Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



සිරිදාසට බැංකුවේ රස්සාව ලැබුණ එකත් ලොකු දෙයක් යයි හෙතෙම නොයෙක් විට සිතු වේය. ඒ ඔහු පමණක් නොව අන් හැම දෙනෙකුම පාහේ සිතුවකි. ඔහු පාසැල් සමයේ දී මෙන්ම බාහිර සමාජයේදීත් වැඩි එළියක් හෝ දක්ෂතාවයක් නොදැක්වූවෙකි. යාන්තමට මෙන් දෙටු පෙළ සමත් වූ හෙතෙම අවුරුදු ගණනකට පසු මේ තනතුර ලබා ගත්තේ ද මහත් අසීරුවෙන් කීප දෙනෙකුට කන් කෙඳිරි ගෑමෙන් පසුවය.

රස්සාවට අවුත් දැනට අවුරුදු පහක් පමණ ඇත. වයස ද වේගයෙන් ගමන් කරයි. අවුරුදු විස්සක් තිහක් අතර දී පුරුෂයකු විවාහ වීම යුතු යයි හෙතෙම විශ්වාස කෙළේය. ඔහුට නොදැනුවත්වම වාගේ වයස විසිහතක් ඉක්මී යන නමුත් තවමත් විවාහයක් තර කර ගත නොහැකිව ඇත.

ඒ ඔහු ඊට අකැමති නිසා නොවේ. මෙතෙක් සොයා බැලූ කිසි කෙල්ලක ඔහුට කැමති නොවූ නිසයි. ඔහු දැනට බැංකුවේ ලිපිකරුවකු හෙයින් මහත් ගර්වයක් හිස තුළ රුවාගෙන ඇත. ඔහුගේ සිතුවිලි ඔහු මෙන්ම අනෙක් අයත් අනුමත කරාදැයි සැක සහිතය. ඔහුට වුවමනා වූයේ අවුරුදු විස්සක විසි දෙකක පමණ රූමත් මෙන්ම අඩු ගණනේ රුපියල් හාර පන් දහසකවත් ධනයක් ඇති එකියකි. එහෙත් මෙතෙක් සොයා බැලූ අය ඔහුට අකැමති වූයේ ඔහුගේ විරූපී මුහුණත් කුලෑටි ගතියක් නිසා යැයි හැඟේ. විටෙක ඔහු විරූපීව උද්පාදනය කිරීම ගැන තම දෙමව්පියන්ට දොස් නැගුවා නම්, ඒ වරදැයි කිව නොහේ. ඒ, ඔහුට ලොකුම බාධාවක් වී ඇති බැවිනි.

විවාහය පිළිබඳ විවිධ සිතුවිලි ඔහුගේ හදවත දෙවනත් කරයි. ඒ ඔහුට මහත් වේදනාවක් ඇති කරවන්නකි. ඔහුගේ ජීවිතයේ අනාගත ආලෝකය රඳා ඇත්තේ ඒ මත බව හෙතෙම නොයෙක් විට සිතයි. දැන්ම ඒ කාරිය ඉටු කර නොගතහොත් ජීවිතයේ කිසි කලක එය ඉටු කරගත හැකි වෙතැයි හේ කිසි විටෙකත් නොසිතයි. ඔහු ඒ අතින් මානසික රෝගියකු වී ද යන්න කිව නොහැකිය.

දිනක් බැංකුවේ මුදල් තැන්පත් කරන්නන් පිළිබඳව ලියකියවිලි පරීක්ෂා කරණ අතර ඔහුගේ විශේෂ සැලකිල්ලට භාජනය වූ එක් ලිපි යොමුවක් හමුවිය. ඉන් ඔහුගේ හිත ප්‍රබෝධමත් වූයේ කුමක් නිසා ද? ඒ තුළ යම් කිසි අමුතු බලයක් ඉස්මතු වී තිබුණා දැයි කිව නොහැක. ඒ ගැහැණු එකියකි. ඇගේ වයස අවුරුදු දහ අටක් බව එහි සඳහන් කර තිබුණි. තව දුරටත් විමසුම් සහිතව බැලූ ඔහුට ඇය නමට රුපියල් එකොළොස් දහසක් තැන්පත් කර තිබුණ බව පැහැදිළි විය. ඔහුගේ සිත යළිත් යම්කිසි ප්‍රීතියකින් වෙලී ගියේය. දෙතුන් වරක් එහි නම කියවා බැලීය. ගොදුර දුටු සතකු මෙන් එය ගිල ගැනීමට සුදානම් වු පරිදි යළි යළිත් ඒ දෙස මහත් ඕනෑ කමින් දෙනෙතට ළං කොට බැලීය.

"මාලනී රත්නායක
අංක 27
හැවුලොක් ටවුම"


කදිම නම, ‘මාලනී’ නම තරම් ම ඇයත් ලස්සන ද? ඒ වගේම අනෙක් ගති ගුණත් ඇති. හෙතෙම මනෝ විග් රහයක යෙදෙන්නට විය. ඉතින් බැංකුවෙත් රුපියල් එකොළොස් දාහක්! අවුරුදු දහ අටක් වෙන කොට සැලකිය යුතු උගත් කයකුත් තියෙන්න එපායැ. රස්සාව නොකළාට එච්චර පාඩුවෙන කෙනෙක් නොවෙයි. මම බලාපොරොත්තු වෙන්නෙත් එහෙම කෙනෙක් තමයි. නරක ද මේ ගැන ටිකක් කල්පනා කරල බැලුවොත්.... ? ඔහු තමාගනේම ප්ිරශ්න කරන්නට විය. ඉන් ඔහු තම සිතුවිලි වලට ජය දුනි. ඇය මගේ මනාලිය කර ගත්තොත් කොයි තරම් හොඳද? හෙතෙම ඒ ගැන විපරම් කළ යුතු යැයි සිතීය.

ඔහු ඒ ගැන කළ යුත්තේ කුමක් දැයි කල්පනා කරන්නට විය. ඇය කෙසේ හෝ ගෙන්වා ගෙන මේ ගැන සොයා බැලිය යුතුය. එච්චර ම ලස්සන නොවූවත් අනෙක් අතින් වරදක් වෙන එකක් නෑ. ඇය මගේ අනාගත සහකාරිය වන්නට බැරිද? කෙසේ හෝ මේ ගැන උත්සහවන්ත විය යුතුය. මේ අවස්ථාවේ දී ගත යුත ක්රියා මාර්ගය කුමක් ද?

අන්තිමේ දී හෙතෙම යම්කිසි නිගමනයකට බැස ගත්තේය.

තැන්පත් මුදලේ වරදක් ඇති නිසා ලබන මන 21 වනදා උදේ දහයයි තිහට බැංකු කාර්යාලයට අවුත් තමා හමුවන ලෙස හෙතෙම ඇගේ නමට ලිපියක් තැපැල් කළේය.

ලිපිය ලැබුණ පසු ඈ බලවත් චිත්ත විප්ලවයකට මුහුණ පෑවාය. ඇගේ සිත යම්කිසි ප්‍රශ්න සමූහයකින් වෙලී ගියේය. මේ හදීසියේ මෙවැනි ලියුමක් ඒමට හේතුව කුමක් දැයි ඇයට තේරුම් ගැනීම උගහට විය. කෙසේ වෙතත් නියමිත වෙලාවට බැංකු කාර්යාලයට යාමට ඇය ඉටා ගත්තේ එය ඉටු නොකළොත් රාජකාරියට බාධාවක් හෝ තමාගේ මුදලට හානියක් වේ යැයි බිය වූ හෙයිනි.

නියමිත දිනයේ නියමිත වෙලාවේ ඇය එහි ගියේ තනියටත් එක්ක තවත් දෙදෙනකු ද සමගය.

මහත් කැළඹුණු සිතින් යුතුව ඔවුහු කාර්යාලයේ දොරටුව වෙතට ගියහ. කන්තෝරු වලට ගොස් කටයුතු කොට ඇයට වැඩි පළපුරුද්දක් නැත. එසේ කිරීමට ඇයට වුවමනාවක් ද නොවීය. කෙසේ වෙතත් හමුවිය යුතු පුද්ගලයා නොදත් හෙයින් ඇය දොරටුව අසල සිටියකුට කාරණය කියා විමසීය.

"මොකද්ද මහත්තයා මේ ලියුමෙ තියෙන්නෙ..... ? සිරිදාස කියන මහත්තයෙක් ළඟට එන්නෙයි කියල තියෙනවා.... මොකද්ද ප්‍රශ්නයක් තියෙනවලු......"

එතැන සිටියේ සූරසේනය. ඔහු සිරිදාස අසලම වැඩ කරන ඔහුට කුළුපග කිහිප දෙනාගෙන් කෙනෙකි. ‘සිරිදාස’ නම නම කියැවෙන විට ඔහු තරමක් සැලකිලිමත් විය. සිරිදාස ඇතැම් විට මෝඩකම් කරණ බව ඔහුද දනී. කාර්යාලයේ කටයුතු පිළිබඳව පුද්ගලයකු නමින් ප්‍රශ්න කිරීමක් නැත. එසේ නම්, සිරිදාස නමින් ඇති ලියුමේ තේරුම කුමක් ද? මේත් සිරිදාස ගේ තවත් මෝඩ කමක්ද? ඒ ගැන මෙසේ නොයෙකුත් දේ සිතූ සූරසේන කෝක උනත් සොයා බැලිය යුතු යයි සිතා ලියුම ගෙන කියා බැලීය. එහෙත් ඔහුට කරුණ තේරුම් කර ගැනීම අපහසු විය. ඒ සිරිදාස ගේ මෝඩකම නිසා කරණ ලද විකාර වැඩක් යැයි සිතීය. එක්කො විහිළුවක් යැයි සිතීය. හෙතෙම කාර්යාලයීය ක්‍රම හොඳින් දනී. වග කිවයුතු කිසිවක් කාර්යාලය වෙනුවෙන් සිරිදාස වැන්නකුට කළ නොහැකි බව හෙතෙම දනී. පැමිණ සිට අයද බලවත් චිත්ත විප්ලවයකට මුහුණ පා ඇති බව ද ඔහුට පෙනුණි.

"මගේ මුදල් තැන්පත් කරල මෙච්චර කාලෙකට ඔහොම හදිසියේ එන්න කිව්වෙ නෑ.... බය හිතිලයි මෙච්චර ඉක්මනට ආවේ....... මොකක් ද මේකෙ තේරුම....... ?"

"නෑ. නෑ.... බය වෙන්න දෙයක් නෑ. ඒක අපි හරි ගැස්සුවා... ඔහේලට දන්වල යැව්වෙ වැඩි හොඳට. අපි ගොඩින්ම වැඞේ ඉවර කළා.. මේ ලොකු මහත්තය මතුකරපු ප්‍රශ්නයක්... ඒක පස්සෙ අනෙක් ලියවිලි සොයා ගෙන ඉවරයක් කරල දැම්ම......"

එය විශ්වාස කළ ඔවුහු මහ බරකින් නිදහස් වූවා සේ හිත සැහැල්ලු කර ගෙන ආපසු ගියහ.

ඔහු කීවේ බොරුවකි. ඔහු බොරු කීමට අකමැතිය. එහෙත් මෙවැනි අවස්ථාවක එසේ නැතිව වෙන කුමක් කරන්නද? තමාගේ හිතට විරුද්ධව ක්‍රියා කිරීම ගැන යම්කිසි ව්‍යාකූල භාවයකට පත්විය. ආත්ම ගෞරවය සඳහා කළේ ආත්ම වංචාවකි. එහෙත් ඉන් තවකෙකු ගේ බැරෑරුම් ප්‍රශ්නයක් නිරාකරණය වීම ගැන හෙතෙම ප්‍රීති විය. අනුන්ගේ මෝඩකම් වලට තමන් පලිදැයි විටෙක හෙතෙම සිතුවේ යම් කිසි පෞද්ගලිකත්වයක් ඉස්මතු වීමෙන් යයි සිතේ.

සූරසේනට සිරිදාගෙන් මේ ගැන විමසන තෙක් ඉවසිල්ලක් නැත. එහෙයිනි, ඔහු වහ වහා, සිරිදාස සොයා ගෙන ගියේ.

"මොකක්ද සිරි, මේ කරපු වැඞේ. කවුද ගෑනු කෙනෙක් .......... නොවෙයි, ගෑනු රොත්තක්ම ආව තමුසෙව හම්බවෙන්න.... තමුසෙ එන්නෙයි කියල ඇරපු ලියුමකුත් අරගෙන...."

සිරිදාසෙ ගේ සිතේ යම්කිසි ප්‍රීතියක් මෙන්ම බියක් ද ඇති විය. දන්නේ සූරසේන පමණක් නම් කමක් නැතැයි හේ සිත සන්සුන් කරගත්තේය.

"ඉතින්..... ඉතින්.... කොහොම ද පෙනීම... ලස්සනද?....

"ලස්සන තමයි, මොකක් ද තමුසෙගෙ වැඞේ තේරුම... ඒ උදවියට කොලොප්පමක් ද? කෝකටත් තමුසෙ ගහපු හතරවරමක් වග දන්න නිසා ඒ උදවියට බොරුවක් කියල පිටත් කළා.. මම දන්නව නෙව, ඒ අය කන්තෝරුවෙ වැඩකට තමුසෙ හම්බ වෙන්න එන එකේ තේරුමක් නැති බව... හැබෑටම දැනවත් කියනවා මොකක්ද මේකෙ තේරුම.... ?

"එහෙනම් තමුසෙ වැඩේ කෑව.... මම මේ යන්න සුදානම් උනා විතරයි...."

"ඇයි, මොක ද......... ? එහෙනම් තමුසෙ ලොකු වැඩ පිළිවෙලක් පිට කරපු දෙයක්....."

"ඔව්, මම මේ සුරේට විතරයි කියන්නෙ, යාලුකම නිසා....... මම ලියකියවිලි වගයක් සොයා බලනකොට මට ඔයා නම හම්බ උනා... හොඳ මුදලක් තියෙන, ලස්සන නමක් ඇති අවුරු දහ අටක විතර කෙල්ලක් හම්බ උනාම කොයි මිනිහද ඕයි, හොයා නොබලන්නෙ? ඉතින් මාත් හොය හොයා හිටියෙ, ඔය වගේ කෙනෙක්...... බැලුවහම හැම අතින්ම ගැලපෙන පාට පේන්න තිබුණ. මෙච්චර කාලෙකට හොයා බලපු කිසි කෙනෙක් හරි ගියේ නැති හින්ද මට හිතුණ ඒකවත් හරි ගියොත් මගේ වාසනාවක් කියල. ඒකයි, බොරු කාරණයක් සඳහන් කරල මාව හම්බ වෙන්න එන්නෙයි කියල ඇරියෙ............. ඉතින් කටටම ආපු ගොදුර තමුසේ මග ඇරෙව්වනේ...... තමුසෙ තමයි, හරි හෙනහුරා......."

"ඔව්, ඔව් තමුසෙ ගෙ වාසනාව මග ඇරෙව්ව.... බොහොම අගේ ඇති වැඩේ... කොහොම හරි කර ගන්නවා. අපූරු ගෑනු ළමය. දාහකින් හොයා ගන්න බැරි මනුස්සයා. මට යම්තම්වත් දන්නල තිබුණ නම්, අගේට පිළයෙල කරල දෙනව.... හැබැයි, අඩුපාඩුවකට හිටියෙ තවමත් බාගයක් විතර කෙස් කළුයි. ඇවිල්ල හිටියේ දරු මුණුබුරොත් එක්ක...

"මොනව? ගෙදර අනෙක් අය එක්ක ද ඇවිල්ල හිටියෙ..... ?"

"ඔව්, ඒ මනුස්නයගෙ දූයි, ඒ දූගේ පොඩි දරුවෙකුයි, ඇවිල්ල හිටියෙ.... අගේ ඇති ගෑනු ළමිස්සි...."

"මොකෝ එච්චර වයසද? මම දැක්කෙ දහ අට වගෙයි..."

"ඔව්, ඒ මුදල් තැන්පත් කරන්න පටන් අරගෙන තිබුණෙ වයස දහ අටේදී තමයි... මමත් ඔය ලියිවිලි බැලුව.... ඒ එක්දාස් නවසිය තිස් පහේදි නෙව..... තමුසෙ අපූරු මනමාලියක්නෙ හොයගෙන තියෙන්නෙ.... දැන්ම කර ගන්නව...... තවම සේරම කෙහෙ සුදු නැහැ..."


සිරිදාසට හීන් දාඩිය දැම්මේ ලැජ්ජාවේ අධික කම නිසා යැයි සිතේ.

ගිනිදැල් | 1962

සී. අබේනාරායණ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails