Colombo Time

BOONDI " L i v e "

Google Groups
Subscribe to BOONDI " L i v e " | බූන්දි සජීවී සංවාද
Email:
Visit this group

බූන්දියට එන පාර

වයර් දිගේ- boondionline@gmail.com | ගොළුඛෙලි තැපෑලෙන්- බූන්දියේ අපි, 190/3/A, කැන්දලියැද්දපාළුව, රාගම.

Followers


[newstatement.com වෙබ් අඩවියේ පළ වූ Slavoj Žižek on the Charlie Hebdo massacre: Are the worst really full of passionate intensity? ලිපියේ පරිවර්තනයකි.]

දැන්, අපි සියල්ල ෂා(ර්)ලි එබ්දෝ සමූලඝාතනයෙන් පසුව මහත් වූ කම්පනයකින් පසුවන මොහොත, ධෛර්යය එකතු කර සිතීමට අවස්ථාවක් කරගත යුතු ය. අපි පැහැදිලිව මෙම ඝාතනයන් අපේ නිදහසේ හරයන් කරා එල්ල කර පහරදීම් බවට හෙලාදැකිය යුතු ය සහ කිසිදු අභ්‍යන්තර විරෝධාකල්පයකින් ("ඒ වුනත් ෂා(ර්)ලි එබ්දෝ මුස්ලිම්වරුනට ඕනෑවට වඩා අපහාස කලා, කුපිත කලා" ආදී වශයෙන්) තොරව හෙලා දැකිය යුතු ය. එහෙත් මෙසේ එකාවන් ව ශෝක වීම ප්‍රමාණවත් නැත, අප තවදුරටත් සිතිය යුතු ය.

ඒ සිතීම කෙසේවත් මේ අවරගණයේ අපරාධය සාපේක්ෂකරණයක් නොවේ. ("බටහිර ලෝකයේ අපි, තෙවන ලෝකයේ භයානක සමූලඝාතනයන් වලට වගකිව යුතු අපි, මෙවන් ක්‍රියාවන් හෙලාදකින්නේ කෙසේ ද?" යන මන්ත්‍රය) බොහෝ බටහිර ලිබරල් වාමාංශිකයින්ගේ ඉස්ලාමාෆෝබියාකාරයෙකු (ඉස්ලාමය පිළිබඳ ඇති භීතිකාවක් ඇත්තෙකු) වීමට ඇති බියට ද මේ සිතීම සම්බන්ධයෙන් කළ හැකි කිසිවක් නැත. මෙවන් ව්‍යාජ වාමාංශිකයින්ට අනුව ඉස්ලාමය පිළිබඳ ඕනෑම විවේචනයක් බටහිර ඉස්ලාමාෆෝබියාවේ ප්‍රකාශනයක් ලෙස චෝදනා ලබති; සල්මන් රෂ්ඩි ඕනෑවට වඩා මුස්ලිම්වරුන් කුපිතකරවන බවට චෝදනා එල්ල විය සහ එම නිසා (පාර්ශ්වික හෝ අවම වශයෙන්) ඔහුට මරණ දඬුවම දීමට ෆට්වා (ඉස්ලාම් පාලන ක්‍රමය) තීරණය කිරීම ගැන වගකිව යුතු ය. මෙයාකාර සිදුවීම් හමුවේ මෙවන් ස්ථාවරයක් ගැනීමෙන් අපේක්ෂා කළ හැකි ප්‍රථිපලය: බටහිර වාමාංශිකයා සිය වරදකාරී හැඟීම තුළට වඩ වඩා ගිලී යත් ම ඔවූහු වඩ වඩා ඉස්ලාම් මූලධර්මවාදීන්ගෙන් චෝදනා ලබන්නේ ඉස්ලාමය පිළිබඳ වෛරය සඟවාගත් කුහකයන් පිරිසක් ලෙස ය. මෙම වින්‍යාසය විසින් ප්‍රතිනිර්මාණය කරන්නේ සුපර් ඊගෝව පිළිබඳ විසංවාදයයි: ඔබ වඩ වඩා අනෙකාගේ ඉල්ලීමට හිස නමන සහ කීකරු වන විට, ඔබ තව තවත් වරදකාරී හැඟීමෙන් පෙළෙනු ලබයි. එය ඔබ වඩ වඩා ඉස්ලාමය ඉවසා සිටී ද ඔබ වඩ වඩා පීඩනයට වේය යන ආකාරයේ අදහසකි.

එම නිසාම ය මම මධ්‍යස්ථතාවයක් ඉල්ලා සිටින සයිමන් ජෙන්කින්ස්ගේ ප්‍රකාශය ('ගාර්ඩියන්' ජනවාරි 7) "අපේ කාර්යය විය යුත්තේ කලබල නොවී සිටීම ය, ඕනෑවට වඩා ප්‍රසිද්ධියක් නොදී සිටීම ය, සියල්ල හුදෙක් සිදුවී අවසන් ව යන භයානක සහ අවාසනාවන්ත සිදුවීම් පමණක් ය සැලකීමය" යන්න ප්‍රමාණවත් නැතැයි සලකන්නේ - ෂා(ර්)ලි එබ්දෝ වෙත එල්ල කල ප්‍රහාරය හුදෙක් එක් "සිදුවී අවසන්ව යන භයානක සහ අවාසනාවන්ත" සිදුවීමක් නොවේ. එය නිශ්චිත ආගමික සහ දේශපාලනික න්‍යායපත්‍රයකට අනුව සහ එය විශාල රටාවක කුඩා කොටසක් ලෙස සිදු විය. ඇත්ත, අපි කලබල විය යුතු නෑ, ඒ මෙමගින් අන්ධ ඉස්ලාමෝෆෝබියාවට යට වීමක් සිදුවන නිසා - නමුත් අපි අනුකම්පාවිරහිතව මෙම රටාව විශ්ලේෂණය කළ යුතු ය.

වඩා මූලික අවශ්‍යතාවය වනුයේ ත්‍රස්තවාදීන් යක්ෂකරණය කිරීම හෙවත් ඔවුන්ට ආත්මඝාතක, අන්ධභක්තික වීරත්වයක් ආරෝපණය කිරීම නොව එම යක්ෂකරණයේ මායාව හෙළිදරව් කිරීමයි. කලකට ඉහත ෆ්‍රෙඩ්‍රික් නීට්ෂේ බටහිර ශිෂ්ටාචාරය අවසාන මිනිසා (Last Man) කරා ගමන් කරන ආකාරය දුටුවේය, අවසාන මිනිසා උදාසීන අශාවක් හෝ බැඳීමක් නැති අයෙකි. සිහින දැකීමට නොහැකි, ජීවිතය ගැන වෙහෙසට පත් වුණු ඔහු, අවදානමක් ගන්නේ නැත, සොයන්නේ සැපපහසුව සහ ආරක්ෂාව පමණි, ඔවුන්ගේ දරාගැනීමේ හැකියාව පිළිබඳ ප්‍රකාශනය: "දිනපතා වස බිඳ බිඳ, සුව සිහින සඳහා. අවසානයේ දී වස ටිකක් වැඩිපුර, සුවබර මරණයක් උදෙසා. කුඩා කුඩා සතුටුදායක විඳීම් තියෙනව දවල්ට, කුඩා කුඩා සතුටුදායක මොහොතවල් තියෙනව රෑට, නමුත් සෞඛ්‍ය තත්ත්වය ගැනත් සැලකිලිමත්. 'අපි සතුට සොයා ගතිමු' අවසන් මිනිස්සු කියති, විස්මය පළකරති."

නිදහස් පළමු ලෝකය සහ එයට ඇති මූලධර්මවාදී ප්‍රතිචාරය වැටී ඇත්තේ භෞතික සම්පත් සහිත දීර්ඝ තෘප්තකර ජීවිතයක් සහ සංස්කෘතික ධනයක් අතර නොව ඊට ප්‍රතිපක්ෂ සහ උත්තරීතර හේතුවකට හෝ බලවේගයකට සිය ජීවිතය කැප කරන මගක ය. මෙම විරෝධාකල්පික ස්ථානය ඇත්තේ නීට්ෂේ පවසන ආකාරයට "සක්‍රීය" සහ "අක්‍රීය" නාස්තිකවාදය අතර නොවේ ද? මුස්ලිම් රැඩිකල්වාදීන් සියළු දේ කැපකිරීමට සූදානම් වන විට, ස්වයං විනාශයක් දක්වා අරගලයකට මැදිහත් වී සිටින විට, බටහිර අපි එදිනෙදා මුග්ධ සැපයන් තුළ නිමග්න ව සිටින නීට්ෂියානු අවසන් මිනිස්සු වෙමු. විලියම් බට්ලර් යීට්ස්ගේ "පුනරාගමනය" (Second Coming) අපේ මේ අභාග්‍යසම්පන්න තත්ත්වය මැනවින් විදහා පායි. "හොඳ මිනිසා සාධාරණීකරණය නොකරයි නිහඬ ය, නරක මිනිසා සාධාරණීකරණය කරයි ආවේගශීලී ය." මෙය උදාසීන ලිබරල්වාදීන් සහ කලහකාරී මූලධර්මවාදීන් අතර අද්‍යතන වෙනස විශිෂ්ට ලෙස පැහැදිලි කරයි. "හොඳ මිනිසා" කරලියට ඒමට සමත් නොවන අතර "නරක මිනිසා" ජාතිවාදී, ආගම්වාදී, ලිංගබේදී අන්තවාදයක නියුතු වෙයි.


Slavoj Žižek

කෙසේ හෝ ත්‍රස්තවාදී මූලධර්මවාදීන් මෙම නිර්වචනය තුළට හසු වනවා ද? ඔවුන් සියළු සැබෑ මූලධර්මවාදීන්ගේ, ටිබෙට් බෞද්ධයින්ගේ සිට එක්සත් ජනපදයේ අමීෂ් දක්වා, ඇති ලක්ෂණයක අඩුවකින් පෙලෙන බව සොයාගත හැක: ඒ සිය මතවාදයන් විශ්වාස නොකරන පිරිස කෙරෙහි ප්‍රතිවිරෝධතාවයක් හෝ ඊර්ෂ්‍යාවක් නොදැක්වීම ය, ඔවුන්ගේ ජීවන ක්‍රමය ගැන ගැඹුරු උදාසීන සහ මධ්‍යස්ථ ඇසකින් බැලීම ය. අද ඒ මූලධර්මවාදීහු තමන් විසින් සැබෑ සත්‍යය සොයාගත්තේ ය යන්න විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔවුන් අවිශ්වාස කරන්නන් හමුවේ තර්ජනයකට මුහුණ පා ඇතැයි සිතන්නේ, ඊර්ෂ්‍යා කරන්නේ ඇයි? බෞද්ධයෙක් බටහිර සතුට සිය ජීවිතයේ මූලික අරමුණ කරගත් සුඛපරමවාදියෙකු හමුවේ කරුණාවෙන් සහ අනුකම්පාවෙන් යුතුව ප්‍රකාශකරන්නේ සුඛපරමවාදියාගේ සතුට සොයා යන ගමන හුදෙක් ස්වයං-අවරෝධක එනම් අරමුණෙන් ඉවතට යොමු කරන ගමනක් පමණක් බවයි. මේ සැබෑ මූලධර්මවාදීන්ට ප්‍රතිපක්ෂව, ත්‍රස්තවාදී ව්‍යාජ-මූලධර්මවාදීහු සිය මතවාද අවිශ්වාස කරන්නන්ගේ පාපකාරී ජීවිතය ගැන දැඩිව කලබල වී, කුතුහලයෙන් පෙළෙමින් වශී වී ඇත. පාපකාරී අනෙකා සමග සටන් කිරීම යනු තමාගේ අභ්‍යන්තරයේ ඇති වරදකාරී අශාවන් සහ පෙළඹවීම් සමග ස්වයං අරගලයක නියුතු වීම බව කෙනෙකුට සිතිය හැක.

යීට්ස්ගේ විනිශ්චය වර්තමාන අභාග්‍යසම්පන්න තත්ත්වය හමුවේ අසමත් වන්නෙ මෙහිදී ය: ත්‍රස්තවාදීන්ගේ ආවේගශීලීබව ඔවුන් සිය දෘඩ මතවාදයන් සත්‍යේක්ෂණය කරගැනීමට අසමත් වීම පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි. සතිපතා පළවන විකට පුවත්පතක පළවන කාටූනයක් තමන්ට තර්ජනයක් ලෙස හැඟෙන මුස්ලිම් පුද්ගලයාගේ විශ්වාසයන් කෙතරම් දුර්වල විය යුතු ද? මූලධර්මවාදී ඉස්ලාමික භීතිය ඔවුන්ගේ උත්තරීතරත්වය පිළිබඳ ආන්තික විශ්වාසය තුළ හෝ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතික-ආගමික අනන්‍යතාවය ගෝලීය පරිභෝජකවාදී ශිෂ්ටාචාරයෙන් බේරා ගැනීම තුළ හෝ මුල් බැසගෙන නැත. මූලධර්මවාදීන්ගේ ප්‍රශ්නය අප ඔවුන්ව පහත් කොට සැලකීම නොවේ, ඊට වඩා, ඔවුන් තමන් පහත් යැයි රහසිගතව සලකාගැනීමය. දේශපාලනික වශයෙන් නිරවද්‍යය සපථකිරීමක් වන අපි ඔබ ඉදිරියේ උත්තරීතරත්වයක් පෙන්වන්නේ නැත ය යන්න පැසුණු බුද්ධියක් පල කරමින් ඉදිරිපත් කිරීම හමුයේ ඔවුන් වඩාත් දරුණු වන්නටත් ඔවුන්ගේ විරෝධයට වර්ධනය වීමටත් හේතු වන්නේ මේ තත්ත්වයයි. ප්‍රශ්නය සංස්කෘතික වෙනස්කම් නොවේ (සිය අනන්‍යතාවය ආරක්ෂාකර ගැනීම සඳහා වූ), නමුත් ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධ කාරණය නම් මූලධර්මවාදීන් ද අප වැනි ය, කෙසේද යත්, ඔවූහු අපගේ මිනුම් දඬු සහ සම්මතයන් ඔවුන් තුළට එන්නත් කරගෙන ඇත. විසංවාදය වනුයේ, මූලධර්මවාදීන් තුළ නැත්තේ ඔවුන් තුළ ඔවුන්ගේ උත්තරීතරබව පිළිබඳ සත්‍ය 'ජාතිවාදී' විනිශ්චයක් සහ විශ්වාසයක් නැති වීම ය.

මුස්ලීම් මූලධර්මවාදය තුළ මෑතක දී සිදු වූ සිදුවීම් ස්ඵුට කර සිටින්නේ වෝල්ටර් බෙන්ජමින්ගේ ප්‍රකාශයක් වන "ෆැසිස්ට්වාදයේ නැගී සිටීමක් ම අසාර්ථක වූ විප්ලවයක් පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි": ෆැසිස්ට්වාදයේ නැගී සිටීම වමේ පරාජයකි, නමුත් ඊට සමගාමී ව එහි විප්ලවයක විභව්‍යතාවයක්, අතෘප්තියක් පැවතුණු බව සහ වම එයට නිසි පියවරක් ගැනීමට අපොහොසත් වූ බව පැහැදිලි ය. අද ඇති ඉස්ලාමා-ෆැසිස්ට්වාදයට මේ කතාව ආදේශ කල හැකි නොවේ ද? රැඩිකල් ඉස්ලාම්වාදයේ නැගී සිටීම මුස්ලිම් රටවල අනාගමික වමේ අතුරුදන්වී යාම අතර සහසම්බන්ධයක් නැති ද? 2009 වසන්ත කාලයේ, තලිබාන්වරු, පකිස්තානයේ ස්වැට් නිම්නය අල්ලාගෙන සිටි කාලයේ දී, නිව්යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත එය වාර්තා කලේ ඔවුන් "ධනවත් ඉඩම්හිමියන්ගේ කුඩා කණ්ඩායම් ඉඩම් අහිමි අඳ ගොවීන් අතර ඇති ගැඹුරු නොගැලපීම් වලින් අයුතු ප්‍රයෝජනගත් පංති අරගලයක්" නිර්මාණය කළ බව ය. ඒත්, කෙසේ හෝ, ගොවීන්ගේ අසහනකාරී තත්ත්වයෙන් "අයුතු ප්‍රයෝජන" ගනිමින්, පකිස්තානයේ ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්ට සහ ඇමරිකාවට එම අසහනකාරී තත්ත්වයෙන් "අයුතු ප්‍රයෝජන" ගෙන ඉඩම් අහිමි අඳ ගොවීන්ට සහනයක් වීමට ඉඩ නොතබනු පිණිස, තලිබාන්වරු "වැඩවසම් ක්‍රමය විශාල වශයෙන් ඉතිරිව තිබුණු පකිස්තානයට අනතුරු ඇඟවීමක්" කලේ ය යන්න ද මින් අදහස් වන්නේ? මෙහී ශෝකජනක භාවිතාව වන්නේ පාකිස්තානයේ වැඩවසම් බලවේග ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ "නිසඟ මිත්‍ර පාර්ශවයන්" බව ඉන් ගම්‍ය වීමයි.

ලිබරල්වාදයේ මූලික වටිනාකම් මොනවාද? නිදහස, සමානාත්මතාවය ආදිය? ලිබරල්වාදයේ විසංවාදය වනුයේ එය මූලධර්මවාදී ප්‍රහාරයන් හමුවේ තමාව ආරක්ෂාකර ගැනීමට අසමත් වීම ය. මූලධර්මවාදය යනු ප්‍රතිචාරයකි -ව්‍යාජ, ගුප්ත ප්‍රතිචාරයකි, ඇත්තෙන්ම ලිබරල්වාදයේ සැබෑ ගලනයට ප්‍රතිපක්ෂ එකකි, ඒ නිසා ය, ලිබරල්වාදය විසින් ම එය ප්‍රතිනිර්මාණය කරනු ලබන්නේ. වම ක්‍රියාකාරීත්වයක් හෝ ප්‍රතිපලයක් නොපෙන්වයි, ලිබරල්වාදය කෙමෙන් කෙමෙන් එය විසින් ම යටපත් කරනු ලබයි - එහි මූලික වටිනාකම් ආරක්ෂාකර ගැනීමට හැක්කේ නව්‍යකරණය කල වමකට පමණි. මේ මූලික උරුමයන් ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා ලිබරල්වාදයට රැඩිකල් වමේ සහෝදරත්වය අවශ්‍ය ය. මූලධර්මවාදය පරාජය කිරීමට ඇති එක ම ක්‍රමය මෙයයි.

පැරිස් ඝාතනයන්ට ප්‍රතිචාර වශයෙන් අප සිතනවානම් සිතිය යුත්තේ සියල්ලට ඉඩ දෙන ලිබරල්වාදියෙකුගේ විජයග්‍රාහී ආත්මතෘප්තිය අතහැර දමන අරමුණෙන් ය, ලිබරල්වාදයේ සහ මූලධර්මවාදයේ ගැටුම ව්‍යාජ ගැටුමක් බවත්, එකිනෙකා මත රඳා පවතිමින් සහ අනෙකා නිර්මාණය කරමින් යන චක්‍රයක් බවත් වටහාගනිමින් ය. 1930 ගණන් වල මැක්ස් හෝකෙයිමර් ෆැසිස්ට්වාදය සහ ධනවාදය ගැන පැවසූ ප්‍රකාශය - ධනවාදය විවේචනය කිරීමට අවශ්‍යතාවයක් නැති අය ෆැසිස්ට්වාදය ගැන ද මුනිවත රැකිය යුතු ය - අද මූලධර්මවාදයට ද අදාල කරගත හැකි ය: ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය විවේචනය කිරීමට අවශ්‍යතාවයක් නැති අය ආගමික මූලධර්මවාදය ගැන ද මුනිවත රැකිය යුතු ය.
පරිවර්තනය - තාරක එරන්ද කල්දේරා



මේ බූන්දිය ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න | Share this Boondi on Facebook
Related Posts with Thumbnails