හිටියා ඔෆීස් එකේ. දවස් පහක් තවම අපි දෙන්නා අතර කතාවක් නෑ. නමුත් සැරෙන් සැරේ ඇස්වලට කඳුළු පිරෙනවා. මම මේ සම්බන්දය තුළ සතුටින් හිටියෙම නෑ. නමුත් මගේ හිත රිදුනෙ ඇයි කියල තේරෙන්නෙත් නෑ. අර කොල්ලත් කිසිම ගාණක් නැතුව අපූරුවට ඉන්නවා. ඇයි මට විතරක් දුක හිතෙන්නෙ? මං කොම්පියුටරේ ඉස්සරහ ඉන්නකොට එයාට මාව පේන්න බෑ නෙ. මං එදා දවසෙම පුළුවන් හැම වෙලේම නෙට් එකේම එල්ලිලා හිටියා.

හවස තුන හමාරට විතර කවුරුවත් නැති වෙලාවක් බලල ආවා.

‘‘දැං ඔයාට සතුටු ඇති නේ ද? දැං ඔයා නිදහස් නෙ. කොහොමත් ඔයා මාව ගණන් ගත්තෙ නෑ. ඔයා වෙන සිහින ලෝකවල නෙ හිටියෙ. ඔයාට මේක නවත්ත ගන්න විදියක් නැතුව නෙ හිටියෙ. මං ආයෙ පාරක් නිකං ගෑනියෙකුට අහුවුණා. ඔයා මාව හොඳට ඇන්දුවා. ඔයා මට වංචා කරා. හෘද සාක්ෂියක් තියෙනව නම් තේරෙයි.... ’’

‘‘කොහෙ ද ඇන්දුවෙ? මොකක් ද කරපු වංචාව? ඔයාට මං කලිනුත් කියල තියෙනවා කතා කරනකොට පරිස්සමින් වචන පාවිච්චි කරන්න කියල. මං අපේ අම්මටත් මේක කියපු හින්ද ද මං වංචාකාරි වුණේ? හැම දෙයක්ම කෙළින් කතාකරන හින්ද ද බොරුකාරි වුණේ? මට ගාණක් නෑ කියන්නෙ මං මෙතන අඬ අඬා ඇවිදින්නෙ නැති හින්ද ද? නෑ නෑ මට දුකයි, මට ලැජ්ජයි. ඉඳලා ඉඳලා කොල්ලෙක් එක්ක පළවෙනි වතාවට යාළුවෙලා මාස එක හමාරකින් ඒක නවත්තන්න මට ලැජ්ජයි. මොකක්ද මගේ තත්වෙ? ඔයාට හැම වෙලේම ලොකු ඔයාගෙ තත්වෙ නෙ. අපි දෙන්න නො ගැලපෙනවා වුණත් අපට ඒ ගැන කතා කර ගන්න තිබුණා. නමුත් ඔයා මට නො කියා යාළුවන්ට මාව පාවල දුන්නා. අපේ පෞද්ගලික දේවල් පටන් ගන්න හැටි ඉවර කරන හැටි කියන්නෙ මොකට ද අනිත් අයට? ඒක තමයි ලොකුම වැරැද්ද. ඔයාට හෘද සාක්ෂියක් තියෙනව නම් මං ගැන කියන හැම නරක වචනයකටම පසුතැවෙන්න වෙයි. ඉස්කෝලෙ යන ළමයෙක් වාගෙ මෝඩ විදියට හැසිරුණා. ඒ මදිවට මං ඔයාට වංචා කළාලු. ඇන්දුවලු. මගේ නෙවේ වංචාව ඔයාගෙ. ඔයාගෙ පැණි බේරෙන වචනයි බොරු. මං ඒ වචන නො කිව්වට දැන් බලද්දි මට විතර නෙ ඇත්ත හැඟීමක් තිබිලා තියෙන්නෙ. මගේ කරුමෙකට තමයි මට ඔයාට හිත ගියේ. නැත්තං වෙන කොල්ලො නැතුවට ද? ඔයා හිතන්න එපා ඔයා හැමදාම පංසල් ගියාට ඔයාට පසුනොතැවී ඉන්න පුළුවන් කියල. මම ඔයා වගේ හැමදාම පංසල් ගියේ නැතුවට මට ඔයාට වැඩිය ආගමක් ධර්මයක් තියෙනවා. මං විශ්වාස කරනවා මේ සොබාදහම ගැන. ඔයා ලොකු වැරැද්දක් කරේ. මට නො කියා යාළුවන්ට කිව්වා හැමදේම. ’’

‘‘ඒ යාළුවො පරණ විහිළුවම කරයි කියලයි මං එහෙම කිව්වෙ. අනික එදා ඔයා හැසිරිච්ච විදියට මට හිතුණා ඊට පස්සෙ ඔයා කවදාවත් මගේ මූණ බලන එකක් නෑ කියල. මට හිතුණා ඔයාම මේක නවත්තයි කියල. ’’

‘‘ඒක තමයි. මට මේ හැම දේම තේරෙන හින්දම හොඳයි. ඔයා දැනගෙන හිටියා මට ඔයාව එපා වෙලා කියල. ඔයා හිතුවා ඔයාට කළින් මම මේක ඉවරයක් කරල දායි කියල. නමුත් ඔයා ඉස්සර වුණා. එතකොට ඔයාගෙ හිත හදාගන්න ලේසි නෙ, ඉස්සෙල්ලම නැවැත්තුවෙ ඔයා කියල. නේ ද? ’’

‘‘............ ’’

‘‘ඔයා හරි ඉක්මනට හදිසි තීරණ ගන්නවා. ඊට පස්සෙ තැවෙනවා. ඔයාට තියෙන්නෙ සංවේදී හිතක් තමයි, හැබැයි ඉක්මනට බිඳිලා වැටෙනවා. මමත් සංවේදියි තමයි. ඔයාටත් වැඩිය ඉක්මනට හෙලවෙනවා. ඒත් බිඳිලා වැටෙන්නෙ නෑ. හෙලවි හෙලවි හරි ඉන්නවා. ඔයා හිතුවෙ මම හදිස්සි වෙයි කියල. ඒත් මං ඔයා තරම් කලබල නෑ. අපි දෙන්නා ගැලපෙන්නෙ නෑ තමයි. ඒත් ඇයි ඔයාට බැරි වුණේ හැම දේම මාත් එක්ක තීරණය කරල අනිත් අයට කියන්න. ඔයා මහ පටු මිනිහෙක්. ’’

‘‘ඔව් මන්ති... මං එහෙම හිතුවා, ඔයා මගේ මූණවත් බැලූවෙ නැති හින්දා. ඔයා මේක නවත්තන්න හිතලා ඇති කියලා මං හිතුවා. ඔයා කොච්චර කේන්තියෙන්ද හිටියේ! ඒ කියන්නෙ ඔයා එහෙම කරන්න හිතුවෙ නැද්ද? ’’

‘‘නෑ මං එහෙම හිතුවෙ නෑ. අපි හැම සතියෙම රණ්ඩු වෙන්නෙ මේක නවත්තමු කියලම නෙ. ඒත් එදා හවස රණ්ඩුවෙලා මාව පාරෙ දාල ගියාම මට ඔයා එපාම වුණා. මට තනියෙම ස්ටේෂන් එකට යා ගන්න පුළුවන් බව ඇත්ත. ඒත් ඔයාට එන්න තිබුණා මට කෝච්චියක් තියෙනව ද නැද්ද කියල බලන්න. මං එදා යනකොට රෑ නමයයි. ඔයාගෙ මහ ලොකු තත්වෙ විතරයි ඔයාට ලොකු. ’’

‘‘ඔව් මන්ති... මං වැරැද්දක් කළේ. මට ඔයාට කියන්න තිබුණා. එදා ඔයාව දාල ගිය එකත් නරකයි කියලා මට තේරුණා. ඒත් මං කොහොම ද ඔයා පස්සෙන් එන්නෙ ඔයා මාව දාල ගස්සගෙන ගියාම? මම ඔයාට තුන්පාරක් කෝල් කළා. ඔයා කතා කළේ නෑ. අන්තිමට මම ගෙදරට අටයි හතලිස් පහට කතා කරා. තාත්තා ගත්තෙ. ඔයා ආවෙ නෑ කිව්වා. මට බයත් හිතුණා. මම පුෂ්පීට කෝල් කරලා කිව්වා ඔයා ආව ද නැද්ද කියල බලන්න කියල. එයාගෙ ෆෝන්එකේ අවුට්ගොයින් කපල කිව්වා. එදා රෑ මම කතා කරපු වෙලාවෙ ඔයා කතා කළා නං අපට මේ ගැන කතා කරගන්න තිබුණා. එහෙම නම් මේ දේ වෙනස් වෙන්න තිබුණා. ඊට පහුවෙනිදාත් ඔයා මගෙ මූණවත් බැලූවෙ නෑ නෙ. ඉතිං ... ... ... ’’

‘‘දැන් වැඩක් නෑ ඒ ගැන කතා කරලා. ඔයා ඔක්කොම තීරණය කරගත්ත නෙ. ඒක ඉවරයි. එච්චරයි ... ’’

මිනිහට හොඳටම තුවාල වෙලා. කතා කරපු සැර පරුෂ ස්වභාවය අන්තිමට හොඳටම බාල වුණා. මම තවත් එතන නො ඉඳ ආවා. එතකොට වෙලාව හවස පහයි.

සෙනසුරාද දු. ක. එකක්.

‘‘මන්ති, මං ලොකු වැරැද්දක් කළේ.... මට තේරෙනවා. මට මේ දවස් ටිකේම නින්දක් නෑ. මහ රෑ දොළහටත් ඔයාට කෝල් කරන්න හිතෙනවා. පාන්දර හතරටත් ඔයාට කෝල් කරන්න හිතෙනවා. එක පාරක් බැට කාපු මට කෙල්ලෙක් එක්ක යාළු වෙලා ඉන්න සුදුසු මානසිකත්වයක් නෑ... එහෙම තියෙද්දිත් මං ඔයාව අතරමං කළා. මං දන්නවා ඔයා මට වංචා කළේ නෑ. මමයි හැම වෙලේම ඔයා අවිශ්වාස කරන්නෙ. ඔයා ළඟ නාදුනන මිනිහෙක් වාඩිවෙලා හිටියත් මට සැකයි. ඔයාට හැමෝම ආදරේ වෙනවා. මං ඒකට කැමතිත් නෑ මන්ති... ඔයා වෙන කෙනෙක් එක්ක හිනාවුණාමත් මගේ ඇඟේ කරන්ට් එකක් දුවනවා. ඒකයි මං ඔයාට වද දුන්නෙ. මං මහ ආත්මාර්තකාමියෙක්. මං ඔයාට කොච්චර රිද්දුවද? ... ඒත් මං ඔයාට තවම ආදරෙයි. මං කවදාවත් බඳින එකක් නෑ. මම මේ ජීවිතේ කළකිරිල ඉන්නෙ... ඒත් මං ඔයාට හැමදාම ආදරෙන් ඉඳී. තවත් ජීවිතයක් අතරමං කරන්න මට බෑ. මට මේ වලෙන් ගොඩ ඒමක් නෑ ... මං අවාසනාවන්තයෙක්. මන්ති, අනේ ... ඔයා අර පර්ෆියුම්එක ආයෙමත් දාන්න එපා. මට ඒ සුවඳ දරා ගන්න බෑ. මගේ හිත ආයෙත් වැටෙනවා. ඔයා ළඟට එද්දි මං නැගිටල ගියේ ඔයා එක්ක තරහට නෙවෙයි. මට ඔයා එක්ක කිසිම තරහක් නෑ. ඒත් ඒ සුවඳ මට දරාගන්න බෑ දැන්. මං ඒකට හරි ආසයි. ඔයාට තුරුළු වුණාමත් මට එන්නෙ ඒ සුවඳ. මං ඒක හරි ආසාවෙන්, ආදරෙන් වින්දෙ. දැන් මට ඔයා ඉන්න පැත්තටවත් එන්න හිතෙන්නෙ නෑ ඒ සුවඳ එනකොට. මට දුකයි ... ඒක දැන් මට අයිති සුවඳක් නෙවේ. මං දන්නවා දැං ඉතිං මට ඔයාව කවදාවත් ලැබෙන්නෙ නෑ...... ’’

මට ඇඬෙන්න ඔන්න මෙන්න. මට කතා කර ගන්නත් බෑ. මගේ තරහ නිවිල. මට දැන් දුකයි. ඇත්තම කියනවනං මම වරදකාරීයි. මම දන්නවනෙ මමත් එක හිතකින් හිටියෙ නෑ කියලා. එයාට කිසිම විදියකින් ඒක දැනගන්න බැරි වුණාට. අනික මට පුළුවන් උපරිමයෙන් මං එයාට සැලකුවෙත් නෑ නෙ. ඒ හින්දම මට දුකයි. මං එයාව බැන්දත් නැතත් එයාට මානසික උදව්වක් දෙන්නම වෙනවා.

‘‘මේක කවුරුවත් දන්නෙ නෑ මන්ති... ඔයා විතරයි දන්නෙ. ඔයා මේක කාටවත් කියන්න එපා. මං කොහොම ද මන්ති මං කෙල්ලෙක් හින්දා මානසිකව වැටිලා කියල තව කෙනෙක්ට කියන්නෙ? මං මගේ හැම දේම කිව්වෙ ඔයාට විතරයි. මං ඔයාව මගේ යාළුවා කර ගන්නං. ඔයාගෙ හිත හරියයි. මන්ති මට දුකයි මං ඔයාගෙ පළවෙනි පිරිමියා වෙච්ච එකට. වෙන කෙල්ලෙක් නං වහ බොයි. නැත්තං මට සාප කරයි. මගෙ මූණවත් බලන්නැති වෙයි, මං කරපු කියපු දේවල්වලට. ඒත් ඔයා තාමත් මාව දරාගෙන ඉන්නවා. ඔයාට හොඳ කෙනෙක් හම්බවෙයි. මන්ති ඔයා බඳින්න. මට නං කසාද ජීවිතයක් ඕනැ නෑ. මං ගිය ආත්මෙක කරපු ලොකු පවක් වෙන්න ඇති. සොබාදහම මොකක් හරි අඩුවක් එක්ක මිනිස්සුන්ව මවන්නෙ.... ’’

නිමාව:

මං ඉපදිලා ඉන්නෙ පිරිමියෙක් නැතුව ජීවත් වෙන්න. මට සියලු දේ ලැබෙයි. කරුණාවන්ත ස්වාමිපුරුෂයෙක් ඇරෙන්න. ‘අපි දෙන්න ගැලපෙන්නෙ නෑ තමයි මන්ති... ඒත් මට ලෝබයි ඔයා අතාරින්න. මට දුකයි. ’ ඒ වගේ පේ‍්‍රමාන්විත දෙබස් පොතක ලියල අරන් තියාගන්න තමයි මට දැන් වෙන්නෙ.

[උපුටා ගැනීම: නොසිදුවීම්|nonevents]
සිතුවම : Francine Van Hove

සමර විජේසිංහ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails