Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



මෙම පින්තූරය PhotoShop කළ ද එය ලංකා සමාජයේ සත්‍යය පෙන්වීමට කදිම නිදසුනක් යැයි මම සිතමි. එය අප සමාජයක් ලෙස ඇවිත් තිබෙන දුරය. නලින් ද සිල්වා ජාතිය ගැනත් ගම්මන්පිලලා බුද්ධාගම ගැනත් කියන විට දුමින්ද සිල්වලා අපට නම් ඔය කිසිවක් අදාල නැහැ හැබැයි අපි දන්නවා බල්ලෝ මරලා හරි සල්ලි හොයන විදිය යැයි කියන්නට විය. මා කියන්නට යන්නේ දේශපාලනය යනු ආර්ථීකය වැඩ කරන විදිය අවබෝධ කරගැනීම අනිවාර්ය කොන්දේසියක් යැයි කියාය.

නිව්ටන් ගුණසිංහ 1983 දෙමළ සංහාරයෙන් පසු ලංකාවේ දේශපාලන ප්‍රතිවිරෝධී අක්ෂවල සිදුවූ වෙනස අර්ථකථනය කළේය. එනම් 1983ට පසු ඊට පෙර තිබූ පන්ති ප්‍රතිවිරෝධයන් දේශපාලන අක්ෂ වාර්ගික ප්‍රතිවිරෝධයන්ගෙන් අධිනිශ්චය විමය. මෙම අක්ෂයන්හි මතවාදී නායකයෝ වූවෝ නලින් සහ අමරසේකර පෙරටු කොටගත් නඩය ය. ඉන් පසු චම්පික හා ගම්මන්පිලලා, සෝම හිමි විසින් ඔසවා තැබූ වෙළඳපලකරණය වූ බුද්ධාගමෙහි බැටන් පොල්ල ගෙන හනි හනිකේ පාර්ලිමේන්තු බලයට හේත්තු විය. ඔවුන් වන්දනා මාන කර සැදු දේශපාලන නඩය මහින්දගේ ආණ්ඩුව විය. මේ පින්තූරය මොවුන් සියල්ල ප්‍රාර්ථනා කළ සහමතික ලෝකය යැයි මම සිතමි. නලින් ද සිල්වා සිංහල ජාතිය ගැන කියන විට ඔහු පරිකල්පනය කරන ලද්දේ මෙවැනි සමාජයක් නොවේද? චම්පිකලා සිහින දැක්කේ බොහෝ අනෙකුත් බෞද්ධයන් මෙන් කුඩු මුදලාලිලා පන්සිල් ගන්නා සිල්වත් යුගයක් නොවේද? දැන් ඔවුහු සියල්ලෝම පන්සිල් ගන්නා සිල් සමාදන් වන බෞද්ධයන්ය.



නලින්ගේ සාහිත්‍යයෙහි ඔහු දක්වන්නේ අප රට ඇත්තේ සිංහල බෞද්ධ ජාතිය පමණක් බවත් අනෙකුත් රට වැසියන් ජනවර්ග පමණක් බවත්ය. එපමණක් නොව සිංහල ජාතිය ගැන දැනගත හැක්කේ ඉවෙන් පමණක් බවද ඔහු කියා ඇත. සංජානනය සංවේදනයට වඩා බලවත් බව ඉන් අදහස් වේ. ඔහුම පමණක් දන්නා මේ ඉව ඔහු පැහැදිලි නොකළේය. ඒ වෙනුවට සිංහල බෞද්ධ ජාතිය යනු තම ජාතිය නැතහොත් ඉව වෙනුවෙන් මරාගෙන මැරෙන ජාතියක් බවත් නලින් නඩය මේ ඉව නොදන්නා අනෙකුත් ජනයාට සංවේදනය කළේය. එමෙන්ම වාසනාවකට සිංහල බෞද්ධ විඥානය නලින් පමණක් දන්නා නිසා දුමින්ද සිල්වා තුළින් සිංහල බෞද්ධ ආත්මය ඔහු සොයා ගෙන ඇත. වැරදුනේ ඔහුට නොව ඔහුගේ මේ ඉවේ කතා බරසාර ලෙස ගත් වමට බර බුද්ධිමතුන්ටය.

ඒ අනුව ඔහුව බරපතල ලෙස ගත් උදවිය ලංකාවේ ඒ බර පසුකාලීනව NGO සමාජයක් බවට පත් කළ අතර එම ඉවට දැක්වූ විරෝධය NGOකරණය විය. විශාල ධනස්කන්ධයක් ඉන් ඉපයූවාය. ඉතින් නලින්ලා එමගින්ද තම ඉව ඔසවා තැබීමට අදාල තත්වයන් නිර්මාණය කරගති. සමහර කථිකාචාර්යවරුන් අදටත් පවසන්නේ න්‍යාය කඳුලක්වත් දේශපාලනය කිරීමට අවශ්‍ය නැති බවයි. ඇත්තය. ඔවුුන් එසේ කියන්නේ ලංකාවේ 1956 පසු ඇති වූ දේශපාලන තත්වයන් සලකා බලා ලැබූ පන්නරයෙන් විය හැකිය. එනම් 1956 පසු ඇති වූ ජාතිකත්වය මුල් කරගත් දේශපාලනයත් ඉන් පසු 1983 පසුව ඇති වූ ඊට විරෝධි තත්වය NGOකරණය වීමත් වූ දේශපාලනය ය. මන්ද මෙම දේශපාලනය මහා ලොකුවට යොදාගත් න්‍යායක් නැති නිසාය. එනම් වමට බර බුද්ධිමතුන්ට සිදු වූයේ ආර්ථීක දේශපාලනයෙන් ලංකාව තේරුම් ගන්නවාට වඩා නලින් නඩයේ ඉවෙන් ලංකාව තේරුම් ගන්නට යාමය. නලින්ව බරපතල ලෙස ගත් අය තේරුම් නොගත් දෙය වූයේ සමාජයක් වැඩ කරන්නේ ආර්ථීකයේ දේශපාලනිකයෙන් මිස චින්තනයන්ගෙන් නොවන බවය. දෘශ්ටිවාදීන් ඇත්තේ ආර්ථීක දේශපාලනය වසන් කිරීමට බවය. එය අනවබෝධයේ ප්‍රතිඵලය ලෙස වමට බර දේශපාලකයින් ද ඇතුලත් කරගත් නලින්, අමරසේකර, ගම්මන්පිල, දුමින්ද, මහින්ද, ජී එල්, මර්වින් හා දයාන් යන සියල්ලම එකම සමස්ථයක අද අපට හමු වෙයි.

වමට බර දාර්ශනිකයෙකු වන සිසෙක් පවසන්නේ පෙරදා සමස්ථය ලෙස හදුනා ගත් 'සමාජය හා එය නොවන දේ' හි බෙදුම් රේඛා මැකී ගොස් ඇති බවයි. තෝරාගැනීමෙහි තත්වයන් ප්‍රතික්ෂේපව ගොස් ඇත. ඔහුගේ න්‍යායික වියමනක් වන Class Struggle or Postmodernism? Yes, Please! (2000) හි දක්වන සරදම් විහිලුවකට අනුව තේ එකක් බොන්නට යන තැනැත්තෙකුගෙන් කඩයෙහි සේවකයා 'තේද කෝපීද බොන්නේ' යැයි ඇසූ විට එම තැනැත්තාගේ උත්තරය වූයේ 'ඔව් ගේන්න' කියාය. එනම් අප නොදැනීම තෝරා ගැනීම් ප්‍රතික්ෂේප කර ඇති බවයි. අප විසින් තව දුරටත් තෝරාගැනීම් ඉල්ලා නොසිටින බවයි.

සියලු සද්භාවයන් එක් වූ සමස්ථයක් යන්නෙහි විය නොහැකිභාවය පැහැදිලි නිසාම අවම වශයෙන් අපට තෝරා ගැනීමට මග සලසන බෙදුම් රේඛා පැහැදිලිව තබා ගැනීමේ අරගලය ගෙන යා යුතුය. වම නැතහොත් සද්භාවය විකිණෙන විට අප කලබල විය යුත්තේ එම නිසාය. වම, අඩුම තරමේ අපගේ හදවතේ යහපත් කොටස මිලට ගැනීමට ඉඩ නොදිමේ අරගලයට පණ පෙවීම අත් නොහැරිය යුතුයි. අරමුණ එකක් නම් බෙදුම් රේඛා අවශ්‍ය නැති බව පවසන්නේ ලිබරල්වාදී දේශපාලනයෙහි නිරත වෙන්නන්ය. ඔවුනට අනුව ඕනේ කෙනෙක් වැරදි කර ආ විට අපි කිසිවක් නොකියා ඔවුන්ව භාර ගත යුතුය. මීට උදාහරණයක් නම් සෝමරත්න දිසානායකලා වැනි මිත්‍ර දෝහී ඇම්බැට්ටයන් ආණුඩුවෙන් ආ විටද අපි කිසිවක් නොකිව යුතුය. ඊට හේතු නම් ඔවුන්ගේ සිත් රිදෙන නිසාය. සිත් රිදී නැවතත් උන් සිටි තැන්වලට යා හැකි නිසාය. ඔවුන්ට කරන විවේචන විරුද්ධවාදීන් අතට පත් විය හැකිය. මේ කුමන වර්ගයේ තර්ක දැයි මා නම් දන්නේ නැත. මන්ද මොවුන් ආණ්ඩුව සමග එක් වී සිය දහස් ගණන් තක්කඩි වැඩ කර මලු තද කරගන්නා විට ඒ ක්‍රමය නැවතත් ප්‍රතිනිශ්පාදනය වන බව නොදැන සිටින්නට තරම් ඔවුන් බබුන් ලෙස අප සැලකිය යුතු යැයි සිතීම තාර්කික නැති නිසාය. ප්‍රතිපත්ති නැති මිනිසුන් තක්කඩින්ය. අවම තරමේ තමන් කළ වැරදි පිළිබද පාපොච්චාරනයක්වත් කළ යුතුය. අද එකක් කියන්නටත් හෙට එකක් කියන්නටත් බැරි බව අප විශ්වාස කරන්නේ මිනිසුන් කිසිවක් නොදන්නා සැණින් පිරවිය හැකි හිස් ගෙඩි නොවන නිසාවෙනි. ඒ නිසාම අප සෝමරත්නලාට සරලව කිව යුත්තේ වෙස් මුහුණට යටින් කිසිවක් නැති බවයි.

නලින්ලා බරපතල ලෙස ගැනීම වමට බර බුද්ධිමතුන්ට වැරදීමක් බව පසක් කළ යුතුවාක් මෙන්ම අවම තරමේ වම නැතහොත් සද්භාවය හීලෑ කිරීමට ආර්ථීක දේශපාලනයට ඉඩ නොදිය යුතුය. ආර්ථීකය චින්තනයන් පාලනය කරනවා මිසක චින්තනයන් සියල්ල තීරණය කරනු ඇතැයි සිතීම අඥාන කමකි.

ගීතිකා ධර්මසිංහ



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails