Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



පාත්‍ර වර්ගයා- විදර්ශන, පටාචාරා, දුම්රිය නිවේදක

ආරම්භය.
සංගිත හඬ අතරින් අඩි හඬ, සුළං හඬ ඉස්මතු වේ.


දුම්රිය නිවේදනය- සවන් දෙන්න සවන් දෙන්න. අනුරාධපුරය බලා ධාවනයවීමට නියමිත රාත්‍රී සීඝ්‍රගාමී දුම්රිය අද දින ප්‍රමාද වී ධාවනය වන බව කරුණාවෙන් සලකන්න.

විදර්ශන- ෂිඃ... මදෑ... (විරාමය) කමක් නෑ, බංකුවකට වෙලා පුංචි ඇලට් එකක් දානවා. (විරාමය) ආහ්... මුළු ඇඟම හරිම අමාරුයි. උගුර ලේ රහ වෙලා. (අඩි හඬ) හ්ම්... මුලු කොටුව ස්ටේසමම පාලුයි. හරියට වැව් පිට්ටනියක් වගේ. ඔව් එක අතකට මේ ඉස්ටේසමත් ඉංග්‍රීසින් හදල තියෙන්නෙ ගොඩ කරපු බේරේ වැවේනෙ. (විරාමය අතර අඩි ශබ්දය) හ්ම්... මොනවා, ගෑනිියෙක්. මේ රෑ... (සිනාසෙයි) භාණ්ඩයක් වගේ. (විරාමය) හ්ම්... මෙතන හොඳයි. එළිය වැටෙන්නෙ නැති හින්ද, හොඳ නින්දක් දැම්මැහැකි. ට්‍රේන් එකේ සද්දෙට ඇහැරෙන්නෙ නැතෑ.
(පාන්දර හතර වදින හඬ අතර අඩි හඬ මතුවේ.)

පටාචාරා- මේ, අනුරාධපුරේ ට්‍රේන් එක ගොඩක් පරක්කුයිලු නේද?

විදර්ශන- ඔව්.

පටාචාරා- පැය කීයක් පරක්කු වෙයිද දන්නෑ, නේද?

විදර්ශන- දන්නෑ.

නිශ්ශබ්දතාව.

පටාචාරා- මේ... අනුරාධපුරයටම යනවද?

බංකුවේ වාඩිවෙන හඬ.

විදර්ශන- ඔව්.

පටාචාරා- මාත් අනුරාධපුරයටමයි යන්නේ.

විදර්ශන- ඇත්තද?

සුළං හඬ දැඩිව ඇසේ.

පටාචාරා- හරිම සීතලයි නේද?

විදර්ශන- හ්ම්... (තමාට) ෂා... අමුතුම විදියේ ගෑනියෙක්. හරියට ඇන්ටික් චිත්‍රයක් වගේ. ඇඳුම, මූණ, කොණ්ඩෙ හරිම අමුතුයි. කොළඹට අද ඊයෙ ආපු එකක් වෙන්න ඕනෙ.

පටාචාරා- වහින්න වගේ නේද?

විදර්ශන- හ්ම්...

නිශ්ශබ්දතාව.

පටාචාරා- කොහොමද මේ දවස්වල අනුරාධපුරයට වහින්නේහෙම නැද්ද?

විදර්ශන- (තදින්) මේ නංගි මං නිදාගන්න එක ඔයාට කරදරයක්ද?

පටාචාරා- ඇයි ඔයා ඔහොම කතා කරන්නෙ?

විදර්ශන- එහෙනං කොහොමද කතා කරන්න ඕනෙ.

පටාචාරා- ඔයාට මාව අඳුරන්න බැරිද?

විදර්ශන- අඳුරන්න... (විරාමය) ඔයා කවුද, කරුණාකරල...

පටාචාරා- (බාධා) ඔහොම කතා කරන්න එපා විදර්ශන.

විදර්ශන- මොනවා... විදර්ශන. තමුසෙ කොහොමද මගෙ නම දන්නෙ?

පටාචාරා- ඔයාට අඳුරන්න බැරිද මාව, මේ... මම.

විදර්ශන- මම? (තමාට) කවුද මේ, මටනං හිතාගන්න බෑ. (පටාචාරාට) තමුසෙ කවුරු වුණත් මට කමක් නෑ.

පටාචාරා- ඇයි ඔහොම කතා කරන්නෙ? වෙන කවුරුවත් නෙමෙයි, මේමම. පටාචාරා.

විදර්ශන- පටාචාරා, මොන පටාචාරද?

පටාචාරා- ඇයි අනේ, මේ මාසෙ පුරාවටම තොරණේ වර්ණනා කරපු පටාචාරාව ඔයාට අමතකද?

විදර්ශන- (තමාට) මොනවද මේ ගෑනි කියන්නෙ? (පටාචාරට) මොනවද ඔහේ මේ කියන්නෙ?

පටාචාරා- විදර්ශන. මේ මං පටාචාරා. මං කැමතියි ඩිංගක් ඔයත් එක්කල කතා කරන්න. ඔව් අනේ මං කියන දේ අහන්න විදර්ශන.

විදර්ශන- (තමාට) කොහේද යන... (පටාචාරාට) මේ මට ඔහෙත් එක්කල කිිසිම ගනුදෙනුවක් අවශ්‍ය නැහැ. කරදර නොකර මෙතනිං යනවද?

පටාචාරා- හැමෝටම මාව මතක් වෙන්නෙ බොහොම ටික කාලෙකට විතරයි. මගේ ගුණ වර්ණනා කරපු, මගේ දුක ගැන කම්පා වුණු ඔයත් ඇයි මට ඔහොම කරන්නෙ? ඔයා මට මේ මාසෙම කතා කළේ ඔය විධියටද?

විදර්ශන- (තමාට) මේ ගෑණි කියන්නේ ඇත්තක්ද? මට හිතා ගන්න බෑ මේ රෑ දුම්රිය පොළක තනියම ඉන්න ගෑනිියෙක්. මේ කතාව විශ්වාස කරන්න පුළුවංද. (පටාචාරාට) මේ... වතාවක් කිව්වා. මට උඹත් එක්ක නිදි වදින්න ඕන නෑ.
පර්ස් එක අරින ශබ්දය.
උඹට කීයක්ද ඕනෙ? ආ... මෙන්න මේ රුපියල් සීය අරගෙන මෙතනිං පලයං මට කරදර නොකර.

පටාචාරා- නෑ, මං වෛශ්‍යාවක් නෙමෙයි. මං ඒ ජාතියේ ගෑනියෙක් නෙමෙයි. (හඬයි) ඇයි ඔයාටවත් මගේ දුක තේරෙන්නෙ නැත්තෙ? මාව විශ්වාස කරන්න. මං කියන දේ අහන්න. මේ මම තමයි පටාචාරා.

විදර්ශන- (තමාට) මොකද මේ වෙන්නෙ. මේ සැබෑ ලෝකෙද, එහෙම නැත්නං හීනයක්ද? ඔව් ඇත්තට, තොරණේ ඇඳල හිටපු චිත්‍රය වගේමයි. ඒ ඇඳුමමයි. (පටාචාරාට) මට..

පටාචාරා- (බාධා)විශ්වාස කරන්න අමාරුයි නේද? ඒක මට තේරෙනවා. ඔව්, මට වෙච්ච දේ කාටවත් විශ්වාස කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි. මේක තමයි මගේ ඉරණම. මට සිද්ධ වුණේ කවදාවත් නොහිතපු විපතක්. මහා විපතක්.

විදර්ශන- එතකොට, මොනවද ඔහෙට මගෙං ඕනෙ?

පටාචාරා- මොකවත් එපා.

විදර්ශන- එපා?

පටාචාරා- ඔව්.

විදර්ශන- එතකොට කොහෙද මේ ඔහෙ යන්නෙ?

පටාචාරා- ඒක මටත් හිතාගන්න බෑ. ලබන වෙසක් වෙනකං ඒක මං දන්නෑ. කවුරු හරි තීරණය කරන තැනකට, කවුරු හරි නිශ්චය කරන තැනකට එතකොට මං යනවා. මගේ කතන්දරය කියන්න. ඔව්, ආහ්. (විරාමය) මට හරිම මහන්සියි.

විදර්ශන- ඔව්, මටත් එහෙම්මමයි. මමත් එහෙමයි. ලබන වෙසක් වෙනකං මාත් බලං ඉන්නවා කොහෙට හරි යන්න.

පටාචාරා- ඒත් ඔයාගෙ මහන්සිය මුදලින් තක්සේරු වෙනවා. ඒත් මට කිසිම...

විදර්ශන- (බාධා) පටාචාරා මතක තියාගන්න ඔයා ජීවමාන චරිතයක් නෙමෙයි.

පටාචාරා- කොහොමද එහෙම කියන්නේ? බලන්න මං ජීවමානයි ඔයාට දැනෙන්නැද්ද ඒක?

විදර්ශන- (තමාට) මං කොහොමද ඇත්තටම මේ දේවල් විශ්වාස කරන්නෙ? ඇත්තටම මෙහෙම දෙයක් වෙන්න පුළුවන්ද? මොනව වුණත් මේ ගෑනිි කියන්නෙ මොනවද කියලා හොඳින් ඇහුංකං දෙන්න ඕන.

පටාචාරා- විදර්ශන, ඔයාට ගොඩක් ස්තුතියි මාව වර්ණනා කෙරුවට. මගේ ගුණ, දුක හමුවේ කම්පාවුණාට. ඔයාගේ හඬේ ගැබ්වෙලා තිබුණේ අපූරු මිනිස්කමක්. මං දැක්ක ගමං ඔයාව අඳුරගත්තා. අන්න ඒ හින්ද තමයි මං ඔයා ගාවටම ආවෙ. මං ආසයි ඒ හඬට. ජීවීතේ කවදාවත් නැති විදියට ඔයාගෙ හඬ මගේ හදවත කම්පනය කළා. අනේ එකම එක විරිදු පදයකින් ආයෙත් මං ගැන කියන්න. (විරාමය) මොකද... මොකද... ඔයා බයවෙලා වගේ? කෝ ඔයාගෙ රබාන? මේකෙද? අපි ඒක ගමු එළියට? හ්ම්...
බෑගයක සිප් එක අරින හඬ.
ආ... මේ තියෙන්නෙ. මම ගහන්නං ඒ විරිදු පද. මට හුඟාක් පුරුදුයි. ඉතිං පටන්ගන්නකො කෝ ඉතිං.

විදර්ශන- මං කොහෙන්ද පටන් ගන්න ඕන?

පටාචාරා- මුල ඉඳලම පටන් ගමු.

විදර්ශන- ඒ කිව්වෙ කොතනින්ද?

පටාචාරා- මං අපේ ගෙදර උන්නු සේවකයා එක්කලා පෙමින් වෙළිච්ච තැන ඉඳන්ම. ඔව්, (විරාමය) ඔන්න එහෙනං මං ගහනවා.
රබන් පද හඬ.
කෝ, පටන් ගන්න... පටන් ගන්නකො

රබන් පද හඬ.

විදර්ශන-
සැවැත් නුවර සතළිස් කෙළ
වස්තුව හිමි සිටාණන්ගෙ
රුවැත් දෝණි හැදී වැඩුණේ
සෙනෙහෙ මැද්දෙ හැම දෙනාගෙ

රබන් පද හඬ.

සියලු ඉසුරු සැප සම්පත්
ඈ වෙත නිරතුරු ලැබුණා
දැඩි රැකවරණයක් මැද්දෙ
උඩු මහලේ ඇය වැඩුණා

රබන් පද.

මහල් තලේ හිඳින කුමරි
කවුළු පියන් පත් අතරින්
නිතර දුටුවෙ දේහදාරි
දර පලනා සේවකයන්

රබන් පද

ප්‍රේම හැඟුම් ඇවිළුණා
ආල හැඟුම් මෝරනා
සිත ගිය තැන මාළිගාව
ඇගේ ලොවේ ඉදිවුණා

පටාචාරා- ඇත්තටම මටත් හිතාගන්න බෑ. ඔහුගේ ජවසම්පන්න දේහයට, කඩිසරකමට මගේ හිතේ ඇතිවුණේ පුදුමාකාර පැහැදීමක්. නොදැනුවත්වම ඒක ආදරයක් බවට පෙරළුණා. මට එයාව නැතුව බැරිවෙලා ගියා. මට මුළු ලෝකෙම හිටිය වටිනාම වස්තුව වුණේ එයා. මට ඕන වුණේ නිදහස් ජීවිතයක්. සතුටින් ඉන්න පුළුවන් ජීවිතයක්. දෙමවුපියො යෝජනා කරපු හැම විවාහයකටම විරුද්ධ වෙලා එයත් එක්ක ගෙදරින් පැනල යන්න තීරණය කළේ අන්න ඒ හින්දා.

රබන් පද.

විදර්ශන- අනේ, දෙවඟනක් තරම් සුන්දර රූප සම්පත්තියකට හිමිකම් පෑ සුකොමළ ලලනාව ප්‍රේමයෙන් මත් වෙලා, දර කපන සේවකයත් සමඟ සරණ යන්න හිතුවා. ඔව් ඈ... කිලිටි රෙද්දක් පොරොවාගෙන, හිස කෙස් බැඳගෙන පැන් ගෙන ඒමට යන කෙල්ලක විලාසයෙන් ගෙදරින් පැන ගියා.

පටාචාරා- අන්න හරි. ඒ හැම දෙයක්ම සිද්ද වුණේ ඔහොම තමයි. විදර්ශන ඔබ කොහොමද මේ හැම දෙයක්ම මේ හැටි හොඳින් දන්නෙ?

විදර්ශන- අවුරුදු දහසක් පුරාවට අපිට උගන්නලා තියෙන්නෙ එහෙමයි. මට විතරක් නෙමෙයි මේ රටේ බොහෝ දෙනෙක් ඔයාගෙ කතාව හොඳින් දන්නවා. කටපාඩමින් පවා කියන්න පුළුවන් තරමට.

පටාචාරා- ඔව් මට තේරෙනවා. මේ හැම දෙයක්ම අද බොහෝම ප්‍රසිද්ධ වෙලා. (විරාමය) මට මගේ ස්වාමියා නැති වුණා. දරුවො දෙන්න නැති වුණා. දෙමාපියන් නැති වුණා. ඔව් මේක තමයි මගේ ඉරණම, මගේ දෛවය. මං මහා කරුමක්කාරියක්. අවාසනාවන්තියක්. මං ඒක දන්නවා. (හඬයි)

සංගීතය මතුවේ.

විදර්ශන- පටාචාරා දැං අඬලා වැඩක් නෑ, දුක්වෙලා වැඩක් නෑ. නිවැරදි දෘෂ්ටියෙන් තීරණ නොගැනීමේ විපාක ඔබ භුක්ති විඳිනවා.

පටාචාරා- නෑ, මේක තමයි මගේ ඉරණම, දෛවය.

විදර්ශන- (බාධා)නෑ, ඔබ කොහොමද එහෙම කියන්නෙ?

පටාචාරා- ඒක එහෙම තමයි. ඒ කරුමය වෙනස් කරන්න කාටවත් බෑ.

විදර්ශන- ඔබ ඔය කියන්න හදන්නෙ මේ හැම දෙයක්ම සිද්ධ වුණේ ඔබ පෙර ආත්මයේ කළ අකුසල කර්මයක් නිසා. මේක ඔබට සිද්ධ වීමට නියමිතව තිබූ දෙයක්...

පටාචාරා- (බාධා)ඔව්.

විදර්ශන- නෑ. කොහෙත්ම නෑ. ඔය අදහස මහා විශාල මිථ්‍යාවක්. ඒකට කීයටවත් එකඟ වෙන්න බෑ.

පටාචාරා- මොනවද විදර්ශන ඔය කියන දෙපිටකාට්ටු කතා. ඔයා මේ සති හතර පුරාම මං ගැන කිව්වේ, විස්තර කළේ, හඳුන්වා දුන්නේ ඔය විදියට නොවෙයි.

විදර්ශන- ඔව් ඇත්ත. මගේ වෘත්තිය ඇතුළේ මට වෙන කිසිම දෙයක් කරන්න විදිහක් නෑ. මේ විරිදු කීමේ වෘත්තියෙන් තමයි මං අවුරුද්දක් පුරාම ජීවත් වෙන්න හොඳ ගාණක් එකපාර හොයාගන්නෙ. ඒකට මේ හොඳම කාලය තමයි මේ වෙසක් පොසොන් කාලෙ. ඒ හින්ද මට කියන්න සිද්ද වෙලා තියෙන්නෙ මිනිස්සු අහන්න කැමති විදියට. උන්ට හුරු කරලා උගන්නලා තියෙන විදියට. ඊට පරිබාහිර දෙයක් කිව්වොත් මට මගේ වෘත්තියේ රැඳී ඉන්න වෙන්නේ නෑ. (විරාමය) ඒත් පටාචාරා මම දැං කියන්නේ මට දැං පේන නියම යථාර්ථය.

පටාචාරා- මොකද්ද ඔය කියන යථාර්ථය?

විදර්ශන- ඔබට අත්වුණු ඔය කිසිම දෙයක් ඔබේ ඉරණම හෝ කර්මය නෙවෙයි.

පටාචාරා- නෙමෙයි?

විදර්ශන- ඔව්, ඕවා හැම දෙයක්ම ඔබ විසින්ම ඇති කරගත් දේවල්. නිර්මාණය කරගත්ත දෙවල්.

පටාචාරා- නෑ. ඒක කොහොමටවත් වෙන්න බෑ.

විදර්ශන- මොකද වෙන්න බැරි. පොඩ්ඩක් හිතන්න ඔහේට උපතින්ම හොඳ සුඛෝපභෝගී පරිසරයක් තිබුණා. හොඳ ආරක්ෂාවක් තිබුණා. ඔබ මඳක් ඔහේගෙ බුද්ධිය මෙහෙයවූවා නම් දර පලන මිනිහෙක් එක්ක පැනලා ගිහිල්ලා ජීවත් වෙන්න අමාරුයි කියලා තේරුම් ගන්න තිබුණා.

පටාචාරා- මට ඕන කළේ නිදහස, තෘප්තිය. විදර්ශන, මිනිස්සු ආදරේ කරන කොට හැම දෙයක් ගැනම ගැඹුරින් හිතන්නෙ නෑ.

විදර්ශන- අන්න ඒක තමයි ගැටලුව. අපි ජීවත් වෙන්න ඕන යථාර්ථයත් එක්ක. පොරබදන්න ඕන යථාර්ථය සමඟ. හැඟීම්වලට එහෙම නැත්නම් කෙටිකාලීන ආශාවන්වලට වහල් වෙලා තමන්ගේ බුද්ධිය යටපත් කරන එක විශාල මිත්‍යාවක්.

පටාචාරා- ආදරය කරන කොට ඔය දේවල් මතක් වෙන්නෙ නෑ. විදර්ශන, හොඳයි ඔයා ආදරේ කරල නැද්ද? ආදරේ අන්ධයි කියලා කියමනක් තියෙනවා නේද? ඒ වගේ කථා ඕන තරම්...

විදර්ශන- (බාධා) ආදරේ මුවාවෙන් තමාගේ දෑස් අන්ධකාර කරගැනීම කියන්නේ විශාල මිථ්‍යාවක්. ජවසම්පන්න දේහවල, සුන්දර රූපවල අභ්‍යන්තරය බොහොම කටුකයි. ඒ සියල්ල මතුපිටට පෙනෙන මායාමය ගොඩනැංවීමක් විතරයි. අන්න ඒ යථාර්ථය හා මායාව වෙන් කර ගන්නැතුව සියල්ල සිද්ධ වීම හමාර විමෙන් පස්සෙ එය තමාගේ ඉරණම, දෛවය, කරුමය කියලා විග්‍රහ කරන එක බොහොම ප්‍රාථමිකයි පටාචාරා.

පටාචාරා- ඒ කියන්නේ විදර්ශන, ප්‍රේමය සම්බන්ධයෙන් මට මීට වඩා ගැඹුරින් හිතාගන්න තිබුණා කියන එකද?

විදර්ශන- සත්තකින්ම ඔව්, සත්තකින්ම ඔව්. ඔබට හිතන්න තිබුණා ඔය දර කපන්න එක්ක ගිහිල්ලා ඔබට ජීවත් වෙන්න පුළුවන්ද?, ඔහුගේ රැකියාවෙන් ඔබට යැපෙන්න පුළුවන්ද, ඔහුගේ මතවාදය, දේශපාලනය මොකද්ද? ඔහු සමඟ අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් ජීවත් වෙන්න පුළුවන්ද? ගැඹුරින් මේදේවල්...

විරාමය.

පටාචාරා- ඔව්, ඔබ කියන දේත්, ඇත්ත.

විදර්ශන- ඒත්, ඔබ ඒ සියල්ල හැඟීම්වලින් යටපත් කළා. දැං ඒවට පූර්වකර්මය, දෛවය, ඉරණම කියලා නාම කරණය කරනවා. මේ විශ්ලේෂණය වැරදියි. වැරදියි, පටාචාරා...

පටාචාරා- ඔව්, ඔව්, මට දැං තේරුණා. ඔව් මට දැං තේරෙනවා.

විදර්ශන- ඔන්න ඔහොම ඔබේ බුද්ධිය ටිකින් ටික අවදි කරන්න. එතකොට පැහැදිලි වෙයි ඔබට අත්වුණ හැම දෙයක්ම ඔබ විසින්ම නිර්මාණය කරගත් දේවල් කියලා. ඔබේ ක්‍රියාවල ප්‍රතිඵල කියලා.

පටාචාරා- හැම දෙයක්ම කිව්වෙ?

විදර්ශන- හැම දෙයක්ම. අංක එක ඔබගේ සැමියා නයෙක් ගසා මියයාම, අංක දෙක ඔබේ දරුවා උකුස්සා පැහැරගෙන යාම, අංක තුන වැඩිමහල් දරුවා ගංවතුරට ගසාගෙන යාම. අංක හතර දෙමාපියන් සිටු මාළිගය කඩා වැටීමෙන් මියයාම. මේ සියල්ලම ඔබට ඔබේ ස්වාමියාට, ඔබේ දෙමාපියන්ට වළක්වා ගැනීමට හැකිව තිබූ දේවල්.

පටාචාරා- ඒ කිව්වෙ?

විදර්ශන- පොඩ්ඩක් හිතන්න. ඔබට දෙවැනි දරුවා හම්බවෙන්න විළිරුදාව ඇති වුණේ කැලයක් මැද්දේ. එතකොට මහා වර්ෂාවක් වහිනවා. ඔබේ ස්වාමියා ගියා අතු කැබැල්ලක් කපාගෙන එන්න. එතන තිබුණා තුඹසක්. (විරාමය) ඔව්, ඔබේ ස්වාමියා මඳක් හිතුවා නං මේක මහා කැලයක් ඒ හින්ද අනිවාර්යයෙන්ම සතුන් සර්පයන්ගෙන් පරෙස්සම් විය යුතුයි, ඒ වගේම විශාල තුඹසක් අසලම තිබුණු හින්දා නයෙක් වගේ සර්පයෙක් ඉන්න පුළුවං කියලා හිතුවනං ඔබේ ස්වාමියා මිය යනවද? හොඳයි ඔබේ ස්වාමියා මිය යනවද? ඔබේ ස්වාමියාට තිබුණු ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය තමයි වෘත්තීය දර කපන්නෙක් වෙලත් තියුණු බුද්ධියක්, ඥාණයක්, දුරදිග බැලීමේ නුවණක් නොතිබුණු එක. ඒ කියන්නේ වෘත්තීය තුළ සවිඥානික නොවීම.

විරාමය.

පටාචාරා- ඔව්, ඔබ කියන එක හරි. මගේ ස්වාමියා මීට වඩා සුපරික්ෂාකාරී වුණා නං ඔහු කවදාවත් මිය යන්නේ නෑ. හරි, ඔහු ඔහුගේ බුද්ධිය මෙහෙයැව්වේ නෑ.

විදර්ශන- ඔහු විතරක් නෙවෙයි, ඔබත් එහෙමයි.

පටාචාරා- (පුදුමයෙන්) මම?

විදර්ශන- ඔව්, ඔබ මේ සියලු දේ සිද්ධ වෙලා දරුවො දෙන්නත් අරගෙන ගංඟාවෙන් එතෙර වෙන්න හදනකොට කරපු දේ බලන්න. මහා ගං වතුරක් මැද්දේ, අළුත උපන් බිළිඳෙක්ව ගං ඉවුරක දාලා යනවද? බලන්න කොයිතරං අනුවණ වැඩක්ද ඔබ කළේ?

පටාචාරා- ඒත් මං හිතුවෙ නෑ ඒ වෙලාවෙ උකුස්සෙක් ඇවිත්...

විදර්ශන- (බාධා) මං වතාවක් කිව්වා අපි හැම වෙලේම සූදානම් වෙන්න ඕනෙ අනාගතය ගැඹුුරින් විශ්ලේෂණාත්මකව හිතලා තීරණ ගන්න, ජීවිතේ හැම දෙයක් ගැනම. ඒත් ඔබ බොහොම ප්‍රාථමික විදියට තමයි හැසිරිලා තියෙන්නෙ.

පටාචාරා- මගේ ස්වාමියා මළ ශෝකයත් එක්ක ඒ වෙලාවේ මගේ හිත අවුල් වෙලයි තිබුණේ.

විදර්ශන- ඒ අවුලේ ප්‍රතිඵල වුණේ ඔබේ දෙවැනි දරුවත් ගං වතුරට අහුවෙච්ච එක. මනුෂ්‍යයෙක් වශයෙන් හොඳ ආත්ම ශක්තියක් තියෙන්න ඕන, හැම ප්‍රශ්නෙකදිම දැඩිව මූණ දෙන්න. ඔබට අන්න ඒක තිබුණෙත් නෑ.

පටාචාරා- ඔව් මගේ තමයි වැරැද්ද. මට තිබුණා කාගෙං හරි උදව් අරගෙන ගං ඉවුරෙන් එතෙර වෙන්න. එහෙම කළා නං මට මගේ දරුවො දෙන්නා නැති වෙන්නෙ නෑ.

විදර්ශන- ඒ වගේම කියන්න ඕන අනිත් එක තමයි, සතළිස් කෙළක් වස්තුව තිබුණ ඔබේ දෙමවුපියො සිටු මාළිගාව ප්‍රතිසංස්කරණය කළානම් කීයටවත් ඒක කඩා වැටෙන්නෙනෑ. අනික තමයි ඔබේ දෙමවුපියො මීට වඩා තමන්ගෙ දරුවො ගැන, දරුවන්ගෙ අවශ්‍යතා ගැන සැළකිලිමත් වුණා නම් මෙහෙම දේවල් ඔබට කවදාවත් සිද්ධ වෙන්නෙ නෑ. තමන්ගෙ පැවැත්මවල් ආරක්ෂාකර ගන්න මානුෂික සබඳතා තමන්ගෙ දරුවන්ව බැහැර කිරීම තමයි ඉහළ පංතිවල පංතිමය ස්වරූපය.

පටාචාරා- ඔව්, මට දැං හොඳට තේරෙනවා. මට හොඳට තේරෙනව. ඒ සියල්ලම වළක්වා ගන්න තිබුණ දේවල්. අත් නොවිඳ සිටින්න තිබූ දේවල්. ඒත් මට තියෙන ප්‍රශ්නෙ ඇයි ඔබ මේවා සමාජයේ අනෙක් අයට පැහැදිලි කරලා දෙන්නේ නැත්තේ ඇයි කියලා.

විදර්ශන- මිනිස්සු අවුරුදු දහස් ගණනක් තිස්සේ පිළිගනු ලබන සම්ප්‍රදායන්, ආකෘතීන්, ව්‍යූූහයන්, රටාවන්, එක දිනකින්, එක රැයකින්, ලෙහෙසියෙන් වෙනස් කරන්න අමාරුයි.

පටාචාරා- ඒ කිව්වේ?

විදර්ශන- මිනිස්සුන්ගෙ මතවාදයන් වෙනස් කරන එක ලේසි වැඩක් නෙවෙයි. පටාචාරා ඒකට කාලයත්, විධිමත් ශික්ෂණයත් යටතේ වු ව්‍යපෘතියක් අවශ්‍යයි. බලන්න ඔබේ අදහස් වෙනස් කරන්න අවුරුදු දහසක් ගතවුණා.

පටාචාරා- ඒත් ඔබ කිව්ව දේවල්වල වටිනාකම තියෙන්නෙ අතීතයේ ඉන්න මට වඩා වර්තමානයට. ඔබ කරන්න ඕනෙ වර්තමානයට මේ දේවල් පැහැදිලි කරල දෙන එක.

විදර්ශන- මං දිගිං දිගටම මේ කරං යන්නේ අන්න ඒ වැඩ පිළිවෙල. මං උපාධිධාරියෙක් වෙලා රස්සාවක් නැතුව හැමතැනම ඇවිද්දා. ඒත් ආත්ම තෘප්තියකින් කරන්න පුළුවං කිසිම රස්සාවක් හම්බ වුණේ නෑ. හැමතැනම සූරාකෑම්, අධිපති බලයන්ට යටත් වීම්. ඔන්න ඔය කාරණේ හින්ද තමයි මං කවිකාරයෙක් වෙන්න හිතුවෙ. මේකෙං එක පාරටම අවුරුද්දකට හරියන්න ගාණක් හොයාගත්තැහැකි. ඊට පස්සෙ ඒක ආයෝජනය කරලා මං පොඩි වෙළඳාමක් කරගෙන යනවා.

පටාචාරා- මතක තියාගන්න. ඔබට ඒ මුදල ලැබෙන්නේ මං වගේ චරිත නිසා. ඒත් ඔබ මං වගේ චරිත ගැන හින්ද සමාජයට කියන දෙයයි, මට ප්‍රකාශ කරපු දේයි අතර පරස්පර විරෝධතාවයක් තියෙනවා. ඒ කියන්නේ ඔබ කරන්නේ එකක්, කියන්නේ එකක්.

විදර්ශන- ඒත් මං ඔබව, වෙනස් කරපු එක කොයි තරං දෙයක්ද.

පටාචාරා- ඔව් ඔබ අපූරු මිනිහෙක්. අපූරු චරිතයක්. මං එදා ප්‍රාර්ථනා කළෙත් ඔබ වගේ සරල, ඒත් ගැඹුරු මිනිහෙක්ව.

විදර්ශන- පටාචාරා, හැඟීම්වලට වහල් වෙන්න එපා.

පටාචාරා- මේක හැඟීම්වලට වහල්වීමක් නෙමේ. කියන්න දැං අපි දෙන්නා අතරේ හොඳ ගැලපීමක් නැද්ද? මම කැමතියි ඔයත් එක්ක එකතු වෙන්න. අපි ලබන වෙසක්වල ඉඳන් කතා කරමු බොහොම ගැඹුරින්, බොහොම යථාර්ථවාදී විදියට සමාජයට. මගේ කතාවෙන් පටන් ගමු. සියලුම අර්ථදැක්වීම්වලට, ගොඩනැංවීම්වලට පරස්පරව. විදර්ශන, ඇත්තටම මං ඔයාට ආදරෙයි. ඔයාට මං ගැන ආදරයක් හිතෙන්නේ නැද්ද?

විදර්ශන- (තමාට) ඇත්තටම අපූරු ගැහැනිියක්. වර්තමානයේ හොයාගන්න බැරි ගැහැනිියක්. මගේ අදහස් නිසා කී දෙනෙක් ගෑණු මාව ප්‍රතික්ෂේප කළාද?

පටාචාරා- විදර්ශන කියන්න, ඔයාට මං ගැන ආදරයක් නැද්ද?

අකුණක් ගසන හඬ.

විදර්ශන- ඔව්, මමත් ඔයාට ආදරෙයි.

පටාචාරා- අන්න හරි. ඔව්. මං එන්නං ඔයත් එක්කල අනුරාධපුරේට යන්න. අපි එහෙ ගිහිං ජීවත් වෙමු. මං සහාය වෙන්නං ඔයාගෙ හැම වැඩකටම.
දුම්රියේ හඬ ඈතින් ඇසේ.
අන්න ට්‍රේන් එක එනවා. අද හැන්දෑ වෙනකොට අපිට අනුරාධපුරේට යන්න පුළුවන්.

විදර්ශන- මේ විදියට.

පටාචාරා- ඔව්, අපිත් එහෙ ගිහිල්ලා වර්තමානෙට ගැලපෙන විදියට මගේ හැම දෙයක්ම වෙනස් කරගමු. ඔයා මට උදව් කරනවනෙ.
දුම්රියේ හඬ වැඩිවේ.
ඔන්න ට්‍රේන් එක ඉස්ටේසමට එන්න ළඟයි.

විදර්ශන- ඔව් එහෙනම් මං ඉක්මන් කරලා හොඳ සීට් දෙකක් අල්ලගන්නං.

පටාචාරා- ඔව්, ඒක හොඳයි.

දුම්රියේ හඬ වැඩිවී අඩි හඬ ඉස්මතු වේ. විදර්ශන දුම්රියට ගොඩවීමේදී ඉන් ලිස්සා වැටෙන හඬ, ඔහු වේගයෙන් කෑ ගසන හඬ හා අඩි හඬ.

පටාචාරා- (හඬින්) මොනවා... විදර්ශන... විදර්ශන... ආහ්

හයියෙන් කෑ ගසයි.

විදර්ශන... මොකද මගේ විදර්ශනට වුණේ... මේකනං මහා කරුමයක්. මේක නං මහා කරුමයක්. මගේ ස්වාමියාට නයෙක් දෂ්ට කළා. මාව තේරුං ගන්න ගිය ස්වාමියාව දුම්රියට අහුවුණා. මේක තමයි මගේ උරුමය අනේ විදර්ශන. (හඬයි)

විරාමය.

නෑ, ඒක එහෙම වෙන්නෙ නෑ. මේක ඔයාගෙ නොසැලකිල්ල, අපරික්ෂාකාරීබව, ඔයාගෙ තාර්කික බුද්ධිය අවධි නොකිරීම, ඔයා මොහොතක් හිතුවනං මේ ආපු ට්‍රේන් එක මෙතන නවත්තන එකක්ද, අනුරාධපුරේට යන ට්‍රේන් එකද කියලා, ඔයාට මේ දේ සිද්ධ වෙනවද? බලන්න, නවත්තන්න ඉස්සරවෙලා දුම්රියකට ගොඩවෙනව කියලා කියන්නේ මොනතරම් අනුවණ වැඩක්ද? කෝ ඔයාගෙ තීක්ෂණ බුද්ධිය.

විරාමය.

ඔව් මට දැං සියල්ල ප්‍රත්‍යක්ෂයි. හැමෝගෙම අදහස් තියෙන්නේ වචනේ ඇතුළේ විතරයි. මේක තමයි මං අඳුරගත්ත නියම තැන.

විරාමය.

කමක් නෑ, මං ලබන වෙසක්වලට එනවා. එතකොට කාටවත් මාව විකුණන්න හම්බ වෙන්නෙ නෑ. මං කියා දෙනවා ඇවිල්ලා හැමෝටම මගේ චරිතේ නියම යථාර්ථ ස්වභාවය. ඔව් මං කියා දෙනවා.

[උගෙ හිස ඉවරයි- (රේඩියෝ නාට්‍ය- 2006) කෘතියෙනි.]

මාලක දේවප්‍රිය



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails