Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



"ආගන්තුකයා හාමුදුරුවන්ට වැන්දේ නැත. උසට උසේ සිටගෙන සිටියේය. මුහුණේ නිශ්චිත හැඟීමක් ද නොවීය. ‘ඉඳගන්න. ’ අන්තිමේදී ලොකු හාමුදුරුවෝ කීහ. ඔහු කුමක් නම් කරන්නේද කවුරුත් බලා සිටියහ. ටික වෙලාවකට පසු ඔහු හිඳ ගත්තේය. ඒ ලොකු හාමුදුරුවන්ට මුහුණ ලා ගල් ආසනය පාමුල ය. ඔහුගේ නළලේ ලේ කැටි ගැසුණු තුවාලය මනාව පෙනී ගියේය. ලොකු හාමුදුරුවෝ ඒ දිහා නොව, ඔහු දෑස හරහා යන තියුණු සන්සුන් බැල්මකින් බලා සිටියහ. ඔහු ද සෘජුවම උන්වහන්සේගේ දෑස කෙරෙහි අවධානයෙන් සිටියහ. දෙදෙනාම දෙදෙනාගේ චිත්ත සන්තානයේ ගැබ් වු කිසියම් ගුප්ත අර්ථයක් අන්‍යෝන්‍යව වටහා ගන්නට මෙන් තීක්ෂණ භාවයකින් අන්‍යෝන්‍ය නේත්‍රාවන්හි ගිලී සිටියහ. වෙලාවකට පසු ලොකු හාමුදුරුවෝ අවබෝධාත්මක සිහින් සිනාවකින් දෙතොල සරසාගෙන කතා කළහ."

දැන් මේ තමයි සයිමන් නවගත්තේගම ගේ අලුත් ම කෘතිය "සංසාරාරණ්‍යය අසබඩින්" මා දැක්වු කොටසක්. ඉතින් මා හිතන්නේ සයිමන් නවගත්තේගම කියපු ගමන් ඔබේ මතකයට නැගෙන්න පුළුවන් නාට්‍යකරුවෙක්. ඒ වගේම විචාරකයෙක්. වගේම නවකතාකරුවෙක්, කෙටිකතාකරුවෙක්, එක්තරා විදිහකට විප්ලවීය සාහිත්‍යකරුවෙක් ඔබේ මනසට නැගෙන්න පුළුවන්. ඔහු මේ මෑතදී ලියු නවකතා කිහිපයක්ම විචාරකයන්ගේ අවධානයට යොමු වුණා. "සංසාරාරණ්‍යය අසබඩ" මා දකිනවා සුවිශේෂ නවකතාවක් විදියට. මේක මේ අපි සාමාන්‍යයෙන් කියවා අහකට දාන්න පුළුවන් හුදු නවකතාවක් නෙවෙයි. බොහෝ විට නවකතා කිව්වම අපි කිසියම් සමකාලීන සිදුවිම් මාලාවක්, දේශපාලන ආර්ථීකමය මොනවහරි දෙයක් මුල් කර ගත් චරිත මගින් ඉදිරිපත් කරන කිසියම් කාල වකවානුවක් පිළිබඳ වෘත්තාන්තයක් තමයි අපි නවකතාවකින් අපේක්ෂා කරන්නේ.

නමුත් මීට වඩා එහාට යමින් නවකතාව ගැඹුරු ජිවිත විඥානය අවබෝධ කරන්නක් විදියට කිසියම් දාර්ශනික කරුණු පිළිබඳව හෘදය සංවාදයක යෙදෙන්නට සලසන නවකතාවක් විදියට තමයි සයිමන් නවගත්තේගම ඔහුගේ නවකතාව භාවිත කර තිබෙන්නේ. දැන් ඔහුගේ නවකතා වල ඔබ දන්නවා හුඟක් විට වන්නිකරයේ ජන ජිවිතය පරිසරය සොබාදහම හා මිනිසා අතර තිබෙන සම්බන්ධතාව, ඒ සමගම ඔහු පෙර අපර දෙදිගම දාර්ශනිකයන්ගේ ඇතැම් දර්ශන ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා.

මා හිතන්නේ මේක තමයි, ඉතාම වැදගත් කාරණය. ඉතින් අපි අපේ රසිකයන් වෙනුවෙන් ආරාධනා කළා සයිමන් නවගත්තේගම මහතාට.

ඉතින් මා මුලින්ම දැනගන්න කැමතියි මේ "සංසාරාරණ්‍යය අසබඩ" ඔබේ නවකතාවට දීලා තියෙන නම ම කිසියම් හේතු පාඨයක් වගෙයි. මොකද ඒ ගැන කියන්නේ?

ඔව්.. මේ මාතෘකාව සාමාන්‍යයෙන් පොතේ අන්තර්ගත වෙන කායික, මානසික, ආධ්‍යාත්මික වශයෙන් ඇතුළු වෙන ජිවිතය තුළින්ම ආපු මාතෘකාවක්. මේක එක පාරටම පහළ වෙච්ච දෙයක් නෙමෙයි. බොහෝ දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ජිවත් වෙමින්, ඒ අත්දැකිම් හදාරමින්, ඒ අත්දැකිම් ඇතුළට කිමිද යන්න මා ගත්තු උත්සාහය. ඒ සඳහා කරන ලද අභ්‍යාස, ඒ අභ්‍යාස කිරීමේ දී අපි ළං වෙච්ච යම් කිසි අභ්‍යන්තරයේ හැංගී තිබෙන අධි තාත්වික ගැඹුරක් කෙරෙහි අපේ හිත යොමු කරන විට අපට පෙනෙන දෙයක් තමයි, අපි යථාර්ථවාදී නවකතාවෙ බටහිරිනුත් ඉගෙන ගත්තු ඒ සම්ප්‍රදායේ, එයින් විස්තර කෙරෙන යථාර්ථයට වැඩි, එහි යටින් තිබෙන එය අභිභවනය කරන අධිතාත්වික යථාර්ථයක් කෙරෙහි ළඟ වීම තමයි, මගේ උත්සාහය. ඒ සඳහා මුල් කාල වල මං යම් යම් අත්හදා බැලිම් කරලා තිබුණා.

අපි කියමු… මං පොඩිකාලේ තිබෙන අත්දැකිම් හා මගේ පුද්ගලික අත්දැකිම…. සාමාන්‍යයෙන් අපි ගත්තොත් එක චරිතයක් …… දඩයක්කාරයා .. නමුත් දඩයම් කිරීම හා දඩයම් කිරීමට ආශ්‍රිත අත්දැකිම් ඔස්සේ මට පෙනුණා අතීත අත්දැකිම් අපේ මනුෂ්‍යයන්ගේ සහ වනාන්තරය අවට, ඇතුළත, ජිවත්වුණ පුරුෂයන්ගේ ගැහැනුන්ගේ චරිත දිහා බලන කොට ඇතැම් චරිත වලට ගොනු කරන්න පුළුවන්, බොහෝ මනුෂයන් අතර විසිරී තිබෙන යම් යම් අත්දැකිම් ගති ස්වභාවයන්, චරිත ලක්ෂණ කැටි කරන්න පුළුවන්. සමහර චරිත තුළ … ඔය දැන් අපි කියනවා මුනිවරු කියලා. ඉතා ශ්‍රේෂ්ඨ රාජ්‍ය නායකයෝ ඉඳලා තියෙනවා. රාෂ්ඨ පාලකයෝ, එතකොට වෙනත් ශ්‍රේෂ්ඨ කාන්තා චරිත, ඒවායේ දී අපට පෙනෙනවා ඒ අය තුළ විසිරි තිබෙන යම් යම් චරිත ලක්ෂණ හා සත්‍යයන් සත්තාවන් ගොනු වෙලා තියෙනවා.

මෙකේ තේරුම බොහෝ ගණනක් විවිධ සත්වයින්ගේ, මනුෂ්‍යයන්ගේ, ගැහැනුන්ගේ එහෙම ශ්‍රේෂ්ඨ තත්වයන් නෑ කියනවා නෙමෙයි. හැම කෙනෙක්ම ඇත්ත වශයෙන්ම හොයලා බැලුවොත් බෝධිසත්ව චරිතයක්. ඒවා එක්තරා සමාජ අවස්ථා, සමාජ තල වල විකාශයට පත් වෙන්නේ මතු පිටින්. නමුත් අභ්‍යන්තරයට යන්න යන්න අපිට පේනවා හැම මනුෂ්‍යයෙක් තුළම ගැඹුරු යථාර්ථයක් තිබෙන බව.

මගෙ දඩයක්කාරයාගේ කතාව. සංසාරාරණ්‍යයේ දඩයක්කාරයා, සංසාරාරණ්‍යයේ උරුමක්කාරයා ග්‍රන්ථ ගත්තහම මම ඒ වනාන්තරය එක්ක වෙසෙන, වනාන්තරය තමන්ගේ ග්‍රහණයට ගත්තු තමන්ගේ ආරම්මණයට භාජනය කරගත්තු එක්තරා පුද්ගලයෙක්. මුනිවරයෙක් වගේ. එයා දඩයම් කළාට දඩයක්කාරයෙක් වෙඩික්කාරයෙක් නෙමෙයි. ඒ වගේ චරිත වලින් මට කියන්න ඕන සත්‍ය කියවෙනවා, කියලා මට හිතුණා.

ඒ කියන්නේ මේ දඩයක්කාර සතුන් මරන, අප දකින සාමාන්‍ය දඩයක්කාරයෙක් විතරක් නෙවෙයි. ගහකොළ පිළිබඳ, අපේ මිනිස්සුන්ගෙ පාරම්පරික උරුමය පිළිබඳ අවබෝධයක්, අරමුණක් තියෙන දඩයක්කාරයෙක්. ඔබේ දඩයක්කාරයා, නිකම්ම නිකං මස් වැද්දෙක් නෙමෙයි. දැන් මෙකෙත් ඉන්නව දඩයක්කාරයෙක්, ඔබ කලින් කිව්ව වගේ දඩයක්කාරයා, සංසාරාරණ්‍යයේ දඩයක්කාරයා වගේ. ඒ විතරක් නෙමෙයි, ගහකොළ, ගංගා, වර්ෂා, මේ හැම දෙයක්ම ඔබේ කතාවල එනවා. ඇත්තටම මට මතක් වෙනවා, දැන් ඔය කුරසෝවාගේ චිත්‍රපටිවල වගේ. මේ වගේ ගහකොළ සොබාදහමේ තිබෙන දේවල්, ඔබ, වෙනත් නවකතාකරුවන්ට වඩා විශාල අභිරුචියකින් භාවිත කරනවා. දඩයක්කාරයා විශේෂයි. ඇයි?

එකට හේතුව අපේ … ඒක මේ පොත විග්‍රහ කරන කොට තවදුරටත් පැහැදිලි වෙයි. අපේ ආදීම යුගයක වනාන්තරයේ අපි ජිවත් වුණේ සහජීවනයෙන්. තව සත්තු, ගහකොළ, අහස, වර්ෂාව මේ සේරම වෙන් කරන්න බැරි එකම ජිවිතයේ අංශු. ඒ පරම්පරාවලින් ඉගෙන ගෙන ඒ අත්හදාබැලිම් කරලා, දැකලා, ඊළගට අයෙ කෘෂිකාර්මික යුගයකට එනවා. එතකොට එළිමහනක ජිවත් වෙනවා. ආයෙ වනාන්තරයක ජිවත් වෙනවා. නමුත් වනාන්තරය අසබඩ. වනාන්තරය එක්කම, එත් ඒ මිනිස්සුන්ට වනාන්තරයෙනුත්, සොබාදහමෙනුත් සම්පුර්ණයෙන්ම මිදෙන්න බැරිවුණා. ඒ කියන්නේ ක්ෂෙත්‍රයක්, කුඹුරක් කැළේ එළි කරලා ගොඩනැගුවත් ඒක දකින්නෙත් අර වනාන්තරයත් සමඟමයි. මහ පොළොවට වැස්ස වහින්නේ, වියළෙන්නේ, දේශගුණික විපර්යාස ඒ සේරමත් එක්ක තමයි. වනාන්තරය ඇතුළෙත් වනාන්තරය පිටපත් මනුෂ්‍යයෝ ජිවත් වුණේ. අද සමාජ ක්‍රමය ටිකක් වෙනස් වෙලා තියෙන නිසා බොහෝ දෙනාට ඒක පේන්නේ නෑ. දැන් පේන්නේ හැම දෙයක්ම අපේ ගොදුරු බවට පත් කර ගන්න කියලා. නමුත් සොයා ගෙන යනකොට ඒ චරිත වසර කෝටි ගණන් අප උරුම කරගත්තු දෙවල් අපේ චිත්ත සන්තානයේ තවම පවතිනවා.

දැන් මෙහි එනවා, ආගන්තුකයෙක්. ඔබේ අලුත් "සංසාරාරණ්‍යය අසබඩ" කියන කෘතියේ මේ ආගන්තුකයා පිළිබඳ ඔහු කෙබඳු කෙනෙක්ද කියලා අපට අනාවරණය වෙන්නේ නෑ. නමුත් මේ කතාවෙ දිගටම ඔහු කේන්ඳ්‍රීය චරිතයක් බවට පත්වෙලා තිබෙනවා. ඇයි ඔබ ඔහු ඒ විදියට හඳුන්වල තියෙන්නේ. මහ සද්දන්තයෙක්. පුරුෂයෙක් බව පේනවා. මිනිස්සුන්ට ඔහු පිළිබදව ඔබේ විවිධ කතාවල තියෙන අධිතාත්වික රීතිය මෙවැනි චරිත ඉදිරිපත් කරන විට භාවිත කරනවද?

දැන් මේක දිහා දෙවිදියකට බලන්න පුළුවන්. එකක් තමයි සාමාන්‍ය සාහිත්‍යයික ආකෘතික ප්‍රයෝගයක් හැටියට. එක්කෝ උඩින් මත්තෙන් බැලුවොත් අපට දකින්න පුළුවන්. මේක ආරම්භයේම තිබෙන්නේ "වස්සාන කාලය විය. දෙගොඩ තලා බස්නා ගංගා හැඩපාර හරහා එක්තරා ආගන්තුකයෙක් එම ගම්මානයට සම්ප්‍රාප්ත විය." – එක්තරා ආගන්තුකයෙක් …. පළමු කොටම ඔහු දර්ශනය වුයේ ආරණ්‍යයේ හාමුදුරුවන්ටය. දැන් හාමුදුරුවෝ කිව්වහම මෙතැන නිශ්චිතවම හාමුදුරුනමක්. නමුත් මේක ආගන්තුකයා ඇතුළු වුණායින් පස්සේ … ඒත් එක්කම දෙයක් සිද්ධ වෙන්න ගන්නවා. "කල්පාන්ත මහා විපර්යාසයක් ආරම්භ වුයේය. අධ්‍යාත්ම ශ්‍රි සංයමයෙන් වු සියලු රාග, මෝහ මානයන් කැලඹී සිටියහ." දැන් මෙයාගේ පැමිණිමත් සමග බාහිර වශයෙන් හා අභ්‍යන්තරික වශයෙන් මෙතෙක් මේ සමාජයේ, ඒ ගම්මානයේ, සැඟවිලා තිබුණු ගම්මානය … ඒ අසලින් ගලා යන ගංගාවක්, කඳු පර්වතයක් තියෙනවා. ඊළගට ආරණ්‍යයක්. එතකොට මේ සේරම තුළ තියෙන ජිවිත කැලඹෙන්න ගන්නවා. ඒ කැළඹීමේ කතාව තමයි උඩින් මත්තෙන් මේකේ තියෙන්නේ, මේ ආගන්තුකයා ගංගා හැඩපාර දිගේ ආපහු ආ විදියෙන්ම යනකල්.

අනිත් පැත්තෙන් මේකේ තව විදියක් තියෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් ඒකේ තියෙන විදියට කෙනෙකුට රස විඳින්න පුළුවන්. උඩින් මත්තෙන් කතාන්දරයක් විදියට. අනික් පැත්තෙන් මේ ආගන්තුකයා නිශ්චිතවම හඳුන්වලා නැත්තේ. හදුන්වන්න ගිය ගමන් මුළු පොතේම අභ්‍යන්තරය අරමුණ කඩා වැටෙනවා. මොකද මේකෙ ඉන්න හුඟක් චරිත සම්පුර්ණයෙන් මෙහෙම වෙන්න පුළුවන් කියලා, පොත අන්තිමට යනකොට මැවෙනවා. මේ වගේ චරිත ලක්ෂණ තියෙනවා. මේ වගේ දේහ ලක‍ෂණ තියෙනවා කියලා. නමුත් මේ හාමුදුරුවෝ පරම්පරා ගණනක් ආරණ්‍යයේ අත්දැකීම් ගොනුකර ඉන්න කෙනෙක්. ආගන්තුකයා සමහර විට ඊටත් වඩා දැවැන්ත බලවේගයක් වෙන්න පුළුවන්. එයා තුළ වෙන්න පුළුවන් මේ සියලුම දේවල් සිද්ධවෙන්නේ මොකද? හාමුදුරුවොත් යම් යම් ගැටලු වලට මුහුණ දෙන්නේ, ආධ්‍යාත්මික වශයෙන්, එයා ආපු තැන ඉඳලා ගොඩබහින දවසේ ඉඳලා. දැන් … ගංගාවෙන් ගලා ඇවිල්ලා ගොඩගහන තැන ඉඳලා, ගංගාව සංසාරික ජිවිතය කියලා ගත්තොත් ඒ අසබඩ ඉන්න හාමුදුරුවෝ ඒ ජිවිතය තුළ ගලා ඇවිත් හමුවෙන, ගොඩබහින, ආගන්තුකයා ඒ දෙන්නා අතර තමයි මේ ඉතාම අභ්‍යන්තර … චිත්ත අභ්‍යන්තරයේ සිද්ධවෙන අවධියේ ඉන්න විටත් ස්වප්න ලෝකයේ ඉන්න විටත් අතරෙ තමයි. මානව ගැටුම්, ඒ සිදුවීම්, සිද්ධ වෙන්නේ. ඒවා එක අතකින් බලවේග වෙන්න පුළුවන්. එක තමයි ප්‍රශ්නය. මේක එක එක තල වලින් විචාරයට ලක් කරන්න පුළුවන්. නමුත් මට කියන්න ඕන හොඳම විධිය තමයි මේ පොතේ කියලා තියෙන්නේ.

නමුත් මා විරුද්ධ වෙන්නේ … මේක කියවලා රසවිඳපු කෙනෙක් ආපහු මේ ගැන හිතන කොට කොහෙන් හරි පොටවල් අල්ල ගන්න බලනවා. මේකට ප්‍රවිෂ්ඨ වෙන්න. ඒ ප්‍රශ්නය එනවා. අර දඩයක්කාරයා ගැන කියනවා වගේම අර ක්ෂීර සාගරයේ දැවැන්ත අධිරාජයා ගැන කියවෙනවා වගේම මේ ආගන්තුකයා විස්තර නොවීමම තමයි එයාගේ චරිතය.


දැන් මටත් ඇති වුණා විශාල ගැටලුවක්. මේ ආගන්තුකයා කොහොමද? ඔහු ගඟක ගහගෙන එනවා. ඔහු සද්දන්ත මිනිහෙක්. ඔහු ගැන කතා කරනවා. ඉතින් ඇත්තටම එකක් තමයි විචාරකයන්ට එක්තරා විධියක අභියෝගයක් ඔබේ මේ කෘතිය. මොකද මෙකේ කොතනින්ද අල්ලගන්නේ. ඒ විතරක් නෙවෙයි දැන් මේකේ ස්වප්න ලෝකේ සිද්ධවෙන දේවල්, යථාර්ථවාදය, සමහරවිට මෙය සිහිනයක්ද? ඔබ සඳහන් කළා වගේ දඩයක්කාරයා, මේවා පුද්ගලයන්ට වඩා නැත්නම් කිසියම් සංස්ථාවක් වශයෙන් කිසියම් ප්‍රබල පරාසයක් දකිනවා. ඒ එක්කම මෙහි තවත් ඉතා වැදගත් දෙයක් තමයි සමහර නවකතාවලින් දෙන දෙයට වඩා මෙහි ගැඹුර පෙර අපර දෙදිග දර්ශනය පිළිබඳ, තන්ත්‍රයානය පිළිබඳ නොයෙක් භාරතීය සෘෂිවරුන්ගේ සංකල්ප ආලයේ විඥානය වගේ දෙවල්. ඒවා මේ නවකතාවෙ ඇතුළත් වෙලා තියෙනවා. ඒ නිසා මේ නවකතාව සාමාන්‍ය පාඨකයෙක් කියෙව්වත් රසවින්දත්, ඊට වඩා මේ විෂය පිළිබඳ, සාහිත්‍ය කලාව පිළිබඳව දර්ශනවාද පිළිබඳ යම් තරමකට දන්න කෙනෙකුට මීට වඩා බොහෝ දේවල් මේ නවකතාවෙන් ඇතිකරලා තියෙනවා නේද?

ඇත්ත වශයෙන්ම ආලයේ විඥානය කිව්වහම බටහිර ඒ හා සමානව මානව විද්‍යාව දියුණු කරල තියෙනවා. කාල්යුංග් එනකොට සහ ඊට පෙර ආලයේ විඥානය වෙනත් ප්‍රඥා මාර්ගයක් ලෙස සොයාගත්තේ පෙරදිග මුනිවරු. බෞද්ධ, හින්දු, තාන්ත්‍රික ඒ ශාස්තෘවරු. දැන් මෙයින් අදහස් කරන්නේ අපේ භෞතික ශරිරය ගත්තොත්, ජාන ගත්තොත් ඒ ජානයේ භෞතික විපරිණාමය අනුව තමයි අද වනතුරු අපි, මනුෂ්‍යයින් විපරිණාමයට භාජනය වෙලා තියෙන්නේ, ඒ භාපනයවීමේ ඓතිහාසික විකාශය අපේ ජානවල තැන්පත් වෙලා තියෙනවා. ඒ නිසයි ඔබගෙයි මගෙයි සහ මගේයි. අපේ, සහකාරියන් සමග එක්වුණාම ආදී කාලින විපරිණාමයන් අවස්ථාවක චිම්පන්සියෙකු වැනි සතෙක් උපදින්නේ නැත්තේ. මොකද අපේ ජානයේ තැන්පත් වෙලා තියෙනවා, අද වෙනකල් භොතික ශාරීරික විකාශන අවස්ථාවන් ඒ වගේ මුළු සංහතියෙහිම, සත්ව සන්තතියෙහිම ආධ්‍යාත්මික ජිවිතයත් ඒ ශක්තියත් ඒ ජානයේ තව දරුවෙක් මීට වර්ෂ 5000 කට උඩ දී විපරිණාමය වෙච්ච අවස්ථාවක් නැහැ. බිහිවෙන්නේ අද දක්වා විකාශනය වු ජාන පරම්පරාවෙ වර්තමාන පුරුකේ දරුවෙක් හැටියට. ඒ දරුවගේ ශාරීරික ජාන කොටස භෞතික කොටස වගේම, ආධ්‍යාත්මික මුළු මනුෂ්‍ය සංහතියේම විඥානමය ගති ලක්ෂණත් මේ ජානයේම තියනවා.

අපි අද ටික කාලෙකට ජිවත් වෙලා මැරුණට, ඒ මැරෙන හැම අවස්ථාවකම අපේ සිහින වලත් ඇත්ත ජිවිත වලත් ඒ ජානයේ අපි උරුම කරගත්තු ඒවා භුක්ති විඳින්න පුළුවන්. ඒ වගේම එදිනෙදා ජිවිතයෙන් ටිකක් ඈත් වෙලා, ඒ ගෑඹුරට සමවන්න උත්සාහ ගන්න හැම කෙනෙකුටම කිමිදිලා යන්න පුළුවන්. ඒ අතීත ඥාන පරම්පරාවේ, ජාන පරම්පරාවෙ ඥානමය සහ ශාරිරික කොටසකට. ඉතින් ඕක බොහෝ විට මතුවෙනවා ස්වප්න ලෝකයේදී.

දැන් ඒ නිසා තමයි බටහිර මනෝ විද්‍යඥයෝ ප්‍රතිකාර කරන්නේ කෙනෙකුගේ රෝගයක් තියෙනවද නැත්නම් ඒ ස්භාවයන්ගේ විකෘතිමය තත්ත්වයක් තියෙනවද කියලා. ප්‍රතිකාරය පාවිච්චිය කරන්නෙ ඒ ස්වප්න විභාග කිරීමෙන්.

ඉතින් දැන් අපි අද බැලුවොත් මේ පොතේ මා යොදල තියෙනවා යම් යම් රූපවල ඡායරූප. චිත්‍ර මුර්ති වල ඡායරූප. ඒ දේ වලදි පේනවා ඉතා ඈත අතීතයේ නොයෙක් ගෝත්‍ර වල, කවදාවත් එකට මුණ නොගැසුණ ගෝත්‍ර වල කලා වස්තු නිෂ්පාදනය කරපු යම් යම් තන්ත්‍ර. ඒවා එක සමානයි. අදත් අපි මේ පොත එක්තරා වෙන මට්ටමකට, තාන්ත්‍රික යානයක් හැටියට හෝ වෙනත් පදනමක් අනුව විග්‍රහ කරන කොට අපිට ළඟා වෙන්න පුළුවන්. ඒ අතීතයේ අය මොනව හරි ඉවකින් අන්තර් ඥානයෙන් පසක් කරපු දෙයක්ම අපට මේ පොත තුළිනුත් අඳුරගන්න පුළුවන්. නමුත් සෑම පාඨකයෙකුට ම එය අවශ්‍ය නෑ…. නවකතාවක් වශයෙන් රස විඳින්න.

සමහර විට ඔබ දක්වලා තියෙන ඇතැම් ජායාරූප දර්ශනවාද සමග සම්බන්ධ වෙනවා. මේ දර්ශන වාද පිළිබඳ අවබෝධයක් නැති පාඨකයෙකුට කුතුහලයක් ඇතිවෙනවා. මොනවද මේ කියලා. ඒක ඔබ සඳහන් කළා වගේම එය නවකතාව රසවිඳින්න බාධාවක් නෑ නේද?

එක එක තල වල ඉඳ ගෙන රසවිඳින්න පුළුවන්. කෙනෙකුට මෙය කතාන්දරයක් විදියට ලියන්නත් පුළුවන්. හාමුදුරු කෙනෙක් ඉන්නවා. දුෂ්ටයෙක් ඉන්නවා.

ඔබේ නවකතා වල ඉන්න චරිත සාමාන්‍ය පුද්ගලයන් සමාජය පිළිබඳ කිසියම් උත්තේජනයකින්, අභ්‍යන්තරික හා බාහිර සමාජය තුළ ගැඹුරු තලයකට යනවා. හින්දු, තන්ත්‍ර, පෙරදිග, බටහිර දෙකේම, දර්ශන වාද පිළිබඳ ඔබ සාකච්ජා කරනවා. මේවා ඔබ ඔබවම සාකච්ජාවට බඳුන් කිරිමක්ද? ඔබ තුළ ඇතිවන ප්‍රශ්න ද? බටහිර දාර්ශනිකයන් තමන් තුළ ඇතිවන ප්‍රශ්න තමයි මේ විදියට සාකච්ජා කරන්නේ. ඔබේ නවකතා තුළත් ඒ දේ තියෙනවා. හාමුදුරුවෝ, නිළෙමෙ, දඩයක්කාරයා, රා බඩා වුණත්.. හැම කෙනෙකුගේම චරිත වල මේ ලක්ෂණ තියෙනවා.

එක පැත්තකින් මට කියන්න පුළුවන් සමාජ යථාර්ථය දේශපාලනිකයි. ඒක කරන කෙනෙකුට මෙහි යම් යම් සමාජ බලවේග සමඟ ගැටීමෙන් සමාජ විපර්යාස ඇති වෙනවා. නරක පැත්ත පරිහානියට පත් වෙනවා. විශිෂ්ඨ පැත්ත උඩට මතු වෙනවා.

ඔබ යොදා ගෙන තියෙන්නේ පාරිභෝගිකවාදය වෙනුවට තෘෂ්ණාව කියන වචනය. ඒ කියන්නේ අපි ඉන්නේ සරල තලයේ. ඔබේ නවකතාව තුළ එන්නේ තෘෂ්ණාව කියන ගැඹුරු ධර්මය.

දැන් සමාජ දේශපාලනය වශයෙන් එන ගැටුම් මෙහි රසවිඳින ගමන් මේ සේරම කැටි කරගත් ජිවිතය හා විපරිණාමයට බඳුන් වන ජිවිතය සමස්තයක් වශයෙන් අරන්, අපි කලාකරුවන් වශයෙන් අපේම අත්දැකිම් තියුණුව, භුක්ති විඳින අය විදිහට, මේවා ගැන හිතන්න, භාවනා කරන්න, උත්සාහ කරන හැටි පේනවා. උඩින් මතු වන බලවේග වලට වඩා ගැඹුරු අර්ථ කරා යන්න පුළුවන්. මට මගේ ගවේෂණය තුළින් මීට පෙර සිටි මුනිවරුන්, ශ්‍රේෂ්ඨ කලාකරුවන් සහ මනුෂ්‍යයින්ගේ ඇසුරෙන් ගවේෂණයක යෙදෙනවා. මං ආසයි නිර්මාණයක් කරන කොට, යම් ගැඹුරක් දුටු විට ඒ අත්දැකිම් අනෙක් අය සමග බෙදා ගන්න. නවකතාව නමැති නිර්මාණ වලින් මට හරියට කියන්න බෑ. කොච්චර දුරට මේ ගැඹුර කරා යන්න පුළුවන් වෙලාද කියලා. ඒක ඉදිරියේදී මේ සංසාරයේදී... ජිවත් වෙද්දී... මේ පොතේ කියන විදියට ජිවිතය මරණයෙන් කෙළවර වෙන්නෙ නෑ. එහෙම කියන්න ගියොත් හැම මොහොතකම අපි ඉවර වෙනවා. අනෙක් පැත්තෙන් කල්පනා කළොත් මරණය නිසා තමයි අපි ජිවත් වෙන්නේ. දැන් මේකෙම විස්තර වෙනවා අනිත්‍යතාව ගැන. අනිත්‍යතාව දුකයි කියලා එක් පරම්පරාවක් උගන්නලා තියෙනවා. තව පරම්පරාවක් උගන්නලා තියෙනවා අනිත්‍යතාව නිසා තමයි මේ ලස්සන සෞන්දර්යය පවතින්නෙ. අනිත්‍යතාව නිසා තමයි ඉපදුණු දා සිට මහලු වන තෙක් ජිවත්වන්නේ. ඒ දිහා බලන දෘෂ්ටිය අනුව... දෘෂ්ටීන් සියල්ල අන්තර්ජාතික සොයා බැලුවොත් තන්ත්‍ර වාද, දර්ශන වාද, කලා අත්දැකිම් තුළින් අපි උරුම කරගත් දේ හැකිතාක් දුරට ඒ තුළින් ජිවිතය දිහා බලලා ගැඹුරු සෞන්දර්යය මතු කරගන්න පුළුවන්.

[සංකථන සංහිතා කෘතියෙන් උපුටා ගන්නා ලදි. ]

ගාමිණී සුමනසේකර



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails