Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers



හිමිදිරිය වන විට
පතිත වන්නට නියමිත
පිනි කැට ඉතිරිව නොතිබුණු අහසකි.

දැන් ඉතින් එය
වැරහැල්ලක් ම බව කීමට
අලුත් රූපක මොකටද?

අන්ධකාරය හා
ආදරය අතර ඇති
අයථා සම්බන්දය
යථාව ම බව
මට මෙනෙහි වන විට
ඇසුණු ඒ බියකරු ශබ්දය
ස්වර්ගයෙන් වන්නට පිළිවන.

ඔබේ ඔය සර්වබලධාරී අත් දෙක
හුදෙකලාබව මැව්වෙ මොකටද?

අඳුරු බියසුළු අහසක
කඩමාලු වුණු මොහොතක
එකදු රැල්ලක් නඟන්නට
මුරණ්ඩුම හුළඟටත් බැරි හැටි.

අණ්ඩ දැමු අහසේ
මැහුම් ගිළිහුණු තැන් තැන් වලින්
කදෝකිමි අත්තටු හඬ
නින්නාද නැඟෙමින්
නික්ම එන්නට වූයෙන්
අන්ධකාරයේ ඇත්ත වර්ණය
අවාළු පැහැය බව
මට සෙමින් පසක් වන්නට විය.

ආඝාතයට හසුවුණු
දේවතා එළි ගණන් කළ
ඒ විප්‍රවාසී අවකාශයේ
රතු මුහුද දෙබෑ කළ හැකි
දඬු මුගුරක් අත වී නම්
මා තවමත් මුහුද මැද්දේ ය.

ඇය දෑතින්
අන්ධකාරය ගසා බසා දමා අවසන
දෑත දෙස බලද්දී
මම සන්තානයේ ධෛර්යය උපද්දා
ඒ දෑස දෙස බැලුවෙමි.

අවාළු පැහැය යනු
මූණක් නොමැති ශාන්තුවරයකු බව
ස්වර්ගීය හඬෙකින්
ඇය කීයේ එවිට ය.

සියලු ශාන්තුවරයන්
අහස් වැරහැල්ලේ එල්ලී
මා දෙස බලන්නට වූයෙන්
මහ පොළොව තෙමෙන තරමට
පිනි වැටෙන බව
මට දැනිණ.

ඉදින් මට අවාළු පැහැය ගැන
කිව හැකි අන් යමක් නැත්තේ ම ය.

‘‘පැහැ අන්ධතාව ඉඟි නළුවක්ද
දල්වනු නොහෙන පහන් සිළුවක්ද
පිය නඟනු බැරි ලවැලි මළුවක්ද
කඩමාලු වුණු සොඳුරු සළුවක්ද

මඳහසට සුද තියෙන උදෑසන
ඉර වුණත් බැහැ නොකිය හිනාවෙන
මුළු මහත් හදවත ම හොරාගෙන
කඳුළු බිඳු ඇදහැලෙයි බලාගෙන

පෙනෙන තරමටම නොපෙනෙන බැවිනි
ඇහි පිල්ලමට සොඳුරු තටු මැවිනි
ඇස අසල අතැර ගිය සළරුවිනි
කුදු මහත් අතීතෙට පන පෙවිනි"

මංජුල වෙඩිවර්ධන



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails